१. डेटा ड्रिव्हन चित्रपट कथा जवळपास भंगार असतात. (लोकांना काय आवडतं याचा विदा गोळा करून तयार केलेल्या कथा)
२. खूप कथा या एखाद्या वनलायनर पासून विस्तार केलेल्या असतात. त्यामुळे त्या अधिकच पसरट, बोअरिंग होत आहेत. उदा. नेटफ्लिक्सकृत जवळपास ९० टक्के चित्रपट भंगार बोअरिंगच आहेत.
३. सुमार अभिरुचीचे चित्रपट सुद्धा मनोरंजक नाहीत. मनोरंजक चित्रपटसुद्धा निखळ आनंद देत नाहीत. चित्रपट गृहांसाठी चांगले विनोदी चित्रपटही बनत नाहीत. उदा. छिछोरे हा चित्रपट चित्रपटगृहात मस्त आनंद देतो, परंतु तोच चित्रपट लहान ग्रुप मध्ये घरी चक्क बोअर करू शकतो.
पोन्नियिन सेल्वन या चित्रपटावर गेल्या काही दिवसांत झालेली चर्चा पाहता अतिपरिचयात् अवज्ञा होण्याचा धोका आहे, किंबहुना ती झालीच आहे. विशेषतः चित्रपटाच्या पहिल्या भागात नवीन लोकांसाठी त्यांनी पात्रांची ओळख परेड व्यवस्थित पार न पाडल्यामुळे पंचाईत होते हे मान्य आहे. पण तरीही या चित्रपटाची पार्श्वभूमी माहीत असल्यामुळे जी मजा आली, ती पाहता हा आनंद इतरांनाही घेता यावा या उद्देशाने अगदी थोडक्यात पार्श्वभूमी लिहायची ठरवली आहे. सविस्तर चर्चा खाली करता येईलच, पण लेखात ही ओळख शक्य तितकी संक्षिप्त आणि सुटसुटीत लिहायचा आम्ही प्रयत्न करू. अगदी फार कुठे जाऊन अभ्यास करायची गरज नाही.
गतवर्षी सप्टेंबरात तामिळ लेखक कल्की कृष्णमूर्ती यांच्या दीर्घकादंबरीवर आधारित त्याच नावाचा 'पोन्नियिन सेल्वन' (भाग पहिला) चित्रपट प्रदर्शित झाला.
हम्पी
प्रिय, आदरणीय स्मिता तळवलकर,
स. न. वि. वि.
पत्रास कारण की, लहानपणापासून तुमचे चित्रपट, मालिका बघत आले. पण ते किती आवडले, त्यामुळे आम्हा प्रेक्षकांना काय मिळालं असा अभिप्राय कधी तुमच्यापर्यंत पोहोचवता आला नाही. आज मराठी भाषा दिना निमित्त कुणालाही पत्र पाठवण्याची संधी आमच्या मायबोलीने दिल्यावर एकदम मनात तुमचंच नाव आलं. तुमच्या एखाद्या चित्रपटाबद्दल पण लिहिता आले असते, पण त्यातही निवड करणं कठीण होतं. म्हणून म्हटलं तुम्हालाच केंद्रस्थानी ठेवून लिहूया म्हणजे तुमच्या अनेक कलाकृतींचा धांडोळा घेता येईल.
एक धगधगते अग्नीकुंड असते. निखार्‍यांनी पेट घेतलेला असतो. स्पेशल ईफेक्टमुळे ज्वाला आणखी भडकत असतात. त्यावरून चालायची स्पर्धा लागली असते. पायाला चटके सोसत ते पार केल्यावर मिळणार काय असते? तर साधारण चारपाच मरतुकडी लालगुलाबी रंगाची फुले. त्यांचे नाव तेवढे भारी ईंग्लिश असते.
पण हिरोईन मनातल्या मनात ते नाव मोठ्याने पुटपुटते. मला बाई हिच फुले हवीत. माझ्या पैठणीलासुद्धा ही मॅच करतात. परवा करवा चौथ आहे. माळली असती तुझ्या नावाने..
पुरुषोत्तम करंडक राज्यस्तरीय आंतर्महाविद्यालयीन एकांकिका स्पर्धा ही गेली काही वर्षे function at() { [native code] }यंत नावाजलेली स्पर्धा आहे. मराठी नाट्य आणि चित्रपटसृष्टीतील अनेक कीर्तिवंत हे ह्या स्पर्धेत एकेकाळी स्पर्धक होते. स्पर्धेत पारितोषिके मिळालेल्या अनेकांची दखल पुढे घेतली गेली, ज्यातून त्यांना नाट्य आणि चित्रपट व्यवसायात पाऊल ठेवण्यास एक व्यासपीठ उपलब्ध झाले.
ब्रम्हास्त्र (पार्ट 1: शिवा) ह्या 9 सप्टेंबर 22 ला रिलीज झालेल्या चित्रपटाचे हे परीक्षण आहे. मी हा चित्रपट 3D मध्ये बघितला. हा चित्रपट ट्रायोलॉजी असणार आहे म्हणजे या चित्रपटाचे अजून दोन भाग येतील. पहिल्या भागाच्या शेवटी दुसऱ्या भागाचे नाव अनाउन्स देखील झाले आहे, त्याचे नाव असणार आहे ब्रह्मास्त्र (पार्ट 2: देव). हा चित्रपट थिएटरमध्ये जाऊन थ्रीडीमध्येच बघणे योग्य आहे. हा लेख लांबणार आहे पण माझी विनंती आहे की हा लेख शेवटपर्यंत पूर्ण वाचावा कारण यात फक्त परीक्षणच नाही तर या चित्रपटाच्या निमित्ताने अनेक मुद्द्यांचा उहापोह केला आहे त्यातून तुम्हाला अनेक गोष्टींची माहिती मिळेल.
हाऊस ऑफ द ड्रॅगन
"गेम ऑफ थ्रोन्स" या मालिकेचे किंवा "अ सॉंग ऑफ आईस अँड फायर" या पुस्तकमालिकेचे फॅन्स असणाऱ्या सर्वांनाच नवीन आलेल्या "हाऊस ऑफ द ड्रॅगन" विषयी चर्चा करण्यासाठी हा धागा...
होऊ द्या चर्चा...
आत्ताच्या पिढीला कदाचित हे दुःख समजणार नाही. कारण आता चित्रपट किंवा त्यातली गाणी नेत्रसुखद करण्यावर भर असतो. फराह खानसारखे कुशल नृत्यदिग्दर्शक एखाद्या चांगल्या गाण्याला चार चाँद लावतात. एक्झॉटिक लोकेशन्स, देखणे कलाकार, चकाचक सेट, मॉडेलसारखे दिसणारे किंवा भारतिय मानसिकतेला आवडतील असे कॉकेशिअन रंगरुपाचे बॅकग्राउंड डान्सर्स हे गरजेचे झालेले आहे. गाण्यांचे सेपरेट रिलीज होतात व हक्क विकले जातात त्यामुळे गाणे चांगले (असण्यापेक्षाही) दिसणे फार महत्वाचे होते आहे.
