पक्वान्न

चवडे (फोटोसह)

लागणारा वेळ: 
१ तास
लागणारे जिन्नस: 

२ वाट्या मैदा,
२ चमचे बारिक रवा,
४ चमचे कडकडीत तेलाचे मोहन
चिमुट्भर मिठ
अर्धी वाटी पिठीसाखर
अर्धी वाटी डाळं(फुटाणा डाळ्/पंढरपुरी डाळं) पिठ करुन.
चवीप्रमाणे आवडी नुसार जायफळ वेलची इत्यादी पूड
तळण्यासाठी तुप किंवा तेल

क्रमवार पाककृती: 

२ वाट्या मैदा, २ चमचे बारिक रवा, चविपुरते चिमुट्भर मिठ आणि चमचाभर पिठीसाखर व्यवस्थित एकत्र करुन घ्यावे.

चार चमचे तेल कडकडित गरम करुन हे मोहन मैद्यात घालून जरुरीप्रमाणे थंड पाणी घालून घट्टसर पिठ मळावे. करंज्यांसाठी करतो तसा घट्ट गोळा करून तासभर झाकून ठेवावे.

वाटीभर डाळं मिक्सर मध्ये बारिक करून पिठीसाखरे सारखे बारिक पिठ करावे.
मग पिठी साखर आणि हे डाळ्यांचं पिठ एकत्र करून घ्यावे. त्यात चवीप्रमाणे आवडी नुसार जायफळ वेलची इत्यादी पूड मिसळावी.

तळणासाठी तेल किंवा तुप तापत ठेवावे.
मग मैद्याच्या पिठाचे पेढ्या एवढ्या आकाराचे एकसारखे गोळे करुन घ्यावे.

**फुलक्या एवढी किंवा जरा लहान एक पातळ पुरी लाटावी, मिडीयम हाय वर तळून ताटात काढावी, लगेच त्यावर चिमटीने साखर आणि डाळ्यांची पिठी भुरभुरावी, चमचा आणि झार्‍याच्या सहाय्याने पटकन अर्धी घडी करावी, पुन्हा साखर पिठी भुरभुरून पुन्हा पटकन घडी करावी. (आपण पोळी ज्याप्रकारे घडी करतो तश्या ह्या दोन घड्या कराव्यात).**

पुन्हा दुसरी पुरी... सगळी प्रोसेस पुन्हा .. असं करत सगळे चवडे बनवावेत.

हे बघा हे असे दिसतील चवडे..

वाढणी/प्रमाण: 
खाउ तसे/ आकारानुसार लहान मोठे बनवू तसे. :)
अधिक टिपा: 

** हे काम अत्यंत पटापट करायचे आहे.
पुरी ताटात काढली की गॅसची आच कमी करणे.
पुरीवर एका हाताने साखर + पिठी भुरभुरावी.
लगेच मग हात भाजू नये म्हणून एका हातात चमचा आणि दुसर्‍या हातात झारा घेउन पटकन फोल्ड करावी. (जरासा उशिर झाला तर पुरी मोडते.)
एकटीने करायला भरपूर मारामारी होईल.. मदतनिस असेल तर साखर पेरणी किंवा तळणी एकेकाने करता येईल.
थोडीशी तळणा नंतरची कृती किचकट आणि नाजूक असली तरी करंज्यां पेक्षा अगदी सोप्पी आहे.
ह्या चवड्यांची चव त्या साखर + डाळ्यां मुळे अप्रतिम येते.

माहितीचा स्रोत: 
सासुबाई

अगर अगर / चायना ग्रास वापरुन खरवस

लागणारा वेळ: 
१.५ तास
लागणारे जिन्नस: 

अगर अगर किंवा कार्गीनान किंवा चायना ग्रास हे एक प्रकारच्या समुद्री शैवालापासून बनवतात.
त्याला वास, रंग वा चव नसते.
ते अर्थातच शाकाहारी आहे (पुर्वी जेलीमधे वापरत असलेले जिलेटीन हे जनावरांच्या हाडापासून
तयार करत असत.)
चायना ग्रास हे जिलेटीनपेक्षा जास्त मजबूत असते, ते शिजवल्यावर फ़्रीजबाहेरही घट्ट होते. त्यात
अजिबात कॅलरीज नसतात, पण सूक्ष्म प्रमाणात खनिजे असतात.
ते वापरुन पाणी, दूध, नारळाचे दूध, सरबत गोठवता येते. फक्त किवी, अननस यासारख्या काही
फळांचे रस त्याला गोठू देत नाहीत. पण कुठल्याही फळाच्या शिजवलेल्या रसाने असा परिणाम
होत नाही.
बाजारात हे पावडर किंवा लांब कांड्यांच्या रुपात मिळते. कांड्या कात्रीने बारिक कापून वापराव्या
लागतात.

१) तीन टेबलस्पून अगर अगर पावडर
२) अर्धा लिटर दूध
३) दोन टेबलस्पून काजू पावडर (नाही वापरली तरी चालेल.)
४) वासासाठी वेलची व केशर. ( व्हॅनिला वापरता येईल)
५) चवीप्रमाणे साखर (माझ्यामते २ टेबलस्पून पुरे होईल. मी स्पार्टेम वापरलेय.)

क्रमवार पाककृती: 

१) दूध तापवत ठेवा व ते कोमट झाले की त्यात अगर अगर सोडून बाकिचे जिन्नस मिसळा.
२) नीट ढवळून साखर विरघळू द्या, मग त्यावर अगर अगर शिंपडा.
३) सतत ढवळत उकळी आणा. सर्व कण विरघळू द्या.
४) एक उकळी आली कि आचेवरुन काढा आणि ओल्या केलेल्या साच्यात किंवा बोल्समधे
ओता.
५) तासाभरातच ते घट्ट होते, मग हवेतर फ़्रिजमधे ठेवा.

वाढणी/प्रमाण: 
चार ते सहा जणांना पुरेल.
अधिक टिपा: 

आपल्याकडे सध्या बाजारात जो खरवस मिळतो तो असाच केलेला असतो, बहुदा. चिकाच्या खरवसाचा पोत
जरा वेगळा असतो. (मुंबईत काहीच ठिकाणी ताजा चिक / खरवस मिळतो). पण बाकी फरक जाणवत नाही.

खव्याची पोळी-पाकृ नव्हे वृत्तांत

लागणारा वेळ: 
१ तास
लागणारे जिन्नस: 
    सारणासाठी
  • २५० ग्रॅम खवा
  • १ वाटी साखर (साधी, नेहमीची)
  • २ मोठे चमचे बेसन, थोड्याश्या तुपावर भाजून
  • १ मोठा चमचा रवा, खसखस थोडीशी, थोड्याश्या तुपावर भाजून
  • फारच लाडात असल्यास किंचीत खोबरे, वेलदोड्याची पूड, केशराच्या काड्या, दुधाचा हबका वगैरे जे वाट्टेल ते फिदीफिदी

पारीसाठी
मैदा (२ मोठे चमचे) +कणिक (अडिच वाट्या)+ मोहन - फार घट्ट नाही, फार सैल नाही (just perfect u see) स्टाईलने कणिक भिजवून ठेवावी.

क्रमवार पाककृती: 

ही पाकृ नसून हा एक वृत्तांत समजावा. आपल्या जिकीरीवर करावे. फिदीफिदी
पदार्थ करायच्या आधी एखाद महिना वाहत्या बाफवर नुसतेच करणार, करणार म्हणत रहावे.
त्याने काय होते? माहौल बनतो आणि धीर गोळा करायला मदत होते. शिवाय फुकट टीका होते, त्याने मनोबल वाढते. शिवाय आपण कमिट केले, आता(तरी) करावेच लागेल, अशी परिस्थिती निर्माण होते.
मग एखाद आठवडा आधी उपलब्ध सर्व पाकृ वाचायला घ्याव्यात. वाचल्यानेही मनोबल वाढते (अथवा खचते).

जुन्या मायबोलीवरील पाकृ
- खव्याची पोळी http://www.maayboli.com/hitguj/messages/103383/59984.html?1079651858
- सांजोर्‍या/साटोर्‍या http://www.maayboli.com/hitguj/messages/103383/93898.html

- पाकृ वाचून जमेल असे वाटल्यास नक्की जमते- (थंबरूल क्रमांक १)
- वाचता, वाचता, ज्या घटक पदार्थाचा अर्थ समजत नाही असे वाटते, अस्से दोनापेक्षा अधिक घटक पदार्थ निघाल्यास तो पदार्थ करण्याच्या इराद्यास डिच मारावे. (थंबरूल क्रमांक २)
- किंवा अगदी उत्तरआर्यंलडांतच मिळणारे exotic घटक पदार्थ असल्यासही डिच मारावे (आपण, आपला दुर्दम्य उत्साह आणि कामाचा उरक यांना शेवटपर्यंत विसरू नये. अंथरूण पाहून.. इ.इ.इ. ) (थंबरूल क्रमांक ३)
- सर्व पाकृ वाचल्या की ... मामी चांगल्या करते, तिलाच विचारू म्हणून फोन करावा. मग तिचीही पाकृ कानावर पडेल. की पुन्हा थंबरुल क्रमांक ३ रेफर करावा.
- मग गुमान सर्व पाकृ आणि आपले डोके यांचा वापर करुन आपल्याला जमेल तो घोळ घालावा. जमले तर पाकृ लिहावी आणि नाहीच जमले तर माकाचु वर अश्रु गाळावे. (थंबरूल क्रमांक ४)

१. खवा लालसार भाजून घ्यावा. (तूप सुटेपर्यंत). तो homogenous mass (mess) दिसेपर्यंत परतावे. (तो गिच्च गोळा जरा हार्टस्टॉपिंग दिसतो. फिदीफिदी)
२. मामी टाकते म्हणून त्यात साधी साखर टाकावी. मग ते एकदम लिक्वीड दिसते. मग गॅस बंद करावा.(मामीची टीप- रटराट उकळू नये म्हणे. साखर टाकली आणि वितळली की गॅस बंद कर.)
३. माकाचू, माकाचू म्हणून पॅनिक. मग अब 'ओखली में सिर दिया है तो मुसल से क्या डरना' असे आठवून, वाचलेल्या पाकृ आठवाव्या. मग भाजलेले बेसन, खसखस, खोबरे, आणि रवा त्यात ओतावे आणि हॅरीपॉटरच्या वाँड्सारखे वरवर न हलवता चांगले जीव खाऊन हलवावे. मग ते निदान सेमीसॉलिड दिसायला लागते. (तोवर घरातील एक सदस्य - हे लाटणार कसे? आमच्याकडे पुरणासारखे लाटताना मी पाहिले आहे' असा महत्त्वाची टिप्पण्णी करेल. त्याला अर्थातच इग्नोर करावे. त्यांच्या घराण्याबद्दल बोलण्याएवढा वेळ सध्या आपल्याकडे नाही एवढे लक्षात ठेवावे. मोह टाळावा. )
४. ते पुरेसे थंड होईपर्यंत टंगळमंगळ करावी. रामरक्षा (येत असल्यास) म्हणावी. रामरक्षा म्हणल्याने पदार्थ चांगला होतो की नाही ते त्या रामास ठाऊक. empirical evidence माझ्याकडे तरी नाही.
५. मिश्रण (आणि डोके) पुरेसे थंड झाले की पुरणासारखे पारीत ठेऊन, पोळ्या लाटाव्या.

वाढणी/प्रमाण: 
पाव किलो खव्याच्या ८ पोळ्या
अधिक टिपा: 

- जमल्या तर लग्गेच भाव खाऊ नये, कारण आपल्यासारख्यांना पुन्हा करायच्या झाल्यास नक्की जमतीलच असे नाही. त्यासाठी कमीतकमी १० वेळा जमल्या की मग भाव खावा. तोपर्यंत विमानं जमिनीवरच राहतील असे पहावे.
- फोटो टाकला रे टाकला की मायबोलीवरील सुगरण/सुगरणी साईज,वजन,प्लेट वगैरेंपासून टिपण्णी करत बिनाखव्याच्या वगैरे खव्याच्यापोळ्या कशा करतात तेही सांगतील, म्हणून टेंशन घेऊ नये. Chill !!
- प्रतिक्रियांमध्ये ' घरी आत्ता खवा नाहिये', काकडीच आहे, ती चालेल का ? अस प्रश्न आला की खचून जाऊ नये. मग 'खास' लोकांकडे उत्तरासाठी रेफर करावे.
- साखरेच्या दाण्याचा साईज आणि उसमळणी यावरही मायबोलीवरचे एक्ष्पर्ट बोलतील, बाफ काढतील, शंका विचारतील. ते क्वाईट नॉर्मल आहे. आपण तोंड म्हणून उघडायचे नाही.
- खव्याची पोळी होळीला कशी काय चालते अशीही एक अर्धधार्मिकपूर्णतांत्रिक शंका काढली जाईल. मंद स्मित करावे. (थंबरूल क्रमांक ५)
- घरी खपोळीच काय पंचपक्वान्न केली तरी आपली कार्टी 'वरणभात आणि साधी पोळी'च खाणार. तेच जर लोकांकडे केलेली असली तर मात्र मागून खाणार. (हा मात्र मर्फीज लॉ. अगदी आणि हमखास)

माहितीचा स्रोत: 
मायबोली सुगरणी + (माझी) मामी. मॉरल सर्पोट- पूनम आणि पुपु (मंजूतै आणि हिरकु)

Lemon Tiramisu (लेमन तिरामिसु)

लागणारा वेळ: 
३० मिनिटे
लागणारे जिन्नस: 

१. ३ मोठी लिंबं (इथे मोठी पिवळ्या रंगाची लिंब (Lemon) मिळतात ती घ्यावीत भारतातल्यासारखी छोटी लिंबं (Lime) मिळतात ती घेवू नयेत).
२. स्वीट्न्ड कंडेन्स्ड मिल्कचा १ छोटा डबा (साधारण ४०० ग्रॅमचा मिळतो तो)
३. ताज्या हेव्ही व्हिपींग क्रीमचा १ कार्टन (१ पिंट, साधारण अर्धा लिटर) हे कुठल्याही सुपरमार्केटमध्ये मिळेल
४. १ पाकीट लेडीफिंगर बिस्कीटे (२०० ग्रॅमच्या पाकीटात २४-२५ लेडीफिंगर्स येतात तेव्हडी पुरतात)
५. ३ चहाचे चमचे साखर.
६. साधारण कपभर कोमट दूध.
७. सर्व्ह करतांना सजावटीसाठी डेसीकेटेड कोकोनट किंवा डार्क चॉकलेटचा एक तुकडा खिसून घालायला. हे ऐच्छिक आहे मी वापरत नाही.

क्रमवार पाककृती: 

तिरामिसुचे क्रीम -
१. पहिल्यांदा एका भांड्यात सगळ्या लिंबाच्या साली बारीक खिसणीने (आलं किसायची) बारीक किसायच्या. किसलेली साल खवलेल्या नारळासारखी दिसते. त्यात २ लिंबाचा रस पिळुन हे मिश्रण बाजूला ठेवून द्या.
२. दुसर्‍या एका मोठ्या भांड्यात सगळे हेवी व्हिपींग क्रीम, साखर घेवून लाकडी चमच्याने ढवळा.
३. क्रीमच्या मिश्रणात कंडेन्सड् मिल्क टाका आणि लाकडी चमच्याने ढवळा. आता हे मिश्रण बासुंदी इतके घट्ट झाले असेल.
४. आता या वरच्या मिश्रणात लिंबाचा रस + किसलेली साले यातले अर्धे मिश्रण टाका. हळू हळू लाकडी चमच्याने हलवा. मिश्रण लगेच घट्ट व्हायला लागते. साधारण श्रीखंडाइतके घट्ट होते. या स्टेजला मिश्रणाची चव घेवून बघायची. आंबट गोड चव यायला हवी. नुसतीच गोडमिट्ट चव लागत असेल तर बाकीचा लिंबाचा रस हळू हळू घालायचा. सगळे मिश्रण नीट ढवळायचे, आतापण जर चव गोडच लागत असेल तर तिसर्‍या लिंबाचा रस घालायला हरकत नाही.
जसे जसे यातले लिंबाच्या रसाचे प्रमाण वाढते तसे तसे याचा घट्टपणा वाढत जातो. हे तयार झाले तिरामिसुचे क्रीम, लेडीफिंगर बिस्कीटं दूधात बुडवून कॅसरोलमध्ये रचेपर्यंत हे क्रीम मस्त घट्ट झालेले असेल.
आता एखादे कॅसरोलसारखे भांडे किंवा 8 बाय 8 चा केक टिन घ्या.

पहिला थर/लेयर - हा थर तयार करण्यासाठी एका पसरट भांड्यात कोमट दूध घ्यायचे आणि त्यात एक एक बिस्कीट बुडवायचे, बिस्कीट पूर्णपणे बुडायला हवे. मग बिस्कीट तळहातावर दाबून त्यातले दूध काढून टाकायचे आणि चपटे बिस्कीटं पॅनच्या तळाशी अगदी एकाशेजारी एक ठेवायची. संपूर्ण भांडेभर बिस्कीटांचा थर लावायचा.

दुसरा थर/लेयर - तयार केलेल्या क्रीममधले अर्धे क्रीम चमच्याने या बिस्कीटांच्या थरावर सगळीकडे पसरवायचे.

तिसरा थर/लेयर - पहिल्या थराप्रमाणेच बिस्कीटं दूधात बुडवून तळहातावर दाबून त्यातले दूध काढून क्रीमच्या थरावर नीट माडून तिसरा थर तयार करायचा.

चौथा शेवटचा थर/लेयर - उरलेले सगळे क्रीम बिस्कीटांवर पसरवायचे. झाऽऽले तिरामिसु तय्यार. आता तयार झालेले तिरामिसु ४-५ तास फ्रीजमध्ये थंड व्हायला ठेवा.
नंतर सर्व्ह करतांना तिरामिसुवर डेसिकेटेड कोकोनट भुरभुरुन किंवा डार्क चॉकलेट किसून सर्व्ह करता येईल. हे न करता पण तिरामिसु सऽऽही लागते. स्मित

Bon appetit!

वाढणी/प्रमाण: 
वरच्या प्रमाणात १०-१२ सर्व्हिंगस होतील पण २-३ जण सहज हे तिरामिसु संपवू शकतात.
अधिक टिपा: 

१. ज्यांच्याकडे इथल्यासारखे मोठे लिंबू (लेमन) मिळत नाही फक्त लहान लिंबू (लाइम) मिळते त्यांनी लिंबाचा रस + संत्र्याची साल टाकायला हरकत नाही. फक्त संत्र्याची साल आणि संत्र्याचाच रस असे चालणार नाही. मिश्रण घट्ट होण्यासाठी लिंबाचा रस आवश्यक आहे.

२. पटकन थंड करायचे असेल तर हिवाळ्यात सरळ १५-२० मि. घराबाहेर बर्फात ठेवायचे आणि उन्हाळ्यात फ्रीजरमध्ये ठेवायचे. समजा फ्रीजरमध्ये जऽरा जास्त वेळ राहीले तर लेमन तिरामिसु आयस्क्रीम म्हणून वाढावे स्मित. अर्थात केल्यावर लगेचच खाल्ले तर कधीतरी लिंबाच्या सालीचा कडवटपणा जाणवतो. तेव्हा पार्टीच्या आदल्या रात्री करून फ्रीजमध्ये ठेवले तर मुरलेले तिरामिसु एकदम मस्त लागते.

३. यात भऽरऽपूऽर कॅलरीज असतात पण हे इतके भारी लागते की खातांना असले काही लक्षात ठेवणे अशक्य आहे तेव्हा दुसर्‍या दिवशी अवश्य जीमला जाणेचे करावे फिदीफिदी

४. ही कृती मी जर्मन भाषेत शिकले तेव्हा कोणी जर्मनीत असेल आणि त्यांना हे करायचे असेल तर त्यांच्यासाठी साहित्य देतेय. penimarkt मध्ये सगळे साहित्य मिळेल.
व्हिपींग क्रीमसाठी - 2 Schlagsahne (दह्याच्या डब्यासारख्या दिसणार्‍या कंटेनरमध्ये हे मिळते, २०० ग्रॅचे २ डबे लागतील.)
स्वीट्न्ड कंडेन्स्ड मिल्क - Gezuckerte Kondensmilk warmebehandelt (Milch Madchen) हे टुथपेस्ट्सारख्या २०० ग्रॅ. ट्युबमध्ये मिळायचे, २ ट्युब्स लागतात.
साध्या सारखेसोबत/ऐवजी तिथे मिळते ती vanila zukcker वापरावी.

५. ओरीजनल तिरामिसुची कृती इथे सापडेल.

६. विद्यार्थीदशेत असतांना बर्‍याचदा ऐन वेळेला शुक्रवारी रात्री पार्टी ठरत असे तेव्हा घरातल्या असलेल्याच वस्तू वापरून हे तिरामिसु झटपट करता येई म्हणून आम्ही याला इंस्टंट तिरामिसु म्हणायचो.
लेडीफिंगर्स्/कंडेन्स्ड मिल्क/साखर/दूध/लिंबं नेहमी घरात सापडतेच फक्त घरी येतांना हेव्ही व्हिपींग क्रीम आणले की झाले त्यामुळे दहातल्या किमान आठ पार्ट्यांसाठी हे केले जायचे.

७. याला अस्सल इटालियन लोक तिरामिसु म्हणतील का हे माहीत नाही. क्रीम आणि बिस्कीटांचे एकावर एक थर असतात म्हणून आम्ही याला तिरामिसु म्हणायचो.

८. इटलीला गेले होते तेव्हा बघीतले की सगळ्या दुकानात आयस्क्रीमच्या काचेचा कपात, तर कधी छोट्याश्या साध्या काचेच्या वाटीत तिरामिसु विकायला ठेवलेले असते. त्यामुळे सर्व करायला खूप सोपे पडते. छोट्या पार्टीसाठी बर्‍याचदा मी ७-८ डेझर्ट कपातच तिरामिसु करते म्हणजे मग कापा आणि ताटलीत सर्व्ह करा वगैरे भानगडी कराव्या लागत नाहीत. प्रत्येकाला एक कप दिला की झाले.

माहितीचा स्रोत: 
रुमेनियन रूममेट

मनगणं

लागणारा वेळ: 
२० मिनिटे
लागणारे जिन्नस: 

१ वाटी चण्याची डाळ
३ ते ४ वाट्या नारळाचा रस वा दूध
अर्धा वाटी बारीक चिरुन गूळ
वेलची
काजू
नारळाच्या खोबर्‍याचे बारीक काप
चवीला किंचित मीठ

क्रमवार पाककृती: 

१. चण्याची डाळ कूकरमध्ये चांगली शिजवून घ्यावी.
२. शिजल्यावर चांगली घोटावी व त्यात गूळ घालून थोडा वेळ पुन्हा गॅसवर शिजू द्यावी. शिजताना गूळ व डाळ एकत्र होण्यासाठी ढवळावी.
३. एकत्र झाल्यावर गॅस बंद करुन त्यात नारळाचे दूध घालावे.
४. ओल्या खोबर्‍याचे काप, काजू घालावे. स्वादासाठी वेलची पूड घालावी.
५. चवीपुरते किंचित मीठ घालावे.

मनगणं तयार. देवीच्या नैवैद्यात मनगणं हवंच. स्मित

वाढणी/प्रमाण: 
२-३ जण
अधिक टिपा: 

नारळाच्या दूधाऐवजी नेहमीचे दूध घालता येईल. तसे घतल्यास दूध घालूनही शिजवता/ उकळता येईल. नारळाचे दूध घालून मात्र उकळू नये.

माहितीचा स्रोत: 
पारंपारीक. आई, आजी.

.

लागणारा वेळ: 
३० मिनिटे
लागणारे जिन्नस: 

.

क्रमवार पाककृती: 

.

गूळपोळी

लागणारा वेळ: 
१ तास
लागणारे जिन्नस: 

सारणः
अर्धा वाटी गूळ किसलेला नाहीतर चुरा गूळ,
चार चमचे बारीक बेसन,
१ चमचा दूध,
२ चमचे शुद्ध तूप,
२ चमचे सफेद तीळ,
२ चमचे सुखे पांढरे खोबरे(काळी पाठ नसलेले) नाहीतर चुरा,
२ चमचे खसखस्(एच्छिक आहे. सर्वच जण टाकत नाहीत)
वेलची,
केसर,
तव्याला चुना

पारी:
१ वाटी कणीक,
२ चमचा बारीक रवा,
४ चमचे बारीक बेसन
४ चमचे कडकडीत तेलाचे मोहन,
पाणी लागेल तसे,
मिठ चवीला.

क्रमवार पाककृती: 

पारी कृती:
१. सगळी पिठ व रवा एक करून मध्ये खड्डा करून मिठ घालून मध्ये मोहन घालायचे व मस्त क्रम्स करायचे.
२. मग पाणी लागेल तसे घालून घट्ट भिजवून झाकून अर्धा एक तास तरी ठेवावे. रवा भिजतो.
३. एक तासाने हाताला जरासेच तेल घेवून एकदम मळायचे मस्त. तेल ओतायचे नाही पुन्हा. रवा एक्जीवे झाला पाहिजे. पुन्हा झाकून ठेवायचे.

सारणः
१. तीळ, सुखे खोबरे कीस, खसखस कोरडे असे वेगवेगळे मंद आचेवर जरासेच भाजून घ्यायचे,रंग बदलला नाही पाहिजे. बेसन ही तूपात खरपूस भाजावे वास येइपर्यन्त. मग जरासाच दूधाचा हबका मारावा.
२. मग सर्व(बेसन व गूळ सोडून) बर्‍यापैकी थंड करायचे व वाटायचे वेगवेगळे. ह्याचसाठी वेगळे वाटायचे की तेल सुटून मिक्सी खराब होवू शकतो. मध्ये मध्ये थांबून चमचा फिरवून अंदाज घेत वाटायचे नाहीतर तेल निघून पातं अडकते व मिक्सी खराब होइल. हि पूड तयार ठेवणे.
३. आता आधी गूळ व बेसन हातानेच वेगळा मिक्स करून घेवून मळणे व वरील पूड टाकणे. फूड प्रोसेसर असेल तर मस्त. पण खूप फिरवू नये गूळ उष्णतेने वितळेल. व मिश्रण खूप कोरडे करू नये थोडेसे ओलसर असेल तर गोळे करायला बरे पडते. असे गोळे करून झाकून ठेवावे. कोरडे करू नये.
४. वेलची पूड्,केसर कुस्करून टाकावे.

लाटणे:
एकतर उंडा करून मध्ये भरून लाटणे.
पण ह्याच्यापेक्षा दोन पातळ चपाती करून सारण सर्व बाजूने पसरवायचे पण कडे पर्यन्त मिश्रण भरू नये. गूळ वितळून बाहेर येतो. मग आधी कडेकडेने लाटावे.( साधनाच्या मांडे कृती मध्ये दाखवलेय ना तसेच).
१.कडेने पातळ असा उंडा करायचा. त्याने कडा पातळ रहातात.
gupo1.jpg
२.मोदकासारखा उंडा करून जितके ज्यास्त सारण भरता येइल तितके भरायचे,
gulpoli.jpggupo2.jpg
३. हातानेच मग मोदकासारखा जवळ आणून तोंड बंद करून हातानेच जरा चपटा करायचा कडेने पातळ ठेवत.
gupo3.jpg
४.मग हलक्या हाताने लाटायचा, मी पातळच लाटते. गूळ जर मस्त मिक्स असेल तर नाही येत बाहेर.
gupo4.jpg
५. पोळी एका बाजूने भाजली की पलटायची.
gupo5.jpg
६. मस्त फुगते.
gupo6.jpg
७. खुसखुशीत पोळी मध्ये तोडून बरी पडते..
gupo9_0.jpggupo8.jpg

अधिक टिपा: 

१.तवा हा खूप गरम नाही पण योग्य गरम पाहिजे. नाहितर चिकटते. दिनेश ह्यांनी मला गेल्यावेळेला चुना लावायला सांगितला तव्याला. मी चुना लावूनही केल्या व चुना न लावता. फक्त गॅस नीट ठेवायचा व तव्याचे तापमान नीट सांभाळायचे. एक बाजू भाजली की दुसरी पलटून भाजायची. ज्यास्त वेळा उलट पलट करु नये. गूळ बाहेर आल्याने चिकटतो व उलटत नाही गॅस खूपच गरम झाला तर व पोळी कच्ची रहाते.
एकदा सवय झाली दोन तीन पोळी झाली की होते मग नीट.
२. गूळ कडक असेल तर स्टील डब्यात घालून कूकरमध्ये शिटी शिवाय १० मिनीटे घालायचा व मग लगेच बाहेर काढून फोडायचा.
३. तीळाचे प्रमाण व खोबरे आपल्या आवडीप्रमाणे कमी ज्यास्त करु शकतो.
४.जर तीळ्,खसखस ,खोबरे भाजले ना की आपोआप तेल सुटते वाटताना मग गूळ अ‍ॅड केला की लगेच ते तेलच बाईंडिंग सारखे काम करते. मी बघ असे लाडू वळून ठेवलेत. मस्त तेलकट व आपोआप वळतात. मग पोळीत लाटले की पसरतात देखील मस्त जराशा दाबाने.

माहितीचा स्रोत: 
माझी आई

मालपुवा

लागणारा वेळ: 
१ तास
लागणारे जिन्नस: 

२ वाट्या मैदा, चांगले पिकलेले अर्धे केळे, एक डाव मोहन, दोन वाट्या साखर, तळणासाठी तेल, चिमुटभर केशर, अर्धा टी स्पून वेलदोड्याची पूड, मुठभर पिस्ते/काजू/बदामाचे काप.

क्रमवार पाककृती: 

मैद्यात डावभर तेलाचे मोहन घालावे. त्यातच केळे चांगले कुस्करुन घालावे. पाणी घालुन भज्याच्या पीठाप्रमाणे भिजवावे. १५-२० मिन. झाकुन ठेवावे. हे झाले पुव्याचे पीठ.

एका भांड्यात साखर घ्यावी. साखर जेमतेम बुडेल इतके पाणी घालुन एक उकळी काढावी व बाजुला ठेवावे. त्यात केशर, वेलदोड्याची पूड, सुकामेव्याचे काप घालुन हलवावे.

एका कढईत पुवे तळायला तेल गरम करुन घ्यावे. तेल तापल्यावर मोठ्या पळीत पीठ घेऊन पळी गोल गोल फिरवत पुरीच्या आकारात पीठ कढईत सोडावे. मंद आचेवर पुवा दोन्ही बाजूंनी गुलाबी रंगावर तळुन घ्यावा. तेल नीट निथळुन मग पाकात घालावा. दुसरा पुवा तयार झाला की आधी पाक निथळुन पहिला काढुन घ्यावा.

वाढणी/प्रमाण: 
४-५ मोठे
अधिक टिपा: 

_सुकामेवा, केशर इत्यादी माल माल घालतात म्हणुन ह्याला मालपुवा म्हणतात. पीठातच साखर घालुन जे करतात ते नुसते पुवे.
_ह्या मालपुव्यावर आणखी रबडी घालुन खातात. बिहारमधे मालपुवे आणि दाट घट्ट रबडी हा होळीचा खास मेनु असतो.

माहितीचा स्रोत: 
सासुबाई