(शतशब्दकथा)

सुट्टी - (शतशब्दकथा)

Submitted by किल्ली on 1 January, 2020 - 06:39

काकूंनी कर्कश्य आवाजात किंचाळून तिला उठवण्याचा प्रयत्न केला. त्यांचं तोंड दाबून ती पुन्हा झोपली. पण एवढ्या-तेवढ्यावर ऐकतील त्या काकू कसल्या? एकदम चिवट स्वभाव! त्यांनी १० मिनिटांनी पुन्हा तारसप्तकात सूर आळवला.
काकू पूर्वी मंजुळ आवाजात हाक मारून तिला उठवत असत. पण वरचेवर आळशी होत जाणारा तिचा स्वभाव आणि तिनेच कधीतरी दिलेल्या सूचनेला अनुसरून त्यांनी वारंवार किंचाळून उठवणं सुरु केलं होतं. एखाद्याला झोपेतून उठवणं हे फार भारी काम नव्हे. पण काकू आपलं कर्तव्य नेटाने निभवत असत.

विषय: 
शब्दखुणा: 

गैरसमज - (शतशब्दकथा)

Submitted by किल्ली on 24 December, 2019 - 09:19

वैधानिक इशारा:
सदरील कथा वाचकास टीपीकल, बोअर किंवा माया साराभाईच्या भाषेत middle class, down market वाटु शकते. Happy
Read at your own risk. Happy
--------------------------------------------------------------------------------------------------

विषय: 
शब्दखुणा: 

!!

Submitted by सामो on 18 October, 2019 - 09:18

शुकशुक!!
किती?
पाश्शे.
२००?
चला.
कुठाय?
इथच १० पावलावं.
वाकुन या सायेब. हां हंगाश्शी!
चल उतर कपडे - माझेही , तुझेही. मला वेळ नाय.
.
.
<खसफस >
.
.
< खोलीत खूडबूड>
.
<घाबरुन> ए कोणाय पलंगाखाली? बाहेर नीघ.
ओ सायेब कोन नाय तिथं. उरका तुमचं. कुठुन येतात!!! नाय तर चल नीघ भायेर. नको तुजं पैसे, चल नीघ.
.
.
ओ ओ ओ सांगीतलं नं कोन नाय!!! चल निघ इथुन मुडद्या, हलकटा.
.
.
तुझा का?
.

विषय: 
शब्दखुणा: 

पॅचअप (शतशब्दकथा)

Submitted by किल्ली on 27 September, 2019 - 03:14

"खरं सांग, तू अजूनही भेटतेस त्याला? चोरून? "

महान पातकाची कबुली द्यावी तशी मान खाली घालून ती पुटपुटली.
"कधी कधी."

"पण तू त्याच्याशी रीतसर ब्रेकअप केलं होतंस"
"मला त्याची आठवण येते. एकेकाळी भरभरून प्रेम केलंय रे"

"एकांतात भेटलात?"
"एकदाच. दोन-तीन वेळा मित्रमैत्रिणींसोबत सुद्धा भेटलेय"

विषय: 
शब्दखुणा: 

खीर (शतशब्दकथा)

Submitted by पद्म on 11 September, 2019 - 07:56

उशिर झाला होता. जेवणंसुद्धा उरकत आली होती. आता आलोच होतो; म्हणून जेवायला बसलो!
वाढणार्‍याने सगळं वाढलं, पण बाजुच्या ताटात दिसणारी खीर मला वाढली नव्हती. बाजुच्याने मात्र चाटुन पुसून खीर संपवली होती.

तेवढ्यात त्याने आवाज दिला, "भाऊ, खीर!" ईथे मला एक वाटी मिळाली नव्हती, याला दुसरी वाटी पाहिजे होती.

"खीर संपलीये!"

तो थोडा नाराज झाला. त्याने दुसर्या कुणालातरी आवाज दिला, "दादा, खीर मिळेल का?" कित्ती हावरटपणा!

त्याने अजून तीन चार जणांना कामाला लावलं... शेवटी थोडीशी खीर सापडली. मला तर राग आला त्या हावरटपणाचा...

विषय: 
शब्दखुणा: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - "प्रेस टु............." - चौबेजी

Submitted by चौबेजी on 5 September, 2019 - 05:37

"काहीही होत नाही, तू फुकट घाबरतोस."

"हे बघ कुठेतरी लाल बटन आणि त्याच्या शेजारी लाल रंगावर पांढरी कवटी पाहिली तर बटन दाबायच्या आधी कोणीही सेन्सिबल माणूस दहा वेळा विचार करेल."

"न्यूक्लिअर वॉर ऑलरेडी घडलंय. अजून काय वाईट होणारे?"

"इथे लिहिलंय प्रेस टु...... टु व्हॉट?? पुढचं गेलंय. बटन दाबू नकोस."

क्लिक!

"इथे लिहिलंय प्रेस टु...... टु व्हॉट?? पुढचं गेलंय. बटन दाबू नकोस."

"न्यूक्लिअर वॉर ऑलरेडी घडलंय. अजून काय वाईट होणारे?"

विषय: 
शब्दखुणा: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी- "दाह" - निरु

Submitted by निरु on 5 September, 2019 - 05:22

काय सुखाने रहात होतो आम्ही.
उबदार वातावरण, अन्नाचा सुकाळ, अवतीभवती छान ओलावा, कायम सुखकारक संवेदना.
आणि छान छान जोडीदारिणी.
बागडणारी आमची बाळंही.

पण अचानक हे काय झालंय काहीच कळत नाही.
अंगाचा नुसता दाह होतोय.
होरपळून जातोय नुसता.
गुदमरायलाही होतंय.
अंगावरच्या रोमारोमात वेदना जाणवतेय, मरणप्राय.

खेचतंय कोणीतरी खाली खाली.
अजून खाली.

जीवन (वैज्ञानिक शतशब्दकथा)

Submitted by atuldpatil on 4 July, 2019 - 09:06

गुलाबी अचानक गेली. इतक्या वर्षांची साथ संपली. पांढरा हताश झाला. नाजूक केशरीकडे बघून आता दिवस काढायचे. त्याला सहज भूतकाळातले उतार चढाव आठवले. पिवळा त्याचा वर्गमित्र होता. त्याचा नंबर नेहमी वर असे. पांढऱ्याला असूया वाटायची. कारण तो स्वत: फारशा शार्प नव्हता. पण नंतर काळ बदलला. पांढऱ्याने खूप ताणतणाव सहन केले. पण बघता बघता त्याने सर्वांवर मात केली. वर आला.

प्रत्येकाची अशीच काही ना काही कथा होती. धागेच ते. मागचे सगळे टाके त्यांना आठवत होते. पुढचे कसे पडतील माहित नव्हते!

विषय: 

कादंबरी (शतशब्दकथा)

Submitted by atuldpatil on 22 June, 2019 - 06:00

तशब्दकथा लिहिण्यासाठी तंद्री लावली. तोच दरवाजाची बेल वाजली. मनात चरफडतच दार उघडले. बघतो तर दारात कादंबरी उभी!

“काय लेखका... विसरलास मला?”

“नाही गं. ये ना..” मी ओशाळून म्हणालो.

ती आत आली. बसली. थकल्यासारखी वाटत होती.

“काय लिहितोयस?”

“अं... शतशब्दकथा...”

“अरे वा”, कसनुसे हसंत तिने विचारले “जमली का?”

“नाही... मला जमणारही नाही” मी अपराध्यासारखा बोललो

“जमेल! कर प्रयत्न. लिही”

“अं?”

“लिही म्हणाले ना?” ती जवळजवळ ओरडलीच

मी खजील झालो. लिहू लागलो.

Pages

Subscribe to RSS - (शतशब्दकथा)