आहे

मी शृंगारतो सुखदु:खेही

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 25 April, 2018 - 04:45

मी शृंगारतो सुखदु:खेही

ओसाड गावी सारा भूतांचाच आवाज आहे
माणसाने बोलायचे नाही... हा रिवाज आहे

रोरावतो मनातल्यामनात लाटेत प्राण नाही
नेभळा समुद्र सारा कसा विसरला गाज आहे

फुलावे कसे कळयांनी येथे पुष्करणीत आता
ऋतू बहराचा येथला कसा ... दगाबाज आहे

लाक्षागृह अजुनी कसे नाक्यानाक्यावर धुमसते
मारावयास पांडवा शकुनी ... कावेबाज आहे

खुराडेच प्रिय ज्यांना कसे आकाश कवेत घ्यावे
कोंबडीचे कुटुंबीय सारे ......... टोळीबाज आहे

मी शृंगारतो सुखदु:खेही ....केव्हाही कुठेही
कलंदराच्याच जगण्याचा माझाही बाज आहे

शब्दखुणा: 

जिथे नाही कधी रमलो (तरही)

Submitted by मिल्या on 23 January, 2012 - 06:19

नविन तरहीत माझाही सहभाग..

धन्यवाद कैलास...
------

चरण पकडून श्वासांचे मरण मी टाळतो आहे
जिथे नाही कधी रमलो तिथे रेंगाळतो आहे

कधीकाळी इथे पोहायला शिकवायचो ज्यांना
अता नुसतीच त्यांची लाज मी सांभाळतो आहे

मिळावे खायला भरपेट म्हणुनी लढविली युक्ती
व्यथांच्या भाकर्‍या करुनी भुकेला जाळतो आहे

कलंदर पायवाटांनी मला ना मार्ग दाखविला
हिशेबी राजरस्ते अन स्वत:हुन टाळतो आहे

अरे ह्या कोणत्या देशात नेले आज कवितेने?
जिथे निवडुंगही अष्टौप्रहर गंधाळतो आहे

धरेला घट्ट धरल्याने नभाला जाउनी भिडलो
विजेने लुब्ध व्हावे ह्याचसाठी वाळतो आहे

असा मी आरश्यामध्ये स्वत:ला पाहतो आता

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 
Subscribe to RSS - आहे