नातीगोती

अशीही एक श्रीदेवी !

Submitted by विद्या भुतकर on 11 June, 2018 - 21:46

आयुष्यात वेगवेगळ्या घडीला असे लोक भेटतात की त्यांना आपण भेटलो, त्यांच्याशी ओळख झाली, मैत्री झाली, याचा अतिशय आनंद होतो. त्यातलीच तीही एक. इतक्या वेळा तिच्याबद्दल लिहावंसं वाटलं होतं पण कदाचित खूप वैयक्तिक वाटेल म्हणून कधी लिहिलं नाही. पण परवा तिला फोन केला आणि लिहिण्याची तीव्र इच्छा झाली. शेवटी म्हटलं लिहावंच.

बाबा नव्हताच तिथे .....

Submitted by अनाहुत on 1 June, 2018 - 03:45

स्वप्नातही मला कायकाय सुचत , मी सायंटिस्ट असते तर माझे बहुतेक शोध स्वप्नातून जागी झाल्यावरच लागले असते . आताही किती भारी सुचलंय मला . हे आधी बाबाला सांगते त्याला हे फार आवडेल आणि त्याचही तो काहीतरी सुचवेल . बाबा, अरे बाबा कुठे आहेस ? घरभर फिरून आले पण बाबा नव्हताच तिथे . अरे मी काय शोधतेय , बाबा तर किती वर्ष झाली सोडून गेलाय आपल्याला .... कायमचा . मला का आठवलं नाही . का बाबा सोडून दुसरं काही आठवल नाही . असच आहे . मला असं काही सुचलं कि फक्त बाबा हवा असतो बाकी काही नाही . पण आता तो नाही . पण असं कस होईल . आजही त्याची आठवण येते आणि तो नाही असं वाटतच नाही कधी .

असमान

Submitted by अंबज्ञ on 31 May, 2018 - 06:46

.

.

काहीतरी एक समान धागा जुळल्या शिवाय मैत्री होत नाही असे म्हणतात.
मग भलेही दोन वेगळ्या दिशेने जाणारे काटकोनातील प्रवाह ज्या एका बिंदुला एकमेकास छेदतात तो सामायिक असल्याने निव्वळ त्याच एका गोष्टीमुळे त्यांची नाळ एकमेकांना बांधून ठेवली जाते. मृदुला आणि मुकेशची मैत्री अश्याच एका बिंदुपासून सुरु झाली.

प्रवाहपतित

Submitted by अंबज्ञ on 29 May, 2018 - 10:38

प्रवाहपतित (भाग -१)
________________

.
'मन समुद्रासारखं ठेवा
नद्या स्वत:हून तुम्हाला भेटायला येतील.....!'
■ Good Morning ■

आमच्या ग्रुपमधल्या ईमरान हाश्मीचा अर्थात रोहनचा सकाळी सकाळी व्हाट्सअप आला, आणि मन एकदम पार भुतकाळात शिरून कॉलेज कट्टयावर जावून विसावले.

क्षणभर विश्रांती

Submitted by अंबज्ञ on 22 May, 2018 - 07:33


.

क्षणभर विश्रांती
~~~~~~~~~~
.

अनेक वेळा हमरस्त्यावर कुठेनाकुठे वाचायला मिळणारे हे हमखास दोन शब्द ! पण ह्याचा वापर आपण आपल्या दैनंदिन आयुष्यात खरंच करतो का ?
काही सेकंदाचा पॉझ म्हणजेच ही क्षणभर विश्रांती असली तरी नक्की त्या पॉझसाठी कायकाय निमित्त असावे किंबहुना असायला हवे हे महत्वाचे ठरते.

तुझी 'भेट'

Submitted by अंबज्ञ on 21 May, 2018 - 22:38

.

.

हे बघ....शोना !
मला अजिबात आवडणार नाही हां तुझं असं बाकीचे करतात तसं भर रस्त्यात, चार चौघांसमोर उगीच दिखावा करत मला मिठीत घेत भेटणं.
उगीच सर्वांसमोर तुझ्या आड़दांड बाहुपाशात मला घट्ट कवेत घेणं... !

वावटळ अंतिम भाग - ५

Submitted by Vrushali Dehadray on 20 May, 2018 - 01:59

वावटळ अंतिम भाग - ५

‘या नेमक्या कशाबद्दल बोलताहेत? पण आमच्यात तर......’ तिथे तिचा विचार खुंटला.

‘काहीच नाही? नीट विचार करून ठरव. मी खरच निसरड्या वाटेवरून चाललीये का ?’

‘नाही चाललीयेस? मग दुसरी जागा का शोधत नाहीयेस? ज्या जागा मिळताहेत त्या फालतू कारण काढून का नाकारतीयेस? का गुंतते आहेस या नको त्या गुंत्यात?

'मी गुंतत नाहीये. फक्त काही क्षण मिळताहेत आनंदाचे, ते मी का नाकारू? सोहमच्या सहवासात मी माझीच मला सापडले.'

‘आता शोधलं आहेस ना स्वत:ला, मग तो आधार आता सोडून दे आणि स्वत:च्या पायावर उभी रहा.’

वावटळ भाग - ४

Submitted by Vrushali Dehadray on 19 May, 2018 - 02:36

वावटळ भाग - ४

त्या रविवारी रात्री कधी नव्हे तो त्याचा फोन आला. “मी उद्या नेहमीच्याच वेळी घरी येईन. तू कोणत्या गाडीने मुंबईला येणार आहेस?” पुढे तो उगाच इकडचे तिकडचे बोलत राहिला. खरे विचारायचे होते ते तसेच मनात ठेवून. ती नेहमी सकाळच्या पहिल्या शिवनेरीने जायची आणि तो डेक्कन क्विनने. तिची नेहमीची बस त्यालाही माहिती होती आणि तरीही.....

दुसऱ्या दिवशी ती नेहमीच्या स्टॉपवर बसमध्ये चढली. रिकामी जागा बघायला लागली तर तिसऱ्या रांगेत खिडकीजवळची सीट सोडून सोहम बसलेला. गंभीर चेहऱ्याने. ती मुकाट्याने त्याच्या शेजारी जाऊन बसली. तेव्हाही धोक्याची घंटा कशी वाजली नाही आपल्या डोक्यात?

Pages

Subscribe to RSS - नातीगोती