भाग पहिला - https://www.maayboli.com/node/66008
काही वर्षापूर्वी......
एका भल्यामोठ्या आरशासमोर "ती" तिच रूप न्हाहळत होती... गोल चेहरा, सोनेरी कांती, कोरीव पण नाजुक भुवया, रूंद कपाळ, निळे खोल पाण्यासारखे डोळे, एखाद्याने तिच्या डोळ्यात पाहील की, हरवून जावं असे, सरळ नाक, गुलाब्याच्या पाकळ्यासारखे असरेले रसरसशीत गुलाबी ओठ..काळेभोर रेशमी केस, एखाद्या अप्सेरेला लाजवेल असं अस्सलखित लावण्य...ती आरशात स्वतःच रूप पाहताना हरवली होतीच जणू..स्वतःशीच ती खट्याळ हसली....
इतक्यात पाठीमागून कुणीतरी पुटपुटलं....
किर्र.. किर्र..त्या भयाण काळोखात रातकिड्यांचाच काय तो आवाज ..बाकी सारी शांतता...अमावस्या असल्याने रातीला थोड्या ज्यादा अंधाराने घेरललं..दुर कुठेतरी आकाशात एखादीच चांदणी टिमटिमयाची...रानातले ते अवाढव्य डोंगर अंधारात भयंकर अशा राक्षसाने आ वासलेल्या जबडयासारखे भासत होते... अशातच गण्या पाटील हातात कंदील घेऊन रानवाटा तुडवत लगबगीने " त्या " वाड्याकडे चालला होता
तर, लोलिता गाशा गुंडाळतेय. नवी मालिका, नवी हिरवीण. नवा काथ्याकूट. नवी पिसं.
हो जाओ शुरू... ![Happy](https://dk5wv51hv3hj1.cloudfront.net/files/smiley/packs/hitguj/happy.gif)
रंगमहाली बसले असता अवचीत यावं कुनी
रंगमहाली बसले असता अवचीत यावं कुनी
हातामदी हात धरावा तुम्ही ||धृ||
आठवनीचे पाखरू उडती
कंटाळ्यामधी रातदिस जाती
सोबतीला कुणी असावं
"कसं चाललं तुझं" पुसावं
असं वाटत मनी ||१||
कालपासनं लवतो डावा डोळा
नजर जायी दारी कितीक वेळा
कुनीतरी भेटाया का येईल
का रात अशीच एकटी जाईल
वेडी शंका येई मनी ||२||
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
०४/०९/२०१०
गण: आमच्या गणाला गणपती आले
आमच्या गणाला गणपती आले
वंदन करूनी मस्तक झुकले ||धृ||
रिद्धीसिद्धीचा स्वामी तू गणपती
शरण आलो आम्ही अल्पमती
कार्यारंभी दावूनी उपस्थीती
दयाबुद्धीने आम्हा पाहीले
आमच्या गणाला गणपती आले ||१||
कलाकारां होवोनी स्पुर्ती
जगावेगळी मिळण्या किर्ती
कला आगळी सादर करण्या
कलाकार सारे एकच झाले