प्रवास

इकडे कुठे? (ग्रीस ५)

Submitted by Arnika on 1 November, 2018 - 04:09

“एव्ही. एवढंच नाव सांगत्ये मी सगळ्यांना, कारण इंग्लंडमध्ये कोणालाच उच्चार नाही जमत माझ्या नावाचा.” कॉलेजच्या पहिल्या आठवड्यात एक मुलगी मला म्हणाली.
“तरी मला खरं नाव सांग; मी म्हणून बघते.” दृष्टद्युम्न म्हणता येतं एवढ्या एका क्वॉलिफिकेशनवर मी विडा उचलला.

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ११

Submitted by संजय भावे on 1 November, 2018 - 02:57

बघता मानस होते दंग (सायकलीवर पुणे- सातारा- कराड- मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर- देवगड- कुणकेश्वर) ६: देवगड बीच आणि किल्ला

Submitted by मार्गी on 31 October, 2018 - 08:01

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – १०

Submitted by संजय भावे on 31 October, 2018 - 01:37

बघता मानस होते दंग (सायकलीवर पुणे- सातारा- कराड- मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर- देवगड- कुणकेश्वर) ५: राजापूर- देवगड (५२ किमी)

Submitted by मार्गी on 29 October, 2018 - 10:30

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ९

Submitted by संजय भावे on 29 October, 2018 - 00:24

शब्दखुणा: 

बघता मानस होते दंग (सायकलीवर पुणे- सातारा- कराड- मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर- देवगड- कुणकेश्वर) ४: मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर (९४ किमी)

Submitted by मार्गी on 26 October, 2018 - 09:50

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ८

Submitted by संजय भावे on 26 October, 2018 - 04:54

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ७

Submitted by संजय भावे on 25 October, 2018 - 03:21

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ७

.

सकाळी ९ च्या सुमारास भुकेच्या जाणीवेने जाग आली. बऱ्याच दिवसांनी मस्त झोप झाली होती. ब्रेकफास्ट ची वेळ सकाळी ८ ते १० पर्यंतच असल्याने आधी तो उरकून घ्यावा म्हणून ब्रश करून सव्वा नउला रुफ-टॉप रेस्टॉरंट मध्ये पोचलो. कदाचित हॉटेल मधले बाकीचे पर्यटक सकाळी लवकर नाश्ता करून साईट सीईंगला बाहेर पडले असल्याने तिथे मी, आणि तिथली व्यवस्था बघणारा जोसेफ सोडून ईतर कोणीच नव्हते.

ढवळ्याशेजारी बांधला पवळ्या....

Submitted by चिमण on 23 October, 2018 - 05:34

'दिवाळीचा काय प्लॅन आहे रे बंड्या?'.. अष्टपुत्रेंनी आठव्यांदा विचारल्यावर बंड्या 'पुण्याला जायचा विचार आहे' असं गुळमुळीतपणे पुटपुटला. त्याला कारण तसंच होतं. अष्टपुत्रेंना विषय मिळायचा अवकाश की ते त्यावर तासनतास ब्रेथलेस गाण्यासारखे बोलू शकायचे. पण त्यांना टाळता येणं शक्य नव्हतं. कारण त्याच्या गावात मराठी टाळकी कमी असल्यामुळे कुठल्याही समारंभात तीच तीच पुनःपुन्हा भेटायची. इंग्लंडातली मराठी मंडळी चक्क एकमेकांना धरून असतात हे समजलं तर अखिल महाराष्ट्रातले कट्टर मराठी झीट येऊन पडतील. असो! पण बंड्याच्या चावीमुळे लंडन पुणे प्रवासावरचा त्यांचा हातखंडा एकपात्री प्रयोग सुरू झाला!

Pages

Subscribe to RSS - प्रवास