मारवा

निवांत

Submitted by मुक्ता.... on 17 April, 2019 - 08:17

अशीच मोकळ्यावर होते
श्वास घेत निवांत एकदा
सांजेचे सूर उमटले होते
पश्चिमेवर केशरी कशिदा

वाराही गुणगुणत होता
हाती घेऊन निलशलाका
त्यालाही गवसला होता
मारवा तो हलका हलका

रंगानी स्वैर गुंफले होते
अमूर्त ईश्वरी चित्र निराळे
सूर त्यांचेही जुळले होते
जरी छटांनी होते वेगळे

मी त्यांतील एक रेष होते
मन मारव्यात होते हरवले
श्वास आता निवांत होते
क्षितिजावर आत्म विसावले

गवसतो सूर अनेकदा
मोकळ्यावर विसावताना
स्वरावतो श्वास अनेकदा
पुन्हा आयुष्यात परतताना

गानभुली - मायेविन बाळ - मारवा

Submitted by दाद on 20 June, 2012 - 23:50

http://globalmarathi.com/Music.aspx?SearchText=Mayevina%20Bal%20Kshanbha...

मायेविन बाळ, क्षणभरी न राहे
न देखता होय, कासावीस ॥

आणिक उदंड, बुझाविती तरी
छंद त्या अंतरी, माऊलीचा ॥

नावडती तया, बोल आणिकांचे
देखोनिया नाचे, मायदृष्टी ॥

तुका म्हणे माझी विठ्ठल माऊली
आणिकांचे बोली चाड नाही ॥

दिवसभर तापानं फणफणलीये पोर. दोन क्षणही खाली ठेवता आलं नाही. कसं करणार घरचं सगळं? गाई-गुजी, झाड-लोट, स्वयंपाकपाणी...

गुलमोहर: 

मारवा !

Submitted by चैतन्य दीक्षित on 31 January, 2011 - 07:05

त्या दिवशी संध्याकाळी अचानकच आभाळ दाटलं होतं. नेहमीपेक्षा लवकर आणि जरा जास्त अंधारून आलं होतं. आणि अशात सी.डी.वर वसंतरावांचा 'मारवा' लागला होता. 'मदमाती चली चमकत दामनीसी.... ' असे काही तरी बोल असावेत विलंबित ख्यालाचे.वसंतराव मारव्याच एक एक पदर उलगडत होते, आणि इकडे मनःपटलावर वेगवेगळ्या प्रतिमा तयार होत होत्या आणि विरून जात होत्या. कुणी जुना मित्र भेटावा, आणि कुणालाही न सांगता येण्याजोगं, काहीतरी गहिरं असं त्यानं आपल्यासमोर मोकळं करावं तसंच झालं होतं अगदी.

गुलमोहर: 
Subscribe to RSS - मारवा