मी कंबोडियामधे २०११ ला अंकोरची मंदिरे बघायला गेलो होतो. मी कुठल्याही नवीन ठिकाणी जेंव्हा फिरायला जातो तेंव्हा त्या त्या देशाचा भाजीबाजार, पहाटेचे जनजीवन, रात्री शहराची निरवानिरव, एखादे खेडेगाव आणि तेथील लोकांचा नित्याचा व्यवहार ह्या गोष्टी अनुभवण्याचा हौसेने प्रयत्न करतो. ह्याच माझ्या हौसेतून काढलेली काही छायाचित्रे मी तुम्हाला दाखवत आहे.

१) हा आहे पाम-गुळ. ही बाई हा गुळ झाडाच्या पानात छान गुंडाळूत आहे.

'घरापासून दूर राहिल्यावर घराची किंमत कळते', म्हणतात.

आता, म्हणताना जरी 'घराची किंमत' असं म्हणायची पद्धत असली, तरी इथे 'घर' म्हणजे काय, तर आई-बाबा, भाऊ-बहिणी, काही आवडीचे मित्र-मैत्रिणी वगैरे सगळं आलंच. ते तर महत्त्वाचेच, पण घर म्हटलं की तितकंच महत्त्वाचं म्हणजे रोज न चुकता तिनतिनदा मिळणारा आयता पौष्टीक आहार. इष्टसमयी प्रगट होणारे चहापोहे निराळे, आणि ही कामं 'न सांगता' करून देणार्‍या 'आई' या व्यक्तीकडून आपली आवडनिवड जपली जाणं हे सगळं म्हणजेच ते 'घराची किंमत' असावं बहुधा.

वर्तमान रंगवत असताना
एखादा हवा असलेला
रंग सापडतच नाही!
त्या सारखा
इतर कुठलाच रंग
हव्या असलेल्या
रंगसंगतीशी जुळत नाही.

अवचितच भुतकाळ
हात धरत धरत
खूप खूप मागे नेतो

तिथे भेटतात
कधीकाळी चितारलेली
वेड्यासारखी रंगवलेली
काही स्वप्ने!

फक्त त्या स्वप्नांपाशीच असतो
हवा असलेला तो रंग
पण तो मी घेणार
इतक्यात आवाज येतो
"ती तर केंव्हाच भंग झाली आहेत"

वर्तमानाचे ते चित्र बिचारे
त्या रंगाविना नापंसत ठरते
आणि आजमितीच ठाऊक असलेले
रंगेल जग... हवे तसे
त्याला नावे ठेवते...

- बी

वर्णन करायला शब्द सुचत नाहियेत, तुम्हीच मदत करा जरा
Nikon D3100, 200mm lens (मोठ्या चित्रासाठी वरच्या चित्रावर टिचकी मारा)

अनेक गोष्टी अपायकारक ठरु शकतात.
ज्यांच्याकरता त्या तशा ठरल्या अशांबद्दल थोडे.

http://www.whatstheharm.net/homeopathy.html
(४३७ लोकांना हानी पोचली)

http://www.whatstheharm.net/astrology.html
(६० हजार लोकांना धोका झाला)

http://www.whatstheharm.net/fengshui.html
(५ लोकांचे नुकसान झाले)

http://www.whatstheharm.net/naturopathy.html
(२०० लोकांना फटका बसला)

http://www.whatstheharm.net/
(३.६ लाख एकुण २ बिलीयन डॉलर्स्ना मुकले)

त्यातल्या त्यात फेन्ग शुईच बरे आहे असं वाटतय. किंवा डाकुमेंटेशन तरी कमी आहे.

मुख्य भुमिका नटालचा सुतारपक्षी आणि लाल मिशीवाला बुलबुल (लपंडाव खेळत असलेला)

हा लेख मुद्दाम माझ्या वडलांच्या शब्दामधे लिहित आहे. त्यानी सर्व मुद्दे इंग्रजीतून मला कळवले आहेत. मी भाषांतर करून आणि थोडा मालमसाला घालून लिहिलेले आहे. भावनांचा विचार करून काही ठिकाणी नावांचे उल्लेख केलेले नाहीत.
===============================================

ही घटना साधारण वर्षापूर्वीची. आमचं एक जहाज काही अंडर वॉटर रीपेअरसाठी मुंबई पोर्ट ट्रस्टच्या ड्राय डॉकला गेले होते. म्हणजे जहाज पाण्यात लाँचिंग केलं तरी नंतर कधी कधी काही कामे पुन्हा करावी लागतात, त्यासाठी जहाज ओढून जमिनीवर आणावं लागतं. हा उलटा व्यायाम भयंकर डोकेदुखीचा असतो.

भाग १
भाग २

मला वाचायला जितक आवडत त्याहून कैक पटीने मनातले भाव लिहून काढायला फार फार आवडतात. मी साहित्य पाडणार्‍यातला नाही हे मला खूप चांगले माहिती आहे. त्यामुळे जग काय म्हणेल अशी तमा मला लिहिताना मुळीच नसते. आपण जे जग बघतो तेच जग अनेक जण बघत असतात पण इथे प्रत्येकाची सवेंदना वेगळी आहे. हे स्वान्तसुखाय म्हणून लिहिताना जितके मला दरवेळी जाणवते तेवढे इतर वेळी जाणवत नाही. खूप दिवसांपासून कंबोडियाबद्दल मला लिहायचे होते. काल परवाच मी ईंडोनेशिया वरुन परत आलो. मग तिथे जे काही पाहिले त्याबद्दल प्रवास वर्णन वगैरे नाही पण जे अनुभवल त्याबद्दल लिहू असे वाटायला लागले.

सर्व आजि व माजी भारतीय नागरिकांना गणराज्यदिनानिमित्त शुभेच्छा. भारताची उत्तरोत्तर प्रगती होऊन तो जगातील सर्वात आदरणीय व महान देश होवो अशी प्रार्थना.-