"खरंच एकत्र एखादं प्रॉजेक्ट केलं पाहिजे रे. 35 वर्षांपूर्वी लिटिल थिएटर मध्ये एकत्र काम केल्यानंतर आपण परत कधी एकत्र काम केलंच नाही. काय करूया?" सिंगापूर मध्ये स्थायिक माझा मित्र योगेश तडवळकर ह्याच्याशी फोनवर झालेला संवाद. साल होतं 2021. कोविड च्या धक्क्यातून नुकतंच कुठे जग सावरत होतं . एकमेकांपासून मैलोन मैल लांब राहून देखील संगणक आणि झूम च्या द्वारे एकत्र येण्याची हळू हळू जगाला सवय होत होती. ह्याच तंत्रज्ञानाचा सृजनशील वापर करून काहीतरी घडवून आणूया असं मी आणि योगेशनं पक्क ठरवलं.
रविवार, ११ मे २०२५ ला कोथरूडच्या यशवंतराव चव्हाण नाट्यमंदिरात सादर झालेला ‘भूमिका’ नाटकाचा प्रयोग शुभारंभाचा होता की पुण्यातला पहिला होता की आणखी काही हे ठाऊक नसले तरी, या प्रयोगाची जाहिरात बघताक्षणी, ‘मना’ने बुद्धीशी मसलत न करता हे अनुभवण्याचा निर्णय परस्पर घेतला होता हे पक्के आठवतेय. चंद्रकांत कुलकर्णी, सचिन खेडेकर, क्षितिज पटवर्धन या प्रलोभनांपेक्षा सगळ्यात मोठे आकर्षण होते नाटकाचा आशय-विषय.
माझ्या मोठ्या मुलाने (समीर) आमच्या डि ५१०० कॅमेराने हे केलेले प्रयोग
ASA - 160, Lens - 18 mm, Shutter - 1/250 s, Aperture - f8
ASA - 200, Lens - 105 mm, Shutter - 1/80 s, Aperture - f5.6
'शिक्षण' ही समाजाची गरज आहे हे खरे आहे! पण 'शिक्षण' कशाला म्हणावे हे मात्र समाजाला अजून कळले नाही असं कधी-कधी वाटतं. चार पुस्तकं वाचण्याला समाज शिक्षण म्हणत आला आहे. परंतु हे पुस्तकांचे 'शिक्षण' किती फसवे असते असे आज-कालच्या....नव्हे आजच्या शिक्षकांकडे बघून प्रकर्षाने जाणवते. आम्ही ज्या पिल्लै कॉलेज मध्ये शिकलो त्यात अश्या शिक्षकांचे प्रतिनिधित्व काही लोकांनी स्वखुशीने केले होते! त्याच 'हिटलरशाही' मध्ये आम्ही काही गोष्टी शिकायचा प्रयत्न केला पण थोड्या दिवसांनी तो नाद सोडून दिला! पण आम्ही पडलो विद्यार्थी! त्यामुळे आम्ही ३ वर्षांनी आनंदाने ह्या कारभाराला राम राम ठोकला!
अभ्यास हा शाळेत शिकवण्याची आणि कंटाळा करण्याची गोष्ट आहे असा एक एकूण सूर दिसतो ना आपल्याकडे? बडबडगीते, बालगीते सुद्धा अभ्यासाला अगदी दुष्ट ठरवतात, शाळेला वाईट अस लेबल लावून टाकतात. आता एवढी नकारात्मक तयारी झाल्यावर बऱ्याच जणांचा शाळा आणि अभ्यास अगदी नावडीचा झाला तर काय नवल?
