rmd यांचे रंगीबेरंगी पान

तुटल्या नात्याचे तुकडे
मी सांग कसे सांधावे
रेशीमधाग्यांचे बंध
अन् पुन्हा कसे बांधावे

वाटेवर नुसत्या काचा
अंधार गर्द भवताली
हरवले, मी चुकले रस्ता
जरी परत वाटले यावे

नियतीचा होता घाला
की आगळीक माझी झाली
मी जवळ तुझ्या येताना
वाढवले फक्त दुरावे

मारवा जीवाला छळतो
मन उदास अन् एकाकी
मी श्वास समर्पिन माझे
एकदाच तू परतावे!

प्रचि. १

प्रचि. २

प्रचि. ३

प्रचि. ४

प्रचि. ५

प्रचि. ६

प्रचि. ७

मीच ढग, पाऊस मी, मातीत गेलो मिसळुनी
मी मला शोधू कसा, ना राहिलो कोठेच मी

जवळ ती होती कधी, आभास आता राहीले
होत अश्रू टपकतो गाली तिच्या हलकेच मी

नाव माझे चर्चिले गेले अनेकांच्या मुखी
होत बदनामीच होती, समजलो भलतेच मी

वाटले मी उत्तरे होतो सवालांची तिच्या
समजले आता मलाही फक्त होतो पेच मी

'विसरले सारे!' मनाला मी जरा समजावले
अवचितच पुढच्या क्षणाला हाय खाल्ली ठेच मी

ती जगाला दाखवे आता सुखाने नांदते
अंतरी वसते तिच्या जी तीच रस्सीखेच मी

पानांमागून पानं
शब्दांमागून शब्द
मनामध्ये वादळ
विचार मात्र स्तब्ध

डोळ्यांमधे अडकलं
मेंदूत नाही शिरलं
वाचलेलं ज्ञान सारं
जिथल्यातिथे उरलं

मिनीटकाटा तासकाटा
पळत राहीले पुढे
पुस्तकावर नजर
आत भावनांचे तिढे

प्रश्नांचेच प्रश्न
उत्तर कुठेच नाही
पानांमागून पानं
मी केवळ उलटत राही

भूतकाळाची राख सावडत
सुखी क्षणांच्या अस्थी शोधते
आयुष्याच्या उजाड गावी
मी स्वप्नांची वस्ती शोधते

माझ्याच एका प्रकाशचित्रासोबत माझीच एक जुनी कविता एकत्र केली आहे.

कालपासून धो धो पडणार्‍या पावसात
नव्याने वाहून जाईल सुचलेलं शहाणपण

सुरू होईल पुन्हा पाण्याचा बेलगाम वापर
निर्धास्त होतील आपली कोडगी मनं
वर्षा संचयनाचे बेत राहतील कागदावरच
आणि बांधकामांना ऊत येईल राजरोसपणे

सोयीस्करपणे विसरली जाईल पाणीटंचाई
आपापल्या कामाला लागतील सगळे
'नेमेचि येतो' म्हणून मनाची समजूत काढत
अजून एका वर्षाची सोय झाली या आनंदात
पुन्हा सुरूवात होईल नव्या दुष्टचक्राची

कालपासून धो धो पडणार्‍या पावसात
नव्याने वाहून जाईल सुचलेलं शहाणपण!

बागेत या विचित्र प्रकारच्या मश्रूम्स पहायला मिळाल्या. कोणाला यांचं नाव माहीती आहे का?

रुजून येती खोल मनातून
थेंबांची ही अगणित झाडे
झरझर झरती मेघ अनावर
विचार होती पाऊसवेडे

खेळ सावळा असा रंगला
भिजून गेली हरेक काया
चैतन्याने सजली सॄष्टी
भारून टाके श्यामलमाया!

भेगाळल्या डोळ्यांमधे
आता उरेना टिपूस
आटून गेली आसवे
कधी पडेल पाऊस?

नभ ना आता काजळे
फिकुटली शेतेभातें
धरतीचे आभाळाशी
जणु उरले ना नाते

तोंडचे पळाले पाणी
कोरडले नदी नाले
जीवनाचे थेंब सारे
असे का परके झाले?