धनि - rmd गटग @ पुणे

गटग वृतांत - भाग २
तर मंडळी अशा रीतीने मी अंदाजे साडे दहाच्या आसपास पोचलो. उतरून हॉटेलमध्ये जाताना लागूनच पानाचे एक दुकान आहे. सकाळी सकाळी (पुण्याच्या) तो पानवाला मसाला पान लावत होता. ते पाहून फारएण्ड ने सांगितलेला किस्सा आठवला आणि ते हेच पानाचे दुकान असावे असा अंदाज बांधला. हॉटेलात गेल्यावर मी बोर्ड पाहत होतो. कारण त्यांना मी "रूपा धनी" असे लिहायला लावले होते. खरं तर मी "rmd धनि" असं सांगितलं होतं पण फोनवर त्याला ते rmd नीट कळेना आणि धनि च तो सारखं धानी करत होता. शेवटी म्हटलं रोमन लिपीत "रूपा धनी/धानी" लिही. रिसेप्शन काउंटरवर एक आजी फुलदाणीत फुलं लावत होत्या. काउंटरवर हॉटेलवाला एक जणाचे चेक आऊट पाहत होता. त्या आज्जींनी मला स्मितहास्य दिले त्यामुळे मला त्या मायबोलीकर आहेत की काय अशी शंका आली. मग मीच माझा परिचय करून दिला. त्यांनी पण मग मला त्यांचा परिचय करून दिला. या फडके आजी गेल्या ३० वर्षापासून कागदी फुलांच्या आणि खऱ्या पानांच्या पुष्परचना करत आहेत. त्यांना मायबोलीची माहिती दिली. रविराजमध्ये जवळ जवळ २५ वर्षे त्या या पुष्परचना करत आहेत. त्यांना मी नक्की मायबोलीचे सभासत्व घ्या म्हणून सांगितले. मग तो "रूपा धनी" च्या बोर्डचा फोटो काढला आणि ग्रुपवर पाठवला. तिसरा माळा, सम्राट टेरेस. वर जाऊन पाहिले तर ते सांद्र का मंद्र संगीत लावले होते. खुर्च्या टेबले व्यवस्थित लावून ठेवली होती. पताका लावल्या होत्या. फॅन लावला होता, फक्त त्यातून अत्तराचा फवारा येत नव्हता. नाहीतर बाकी सगळे एखाद्या मंगल कार्यालयासारखे वातावरण होते. आजूबाजूला कुंडीत फुलझाडे लावली होती. लिली, बोगनवेली फुलल्या होत्या त्यांचे फोटो काढले आणि वऱ्हाडी लोकांची वाट बघत बसलो. सर्वप्रथम रुद्रसेन आले. यांना पहिल्यांदाच भेटत होतो. त्याचं पहिलं गटग होतं. त्यामुळे गटगला सरावलेलो मी त्यांना "अस काही नाही हो, सगळी माणसं इथूनतिथून सारखीच" असा उगीचच जुजा सल्ला दिला. मग योकु आला, पाठोपाठ मुग्धा आली. पशुपत, तिता असे एकेक जण येत गेले. तेवढ्यात उत्सवमूर्ती आले. त्यांच्याची आभासी भेटी, बोलणे खूप झाले असले तरी प्रत्यक्ष भेट पहिल्यांदा होत होती. त्यामुळे "उराऊरी भेट, आज झाली थेट". भेटून आनंद झाला. बाकीची मंडळी येतच होती. सगळे अगदी एखाद्या मंगल कार्याला आल्यासारखे नटून थटून आले होते. आल्याआल्या ओळखीच्या लोकांशी मिठ्या मारून कडकडून भेटत होती. काही जण बऱ्याच वर्षांनी मायबोली गटगला, तर काहीजण पहिल्यांदा गटग ला आले होते. त्यामुळे आनंदाला उधाण आले होते. मग आमच्या मुंबईची गँग आली. त्यांनी आणलेला, बाकीच्यांनी आणलेला खाऊ, मिठाईचा रुखवत मग सगळ्या माबोकरनींनी मधल्या टेबलवर नीट मांडला. जमेल तसे लोक जागा धरून गप्पा मारत होते. आता गर्दी वाढली. आता ओळख परेड करून घेण्यासाठी गोलाकार बसावे म्हणून खुर्च्या लावायला सुरुवात केली आणि लोकांना बसून घ्यायला सांगितले. पण संयोजकांचे ऐकतील ते मायबोलीकर कसले. यक्ष यांनी दूरदृष्टी ठेऊन माईक स्पीकर आणला होता त्याचा खूप उपयोग झाला. सगळ्या उत्साही लोकांना जागेवर बसवण्यात १५-२० मिनिटे गेली. मग ओळख परेड चालू झाली. आपले नाव, मायबोली आयडी, मायबोली वर किती वर्षे आहात, मायबोलीबद्दल काय वाटते अशी ओळख करून द्यायची होती. ओळख चालू झाली आणि प्रत्येकाची ओळख झाल्यावर त्यांच्या आयडीचे किस्से, विनोद धमाल चालू झाली. हे सगळं इतकं रंगात आलं होतं की सगळे नुसते गुंग झाले. एका तासात अर्ध्या जणांची सुद्धा ओळख झाली नव्हती. या ओळख परेड मधील सगळ्या किस्यांची धमाल, मस्ती लिहिल्यास तो एक स्वतंत्र धागा होऊ शकतो. बरं हे सगळं चालू असताना काही चाणाक्ष मायबोलीकरांचे लक्ष मधल्या रुखवताच्या टेबलवर होते हे मी हेरले. साजिरा आणि त्यांनी गाडीत घालून आणलेले पार्सल म्हणजे रॉबिनहूड. हे दोघे रिंगणाच्या अगदी मधोमध बसले होते. ह्यांनी इतके किस्से सांगितले आणि इतक्या जुन्या मायबोलीवरच्या धम्माल गोष्टी गोष्टी सांगितल्या की मंडळी अगदी तल्लीन झाली. मला वाटते रॉबिनहूड यांच्याकडील किस्से ऐकायला एक निवासी गटग करावे लागेल. (अंतर्गत सूत्रांच्या माहितीनुसार पुढील निवासी गटग ठरवण्याच्या हालचालींना वेग आला आहे). साजिरा आणि रॉबिनहूड माईक सोडायलाच तयार नव्हते. अजून अर्ध्या जनतेची ओळख व्हायची होती. मी चेहऱ्यावर अष्टसात्त्विक भाव आणून त्या दोघांना खाणाखुणा करत होतो की आवरा लवकर पण मी पडलो बाळ नेणते. अचानक काहीतरी चुळबूळ झाली आणि वर्गातल्या वांड पोरांनी एकदम कल्ला करावा तसे काहीजणांनी उठून खाऊच्या टेबलाजवळ गर्दी केली. ती पांगवत असताना काही वाट चुकलेली नवीन मंडळी येतच होती. प्रथेप्रमाणे जुनी मायबोली, लाल शाई, पांढरी शाई, हिरवी शाई, ट्री व्ह्यू अशा अनेक आठवणी तर निघाल्याच पण त्याबरोबर जुन्या मायबोली आयडिंच्या पण भरपूर आठवणी निघाल्या. पहिला ववि, जुनी गटगं, जूने धागे, कट्टे यांच्या आठवणींना उजाळा मिळाला. बाकीच्यांच्या ओळखी झाल्यावर शिस्तीत बसलेल्या मंडळींनी वर्गशिक्षक वर्गातून निघाल्यावर विद्यार्थी जसा दंगा करतात तसा दंगा करायला सुरुवात केली. काही मंडळींना लगेच निघायचे होते त्यामुळे त्यांची चुळबूळ चालू झाली. मग सगळ्यांना "फोटो काढल्याशिवाय कोणीही जाऊ नये" अशी घोषणा केली. ग्रुप फोटोसाठी पुन्हा एवढ्या जणांची आवराआवर करून कसातरी फोटो काढला. त्यानंतर आमच्या रीळसम्राज्ञी रिनाने सगळ्यांकडून somo करून घेतला. त्यानंतर साजिरा यांनी उत्सवमूर्तींसाठी आणलेल्या दोन चित्रांच्या फ्रेम दिल्या. मागच्या वेळी अमितवला पण व्हॅन गॉगची फ्रेम दिली होती. त्यामुळे ही देखील त्याचीच असतील म्हणून मी अगदी छातीठोकपणे "अरे व्वा व्हॅन गॉग" असे ज्ञान पाजळले. जे सपशेल चुकीचे होते. साजिरा यांनी बाकी सगळ्या मायबोलीकरांसाठी लहान लहान चित्रे आणली होती. ती घ्यायला अगदी मुंबईत "लॉट है सेल है" ला गर्दी उसळते तशी झुंबड उडाली. मी जे चित्र उचलत होतो ते कुणीतरी हातातून घेत होते. कोण घेतय ते बघायलाही उसंत नव्हती. शेवटी मला एक बाईचे चित्र मिळाले. "आपके जीवन मे एक सुंदर स्त्री आयेगी" हेच आपले नशीब असावे असे समजून त्या गर्दीतून बाहेर पडलो. त्या नंतर दुसरीकडे गर्दी दिसली तिथे यक्ष यांनी त्यांच्या सुनबाईंनी केलेल्या कापडी रांगोळ्या भेट म्हणून आणल्या होत्या. मी मेधाला विचारून त्यातील एक रांगोळी घेतली. यक्ष यांनी माझ्यासाठी एक सवत्स धेनूची छोटी फ्रेम आणली होती. कुमार सरांनी माझ्यासाठी रत्नाकर मतकरींचे पुस्तक आणले होते इंद्रा ने आठवणीने पळसाची फुले आणली होती. या प्रेमळ भेटीसाठी सगळ्यांचे खूप खूप धन्यवाद.
आता सगळ्यांच्या गप्पा चालू झाल्या. खादाडी सुरू झाली. रव्याचे लाडू, चकल्या, मावा केक, चॉकलेट, चिंच गोळ्या, पेढे, काजू कतली ...आणि बरच काही. गोड गोड फार होतं (पुढच्या वेळी तिखट काहीतरी आणत जा रे.) आता मंडळीचे मुंबईचा ग्रुप, वाड्यावरचा ग्रुप असे कंपुगिरी फोटोसेशन चालू झाले. काही मैतरणी त्याचं हितगुज एकमेकींना सांगू लागल्या तर काही मंडळी आपापले गट करून बोलू लागले. यातील काही मंडळी जेवणासाठी थांबणार नव्हती आणि बरच वेळ झाल्यामुळे त्यांनी निरोप घेतला. त्यांचा पण पाय निघता निघत नव्हता.

पुष्परचना:

.

सगळ्यांनी आणलेला खाऊ:
क्रमश:

अमितला मी पिकासोचं पेंटिंग दिलेलं.>>>>>> अरे देवा.
म्हणजे मी फारच माती खाल्ली. जास्त ज्ञान पाजळले

तक्रार : मला काहीही खायला मिळालं नाही>>>> एक डाव माफी सरदार.

फा
दोन्ही लिंक अगदी चपखल.
अहो रूपा अहो धनि >>>> Lol जबरदस्त! ह्यासाठी तुला दहा गावं इनाम.>>>>>>> अगदी अगदी. जबरी.

गटग वृतांत - भाग ३ (अंतिम)
तर मंडळी आता बराच वेळ झाला होता सगळेजण गप्पा आणि जेवण्यात मग्न होते. काही जण जेवणासाठी थांबले नव्हते पण त्यांचा पाय काही निघत नव्हता.
अजूनही हौशी लोकांचे फोटोसेशन चालूच होते. यक्ष यांनी आणलेल्या अभिप्राय वहीचा आवर्जून उल्लेख करावा लागेल. आलेल्या सर्वांचे अभिप्राय लिहून ठेवणे ही कल्पनाच भारी आहे. एक विशेष उल्लेख करायचा राहून गेला तो म्हणजे शरद जी यांचा. व्हाट्सअप ग्रुप चालू केल्यावर सगळ्यात आधी शरदजी त्यात दाखल झाले. त्यानंतर त्यांनी सांगलीहून येणार असे सांगितले. पण सोबत कोणीतरी असल्यास त्यांना जमणार होते. पण कोणी बरोबर नसल्यामुळे आणि प्रकृती अस्वास्थ्यामुळे त्यांना येणं जमलं नाही. परंतु व्हाट्सअप ग्रुप वर सतत आणि आदल्या दिवशी सुद्धा फोन करून सर्वांना गटग साठी शुभेच्छा दिल्या. कोणीतरी मुख्य धाग्यावर गटग फेसबुक लाईव्ह करणार का? असं विचारलं त्यामुळे शरद जी यांचा गटग दिवशी सुद्धा फेसबुक लिंक मिळेल का यासाठी फोन आला. शरदजी, तिथे सगळ्यांशी बोलून बोलून तोंडाला एवढा फेस येत होता की फेसबुक लाईव्ह कोणाला सुचलंच नाही आणि दुसरी गोष्ट म्हणजे मी फेसबुक वरती नाही. त्याबद्दल दिलगिरी. आता जेवण आटपल्यावर आवरा आवर सुरू झाली. सगळ्यांनी खाऊचे वाटप केले ज्याला जो पाहिजे होता तो खाऊ भरून घेतला. भरपूर गोडाचे असल्यामुळे मी तरी काही घेतलं नाही. तिखट काहीतरी आणत जा रे. रमड धनि यांना मिळालेल्या चित्राच्या फ्रेम्स अमेरिकेला कशा न्यायच्या याबद्दल अनेक पुणेरी सूचना मिळाल्या त्या त्यांनी कितपत पाळल्या हे देव जाणे. आता निघताना कविनला तिच्या एका मित्राला भेटायचं होतं त्यामुळे त्याला भेटायला आम्ही पण सगळेजण गुडलक मध्ये जायला निघालो. खाली उतरल्यावर इथल्या पानाच्या दुकानाची परत सगळ्यांना आठवण झाली. पान खायचे की गुडलक मध्ये कॉफी प्यायची असे पर्याय समोर ठेवता शेवटी कॉफीला बहुमत मिळाले. सगळी वरात गुडलकच्या दिशेने निघाली गुडलक मध्ये गेल्यावरती कविनने तिच्या मित्राबरोबर गप्पा टप्पा गेल्या आम्ही मात्र आत जाऊन एवढ्या माणसांसाठी टेबल मिळेल का याची चौकशी केली शेवटी आत आत आत असे करता करता एकदम शेवटच्या कोपऱ्यात एक टेबल मिळाले. तिथे बसून तिथली पुण्यवान कॉफी प्यायलो. "पहिल्यासारखी मजा नाही कॉफीत" असे अगदी वर्षानुवर्षे तिथे कॉफी पीत असल्यासारखे बोलून दाखवले. त्यानंतर सगळेजण मेट्रोच्या दिशेने निघालो. मुंबईची अर्धी जनता पुणे स्टेशनला उतरणार होती तर बाकीचे पिंपरी चिंचवडला उतरणार होते. पिंपरी चिंचवडच्या भावी उमेदवार म्हणून निवडून येणाऱ्या धनवंती त्यांना बरोबर घेऊन येत होत्या. येताना बायका बायकांची पुढच्या वेळी कुठे कुठे काय काय खरेदी करायची यावर चर्चा झाली. मी आणि आबा, पुढे निघालो बाकीची जनता रेशमडोर आणि धनवंती या भूमिकन्यांबरोबर सुखरूप पुणे स्टेशनवर उतरल्या आणि मुंबईच्या दिशेने रवाना झाली. अशा रीतीने एका आनंदसोहळ्याच्या हृद्य आठवणी घेऊन मी घरी पोचलो.

उपसंहार
मायबोलीचे हे गटग खरोखर एक संस्मरणीय गटग म्हणायला हवे. मुंबई आणि पुण्याच्या लोकांचे एकत्रितपणे असे महागटग. यासाठी मी गटग ला आलेल्या सर्वांचे आभार मानतो. बऱ्याच जणांना मी पहिल्यांदा भेटलो.
आयडू , यक्ष, सई, पशुपत, मध्यलोक, अश्विनी ११, साजिरा, रॉबिनहूड, अश्विनी९९९, तिता, रुद्रसेन, सान्वी, अजय चव्हाण तुम्हा सगळ्यांना पहिल्यांदा भेटून खूप छान वाटले. फार गप्पा झाल्या नाहीत पण ओळख झाली, तुमच्या मायबोली आयडिला एक चेहरा मिळाला हे महत्त्वाचे.
वर्षूदी, रमड, धनि, धनुडी, प्रज्ञा९, दक्षिणा, अनया तुमच्याशी बऱ्याच आभासी गप्पा झाल्या पण भेटलो पहिल्यांदाच. त्यामुळे तो आनंद मी शब्दात वर्णन करूच शकत नाही. खूप छान वाटतेय.
बाकी सगळ्यांना बरेचदा भेटलो आहे. त्यामुळे आपला जो काही लोभ आहे तो असाच वृद्धिंगत व्हावा.
उत्तरोत्तर अशीच गटग होत राहोत. आणि त्यांना अशीच प्रचंड संख्येने उपस्थिती लाभो.
काही निरीक्षणे/ प्रश्न:
या गटग चा वृत्तांत लिहिताना कोणीही "लाघवी" शब्दाचा वापर केला नाही. शास्त्र असतं ते.
साजिरा हे नक्की अक्षय खन्ना की सागर कारंडे सारखे दिसतात यावर अजूनही एकमत झाले नाही.
येणार येणार म्हणून न आलेल्या मायबोलीकरांना काय शिक्षा द्यावी हे अजून ठरले नाही.
गटग ला येणार म्हणून शरदजी यांनी सगळ्यांसाठी सांगलीची वांगी आणून ठेवली होती. एवढ्या वांग्याचे अखेर काय केले याबद्दल उत्सुकता. (युक्ती सांगा युक्ती सुचवा, बेत काय करावा? या धाग्यावर याबद्दल काहीही दिसले नाही)
वेमांनी रॉबिनहूड यांना त्यांचा मायबोली आयडी परत द्यावा अशी विनंती.
समाप्त