दिवाळी फराळ

नानकटाई

लागणारा वेळ: 
५ मिनिटे
लागणारे जिन्नस: 

ही नानकटाई जुन्या माबोवरची पाककृती, एका माबोकरणीने विचारले म्हणून इथे देत आहे पुन्हा.

४ वाट्या कणीक किंवा मैदा २ वाटी आणि २ वाटी रवा
( जर तु मैदा आणि रवा घेतलास तर रवा चांगला भीजत ठेवुन कुटावा लागतो थोडा ज्यास्त त्रास आहे मैदा मिश्रित रवा असेल तर )

जरास आंबट दही ४ टेबलस्पून,
पिठीसाखर २१/२ वाट्या,

देशी घी पावणे तीन वाटी, use same वाटी for measurement of all ,

बेकिन्ग सोडा १ टेबलस्पून आणि बेकिन्ग पॉवडर १ टेबलस्पून अस घे,
जायफळ १/२ टीस्पून वेलची बदाम तुकडे वरती लावायला

क्रमवार पाककृती: 

मी ही माझी recipe देत आहे कमी कॅलरीजची आहे, पण तुला हवे असेल तर तु मैदा घालुन कर.
माझी आई मैदा आणि रवा समप्रमाणात घेवुन करायची त्याने ती छान खुस्खुशित आणि जराशी कुरकुरी चव येते आम्ही भट्टीत भाजुन आणायचो

पण तु oven मधे करु शकते
ही घे
कृती :तूप परातीत चांगला फेसुन घे हळु हळु साखर टाकत फेसत रहा मग जायफळ दही, वेलची टाक
सगळ्यात शेवटी हळु हळु मैदा आणि रवा किंवा कणीक टाकुन mix कर.

मैदा आणि रवा असेल तर खुप मळावे लागते अगदी हात दुखतात
बदामाचे काप वर लाव छोत्या चपट्या गोळ्या बनवुन.

३५० डेग्री वर १५ १८ मीनिटे भाज किंचीत लाल्सर छटा आल्यावर
मस्त खुस्खुशीत नान्कटई झाली तयार, कणीकेची पण तुला आवडेल.
जरूर कळव केल्यावर .

अधिक टिपा: 

http://www.maayboli.com/hitguj/messages/103383/136576.html?1200547756
हा बीबी वाचा अधिक माहीतीसाठी. स्मित

माहितीचा स्रोत: 
आई

बेसन व कणीकेचे चुर्मा लाडू

लागणारा वेळ: 
१ तास
लागणारे जिन्नस: 

ladu 001.jpgladu 002.jpg
ladu 003.jpgladu 004.jpg
------------------------------------------------------------------------------------

थोडाश्या आठवणी: मी माबोवरील मैत्रीण नलीनीचे बेसनचे पुर्‍या तळून वगैरे पहिल्या वेळेस चुर्मा लाडू केले होते व माझ्या मारवाडी मैत्रीणीला दिले. तिला अर्थात आवडलेच मग तिने सागितले की ते कणीकेच्या मुथीया बनवून देसी घीत तळून त्याचे लाडू करतात व खसखस मध्ये घोळतात. ह्यावेळेला मला काहीही तळणी करायचे नाही.(सासर्‍यांचे कैच्याकै वाढलेले कोलेस्टेरॉल).
मग ह्याला उपाय काय म्हणून हे लाडू. त्यातल्या त्यात कमी कॅलरीज म्हणून हे केले. साखर आहेच्.(ती पाठ सोडत नाहीच अश्या पदार्थात). दोघींना थॅक्स कारण दोन्हीचे भेसळ करून आजच हे आता लाडू बनवले घरी आल्यावर दिवाळीचा पहिला पदार्थ. असो.

१ वाटी कणीक,
१ वाटी बेसन,
१/२ वाटी दूध,
१/२ वाटी तूप,
२ वाटी साखर(मी कमीच टाकते)
११/२ वाटी पाणी,
केसर्,वेलची,काजू वगैरे

क्रमवार पाककृती: 

१)कणीक व बेसन मिक्स करून त्यात दूध घालयचे कोमट करून. ४ लहान चमचे तूप्(उरलेले नंतर लागेलच). थोडा वेळ ठेवून द्यायचे.
२) मळून घ्यायचे मस्त. मग पातळ चपाती बनवून भाजून घ्यायच्या.(काळी होवु देवु नये. तळणी कॅन्सल करायला हे केले).
३) ह्या चपात्या मिक्सीत वाटून घ्यायच्या.वेलची व केसर टाकून.
४) आता साखरेचा पाक बनवायचा. १ वाटी साखरेला मी १ वाटी पाणी टाकून दोन तारी पाक केला. पा़ जसा दोन तार सुटायला लागली मी मिश्रण मिक्स करून ठेवले. मग कोमट असताना लाडू बांधले.
५) पाक वगैरे करून डोके खराब करायचे नसेल तर सरळ थोडेसे तूप गरम करून टाकून मळून, बारीक पिठीसाखर टाकून वळा. जरा जोर द्यावा लागतो, मसल पण छान होतील ह्या प्रकाराने. पण पाक खराब झाला म्हणून मा. का. चु. बीबीवर धाव नको.
६) डायबीटीस लोकांसाठी स्प्लेडा नाहीतर आयडियल साखरेचे प्रमाणः
१/४ पेक्षा किंचित कमी स्प्लेन्डा मुसती मिक्स करून मळून लाडू बांधणे. तर आयडियल शुगर १/४ घेवून नुसती मिक्स करून लाडू बांधणे. माझ्या मते आयडीयल शुगर जरा स्पेल्न्डा पेक्षा बरी आहे(mark the words, बरी आहे म्हणून). खरे तर स्प्लेन्डा वर बरेच रिसर्च एवढे सपोर्ट करत नाही.
त्यापेक्षा स्टीवीया(natural plant sugar) चांगली आहे. पण स्टीविया एकदम घशात वेगळी टेस्ट सोडते. असो.

वाढणी/प्रमाण: 
१४ झाले.
अधिक टिपा: 

१) दोन तारी पाक कसा करायचा हे नलीनी व दिनेश ह्यांनी आधी सांगितले आहे कुठेतरी. स्मित
२) फक्त एकच करायचे पुर्ण गोळी पाक होइपर्यन्त थांबायचे नाही. जसा दोन तार सुटली की मिश्रण लगेच ताकून ढवळून घ्यायचे. ह्याने काय होते. मिश्रण कैच्याकै कोरडे होत नाही मागाहून. लाडू बांधता येतात. टिकतात सुद्धा.
पाकाविषयी अधिक टिपा हव्या असतील तर नलीनी व दिनेश ह्याना कॉन्टॅक्ट करा. मला एवढे नीट explain करायला जमणार नाही. टंकाळा पण येतो. स्मित
३) ISKON मध्ये असेच फक्त कणीकेचे लाडू करतात्(इती मारवाडी मैत्रीण). तसेच राजस्थानात असेच लाडून "फक्त" कणीकेचे मुथीया तळून करतात.

माहितीचा स्रोत: 
नलीनी, मारवाडी मैत्रीण ह्याची भेसळ :)

बेसनचे गूळातले लाडू

लागणारा वेळ: 
१ तास
लागणारे जिन्नस: 

१ वाटी चणाडाळ,
१/४ वाटी दूध,
१/२ वाटी तूप(पावूण डाळरवा भाजायला, उरलेले गूळासाठी)
१/४ वाटी किसलेला गूळ्(मला कमी गोड लागते, तेव्हा तुम्ही ज्यास्त टाकू शकता),
केसर, वेलची,काजो,बेदाणे,

क्रमवार पाककृती: 

besanladu_1.jpg
----------------------------------------------------------------
१) चणाडाळ मस्त मंदाग्नीवर भाजून झाली की रवाळ वाटून घ्यायची.
२) हा रवा मस्त्त तूपात परतून घ्यायचा, मग त्यात कडकडीत दूध घालायचे. हे केल्याने बेसन फुलते, जाळी पडते. तूपात डबडबलेले एका बाजूने चपटलेले लाडू न होता मस्त रवेदार बेसन लाडू(ते ही रवा न टाकता) होतात.
स्मित
३)हाताने छान मळून घ्यायचे कोमट झाल्यावर. मळल्याने घशात बसत नाही. स्मित
४) आता दुसर्‍या टोपात किसलेला गूळ वितळवून घ्यायचा. किंचितसे तूप टाकून गूळ जसा वितळला की हे मिश्रण टाकून ढवळून गॅस बंद करून ठेवायचा.
५) मग रोजचेच वेलची वगैरे टाकून वळून घ्या. खमंग लागतात.
६) डायबीटीस लोकांसाठी स्प्लेडा नाहीतर आयडियल साखरेचे प्रमाणः
१/४ पेक्षा किंचित कमी स्प्लेन्डा मुसती मिक्स करून मळून लाडू बांधणे. तर आयडियल शुगर १/४ घेवून नुसती मिक्स करून लाडू बांधणे. माझ्या मते आयडीयल शुगर जरा स्पेल्न्डा पेक्षा बरी आहे(mark the words, बरी आहे म्हणून). खरे तर स्प्लेन्डा वर बरेच रिसर्च एवढे सपोर्ट करत नाही.
त्यापेक्षा स्टीवीया(natural plant sugar) चांगली आहे. पण स्टीविया एकदम घशात वेगळी टेस्ट सोडते. असो.

अ)ह्या लाडवाची खासियत हीच तर बेसन कच्चे रहात नाही व टाळूस चिकटले हा प्रॉबलेम नाही कारण डाळ सुद्धा आधी भाजलेली असते. ब) पाक करावा लागत नाही. क) टिकतात. तूप कायच्या काय ओतावे लागत नाही मग पातळ झाले लाडू आता काय करू अशी धावाधाव नाही.
तसेच रोज रोज काय ती साखर खायची. मला तसेही तूपटलेले, चपटलेले एका बाजूने ,घशात घास बसणारे लाडू कोणाचेच आवडत नाहीत व आवडायचे नाहीत बेसनाचे असतील तर. बेसन लाडू फक्त माझ्या आईच्याच हातचा खावा. आई वरील पद्ध्तीने करायची म्हणून मीही तसेच करते व करून पहा मस्त लाडू होतात. गूळाची चव छान लागते.

वाढणी/प्रमाण: 
१ वाटीत १० लाडू वरील आकाराचे.(डाळ वाटून रवा फुलतो तो).
अधिक टिपा: 

वरती लिहिले आहे तेच. वरील फोटो आताचा नाही. आधी लाडू केले तेव्हा काढला होता.

माहितीचा स्रोत: 
आई साखर घालून करायची बरीच वर्षे पुर्वी. मग ब्रॉउन साखर घालून करायला लागली. मी गूळ घातला एवढेच.

रवा आणि खोबर्‍याचे लाडू

लागणारा वेळ: 
३ तास
लागणारे जिन्नस: 

चार कप बारिक रवा, दोन कप बारिक वाटलेले ओले खोबरे ( एका मध्यम नारळाचे एवढे होते)
एक कप तूप, तीन कप साखर, मोठी चिमूट केशर (किंवा हवा तो स्वाद ), बेदाणे व काजू
(आवडीप्रमाणे )

क्रमवार पाककृती: 

जाड बुडाच्या भांड्यात थोडे तूप घालून रवा भाजायला घ्या. फ़ार गुलाबी करायचा नाही.
शक्य असेल तर खोबरे वाटताना फ़क्त शुभ्र भाग घ्या (मी आळस केला ) रवा भाजत आला
कि त्यात खोबरे घाला. परतत रहा, रवा परत हाताला हलका लागला पाहिजे ( खोबर्‍याचा
ओलेपणा रहायला नको. ) लागेल तसे तूप घालत रहावे.
दुसर्‍या भांड्यात साखर आणि दिड कप पाणी घालून पाक करत ठेवा. सतत ढवळत रहा.
पाकातच केशर किंवा वापरत असाल तो स्वाद घाला. उकळी येउन फ़ेस आला कि गॅस मंद
करा. पाकातला चमचा वर काढून, थोडासा पाक अंगठा आणि पहिले बोट यांच्यामधे धरुन
बोटे हळूहळू लांब करा. एखादी तार दिसायला लागली कि गॅस बंद करा व अर्ध्या कपापेक्षा
थोडा जास्त पाक काढून ठेवा. मग पाकात रव्याचे मिश्रण घालून ढवळा.
दोन तीन तास झाकण न ठेवता मुरु द्या. मग लाडू वळायला घ्या. मिश्रण कोरडे वाटले तर
काढून ठेवलेला पाक कोमट करुन लागेल तसा मिसळा. (रवा किती जाड आहे, यावर किती
पाक लागेल, ते ठरते ) मिश्रण हाताला शिऱ्यापेक्षा थोडे घट्ट लागेल, इतका पाक घाला. लाडु
वळताना, हवे तसे बेदाणे व काजू वगैरे वापरा. (मी भाजलेला काजू लाडूच्या आत ठेवलाय, त्याने
लाडवाचा ओलावा कमी होतो. )

मला रव्याचे लाडू मऊसर आवडतात. (तसे नसले तर रांगोळीचा लाडू खाल्यासारखा वाटतो मला.)
हा लाडु मऊसर होतो. फ़ारसा टिकणार नाही, पण चवीला मस्त लागतो. (फ़्रीजमधे आठवडाभर
राहील. ) या प्रमाणात ५० ते ६० लाडू होतात. (कपाच्या आणि लाडवाच्या आकारावर अवलंबून )

वाढणी/प्रमाण: 
५० ते ६० लाडू होतील.

शंकरपाळे

लागणारा वेळ: 
२ तास
लागणारे जिन्नस: 

१ वाटी दुध,
१ वाटी साखर,
अर्धी वाटी तुप,
चवीला मीठ
मैदा साधारण ३.५ ते चार वाट्या
तळायला तेल/तूप

क्रमवार पाककृती: 

१ वाटी दुध, १ वाटी साखर आणी अर्धी वाटी तुप, चवीला मीठ उकळल्यावर त्यात मावेल तेवढा मैदा साधारण ३.५ ते चार वाट्या मावतो पीठ सैलसर मळून गार झाल्यावर एक तास ठेवायचं आणी मग शंकरपाळी करायची आणी महत्वाचे म्हणजे मंद आचेवर तळायची अगदी खुसखुशीत आणी कुरकुरीत होतात साखरेचे प्रमाण चवीप्रमाणे कमी जास्त करावे तुपाऐवजी तेल वापरले तरी चालते पण तेल वापरले तर एक वाटी घ्यावे

वाढणी/प्रमाण: 
भरपूर होतात :)
अधिक टिपा: 

वेळ बराच लागतो .. लाटणं, कातणं आणि तळणं वेळखाऊ काम आहे ..

माहितीचा स्रोत: 
सासुबाई