गंधार

गंधार-- गंध/वास या मूलभूत प्रेरणेबद्दल माहिती

Submitted by सुबोध खरे on 31 October, 2025 - 02:34

गंधार

पंचेन्द्रीयातील पहिले इंद्रिय आणि मानवाची आद्य संवेदना म्हणजे घ्राणेन्द्रीय शक्ती

सर्वात आदिम प्राणी म्हणजे अमिबा सारखा एक पेशीय प्राणी सुद्धा आपल्या पेशीच्या भिंतीतून झिरपणार्या अणुरेणु ची रासायनिक तपासणी करून आजूबाजूच्या वातावरणाची माहिती काढत असतात.

मुळ वासाची शक्ती म्हणजे वेगवेगळ्या रसायनाची संवेदना मेंदूला देणे. हि शक्ती अंधारात उन्ह पावसात रात्री बेरात्री सुद्धा काम करीत असते आणि प्राणी मात्रांना सभोवतालच्या वातावरणाची जाणीव करून देत असते.

विषय: 
शब्दखुणा: 

संध्याछाया १

Submitted by निखिल मोडक on 26 October, 2020 - 08:54

पश्चिमेचा वारा सुटलासे गार
गंधाळला गुलमोहर नदीकिनारी
संध्येची वेळ ही अशी कातर कातर
तुझ्या माझ्यातले मोहरले अंतर

तुझ्या पदरवांचा मंजुळ स्वर
घुमतसे श्रवणांगणी मधुर
प्रिये ये आता नको दूर राहू
तुझ्या करपाशी घेई मज सत्वर

किती युगे लोटलीसे आता वाटताहे
ह्या युगीचाही अस्त हो भास्कर
मजलागी आता देई अर्घ्य प्रिये
शेवटचा तरी आता ऐकू दे गंधार

©निखिल मोडक

गंधार !

Submitted by चैतन्य दीक्षित on 16 December, 2010 - 09:02

सैरभैर माझं मन, कुठे मिळेना आधार,
आणि श्वासांत तुझ्या गं, कसा रंगला गंधार?

माझे काट्यातले गीत,आणि जखमी अंतरा,
व्यथा मुकीच ही माझी, तुझा जुळे तानपुरा ।

दोन स्वरांच्या मधली फक्त पोकळीच माझी,
तुला ओतप्रोत स्वर, झोळी मोकळीच माझी ।

सखे मैफिलीत गासी गीती प्राण तू ओतून,
'पिया बिरह न आवे कभी' अशा बोलांतून ।

सूर खिळविती लोकां, शब्द भेदती अंतर,
त्यांना काय ठावे, अर्थ तुझे शोधती अंतर !

तुला मैफिलीत टाळ्या आणि वाहवाची दाद,
मला एकलेपणाची एक काळी छाया गर्द ।

तरी उरते आयुष्य, भोग टळले न कोणा,
किती क्षणांची सोबत? कधी कळले न कोणा ।

माझी मुकी ही व्यथाच मला देईल आधार,

गुलमोहर: 
Subscribe to RSS - गंधार