अवांतर

'शताब्दी'ने प्रवास

Submitted by पराग१२२६३ on 29 March, 2020 - 13:02

पुण्याहून सिकंदराबादपर्यंत शताब्दी एक्सप्रेसने प्रवास करण्याचा बेत नुकताच आखला. दिवस निश्चित केला. मधला दिवस असल्याने आणि परीक्षांचे दिवस असल्याने आरक्षणही भरपूर शिल्लक होतं. शताब्दीतून फेरफटका मारायचा असल्याने पहाटे पुण्याहून निघून लगेच त्याच गाडीने परत पुण्यात यायचं होतं. असं मागं दोनवेळा केलेलं होतंच. अशा प्रवासानंतर खरंच प्रचंड उत्साही आणि समाधानी वाटतं. या दोन्ही बाबी इतर कशातूनही मिळतील असं मला वाटत नाही.

क्वारंटाईनचे दिवस !

Submitted by Charudutt Ramti... on 28 March, 2020 - 07:09

‘कऱ्हेचे पाणी’, ‘माईन काम्फ’, ‘माझी जन्मठेप’ वगैरे प्रमाणे कधी काळी जर आत्मचरित्र लिहायला घेतलं तर त्या आत्मचरित्राचं नाव मी 'क्वारंटाईनचे दिवस' असं ठेवीन. असे (क्वारंटाईनचे) दिवस कधी काळी माझ्या नशिबी येतील असं मला यत्किंचितही वाटलं नव्हतं. मी काही फार सोशल बिशल कॅटेगरी मध्ये मोडणारा व्यक्ती नाही, तसा मी एकांत-प्रियच (कळपात न राहणारा) प्राणी आहे. तरी पण २१ दिवस ( आणि कदाचित गरज पडल्यास जास्तच) बाहेर पडायचं नाही हे जरा निश्चितच दुरापास्त आहे.

विषय: 

कोरोनामुळे झालेली सक्तीची स्थानबध्दता/वानप्रस्थ किंवा सब्बॅटिकलचे भविष्यकालीन परिणाम…

Submitted by निरु on 28 March, 2020 - 00:13

कोरोनामुळे झालेली सक्तीची स्थानबध्दता/वानप्रस्थ किंवा सब्बॅटिकलचे भविष्यकालीन परिणाम…

मित्रांनो,
रविवारचा एक दिवसाचा लाॅकडाऊन बऱ्याच जणांनी एंजाॅय केला..
कडकडीत लाॅकडाऊन मुळे अनुभवलेली शांतता, पक्षांचे आवाज याबाबत बरेच जण सोशल माध्यमांवरतीही भरभरुन व्यक्त झाले.

संतोस

Submitted by 'सिद्धि' on 27 March, 2020 - 13:43

णखणीत आवाजात दोन टाळ्या वाजवुन संतोषने उजवा हात पुढे पसरला. डाव्या हाताने उगाचच पदराला चाळा करत, तिचे ते बायकी नखरे चालू झाले. " ओय्य चिकने ! ए मामा , चल दे दे फटाकसे ! भोत दिनो के बाद आयी मै. चल दे दे !" लालभडक बांगड्यानी भरलेला तो हात, नुसताच राकट आणि रुक्ष... स्त्रिपणाचा जरा ही लवलेश नाही.

शब्दखुणा: 

फळांच्या गोष्टी

Submitted by अरिष्टनेमि on 26 March, 2020 - 10:23


गोष्ट सुरु होते कोल्हापूरकडं; पण लाल मातीतल्या पहिलवानकीची नाही, म्हशीच्या धारोष्ण कसदार दुधाची नाही. गोष्ट जांभळा-करवंदांची, आंब्या-फणसाची.

कोल्हापूरला शिकायला माझ्याबरोबर गोव्याचा ‘साईश’ होता. परिक्षा संपून सुट्ट्या लागल्या. पोरं रात्रीतून पसार. होस्टेलला कडक शांतता. भयाणच वाटायचं. साईशचं आणि माझं ठरलं होतं की सुट्ट्या लागल्यावर गोव्याला सायकलवर जायचं. आम्ही दुस-या दिवशी सायकलींवर टांग मारली न् सुटलो. गारगोटी, गडहिंग्लज, आजरा, चंदगडमार्गे तिल्लारी घाटातून डिचोलीत उतरायचं असा कार्यक्रम केला होता तयार.

विषय: 

युद्ध आमुचे सुरू ...

Submitted by tilakshree on 24 March, 2020 - 05:22
तारीख/वेळ: 
24 March, 2020 - 05:18
ठिकाण/पत्ता: 
भारतीय इतिहासातील किंवा काव्यातील कौरव पांडवांच्या धर्मयुद्धाची आज आम्हाला प्रकर्षाने आठवण येत होती. कौरव आणि पांडवांची आपापली विराट सेना, त्यापैकी कुणाच्या तरी बाजूने आणि कुणाच्या तरी विरोधात उभे असलेल्या भारतवर्षातील सर्व राजा- महाराजांच्या सेना एकमेकांच्या समोर उभ्या ठाकलेल्या असूनही हे महाविध्वंसक युद्ध केवळ अठरा दिवसात निर्णायकरित्या संपुष्टात कसे आले असावे? एक गोष्ट मात्र निश्चित की कोसो दूर पसरलेल्या कुरुक्षेत्राच्या विस्तीर्ण रणात समोरासमोर आक्रमण- प्रत्याक्रमण झाल्यानेच विशेष कालापव्यय न होता भीषण संहार होऊन या युद्धाची समाप्ती झाली. मात्र शत्रू जर दुर्गम प्रदेशाचा आश्रय घेऊन छापमारीचे हल्ले करीत राहिला तर त्याला तोंड देऊन शत्रूचा निःपात करणे दुष्कर होऊन जाते. यात एक तर शत्रूच्या युद्धासज्जतेचा नेमका अंदाज येणे अवघड आणि त्यांच्या संख्याबळाचा अदमास घेणे त्याहूनही अवघड! मुळात दीर्घकाळ संघर्ष करण्यासाठी युद्धाचा सराव आवश्यक असतो. शारीरिक आणि त्याहूनही अधिक मानसिक! भौतिक समृध्दी आणि त्या योगाने आलेली मानसिक शांती सामरिक साहसापासून परावृत्त करते. या समृद्धीमुळेच विष्यासक्ती, कलासक्ती इतकेच काय, ईश्वराबद्दलची आसक्ती वृद्धिंगत होते. एकदा यापैकी कोणत्याही मार्गाची कास धरली की संघर्षाची वृत्ती क्षीण होते आणि शक्तीही! मात्र या जगात धनलोभाने कोणतेही कृत्य करण्यास तयार असणाऱ्यांची वानवा नाही. धन वेचून धर्मकृत्य करवून घेता येतात तशी भाडोत्री सैन्यामार्फत युद्धही लढता येतात. मात्र बहुतेकदा अनुभव असा येतो की भाडोत्री सैन्याद्वारे मिळवलेला विजय अल्पकालीन ठरतो. सैन्य आपले निर्धारित द्रव्य घेऊन आपल्या वाटेला लागले की शत्रू पुन्हा डोके वर काढतो. अखेर इच्छा असो वा नसो, आपला संघर्ष आपणच लढावा लागतो याची जाणीव होते. मात्र त्यावेळची संभ्रमावस्था बिकट असते. शत्रू दशानन रावण असतो पण आपण राम नसतो. शत्रू महिषासुर असतो पण आपण ' मर्दिनी' नसतो. शत्रू भस्मासुर असतो पण आपण मोहिनी नसतो. शत्रू कालिया असतो पण आपण कन्हैया नसतो. आपण भ्रमचित्त अर्जुन असतो पण आपल्याकडे श्रीकृष्ण नसतो. मग या संगराला निर्णायक पूर्णत्व द्यायचे कसे? एका वाक्यात: ढेकणांचा कायमस्वरूपी नायनाट कसा करता येईल?
माहितीचा स्रोत: 
विषय: 

आतल्या शहरातला बाहेरचा वाटाड्या

Submitted by Theurbannomad on 23 March, 2020 - 04:02

महासत्तेच्या काळातल्या अक्राळ विक्राळ रशियाचा एक भाग असणारा आणि संपूर्ण रशियाची तेलाची गरज एकट्याने भागवू शकेल इतका तेलसंपन्न भूभाग म्हणजे आजचा चिमुकला अझरबैजान देश. बाकू ही या देशाची राजधानी पूर्वीपासून तेलसंपन्न भूमी म्हणून ओळखली जाते.

अमेरिकेत करोनाची सद्यस्थिती आणि प्रशासन करत असलेल्या उपाययोजना

Submitted by atmaramvitekar@... on 23 March, 2020 - 01:03

आपले बरेच माबोकर अमेरिकेत स्थायिक झालेले आहेत. कामानिमित्त तिकडे तात्पुरते स्थायीक झाले आहेत. विमान वाहतूक खूप मोठ्या प्रमाणावर तिकडे चालते. तर मी तिकडील माबोकरांना विनंती करतो की तिकडची परिस्थिती कशी आहे, प्रवासी लोकांना काही त्रास होतो आहे काय, तिकडील प्रशासन करोना प्रसाराला पायबंद घालण्यासाठी काय काय प्रयत्न, उपाययोजना करत आहेत. तिकडे कोणत्या सुचना दिल्या आहेत. जनता कशी रिअॅक्ट होत आहे. हे लिहिले तर आमच्या सारख्यांना माहितीचा उपयोग होईल.
धागा काढण्याचं कारण म्हणजे अमेरिकेत भयानक वेगाने करोना पसरला आहे असं वाचनात आले. धन्यवाद.

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - अवांतर