गाव

माझं गाव

Submitted by निरंजन कुलकर्णी on 24 November, 2019 - 01:16

माझं गाव ‘नागदेववाडी’. कोल्हापूर शहरातून एक रस्ता गगनबावड्याकडे जातो. त्याच रस्त्याला उजव्या बाजूला नागदेववाडी हे गाव आहे. कोल्हापूरच्या रंकाळा तलावापासून केवळ दोन मैल दूर. साधारण पाच वर्षांपूर्वीच आम्ही इथे राहायला आलो. सध्या मी व माझा भाऊ पुण्यात असतो पण माझे आई वडील गावातच राहतात. गावाचं नाव ‘नागदेववाडी’ कसं पडलं हे मलाही नाही सांगता येणार पण गावात पूर्वी खूप नाग असावेत असा अंदाज लावता येईल. गावात एक छोटं नागाचं मंदिर सुद्धा आहे.

परसा-कडे

Submitted by प्राचीन on 13 November, 2019 - 12:11

परसा - कडे (?)
परसदार या विषयावर ममोचा लेख वाचला आणि (या विषयी स्फुरण आलं असं कसं म्हणू ) वाटलं आपलीही एक आठवण सांगावी झालं.. 'अजुनही जागे आहे गोकुळ' या माझ्या मायबोलीवर असलेल्या लेखामध्ये (रिक्षा नाहीये हं, फक्त संदर्भ देतेय) माझ्या आजोळचं, पारपुंडचं वर्णन केलं आहे. तिथे माझ्या आजीच्या तोंडून 'परसाकडला' हा शब्दप्रयोग पहिल्यांदा ऐकला. आधी कळलं नव्हतं म्हणजे काय ते.
आमच्या घराचं परस आहे त्यात परसाकडची' बांधीव' सोय होती. त्यासंबंधी माझी ही एक गमतीदार आठवण. आत्ता 'गमतीदार' म्हणतेय पण तेव्हा 'मती' भांबावून 'दार' गाठावं लागलं होतं. शब्दच्छल पुरे आता आणि नेमका प्रसंग असा घडला..

शब्दखुणा: 

हरवलेला गाव

Submitted by @गजानन बाठे on 11 October, 2019 - 20:47

हरवलेला गाव
हरवल्या कुठे निंबा खालील मैफीली,
संसार उंबराने का थाटला असावा?

यार, मित्रांस तो परका झाला,
बंगल्यात कुठे घेत असेल विसावा.

महाकाय वड तो उघडा पडला,
पारंब्यानी दगा दिला तर नसावा?

रगडता फुले ही दर्पहीन ते अत्तर,
सुगंध त्यांनीही का विकला असावा.

बारमाही नदी का आटली असावी,
व्यवसाय तिचा ही फसला असावा.

पाखरं ही हरवली एकाएकी अशी,
हो, शहरात त्यांचाही फ्लॅट असावा.

अस्वस्थ गाव जो निद्रामय दिसतो,
शहराचा फाजिल डाव तर नसावा ?

©गजानन बाठे

शब्दखुणा: 

माझं गाव

Submitted by परत चक्रम माणूस on 19 July, 2019 - 06:04

माझं गाव .. माझं गाव एक छोटंसं खेडेगाव होतं माझ्या लहानपणी. ओढ्याच्या कडेला एका बाजूला वसलेलं. मोठे पटांगण. मोठमोठी साताठ वडाची झाडं उभी फेर धरून. जटा दाढी जणू जमिनीपर्यंत पोहोचलेले ऋषिमुनीच जणू. मोठं हनुमानाचं देऊळ, देवळाला छानसे जोते. त्यावर चुनेगच्चीचा मंडप. दिवस भर अनेक घडामोडी इथं घडत. ऐंशी वर्षांच्या म्हाताऱ्यांपासून ते कळू लागलेली पोरं यांचा रमीचा डाव चाले. एका बाजूला आबा न्हाई आपली हजामतीची पेटी घेऊन कोपरा आवतून दुकान मांडून बसलेला. आबा न्हायाच्या हातात कितीबी रडक्या पोराचं डोकं सापडलं की डाव्या हाताने जबरदस्त पकड करीत उजव्या हाताने वस्तऱ्याने रक्त निघस्तवर तासून काढीत असे.

शब्दखुणा: 

अजुनि जागे आहे गोकुळ

Submitted by प्राचीन on 8 April, 2019 - 00:45

अजून जागे आहे गोकुळ
मुंबई-गोवा महामार्गावर पनवेल मागे टाकलं की पाच मिनिटांतच ओ.एन्.जी.सी दिसतं. त्याच्या कडेने गाढी नदी झोकात वळण घेताना दिसते.तिच्या कुशीत विसावलेलं हे पारपुंड गाव.. पळस्पे नाक्यावर वसलेलं. महामार्गाच्या उजवीकडे, नदीकिनार्‍याला समांतर अशी (पूर्वी कच्ची असलेली पायवाट) एक निमुळती वाट उतरत जाते. स्थानिक लोकांची छोटी घरं,कोंबड्या,बकर्‍या, क्वचित एखादी म्हैस, असं खास वातावरण या वाटेवर आपली सोबत करतं नि लगेचच उमगतं की गाव आलं !

शब्दखुणा: 

लाभार्थी

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 9 November, 2017 - 00:44

लाभार्थी
त्यालाही माहीत नव्हतं
तिलाही माहीत नव्हतं
ते हसतात तेव्हा
चांदण सांडतं
कारण वर्षानुवर्षं
गावात कोण हासलचं नव्हतं
पण लाभार्थीच्या जाहीरातीनं किमया केली ....

टीव्ही आल्यावर तर एवढच
कळलं टीव्हीत दिसाया मॉप
कष्ट आन पैकं लागत्यात
...
मग असचं एक दिस क्वाण म्हणलं
गावाची एक डाकूमेंट्री काढायची
त्यात मंग समदा गाव जमलं
ठेवनितलीच जुनी कापडं
हासली चकाचक
पोळ्याला जुनी झूल बैलावर तशी
फोटुच्या मिसनीपुढ उभं गाव

गाव कात टाकतय

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 23 October, 2017 - 03:26

गाव कात टाकतय

खरं का खोटं पण
काय तरी घडतय
गाव कात टाकतय

ट्रॅक्टरच्या चकारीत
गोधुली शोधतय
गाव कात टाकतय

वसुबारसीलाही
चित्रातली गाय पुजतय
गाव कात टाकतय

मोटंवरचं गाणं
इंजिन धडधडतयं
गाव कात टाकतय

विहीर झाली पालथी
शेततळ पाणी झिरपतय
गाव कात टाकतय

मर्दानी कुस्त्या छबिने
सिनेमापुढं धापतय
गाव कात टाकतय

देवळं पडली वस
बार लई फुलारतय
गाव कात टाकतय

आरोग्य सेवेचं तीनतेरा
म्हातारं सैराट खोकतय
गाव कात टाकतयं

शब्दखुणा: 

किस्से आणि निरीक्षणं (भाग ८)....बदला - एक अवघड सूड.

Submitted by बग्स बनी on 5 April, 2017 - 19:46

बॅग टेकवतोय न टेकवतोय तोवर वाड्यातली पोरं म्हणजेच मित्र मंडळी दरवाज्याच्या भोवती गराडा घालून उभी राहिली. लय दिवसांनी आपला मित्र गावाला आल्याचा आनंद त्यांच्या तोंडावरून ओसंडून वाहत होता. त्यातली काही एक बाहेर येण्यासाठी हाथवारे करत होती. बाहेर जाण्याची ओढ होतीच, मी इशाऱ्यानंच खुणावलं “पुढं..व्हा...!!! आलोच. तितक्यात आजी लुटपुटत माझ्याजवळ आली आणि गच्च तोंड धरून गालाचा ओलसर मुका घेतला. अख्खा गाल ओला झाला. तोंडात सतत मिस्रीचा बुकना असल्याने मुका घेतांना गचाळ वासाने नाकाची कोंडी केली, पण शेवटी आजीच ती.

शब्दखुणा: 

गाव

Submitted by अनिश्का. on 22 April, 2016 - 04:18

आज दुपारी खिडकीतुन बाहेरच्या रखरखाटाकडे पाहताना उगीचच गावची आठवण झाली. लहानपणी म्हणजे अगदी बारावीची परिक्षा देईपर्यंत उन्हाळ्याची सुट्टी म्हणजे अलिबाग हे ठ र ले लं .
परिक्षा चालु असतानाच गावी गेलो की हे करु ते करु याचे प्लॅनिंग्स मनात चालु असायचे.
परिक्षा संपली रे संपली की येणारा संडे पकडुन बाबा माझी आणि भावाची रवानगी गावी करायचे....
आहाहा उद्या गावी जायचं या विचाराने मी पहाटेचा ३.३० चा अलार्म कधी होतोय याची वाट पाहत टक्क जागी असायचे.

शब्दखुणा: 

वाघ्या

Submitted by मानव पृथ्वीकर on 3 March, 2016 - 11:55

आमच्या कॉलनीत बरीच मोकाट कुत्री होती. काही लोकांनी घरात कुत्री पाळलेली होती.
पण आज जरी कुणाला विचारलं तर सगळे वाघ्या या कुत्र्याचे नाव घेतील.
थोडे फार वाघासारखे पट्टे असलेला म्हणुन त्याचे नाव वाघ्या पडले. हा मोकाट कुत्रा होता. अशी बरीच मोकाट कुत्री आमच्या कॉलनीची सदस्यच होती. लोक त्यांना आठवणीने खाउ घालत.

त्यात वाघ्या नावाप्रमाणेच सगळ्यात शूर. चोर शिरला, तर हाच नेमका त्याला हेरायचा आणि पिच्छाच पुरवायचा. रात्री अपरात्री नवख्या माणसावर इतर कुत्री भुंकायची. वाघ्या सुद्धा कधी थोडा फार भुंकायचा पण त्याला नेमके कळायचे म्हणे की या माणसाचे चोरीचे वगैरे काही इरादे नाहीत, आणि गप व्हायचा.

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - गाव