मायबोली

मायबोली या संकेतस्थळाबद्दल माहिती

धागा

Submitted by रोहितकुलकर्णी on 3 August, 2020 - 05:17

चरख्यामध्ये फिरत राहतो एकच तागा
आयुष्याचा विणत राहतो तुटका धागा

मी शब्दांना ओळींमध्ये बसवत होतो
स्वल्पविरामाने बिघडवली सगळी जागा

विचार घोड्यागत चरतो सगळ्या विषयांना
लीदेने बरबटली आहे मनात पागा

जहरी नव्हता दंश तुझा हा अजिबातही
सुळ्यात कसला साठा आहे बघ रे नागा

पक्षी, भुंगे, मधमाश्यांना कर्फ्यु लागला
सुन्या सुन्या आहेत फुलांच्या सगळ्या बागा

परब्रह्मधामी निजला तो सगुण भक्तीने
सदरेवरती मोकळी आहे त्याची जागा

नाही

Submitted by रोहितकुलकर्णी on 31 July, 2020 - 12:37

जे बोलत आहेस ती ज्ञानाची देवघेव नाही
तू चांगदेव नाही अन मी ही ज्ञानदेव नाही

ह्या जगात सगळ्यांना नशिबाने छळलेले आहे
प्राक्तनास तळतळ देणारा तू एकमेव नाही

चक्रवाढ व्याजाने नेले जे होते तू दुःखा
मज जातमुचलका देण्याला कसलीच ठेव नाही

उदासीनसे रक्त धावते नाडी लागत नाही
कुठलाच जोश नाही मजला कुठलाच चेव नाही

अस्सल नाटक झोपेच्या सोंगाचे वठले आहे
बेशुद्धपणाइतकी जालीम कुठलीच टेव* नाही

(टेव - लत, व्यसनासारखी सवय. मूळ शब्द हिंदी असल्याने ही सूट घेता येते का हे जाणकारांनी सांगण्याची विनंती)

प्रांत/गाव: 

अव्यक्त आई

Submitted by Santosh zond on 29 July, 2020 - 21:03

अव्यक्त आई

असलीस जरी दुःखी तरी हसरी असण्याच दाखवतेस तु
तुझ्या या बाळांना ठेवून आनंदी नेहमीच पाठीशी असतेस तु

मारतेस तु,बोलतेस तु , कधी कधी रागवतेस तु
मग का जखम काही झाल्यावर डॉक्टर होतेस तु

चुकले तूझे बाळ कधी तर आई सावित्री होतेस तु
प्रेम शिकवत या जगाला मग आई जिजाऊ होतेस तु

असल्यास दुःख काही व्यक्त का नाहीस होत तु
प्रश्न हा नेहमीच असतो मला का अशीच अव्यक्त असतेस तु?

शब्दखुणा: 

जाम

Submitted by sumitm on 28 July, 2020 - 02:59

जिंदगी के गलत 'जाम' मे उलझे है हम!
प्याले मे ढुंडने चले थे, पर सुबोह शाम रस्तो पे खोये है हम!!

ज़िन्दा तो है जरुर, पर जीन्दगी कुछ नाराज सी है हम पर!
भीड मे ही तो रहते है, पर तनहाई मंडराती है हर लम्हे पर!!

करू

Submitted by रोहितकुलकर्णी on 25 July, 2020 - 13:27

आभाळाला झुकवू आधी पंखांना बळकट बनवू
हे मृत्यू आयुष्याची चिमणी नंतर दोघे उडवू

रात्रीपुरता विचार करतो आणि निघून जातो ना
कधीतरी चादरीत माझ्या स्वप्ना आपण स्वप्न बघू

अबलख इंद्रधनूचा घोडा उधळण रंगांची करतो
खोगीर त्याचे काढ पावसा, मुक्तपणाने दे उधळू

वळणदार बनवूच नको नात्याचा रस्ता टोकाशी
दोघांमध्ये धूसर सीमा आधीच आहे ती उखडू

बर्फाच्या अस्तरात खाली पाणी शापित पहुडले
चल किरणांचा खंजीर घेऊन प्रवाहास ह्या मुक्त करू

आहे

Submitted by रोहितकुलकर्णी on 25 July, 2020 - 13:25

कुठल्या मातीमध्ये घडला आहे?
माठ मनाचा नुसता गळका आहे

निळ्या ढगांची गर्दी वाढत गेली
पाऊस बहुदा मरून पडला आहे

थांब जरासे विचार करून बोलू
हा संवाद नव्हे हा गलका आहे

कोंदण करून घेऊया किरणांना
महिन्यांनंतर प्रकाश पडला आहे

नकोच आगीशी इतकी आपुलकी
नको निखारा फारच जळका आहे

लाट उसळते आहे विझते आहे
कुठे किनारा जाऊन दडला आहे

पायजमा इर्षेचा सफेद आणि
सात्विकतेचा सदरा मळका आहे

अवघड कविता करते आहे जगणे
काळ विचारामध्ये गढला आहे

यु मेड माय डे

Submitted by नितीनचंद्र on 24 July, 2020 - 13:19

खर तर " यु मेड माय डे " हा शब्द प्रयोगच मला आवडत नाही. आपला दिवस आपल्या मालकीचा असावा. आपण स्वयंस्फुर्तीने तो घडवावा. त्या दिवशी फारसे काही घडले नाही तरी ते घडण्याच्या दिशेने एक पाऊल चालणे हे सुध्दा आपल्या नियंत्रणात असावे.

माझा दिवस परावलंबी असू नये. दुसर्याने दिलेल्या प्रोत्साहनावर अवलंबुन असू नये असे मला कायम वाटते. माझा दिवस काही घडवण्यासाठी माझ्या नियंत्रणात असावा असे वाटते, आनंद सुध्दा दुसर्या कोणी देऊ नये, तो आपला आपल्याला घेता यावा. जमलेच तर देता यावा असेही वाटते.

तो...नाही आता

Submitted by रोहितकुलकर्णी on 24 July, 2020 - 12:27

तो उदासीनता लपवत नाही आता
तो कोणालाही दुखवत नाही आता

मदतीस कुणी आले ना त्याच्या वेळी
तो वेळ कुणाला कळवत नाही आता

स्वप्नांना हसले सगळे एकदिलाने
तो स्वप्नांमध्ये हरवत नाही आता

भरतीने लुटले वाळूचे घर त्याचे
तो शंख-शिंपले जमवत नाही आता

तो विरोध सोसून पोहून दमला इतका
तो प्रवाह कुठला वळवत नाही आता

घोड्यांची शर्यत नशिबी आलीच नाही
तो काळीज त्याचे दमवत नाही आता

प्रत्येकाच्या मर्जीने झुकला तो ही
तो गुडघे त्याचे मळवत नाही आता

ठेविले अनंते जगतो आहे सध्या
तो काही केल्या उसवत नाही आता

त्रिवेणी गझल

Submitted by रोहितकुलकर्णी on 22 July, 2020 - 02:10

त्रिवेणी गझल... तीन शेर

त्रिवेणी कविता हा काव्यप्रकार माननीय गुलजार साहेब ह्यांनी पुढे आणला आणि प्रसिद्ध केला. हा प्रकार जपानी हायकू (तीन ओळी / 5+7+5 शब्दांची रचना) शी साधर्म्य साधणारा असला तरी त्रिवेणी काव्य प्रकार हे 3 ओळींचे मुक्तक आहे, ज्यात शब्दरचनेला संख्येचे अथवा वृत्ताचे बंधन नाही.

त्रिवेणी गझल असाच एक विचार डोक्यात आला ज्या मध्ये तीन शेरांची गझल लिहिता येऊ शकते का? मग असा प्रयत्न केला की गझलेचा आकृतीबंध तसाच ठेवून तिसरा शेर बांधायचा.

1. मतल्याने सुरुवात केल्यावर तिसरा शेर तेच यमक ठेवून लिहिला.

2. पुढच्या प्रत्येक शेरात तिसरा शेर वाढवला

Pages

Subscribe to RSS - मायबोली