चित्रपट

बॉलीवूडची 'चांदणी' निखळली!

Submitted by अँड. हरिदास on 25 February, 2018 - 10:19

111.jpg
बॉलीवूडची 'चांदणी' निखळली!

विषय: 
शब्दखुणा: 

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १४

Submitted by निमिष_सोनार on 22 February, 2018 - 22:16

प्रकरण १३ ची लिंक:: https://www.maayboli.com/node/65356

प्रकरण 14

गोरेगांवच्या फिल्मसिटी स्टुडिओ मध्ये जिंतेन्द्र करमरकर खूप काळजी अणि चिंता करत बसला होता. त्याचे कशातच मन लागत नव्हते. समोर टेबलावर लॅपटॉप पडला होता त्यावर स्क्रीन सेव्हर चालू झाले होते आणि जितेंद्रच्या मनावर काळजीचे स्क्रीन सेव्हर चालू झाले होते.

चाखायलाच हवा असा - गुलाबजाम!

Submitted by निक्षिपा on 19 February, 2018 - 10:25

चाखायलाच हवा असा - गुलाबजाम!

चित्रपट परिक्षण म्हणजे नेमकं काय हे मला माहित नाही, कारण ते मी कधी केलेलं नाही. पण जे आवडतं, जे मनाला भावतं किंवा जे आतपर्यंत पोहोचतं ते मला कागदावर उमटवायला आवडतं. ‘गुलाबजाम’ चित्रपटाबाबतही नेमकं हेच झालंय.

चित्रपट सुरु होतो ते आपल्या सगळ्यांच्या ओळखीच्या मुंबई-पुण्याच्या डेक्कन क्वीनच्या सीनने. सिद्धार्थ बरोबर आपणही त्याच्या वर्तमानाचा आणि भूतकाळाचा प्रवास सुरु करतो आणि बघता बघता या गाडीच्या वेगानेच हा चित्रपट वेग पकडत जातो.

विषय: 

गुलाबजाम

Submitted by माधव on 19 February, 2018 - 01:53

खव्याचे खमंग तळलेले गोळे आणि साखरेचा पाक हे दोन्ही जेंव्हा एकमेकात मुरतात तेंव्हा जो पदार्थ बनतो त्याला गुलाबजाम म्हणतात इतकेच आजपर्यंत मला माहीत होते. आणि त्या मर्यादित ज्ञानामुळे गुलाबजाम हा शब्द माझ्या शब्दकोशात अगदी तळागाळाला होता. (तो थुलथुलीत, पाकात लडबडलेला, जिभेवर फक्त मिष्ट गोड या एकाच चवीची अनुभूती देणारा पदार्थ मला बिलकुल आवडत नाही. असोच!) पण सचीन कुंडलकरचा गुलाबजाम हा चित्रपट पाहिल्यापासून मात्र त्या शब्दाचा माझ्या शब्दकोशातला फाँट साफ बदलून गेलाय - ठळक आणि अधोरेखीत (आपल्या मराठीत सांगायचे झाले तर बोल्ड आणि अंडरलाईन्ड) !

विषय: 

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १३

Submitted by निमिष_सोनार on 18 February, 2018 - 20:28

प्रकरण १२ ची लिंक: https://www.maayboli.com/node/65317

---
प्रकरण 13

आठ दिवसांनी कारने रागिणी हॉस्टेलवर गेली.

सोनी बाहेरच कट्ट्यावर सिगारेट पित बसली होती.

“ओह माय गॉड सोनी. तू सिगारेट प्यायला लागलीस? सो बॅड!”

सोनी उठून उभी राहिली पण तीने सिगारेट पिणे चालूच ठेवले आणि निराशेने ती म्हणाली, “केव्हा आलीस? खूप वेळ लावलास या वेळेस रागिणी?”

बालबुद्धी चलाखी - अय्यारी (Movie Review - Aiyaary)

Submitted by रसप on 17 February, 2018 - 06:50

अपेक्षाभंगाचं दु:ख एका अर्थी फार विचित्र असतं. अपेक्षा आपणच ठेवलेल्या असतात आणि त्यामुळे भंग होण्यासाठीही खरं तर आपणच जबाबदार असायला हवं, पण अपेक्षाभंगासाठी कारणीभूत मात्र आपण नसतोच ! मग नक्की चूक कुणाची ? हे कोडं सुटत नसल्याचं अ‍ॅडीशनल नैराश्य मूळच्या दु:खाला अजून वाढवतं. सरतेशेवटी आपण 'जाऊ दे तिज्यायला !' वगैरे मनातल्या मनात म्हणून भंगानंतरच्या तुकड्यांना व्हर्च्युअल लाथ मारून पुढे जात असतो. तसा मी पुढे आलोय आणि हा लेख लिहितोय !

विषय: 
शब्दखुणा: 

दिल से रे ....

Submitted by rar on 16 February, 2018 - 13:33

व्हेलेंटाइन्स डे चं निमित्त साधून 1kW Creations ने रीलीझ केलेले 'फूल टू फिल्मी' कार्टून पोस्टर ..... Dil say re !

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १२

Submitted by निमिष_सोनार on 15 February, 2018 - 21:41

प्रकरण ९, १० आणि ११ ची लिंक:
https://www.maayboli.com/node/65222
----
प्रकरण 12

संध्याकाळी साडेसात वाजता दोघे बेडवर एकमेकांच्या पायात पाय अडकवून बाहुपाशात बसलेले होते.

न बोलता.
शांत. निवांत.

“मी कॉफी बनवून आणते!”, रागिणीने शांतता भंग केली.

“थांब. बैस अजून! अशीच मला चिटकून बाहुपाशात बसून रहा! तुला क्षणभरसुद्धा दूर होऊ द्यावेसे वाटत नाही!” सूरज तिला आणखी छातीशी ओढत म्हणाला.

पिक्चर अभी बाकी है मेरे दोस्त – ८. खूबसूरत (1980)

Submitted by स्वप्ना_राज on 15 February, 2018 - 07:57

तुमच्यापैकी किती जणांनी 'सुन सुन सुन दीदी, तेरे लिये एक रिश्ता आया है' हे गाणं ऐकलंय किंवा पाहिलंय? हात वर करा बघू. सगळ्यांनीच ऐकलंय? सही आहे! आता ज्यांनी 'खूबसूरत' पाहिलाय फक्त त्यांनीच हात वर ठेवा हं. ओक्के! एव्हढेच जण? हरकत नाही. मी पण कालपर्यंत पाहिला नव्हता. पण त्याचं काय आहे की नव्या वर्षात आवर्जून जुने चित्रपट पाहायचे असं ठरवलं आणि अजूनपर्यंत तरी तो पण टिकवलाय. मग काय ऐकणार का 'खूबसूरत' ची स्टोरी आज माझ्याकडून? अट एकच. स्टोरी आवडली तर चित्रपट नक्की बघायचा (आणि मला वि.पू. करायची!). काय म्हणता? आहे कबूल? लेट्स स्टार्ट.

विषय: 
शब्दखुणा: 

पिक्चर अभी बाकी है मेरे दोस्त – ७. खामोशी (१९६९)

Submitted by स्वप्ना_राज on 12 February, 2018 - 05:53

रात्रीची शांत वेळ. कुठलंतरी हॉस्पिटल. पांढर्या कपड्यातल्या नर्सेसची तुरळक ये-जा. मंद वार्याच्या झुळुकीने हलणारे खिडकीचे पडदे. खिडकीला टेकून बाहेर बघत गात असलेला पाठमोरा तो. आणि हातात कालिदासाच्या 'मेघदूत' ची कॉपी घेऊन शांतपणे पायर्या चढत जाणारी ती. अधाश्यासारखं किती वेळा हे गाणं पाहिलंय आणि ऐकलंय काय माहित. काळीज कुरतडणाऱ्या चिंता आणि मेंदूचा भुगा करणारे प्रश्न दोन्हीच्या तावडीतून सुटायला दर वेळी ह्याच गाण्याने हात दिलाय. वेड लावणारी चाल आणि फक्त 'haunting’ ह्या एकाच शब्दाने वर्णन करता येतील असे शब्द.... "तुम पुकार लो......तुम्हारा इंतजार है".

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - चित्रपट