साहित्य

एक पान पिकून आता पिवळं पडू लागलं
झाडा पासून सुटून ते हळूच खाली पडलं
जन्मभर झाडाला दिली त्याने साथ
वेळ येताच झाडाने मात्र सोडला त्याचा हात
झिजू लागली होती त्याची आता काया
सोडली नाही तरी त्याने झाडावरची माया

तोल किरणांचा ढळाया लागला
साज संध्येचा चढाया लागला

लाल झाली पश्चिमा ती लाजली
पाहण्या जोतो जमाया लागला

विहग सारे श्रांत, परतू लागले
वृक्षही तो सळसळाया लागला

लांबल्या त्या सावल्या कंटाळुनी
गाव सारा आळसाया लागला

लेखी बोली चित्र मुकी
भाषा येवो कुठल्याही रूपे
कुणा कुणाला भावून जाई
त़र कुणाच्या मनी खुपे

भाषा अगदी पाण्या सारखी
जिला स्वत:चा रंग नाही
देणाऱ्याने दिलेला, घेणाऱ्याने घेतलेला
रंग सदा वाह़त राही

भाषा अगदी पाण्या सारखी

काही ई-तिहास संशोधकांना उत्खनन करताना ई-स्क्रॅपमधे सापड्लेल्या काही ओव्या.

चक्र...

जेंव्हा आपण लहान असतो
तेंव्हा फुलपाखरासारखे बागडतो,

जेंव्हा आपण वयात येतो
तेंव्हा उंबराचे फुल होतो,

जेंव्हा आपण मोठे होतो
तेंव्हा सरड्यासारखे रंग बदलतो,

जेंव्हा आपण वृद्ध होतो
तेंव्हा कायमचे कोशात जातो,

चिवचिवणारी पहाट असावी
चिडचिडणारी बायको नसावी
साखरझोपेतून उठल्या क्षणी
भिंतीवर 'नर्गिस' दिसावी..

'बाळ' म्हणणारी आई असावी
'उठा!' म्हणणारी बायको नसावी
चुळ भरून झाल्या बरोबर
हातात उपीट भरली बशी यावी

ह्या चिनी बेटाची
आकृतीबंध रचना,
कमनीय वृक्ष-वल्लरी,
आखीव्-रेखीव रस्ते,
मिनी-मिडीतील पोरी,
गगनचुंबी ह्या इमारती,
विलायती डोक्यांची
सतत भरती ओहोटी,
हे व्यावसायिक चेहरे,
बारोमास धारा कोसळती;

जीव विटला ह्या सर्वांना