कैरी-आंब्याच्या गुजगोष्टी / आम्रचर्चा

छान फोटो.

आज एक किलो तोतापुरी आंबे आणले, एक कापला, मला विशेष आवडत नाही. दशहरा जमलं आणि तुला हवा असेल तर एकदा आण हे काम नवऱ्याला सांगितलं.

अनिंद्य सुरेख कोयरी. पाकळीभर आकारात कुंकू ठेवणे. बकी मग हळदाक्षता.

>>> स्वाती, त्याला कोयरीच म्हणतात ना? कोयीच्याच आकाराचा असे म्हणायला हवे.
सॉरी, परवा घाईत वाचलं पण नंतर उत्तर द्यावं म्हणत विसरून गेले. कोयरी/कुयरी त्या आकारालाच म्हणतात. आंब्याचीच नव्हे, लहान फणसाचीदेखील 'कुयरी मिळाली भाजीला आज' असं आईला म्हणताना ऐकलं आहे.
म्हणजे कोय नव्हे.

हो भाजीचा फणस म्हणजे कोयरीचा/ कुयरीचा फणस. आम्ही साकटा फणस असंही म्हणतो.

किसीने एक नेता से पूछा, "साहब, आदमी या जनता से पहले आम शब्द क्यूँ लगाया जाता है? जैसे आम आदमी, आम जनता...'?" तो वह हंस पडे और बोले की ..' ताकी उसे चूसा जा सके और काम होने पार गुठली के जैसे फेंका जा सके '....!!!

मजाक है पर ये सच है...

अनिंद्य...

बापरे! एकदम आंबा आणि कोयी चोखून चोखून खाणारा माणूस डोळ्यांसमोर आला...

सिजन संपल्यावर हुमान /आंबे उपकारी / सासव करण्यासाठी फक्त साल काढून फ्रिजरमध्ये ठेवलेले आंबे..

Paisley हे स्काॅटलंड मधील एक गाव आहे. पूर्वी तिथे कापड गिरण्या होत्या.

2 दिवसांपूर्वी माबोकर दीपांजली हिच्या कृतीने आंब्याचा शिरा केला होता.अतिशय सुरेख होतो.आता फ्रीजर एकदम रिकामी झाला.
श्रवू ,आंबे फ्रीजर मध्ये असे ठेवायची पद्धत माहीत नव्हती.अर्थात असे ठेवायला उरतच नव्हते ही गोष्ट वेगळी.
आमटीत पिकलेले आंबे घालतात he mahit navhate.

पण या अमरांजिरी खात नाहीत, राईट ?

अरे व्वा मस्त फोटो.
कालिदास आणि आंबा यांचे अगदी घट्ट नाते आहे बघा.

कालिदासाच्या तीनही नाटकांत आम्रमंजिरी आहे.

ऋतुसंहारातील वसंत ऋतूच्या सर्गातील पहिला श्लोकच पहा.
प्रफुल्लचूताङ्‌कुरतीक्ष्णसायको द्विरेफमालाविलसद्धनुर्गुणः।
मनांसि भेत्तुं सुरतप्रसङ्गिनां
वसन्तयोद्धा समुपागतः प्रिये ।।

ऋतुसंहारम्, सर्ग-६, श्लोक क्र. १

हे प्रिये, ज्याच्या धनुष्याची दोरी भुंग्यांच्या ओळींमुळे शोभिवंत दिसते आहे आणि ज्याच्याकडे उमलणाऱ्या आम्रमंजिरीचा बाण आहे, असा वसंत ऋतूरूपी योद्धा, प्रणयी जनांची मने विद्ध करण्यासाठी आला आहे.

या वर्षी सगळीकडे भरपूर मोहर आम्रमंजिरी आली आहे.

ऋतुराज, किती विषयांचा / शाखांचा अभ्यास केला आहे?
धन्य आहेस.

अरे वा... धागा वरती आला, आंब्याचा सिझन आला!

सही फोटोज सर्वच.

अनिंद्य, ऋतूराज सुंदर पोस्ट

मी कुठेतरी वाचलं की पूर्वी महाराष्ट्रात वसंतपंचमीला आंब्याचा मोहोर शिवपार्वताला अर्पण करायचे आणि पार्वतीला शिवशंकराच्या प्राप्तीसाठी मदत केल्याबद्दल कामदेवाची स्तुती करायचे. हे कधी बघितलं नाही प्रत्यक्ष.

एका झाडाला जरी मोहोर आला तरी आसमंत भरून जातो. मग वनं, उपवनं वगैरे ठिकाणी झोपाळे बांधून वसंतोत्सव साजरा करणाऱ्या नव युवक युवतींना तो मादक वाटला नाही तर नवल.

एकंदरीत कालिदासाच्या काळातले लोक जास्त मोकळे, रसिक व रोमॅंटीक असावे. ती जाण का बरं हरवली नंतर?

सुकी भेळ आणि मेथांबा च आठवतात पहिल्या कैऱ्या पाहिल्या की.

अनिंद्य
कालच आणली होती पहिली कैरी आणि तिखटमीठ लावून खाल्ली. फोटो काढायचे देखील लक्षात राहिले नाही.
ह्या तोतापुरीच्या कैऱ्या जेवताना तोंडी लावायला छान लागतात.

आज कॅलेंडरमध्ये पाहिलं तर ४ तारखेला वसंतोत्सव आरंभ असं दिसलं आणि आम्रकुसूमप्राशन असं लिहिलं आहे. आत्तापर्यंत हे कधी नीट पाहिलं नव्हतं पण या धाग्यामुळे लक्षात आलं. टेक्निकली बरोबर आहे कारण १९ तारखेला गुढीपाडवा म्हणजे दोन आठवडे आधी वसंतोत्सव. पण हे समजत नाही की वसंत पंचमी साजरी केल्यानंतर वसंतोत्सव आरंभ कसं काय? कुणी पंचांग जाणत असाल तर सांगा बघू.