मुखी भगवंताचे नाम,
संगे संतांची संगती।
होई वृत्तीची निवृत्ती,
मिळे प्राणास सद्गती॥
ज्याचा विवेक जागृत,
त्यासी ज्ञानामृत।
ज्ञानमंथुनी जो स्व जाणे,
तोचि मुनी॥
न मनी ज्ञानाचा अहंकार,
न विषयाचा आसूड।
अंगस्नान त्यासी न कारण,
ज्याचे मन अभोगी॥
न शास्त्राचा गर्व येथे,
न शब्दांचा पसारा।
मौनचि येथे उपदेश,
अनुभूतीचा आधार॥
जिथे कर्ता उरेना,
न उरते कर्तव्यता।
तेथे मीपण गळोनि,
उरे केवळ पुर्णता॥
गेल साठ वर्षे सातत्याने व्रतस्थतेने प्रसिद्ध होणारे विवेक मासिक आता आंतरजालावरही उपलब्ध असते.
लोकजागृती करण्यासाठी प्रसिद्ध होत असलेले हे नियतकालिक समाजहिताचे मुद्दे परखडपणे मांडत असते.
विवेक मार्फत फक्त सामाजिक मुद्द्यांवरचेच लेखन होत नाही तर दर्जेदार पुस्तकेही प्रकाशित होत असतात. जसे गिरिश प्रभुणे लिखित पालावरचं जिणं.
अश्या या विवेक चा ताजा अंक आता आंतरजालावर उपलब्ध झाला आहे.
विवेकचा ताजा २४ जुलै,२०११ अंक पाहण्यासाठी - http://www.evivek.com/current/index.html
काय आहे या अंकात?
विद्रोह आणि विवेक या पुस्तकाला डॉ. अरुणा ढेरे यांची प्रस्तावना लाभली आहे. तिचा जालनिर्देश येणेप्रमाणे :
http://www.maayboli.com/node/25475
ही प्रस्तावना वाचतांना काही गोष्टी माझ्या ध्यानात आल्या. त्या जमतील तशा रीतीने खाली मुद्यांत मांडल्या आहेत. यावर विचारमंथन सुरु व्हावे अशी इच्छा आहे. संपूर्ण पुस्तक मी वाचलेले नाही. केवळ उपरोल्लेखित दुव्यातील लेख (=प्रस्तावना + जाणता राजा) वाचला आहे.
१.
>शब्दप्रामाण्य मानणारा आणि सर्वच सामाजिक संस्थांना अपरिवर्तनीय मानणारा असा एक लोकसमूह या >समाजात संख्येने लहान पण प्रभावी होता.
या लोकसमूहाच्या (=लो१) नेत्यांची नावं मिळतील काय?
२.
