निसर्गाच्या गप्पा (भाग-७)

गौरीशंकर म्हणजेच कैलाशपती का?

गौरीशंकर हे प्रकरण पहिल्यांदाच ऐकले. आता कैलाशपतीचा संबंध शंकराशी जोडला असल्याने काही मंडळी त्याला (म्हणजे झाडाला) कदाचित गौरीशंकरही म्हणत असतील..

सर्वांचे फ़ोटो मस्तच.
दिनेशदा बिबटे पाळण्याची कल्पना भारीच.

माझ्याकडे सध्या, गुलबक्षी मस्त फुलतेय.
ही पहा.

मी कैलाशपती हेच नाव ऐकले आहे ह्या झाडाचे आणि रंग मलमली अबोली गुलाबी.

हो हो मलाही तसेच वाट्ते आहे. आणि सकाळ मध्ये फूलाच्या फोटो बरोबर जी माहिती दिली आहे त्यावरून कैलाशपतीलाच गौरीशंकर म्हणत असावेत असेच वाटते.

ही खरच गुलबक्षी आहे सहीच आमच्या शेजारी जे चिनी आहेत त्यांच्याकडे ह्याची कुंडी अडकवलेली आहे. इतकी फुलली ना गुलबक्षी मस्तच हिंदाळते वार्‍यावर

कुठल्या झाडाचे बी????

दिनेश, तुम्ही बिबट्याबद्दल जे लिहिलेत ते ऐशुचेही स्वप्न आहे. तिला बिबटे घरात पाळायचेत. आम्ही गेल्या आठवड्यात एक बोका आणलाय. सुरवात तिथुन केलीय आता एके दिवशी बिबट्याही आणु..

शोभा, तुला झब्बु घे गं माझ्या घरच्या गुलबक्षीचा...

आता वरची फुले पाहून मला वाटत आमच्या शेजारी जे चिनी आहेत त्यांच्याकडचे ते फुलझाड वेगळे.. शी काय गोंधळ होतो ना एकसारखी फुले पाहून

naahitarI aataa bibaTe maanavee vasteejavaL yaayalaa laagalech aahet.
maitreechaa prastaav aaNat nasateel kashaavarun ?

बी, वर शोभाने टाकलेय ते ऑथेंटिक गुलबक्षीचेच फुल आहे. शोभाची ऑथेंटिक गुलबक्षी अगदी भडक अशा राणी रंगाची आहे (त्यात पांढराही येतो) पण जे मी टाकलेय ते दुरंगी गुलबक्षीचे आहे. ह्याला पांढरी, गुलाबी आणि एक/दोन पाकळ्या गुलाबी असलेली पांढरी फुलेही येतात. पण याचा गुलाबी रंग मुळ गुलबक्षी रंगाइतका भडक नाहीय. खुप सौम्य आहे. ही अजुनेक झलक...

हा फोटो जागुसाठी -

जागु तु बासमती पातीचे फोटो काढुन टाकलेस. खालचे रोप तु मला दिलेलेस, त्यातले अर्धे गडपले आणि एक मुळ उरलेले त्यातुन खालचे रोपटे आले - मला वाटते हेच आंबेमोहोर पात्/पानदान लिव्ह्स -

maitreechaa prastaav aaNat nasateel kashaavarun ?

आणत असतिलही. पण माणुस स्वतःच्या जीवाला खुप घाबरतो ना... साधा बिनविषारी साप दिसला तरी त्याला 'उगीच विषाची परिक्षा का??" म्हणुन ठेचायला निघतो.

ऐशुला घोडेस्वारीच्या वेळी असे शिकवलेले की घोड्याची आपल्याला कितीही भिती वाटली तरी भिती जरा बाजुला ठेऊन त्याच्या पाठीवर थोपटायचे. त्या स्पर्शातुन घोड्याला कळते की हा माणुस आपल्याला घाबरतोय. मग घोडा जरा नरमाईचे धोरण स्विकारतो आणि माणसाची भिती कमी करतो.

साधना... इथे सिंगापुरात ही मलय लोक त्यांच्या जेवणात पांदानाची पाने विपुल प्रमाणात वापरतात. आपण जसे कढीपत्ता आणि कोंथीबीर रोज वापरतो तसे त्यांचे असते पांदानच्या बाबतीत. एक सांग, तुला नक्की नक्की माहिती आहे का की पांदान म्हणजे आंबेमोहोर तांदुळच?

वर तू जे चित्र दिले आहे ते पांदानाच आहे. अगदी १०० % सांगतो.

आणि हो तुला मी पांदान केक आणि पांदान ब्रेड पण दाखवू शकतो .. अर्थात चित्रातून

मुन्नारमधे ही क्सली फुले आहेत?!!
http://www.youtube.com/watch?v=e_xwzS1AZ8M&feature=related

गेल्या आठवड्यात घराशेजारच्या नर्सरीत गेले होते तिथे लाल कृष्णकमळ दिसले. फोटो मोबाईलने काढलेत त्यामुळे काही खास नाहीयेत.

लाल कृष्णकमळ फुले, पाने, कळे.

त्याच्या लिस्टवर इन्सुलिन् प्लांट होते. आहे का? म्हणुन विचारले तेव्हा त्याने हे दाखवले.

हे तर पेव आहे असे ज्ञान मी पाजळल्यावर तो म्हणाला की पेव वेगळे आणि हे वेगळे. त्याने पान खाऊन्बघा, आंबट लागते म्हणुन्सांगितल्यावर मी तुकडा चघळला. खरेच मस्त चिंचेच्या पानासारखे लागले. रोज सकाळी एक मोठा तुकडा चघळायचा, वर ग्लासभर पाणी प्यायचे. रक्तातली साखर काबुत राहते.

बी ही नीलकुरींजी आपल्या घाणेरीसारखी दिसताहेत...

एक सांग, तुला नक्की नक्की माहिती आहे का की पांदान म्हणजे आंबेमोहोर तांदुळच?

आंबेमोहोर तांदुळ नाही काय.. तर त्याचे ते लांब पान साधा भात शिजत असताना त्यात (आपण तेजपत्ता टाकतो तसे पण नो फोडणी) टाकायचे. त्यामुळे साध्या भाताला आंबेमोहोरासारखा वास येतो. (काहींच्या मते बासमतीसारखा)

इथे सिंगापुरात ही मलय लोक त्यांच्या जेवणात पांदानाची पाने विपुल प्रमाणात वापरतात. आपण जसे कढीपत्ता आणि कोंथीबीर रोज वापरतो तसे त्यांचे असते पांदानच्या बाबतीत

कसे वापरतात? कढीपत्त्यासारखे नंतर काढून टाकायचे का? मी फोडणीतला कढीपत्ता घरचा असतो तेव्हा खाऊन टाकते तर बाजारचा असतो तेव्हा काढुन टाकते आणि मग पदार्थ खाते.

दिनेशदानी जुन्या मायबोलीत चित्रकविते साठी गुलबक्षीचं चित्र टाकलं होतं
तेव्हा केलेली ही कविता.

सूर्य झुके पश्चिमेस
अन् घरट्यात परतती पक्षी
आकाशिही अवतरे सुंदर
सप्त रंगांची नक्षी
तरीही वाटे उदासीनता
वाढत्या अंधारासरशी
प्रफुल्लित करण्या आम्हाला
अंगणी फुलतसे गुलबक्षी

दिसता आता चुकून हे फूल
सांज आठवे बालपणीची
आता आपली शोकेस फक्त
खोट्या फुलांनी सजवायची
कुणी लाविली जरी खरी झाडे
मनात असते किती माया
शेंडे बुडखे कापून म्हणती
बघा या माझ्या बोन्साया

जो_एस, छानच आहे कविता. मलाही ही गुलबक्षी बघीतली की बालपण आठवते.

जागुतै...मी आजच्या सकाळ पुरवणीत वाचलं(हार्ड कॉपी)! शोधतेय मी पण नेटवर...थांबा!

http://epaper.esakal.com/Sakal/21Apr2012/Enlarge/PuneCity/PunePctoday/pa...

जागुतै आणि निगप्रेमींनो.. ..गौरीशंकराच्या फुलांसाठी ही लिंक बघा! स्मित>>>>>>

हो हो मलाही तसेच वाट्ते आहे. आणि सकाळ मध्ये फूलाच्या फोटो बरोबर जी माहिती दिली आहे त्यावरून कैलाशपतीलाच गौरीशंकर म्हणत असावेत असेच वाटते.>>>>>>>

यावर दिनेशदांनी मागील पानावरच जे म्हटले आहे ते बरोबर आहे - हे फुल "कुंभा" चे आहे, सकाळमधील बातमी चुकावी हे आश्चर्यच आहे......

सुंदर...

दिसता आता चुकून हे फूल
सांज आठवे बालपणीची
आता आपली शोकेस फक्त
खोट्या फुलांनी सजवायची
कुणी लाविली जरी खरी झाडे
मनात असते किती माया
शेंडे बुडखे कापून म्हणती
बघा या माझ्या बोन्साया

अग्दी खरे वास्तव...

सकाळमधील बातमी चुकावी हे आश्चर्यच आहे......

अहो शशांक, ते लोक न चुकता चुकीची माहिती टाकतात. एक उदाहरण मी वर दिलेय. मागे एकदा एका पक्ष्याचे नाव चुकीचे टाकलेले.

पण जागु, तु दिलेला तोंडलं मात्र मला संभाळता आलं नाही. माझ्या आळसामुळॅ ते गेलं. पण नो वरी, कॉलनीत खुप जणांकडे आहे. जोगवा मागत फिरायला मात्र पाहिजे. तु दिलेले अळूही छान्वाढतेय.

माझ्या पण लहानपणी गुलाबी, पिवळी, पांढरी , पांढर्‍या पुलांवर ठिपके असलेली, व फिक्या केशरी रंगांच्या फुलांवर लाल ठिपके असलेली अशीविविध रंगी फुले होती. आमची आई आम्हाला वेण्या करून द्यायची.
साधना, ती दोन रंगाची, गुलबक्षीची दोन रोपे, एकाच कुंडीत लावली म्हणून तर अशी दुरंगी नाही ना झाली?

जोगवा मागत फिरायला मात्र पाहिजे.>>.>>>>>>>>>>साधने, तोंडाने, "जोगवा मागते, तोंड्ल्याचा जोगवा मागते" असं म्हण गं.

कुंभा -

कैलासपती -

जो_एस, छानच आहे कविता. मलाही ही गुलबक्षी बघीतली की बालपण आठवते. >> शोभा अगदी मला पण, माझ्या कडे पिवळ्या आणि केशरी रंगाची गुलबक्षी होती.