अमृतानुभव

मुखी भगवंताचे नाम,
संगे संतांची संगती।
होई वृत्तीची निवृत्ती,
मिळे प्राणास सद्गती॥

ज्याचा विवेक जागृत,
त्यासी ज्ञानामृत।
ज्ञानमंथुनी जो स्व जाणे,
तोचि मुनी॥

न मनी ज्ञानाचा अहंकार,
न विषयाचा आसूड।
अंगस्नान त्यासी न कारण,
ज्याचे मन अभोगी॥

न शास्त्राचा गर्व येथे,
न शब्दांचा पसारा।
मौनचि येथे उपदेश,
अनुभूतीचा आधार॥

जिथे कर्ता उरेना,
न उरते कर्तव्यता।
तेथे मीपण गळोनि,
उरे केवळ पुर्णता॥

अमृतानुभव, पद्य भावानुवाद अध्याय २, सद्गुरू स्तवन, ओव्या ५६ ते ६०
*******************************************************************

॥ कैसा आपणया आपण । दोंविण सोइरेपण ।
हा यहूनि विलक्षण । नाहींना नोहे ॥ २-५६ ॥

५६
शिवल्या वाचून
परंतु द्वैताला
गुरू शिष्या खेळा
मांडियेले ॥१२५॥

आहे नाही सोस
नच दोन भाव
ऐसा हा स्वभाव
विलक्षण ॥१२६ ॥

जग आघवें पोटीं माये । गगनायेव्हढे होऊनि ठाये ।
तेचि निशी साहे । नाहींपणाची ॥ २-५७ ॥

57