युरोपच्या एका दुर्गम पर्वतीय भागात, दाट जंगलांनी वेढलेले, फुलांनी नटलेले, आणि ढगांमध्ये लपलेले एक लहानसं गाव होतं—स्टारबर्ग. या गावाचा उल्लेख कुठल्याही नकाशावर नव्हता. आणि कदाचित म्हणूनच ते तितकं खास होतं!
स्टारबर्गचं वैशिष्ट्य म्हणजे तिथलं "ताऱ्यांचं तळं". हे तळं इतकं स्वच्छ, शांत आणि नितळ होतं की, त्याच्या पाण्यात पहाटेच्या प्रकाशातसुद्धा चंद्राचे प्रतिबिंब पाहायला मिळत असे. परंतु तिथे खरी जादू व्हायची रात्री!
गुलकंद ..
नावातच केवढा गोडवा! चित्रपटही एकदम झकास - अगदी पोट धरून हसवणारा, कधी किंचित हळव करत नेणारा..
सई आणि समीर च्या मुलीचं तिने स्वतःच लग्न ठरलेलं असतं. तर भेटायला ते पाहुणे येणार असतात. अर्थात त्या मुलाचे वडील म्हणजे प्रसारक ओक आणि आई इशा डे. प्रसाद ओक सई ताम्हणकर चा पूर्वाश्रमीचा प्रियकर.. प्रसाद तिला लग्नाचा विचारणार असतो पण काहीतरी घटना घडतात आणि समावेश त्याला तडकाफडकी शहर सोडून त्यावेळी जायला लागतं. आता 25 वर्षांनी दोघं एकमेकांसमोर आले की काय होणार मग त्यांचे कुटुंबीय त्यावर कसे रिऍक्ट होणार लग्नाचं काय होणार वगैरे वगैरे सगळी गंमत म्हणजे तयार झालेला हा गुलकंद.
नमस्कार! मुलांना सुट्ट्या लागल्या आहेत. त्यांचा वेळ कसा जाणार ही पालकांची चिंता आहे. मुलांसाठी 50 गमती व प्रयोग मी आणत आहे. दररोज मी माझ्या ब्लॉगवर एक प्रयोग व एक गमतीची कृती पोस्ट करेन. ह्या प्रयोगांसाठी घरामध्ये असलेल्या गोष्टीच लागतील! हे सर्व प्रयोग व गमती करायला अगदी सोप्या आहेत. वय 8 पासून पुढची व मोठेही त्याचा आनंद घेऊ शकतात. हा पहिला प्रयोग.
प्रयोग 1. पाणी कसं पडत नाही?
" अंड्या , लूक अॅट दॅट राईट कॉर्नर , इट्स अमेझिंग , इट इज अ मास्टरपीस "
सकाळची वेळ. Mr. वर्मा, ऑफिसला निघण्याच्या तयारीत होते. का कोण जाणे, ते जरासे गंभीर दिसत होते.तोच त्यांच्या फोनची रिंग वाजते.
पलिकडून घोगऱ्या, जरबेच्या आवाजात शब्द येतात -
"तुमची मुलगी सोनालीला, आम्ही किडनॅप केलंय. ती सुरक्षित हवी असेल, तर दोन दिवसांत ५ कोटी रुपये तयार ठेवा. आणि पोलिसांना काही कळलं, तर तुमची मुलगी कधीच घरी येणार नाही. लक्षात ठेवा!"
"अरे देवा!" Mrs. वर्मा भीतीने किंचाळल्या.
Mr. वर्मांनी आवाज स्थिर ठेवत विचारलं. "मी विश्वास कसा ठेवू, की ती तुमच्याच ताब्यात आहे?"
खूप दिवस झाले काही तरी लिहून. तस लिहाव सांगाव अस खूप काही साचलेलं असूनही लिहायला निवांत असा वेळ मिळत न्हावता. पण आज मी एक असा चित्रपट पहिला की सगळी कामे बाजूला ठेऊन मला त्याच्या बद्दल लिहावच लागल.
हे ताडपत्रीवाल्या,
गतसाली न खपलेल्या मालावरची धूळ झटक
हे पाणीपुरवठा खात्यातल्या टेंडर बाबू,
फिल्टर सफाईच्या निविदांच्या नैवेद्यांची ताटे सजव
हे वृक्षसंवर्धन खात्यातील खात्यापित्या लोकसेवका,
ट्री ट्रिमिंग च्या निमित्ताने कोणते वृक्ष भुईसपाट करायचे ते बिल्डरांबरोबर ठरव
हे नगर सेवका,
नालेसफाईच्या हातसफाईवरच्या श्वेतपत्रिकेचा कच्चा खर्डा बनवायला घे
हे पालक मंत्र्या,
महापुरोत्तर अन् दरडस्खलनोत्तर सहसंवेदनांचे वार्षिक भावविभोर सांत्वनसंदेश बनवायला घे
मुंबईतली रात्र नेहमीच गजबजलेली असते, पण काही वेळा ती निर्जन आणि भयानक सुद्धा वाटू शकते. अशाच एका रात्री, दादरच्या एका अरुंद गल्लीमध्ये एका तरुणाला तीन गुंडांनी गाठलं. त्यांच्या हेतूचा अंदाज येताच तो भीतीने गारठला. मदतीसाठी ओरडण्याचीही त्याला भीती वाटत होती. तो तरुण एक पायाने थोडा लंगडत होता.
तो एक महत्त्वाचा साक्षीदार होता. काही दिवसांपूर्वी त्याने एका गैरकृत्याचा व्हिडिओ आपल्या फोनमध्ये कैद केला होता. स्थानिक गुंड एका व्यावसायिकाला धमकावत होते. हा व्हिडिओ पोलिसांकडे जाऊ नये, म्हणून गुंड त्याचा पाठलाग करत होते. कधीपासून ते त्याच्या मागावर होते.
पाऊस रिमझिम कोसळत होता. स्टेशनवर गर्दी होती, पण त्याच्या नजरेला ती सहज सापडली. माधुरी! किती वर्षांनी दिसत होती ती. तेव्हा कॉलेजमध्ये दोघं एकमेकांचे खास मित्र होते. ती मनोमन त्याच्यावर प्रेम करत होती, पण कधी सांगू शकली नाही. आणि एक दिवस तो परदेशी गेला—न सांगता, न भेटता.
आज ती समोर उभी होती. छत्री विसरलेली, पावसात भिजत. तिच्या चेहऱ्यावर त्या जुन्या आठवणींइतकाच ओलसरपणा होता.
"अजय?" ती हळूच बोलली.
"माधुरी… किती वर्षांनी भेटतोय आपण!"
एक मोठी कंपनी होती, जिथे राहुल नावाचा एक तरुण कर्मचारी काम करत होता. तो अतिशय मेहनती आणि प्रामाणिक होता, पण त्याचा बॉस, मेहरा सर, नेहमीच कठोर आणि शिस्तप्रिय होते.
एकदा कंपनीत एक मोठी चूक झाली, ज्यामुळे कंपनीला मोठा आर्थिक तोटा सहन करावा लागला. सर्वांची चौकशी झाली, आणि काही तांत्रिक अडचणींमुळे राहुलवर आरोप ठेवले गेले. मेहरा सर खूप संतापले आणि त्याला तडकाफडकी नोकरीवरून काढून टाकण्याचा निर्णय घेतला.