..... तर तो/ती कुठलं गाणं म्हणेल? (भाग ७)

हो, मीच दिलं होतं काही दिवसांपूर्वी.
मी त्याला नकली च्युइंग गम खायला घालून (गम विकताना फसवणे) रुग्णायलात धाडलं आणि तिथं त्याचे हाल विचरायला मुख्यमंत्र्यांना पाठवलं होतं.

७ / १७१

संजू रोज रोजंदारीवर काम करायला जात असे. एके दिवशी त्याला एका जंगलात लाकूडतोडीचं काम मिळालं. तिथं पोचल्यावर त्याला उमगतं की हे जंगल तर बाभळीचं आहे - अर्थात जिकडेतिकडे बोटबोटभर लांब काटे. पण आता इलाज नव्हता. काम तर घेतलं होतं आणि ते पूर्ण न करणे हे संजूच्या तत्त्वात बसत नसे. त्यामुळे त्याने गुमान झाडं तोडायला सुरुवात केली. पण जसे जसे तो झाडं तोडायला लागला तशी एक नवीच अडचण त्याला भेडसावू लागली आणि ती म्हणजे त्या बाभळींचा चीक. त्या जंगलातल्या बाभळींना अभूतपूर्व डिंक होता. प्रत्येक घावासरशी तो डिंक त्याच्या सगळ्या अंगावर उडून उडून संजू त्यात पूर्ण माखून गेला. अश्यात एक ताकदीचा घाव घालताना संजूचा तोल गेला. शेजारीच जवळ जवळ असलेली दुसरी दोन झाडे होती. संजू नेमका त्या दोन झाडांच्या बुंध्यांच्या मध्ये अडकला. झालं! आधीच डिकांची अंघोळ झालेली त्यात त्या दोन बुंध्यांची अरुंद फट. तिथे संजू घट्ट चिकटून बसला! त्याने आरडाओरडा करायला सुरुवात केली. आक्रोश करू लागला. पण काही उपयोग नाही. बिच्चारा खूप दु:खी झाला. संजू स्वतःची सुटका करून घ्यायचा जीव तोडून प्रयत्न करू लागला. असाच काही वेळ गेला. शेवटी लांब कुठेतरी मानवी बोलण्याची त्याला चाहून लागली. तो संयमाने (किंवा अक्षरशः चिकाटीने म्हणू ) ती माणसे इकडे यावीत अशी आशा करत वाट बघू लागला. आणि काय! त्याचे नशीब जोरावर होते. ती माणसे त्याच्याकडेच येत होती. ती जवळ आली आणि हा नेमका काय प्रकार आहे हे त्यांना कळेना. संजूने त्यांना सगळे सांगितले. यावर त्या माणसांनी त्याची त्यातून सुटका केली. संजूने त्यांचे आभार मानले. संजूने त्यांना विचारले आपण कोण आहात? तर काय! ते तर राज्याचे खुद्द मुख्यमंत्री होते आणि वनाधिकार्‍यांबरोबर ते जातीनं जंगलाची पाहणी करण्यास आले होते! त्यांनी संजूची सुटकाच केली नाही तर त्याची परिस्थिती पाहून त्याला वनखात्यात एक छोटीशी कायमस्वरूपी नोकरीही दिली. संजूने मनोमन त्या भल्या माणसाचे आभार मानले. त्याच्या मनात एक गाणे जन्मास येते. कोणते असेल बरे ते गाणे?

उत्तरः मानव
गम का फ़साना बन गया अच्छा, एक बहाना बन गया अच्छा
सरकार ने आके मेरा हाल तोह पुछा, गम का फ़साना बन गया अच्छा

उद्धवाने उद्धार केला

उठाsssss उठाsssss राष्ट्रवीर हो!!

तुम बिन झिया जाए KSA (कैसे)?

तुम्हे और क्या दू मैं डील के सीवा (केशवा)

अजून एक- हे सोपे आहे..

७ / १७4
भीम काम्यक वनातून शिकार घेऊन घरी परतला तेंव्हा सांयकाळ झाली होती.. आज त्याला वनात एक झरना दिसला होता ज्याचे पाणी हिऱ्यासारखे चमकत होते.. घरी पोहचला तर मशालीच्या प्रकाशात त्याला दिसले की हिडीम्बा छोट्या घटोत्कचाला झोपवायचा प्रयत्न करत होती...
भीम काही बोलण्यासाठी तोंड उघडणार तेवढ्यात तिने shhhh असा इशारा केला.. मशाल विझवायची खुण केली...त्याने पटकन मशाल विझवली..भीमाला घाई होती कारण दिवस संपत आला होता आणि त्याला भावांकडे जायचे होते.. पण आता ती वेळ निघून गेली होती.. आता त्याला इथेच थांबणे भाग होते.. सकाळपर्यंत.. हिडीम्बा हे पाहून खुश झाली की आज रात्रभर मनमोकळेपणाने बोलता येईल.. भीमाला कधी त्या झरन्याबद्धल सांगू असे होतेय...
थोड्या काळानंतर तिने भीमाला इशारा केला की घटोत्कच झोपले आहेत.. मात्र गाढ झोपले नाहींयत...
कोणते गाणे म्हणेल हिडीमबा?

मामी -
कहाँ तक ये मन को अंधेरे छलेंगे
उदासी भरे दिन कभीं तो ढलेंगे??

किंवा

गया अँधेरा हुआ उजाला
चमका चमका सुबह का तारा

"उठा"ये जा उन के सी तम

के सी (केशव सीताराम) तम म्हणजे अंधार

"उठा ये जाऊन" हा मराठी संदेश.

"उठा" ये जाऊन >> बेस्ट!

174 -
रात अकेली है..
बुझ गये दिये.. (मशाल विझवली)
आके मेरे पास, कानो मे मेरे (कारण घटोत्कच गाढ झोपला नाहीये)
जो भी चाहे कहिये...
हे आहे का उत्तर?
नसल्यास क्लु आवश्यक!

श्रद्धा एकदम बरोबर...
मामी - झरना मिस डायरेक्ट करायला टाकला होता

मामी, पुढे हिडिंबा म्हणते ना गाण्यात-
तुम आज मेरे लिये रुक जाओ
रुत भी है, फुरसत भी है... (भीम आज थांबलाय, उशीर झाल्याने!)

७ / १७4
भीम काम्यक वनातून शिकार घेऊन घरी परतला तेंव्हा सांयकाळ झाली होती.. आज त्याला वनात एक झरना दिसला होता ज्याचे पाणी हिऱ्यासारखे चमकत होते.. घरी पोहचला तर मशालीच्या प्रकाशात त्याला दिसले की हिडीम्बा छोट्या घटोत्कचाला झोपवायचा प्रयत्न करत होती...
भीम काही बोलण्यासाठी तोंड उघडणार तेवढ्यात तिने shhhh असा इशारा केला.. मशाल विझवायची खुण केली...त्याने पटकन मशाल विझवली..भीमाला घाई होती कारण दिवस संपत आला होता आणि त्याला भावांकडे जायचे होते.. पण आता ती वेळ निघून गेली होती.. आता त्याला इथेच थांबणे भाग होते.. सकाळपर्यंत.. हिडीम्बा हे पाहून खुश झाली की आज रात्रभर मनमोकळेपणाने बोलता येईल.. भीमाला कधी त्या झरन्याबद्धल सांगू असे होतेय...
थोड्या काळानंतर तिने भीमाला इशारा केला की घटोत्कच झोपले आहेत.. मात्र गाढ झोपले नाहींयत...
कोणते गाणे म्हणेल हिडीमबा?

उत्तर - श्रद्धा. ( मानला तुम्हाला)
रात अकेली है,बुझ गये दिये...

७/१७५

श्रीराम, लक्ष्मण, आणि समस्त वानरसेना एक फ्लाय ओव्हर बांधून श्रीलंकेत पोहीचली सुद्धा! कुंभकर्णाला ह्याचा पत्ताच नव्हता. तो झोपेत होता. रावणाने वेगवेगळी रणवाद्यं, डी जे, स्पीकरची भिंत वगैरे पाठवली त्याला उठवायला. वज्रज्वाला तर त्याच्या झोपेला वैतागली होती. महत्प्रयासाने तो जागा झाला, तेव्हा वज्रज्वालेने त्याची चांगलीच कानउघाडणी केली: 'एवढं झोपतात का कुणी? युद्धाची धगधगती ज्वाला आता तूच सांभाळायला हवी! थांब आता उठलाच आहेस तर मी तुला ओवाळते. तीच ज्योत तू घेऊन जा आणि युद्धाची ज्वाला सगळीकडे पसरव'.

ती कुठलं गाणं म्हणेल?

ज्योत से ज्योत जगाते चलो

नाही.

क्लू देऊ का?

क्लु को हम कभी ना नही कहते.
द्या.