शाळा

९ ऑक्टोबर २०११ रोजी या लेखाचा पहिला भाग मायबोली वर प्रकाशित केला होता.....
दुसरा भाग:

नमस्कार मंडळी,

स्व. श्री. मुरलीधर देविदास उर्फ बाबा आमटे यांच्या परिवारात ते ही डॉ.प्रकाश आणि डॉ.मंदाकिनी आमटे यांच्या पोटी जन्माला येणे हे माझे खरोखरच भाग्य आहे. जन्मापासून गडचिरोली जिल्ह्यातील लोक बिरादरी प्रकल्पात वाढलोय. तो काळ आणि आजचा काळ यात जमीन अस्मानाचा फरक आहे. दुर्दैवाने बाबा आणि साधनाताई आमटे (आजी-आजोबा) यांचा अतिशय थोडा सहवास मला लाभला. बाबा - आजी दोघही चंद्रपूर जिल्ह्यातील त्यांचा कर्मभूमीत आनंदवनात राहायचे. ३-४ महिन्यातून एकदा त्यांची लोक बिरादरी प्रकल्पाला भेट असायची. १-२ दिवस राहून ते आनंदवनाला परतायचे.

श्री गणेश

स्कूल चले हम.....!

गणपतीचे दिवस. दुपारी बारा, साडेबाराची वेळ. पुण्यातले रस्ते. रस्त्यात वेडेवाकडे उभारलेले मांडव. त्यातच खास गौरी गणपतीच्या वस्तूंनी सजलेले असंख्य स्टॉल्स. खरेदीसाठी उडालेली झुंबड. त्यामुळे होणारं ट्रॅफिक जॅम, कर्कश्य हार्न्स आणि त्यातुन कासवाच्या वेगानं जाणारी वाहनं. नायर सरांकडे मी क्लास साठी निघाले होते.

आज काल वर्तमानपत्र उघडलं ना कि पेपर फुटीच्या बातम्या येत असतात ना.... कि बस्स.कालच अशी एक बातमी वाचली आणि मन काहीस माझ्या माहेरी नासिक ला CIDCO मध्ये गेलं.कर्मवीर भाऊसाहेब हिरे विद्यालय आठवलं(माझ शिक्षण तिथे झालं आहे ना...). १० वी ला असताना जेव्हा आमचा अभ्यासक्रम पुर्ण शिकवून झाला(अस मला आमच्या शिक्षकांनी सांगितल्यावरच कळाल होत.) त्यानंतर आमचे सरावाचे पेपर असायचे आणि ते पण रोज, अभ्यास करायला वेळच मिळायचा नाही(आयुष्यात तो मला कधीच मिळाला नाही... वेळ हो) आणि लगेच दुसर्या दिवशी पेपर असायचा.
मन कंटाळून गेलं होत.अभ्यास करायला उत्साह राहिला नव्हता.

बदलापूरची माझी शाळा प्रचंड मोठी... नावाजलेली.. आम्ही थोडे गावाबाहेर राहात होतो. त्यामुळे तशी दूरच होती, परंतु एक "short-cut" होता. डोंगरातून.. मी, ताई आणि अजून १-२ मुलं त्याच रस्त्याने जात असू.. शाळेत जाणं-येणं मला शाळेपेक्षा जास्त आवडायचं.
ह्या शाळेतली एक आठवण मी कधीच विसरणार नाही..

दुपारची वेळ होती, मधल्या सुट्टीनंतरची..खामकर सर. गणिताचा तास. आदल्या दिवशी मी गैरहजर होतो आणि त्याच दिवशी इंग्रजीचे पेपर मिळाले होते.
बाई आल्या आणि त्यांनी सरांना काल गैरहजर असलेल्या सा-यांना एकेक करून वर्गाबाहेर पाठवायला सांगितले.. पेपर देण्यासाठी.. परेड सुरु झाली. ७-८ मुलं होती एकूण..

ऑफिस...

ऑफिस म्हणजे काय असते?

ऑफिस एक थेटर असते
कामाचे नाटक जिथे रोज दिसते...
बढती मिळते तेव्हा कॉमेडी असते
बॉसशी वाजले तर ट्रॅजेडी होते...

ऑफिस ही एक शाळा असते
सदैव शिकण्याची जागा असते...
हर प्रोजेक्ट नवी परीक्षा असते
पास झालात तर प्रमोशन असते...

ऑफिस ही एक सर्कस असते
डेड्लाईन्स मिळण्यासाठी जगलींग असते...
रींगमास्टरच्या हातात चाबुक असते
पोटासाठी तारेवरची कसरत असते...

ऑफिस हे एक घर असते
आपली टीम जणु फॅमिली बनते...
आपल्या सुखदु:खात सहभागी होते
हाक मारताच मदतीला धावुन येते...

ऑफिस हे एक देऊळ असते
ऑफिसवर्क हिच पूजा असते...
ट्रेनिंगच्या रुपात शारदा भेटते

शाळा सुटल्याची घंटा वाजली. पेंगुळल्या डोळ्यांनी अमरने दप्तर काखोटीला मारलं. भराभर चालत तो निघाला. शाळेच्या आवारातून तो बाहेर पडणार तेवढ्यात मोगरेबाईंनी त्याला गाठलं. कपाळावरची झुलपं उडवत तो नुसताच त्याच्यांकडे बघत राहिला.
"मंगलताई येतील आज. त्यांना तुझ्याशी बोलायचं आहे."
"कशाला? मला टपरीवर जायचं आहे. पक्याला कबूल केलय मी." तो वैतागलाच.
"अरे, कुणी भलं करायला गेलं तर तुझं आपलं माझंच खरं असं आहे."
"बरं थांबतो." निर्विकार स्वरात तो म्हणाला.
"शाळा बंद झाली आहे. बाहेर राहशील का उभा? पाहिजे तर मी पण थांबते तुझ्याबरोबर ताई येईपर्यंत."
"थांबतो मी. तुम्ही गेलात तरी चालेल."