चित्रपट

चित्रपट - मंटो

Submitted by मुग्धमानसी on 30 September, 2018 - 10:10

"माझं लेखन एका आरशासारखं आहे. आता तुमचाच चेहरा विद्रूप असेल आणि तुम्ही आरशाला दोष द्याल तर..... मी काय करू शकतो?"
...........

शब्दखुणा: 

पिक्चर अभी बाकी है मेरे दोस्त – १६. झुक गया आसमान (१९६८)

Submitted by स्वप्ना_राज on 29 September, 2018 - 06:43

गोल्डन एरामधल्या माझ्या आवडत्या गाण्यांच्या लिस्टमध्ये एक गाणं आहे - कौन है जो सपनोमे आया. हे गाणं श्रवणीय आहे, प्रेक्षणीय अजिबात नाही. आपण खरोखरच जीप चालवतोय हे सिद्ध करायला अकारण स्टिअरिंग व्हील आडवंतिडवं फिरवत हातवारे करणारा मध्यमवयीन राजेंद्रकुमार उर्फ राकु नं. १ आणि आपण नेमकं काय एक्स्प्रेशन देणं अपेक्षित आहे ह्याची सुतराम कल्पना नसल्याने गोंधळलेला चेहेरा करून, कधी कपाळावर आठ्या घालत एक छोटी उशी कवटाळून बसलेली तरुण सायरा बानू हे विजोड जोडपं भोवती दिसणाऱ्या दार्जिलिंगच्या स्वर्गतुल्य निसर्गाची मजा घालवून टाकतं.

पिक्चर अभी बाकी है मेरे दोस्त - १५. ये रात फिर ना आयेगी (१९६६)

Submitted by स्वप्ना_राज on 27 September, 2018 - 12:03

ही मालिका वाचणार्या मायबोलीकरांच्या एव्हाना लक्षात आलं असेल की मला रहस्यमय चित्रपट पहायची फार आवड आहे. पण हेही सांगणं जरुरी आहे की पुनर्जन्मावरचे चित्रपटसुध्दा मी तितक्याच आवडीने पाहते. मग त्यात मधुमती, नीलकमल, महबूबा पासून कर्ज (ऋषी कपूर, टीना मुनीम वाला), कुदरत आणि अगदी अलीकडला ओम शांती ओम असे बरेच चित्रपट येतात. १९६६ साली आलेल्या 'ये रात फिर ना आयेगी' मधली बरीचशी गाणी 'आवडती' ह्या सदरात येत असली तरी मला हा चित्रपट माहित नव्हता. आणि मुख्य म्हणजे तो पुनर्जन्मावर आधारित आहे हे ठाऊक नव्हतं.

"घायल" - एका सळसळत्या रक्ताने घेतलेल्या सुडाची कथा.

Posted
8 months ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 months ago

Ghayal.jpg

विषय: 
प्रकार: 
शब्दखुणा: 

पिक्चर अभी बाकी है मेरे दोस्त - १४. गुमनाम (१९६५)

Submitted by स्वप्ना_राज on 4 September, 2018 - 07:51

बरीच वर्षं झाली ह्या गोष्टीला. अ‍ॅगथा ख्रिस्ती ह्या माझ्या लाडक्या लेखिकेची लायब्ररीत असतील नसतील तेव्हढी सगळी पुस्तकं वाचायचा सपाटा मी लावला होता. एके दिवशी तिचं 'And Then There Were None’ हातात आलं. प्लॉट वाचताक्षणी वाटून गेलं 'अरेच्चा, आपला गुमनाम ह्याच्यावर बेतलाय की काय'. पुस्तक वाचायला लागल्यावर चित्रपट बराच loosely based आहे ह्याची जाणीव झाली. पण तरी गुमनाम आणि 'And Then There Were None’ हे असोसिएशन आजतागायत माझ्यासाठी कायम आहे. Happy काय म्हणताय? काय आहे 'गुमनाम'ची कथा?

अंगूर-आदी सिनेमे - अनेक जुळ्यांची धमाल

Submitted by भोजराज on 3 September, 2018 - 00:15

बऱ्याच दिवसांनी पुन्हा एकदा "अंगूर" पाहिला आणि ह-ह-पु-वा झाली.

देवेन वर्मांचा रश्शीचा भाव करतानाचा सीन म्हणावं किंवा संजीव कुमारांचा "जोकर आ गयाSSS" चं टाईमिंग - सगळंच अफलातून.

विषय: 

मराठी चित्रपट: काही भावलेले, काही न झेपलेले (संवाद/दृश्ये/गाणी इत्यादी)

Submitted by atuldpatil on 31 July, 2018 - 06:11

रवा एका मित्राबरोबर गप्पा मारत होतो. विषय निघाला जुन्या मराठी चित्रपटांचा. पूर्वीचे काही चित्रपट किती जडशिळ होते (आजकालच्या हलक्याफुलक्या चित्रपटांच्या तुलनेत). भावनिक गुंतागुंत, नात्यांतील समस्या, परंपरा, प्रतिष्ठा, मानअपमान, अहंकार इत्यादी गोष्टीना दिलेले अवाजवी महत्व. आणि त्यातून निर्माण होणाऱ्या गुंतागुंती आणि नाट्य. असे साधारण स्वरूप असे. चित्रपटाचे मुख्य पात्र म्हणून सगळ्यांना आवडणारी आनंदी ठेऊ पाहणारी एखादी व्यक्ती असायची. चित्रपटभर तिला अनेक समस्या. त्रास त्रास त्रास नुसता. मग शेवटी कुणालातरी वाचवताना किंवा इतरांच्या सुखासाठी वगैरे तिलाच मरण येणार.

काला रे... सैंय्या काला रे...

Submitted by मुग्धमानसी on 25 July, 2018 - 03:49

काला रे... सैंय्या काला रे...
तन काला रे... मन काला रे...
काली जबां की काली गारी..
काले दिन की काली शामें
सैंय्या करते जी कोल बजारी....

शब्दखुणा: 

एक विरोधाभास (संजू)

Submitted by कल्पतरू on 21 July, 2018 - 11:12

कालच चित्रपट पाहिला, सगळ्यात पहिलं नमूद करतो कि मला कोणत्याही संजूप्रेमींच्या भावना दुखवायच्या नाहीत. हा चित्रपट म्हणजे निव्वळ संजय दत्तची प्रतिमा सुधरवायला केलेला खटाटोप आहे. प्रेक्षक पण अक्कल गहाण ठेऊन चित्रपट पाहतात आणि डोळे ओले करून सिनेमागृबाहेर पडतात. बाकी त्याच्या गुन्हेगारी पार्श्वभूमीवर चित्रपट आणि वास्तव यात काय फरक आहे हे इथे सगळ्यांनी लिहिलयच त्याबद्दल जास्त बोलत नाही. आता मला जाणवलेला सगळ्यात मोठा विरोधाभास सांगतो. चित्रपटाची सुरवात होते संजूच्या पुस्तकापासुन, संजूला त्याच्या आयुष्यावर पुस्तक लिहायचं असतं, पण काहीकेल्या त्याला लेखक मनासारखा मिळत नाही.

विषय: 

संक्षिप्त पुनरानुभूती - धडक - (Movie Review - Dhadak)

Submitted by रसप on 21 July, 2018 - 03:37

क़यामत से क़यामत तक़, इशक़जादे, साथिया अश्या काही सिनेमांचं 'सुधारित मिश्रण' असलेल्या 'सैराट'चं सुधारित मिश्रण 'धडक' नावाने सिनेमागृहांत धडकलं आहे. मात्र आचरट प्रादेशिक अस्मिता आणि भयाण जातवास्तवाच्या सत्यकथनाबाबत असलेला एक अनाठायी आग्रह, 'धडक'ला मारक ठरणार, ही रिमेकची घोषणा झाली तेव्हापासून वाटत असलेली भीती अगदी सेंट-पर्सेंट खरी ठरत आहे. प्रत्यक्षात जातीभेदाने पोखरलेल्या ग्रामीण भागातलं अत्यंत वास्तववादी चित्रण वगळता बाकी काहीही विशेष नसलेल्या 'सैराट'च्या तब्बल तीन तासांच्या पसरट आणि रटाळ मांडणीसमोर 'धडक'चं अडीच तासांचं कथन खूप नेमकं आणि संक्षिप्त वाटतं.

Pages

Subscribe to RSS - चित्रपट