काव्यलेखन

अजून सुरुवात होत नाही....!!!!

Submitted by kaaryashaaLaa on 18 September, 2008 - 13:12

मित्रांनो,

असं समजू नका की आम्ही इथे नुसते व्याकरणाचे रुक्ष पाठ देतोय. कार्यशाळेचा उद्देश व्याकरणाचे पंडित तयार करणं हा नाहीच आहे.
आपल्याला शिकायचंय ते सगळ्या अंगांनी गझलचा आनंद घ्यायला, आणि सहज गझल लिहायला.

शब्दखुणा: 

आजही मी लावलेले दार नाही.....

Submitted by kaaryashaaLaa on 16 September, 2008 - 16:15

मित्रांनो,

सांगायला अतिशय आनंद वाटतो की आपल्या कार्यशाळेत सहभागी झालेल्यांची संख्या आता ५५ झाली आहे.

शब्दखुणा: 

गझलची तोंडओळख -३ (शेर, काफिया, रदीफ, अलामत.. )

Submitted by kaaryashaaLaa on 16 September, 2008 - 11:57

तर वृत्त म्हणजे काय असतं त्याची प्राथमिक माहिती मिळाली आपल्याला.

आता थोडं गझलच्या व्याकरणाकडे वळू या.

गझल ही एकाच वृत्तात लिहीलेल्या किमान पाच द्विपदींनी बनलेली रचना असते.

शब्दखुणा: 

गझलची तोंडओळख -२ (वृत्त विचार)

Submitted by kaaryashaaLaa on 16 September, 2008 - 09:48

काय दोस्तांनो, व्याकरणातसुद्धा मजा येऊ शकते हे पटतंय ना? Happy

आता लघु आणि गुरू हे तर आपले दोस्त झाले. यांचा हात धरून आता वृत म्हणजे काय ते बघू या.

शब्दखुणा: 

गझलची तोंडओळख

Submitted by kaaryashaaLaa on 15 September, 2008 - 18:35

मित्रांनो,

कार्यशाळेबाबतीत तुम्ही दाखवलेल्या उत्साहामुळे आम्हालाही हुरूप आला आहे. गुरुवारपर्यंत आणखी 'दर्दी' आपल्यासोबत येतीलच.
तोवर नवीन मित्रमैत्रिणींना गझलची तोंडओळख करून द्यायला सुरुवात करू या का?

शब्दखुणा: 

गझल कार्यशाळा - निमंत्रण

Submitted by वैभव_जोशी on 13 September, 2008 - 03:11

मित्रांनो ,

मायबोली मराठी गज़ल कार्यशाळा -२, दि. १६/०९/२००८ पासून आरंभ होत आहे. ही कार्यशाळा कशी चालेल यासंदर्भात काही ठळक मुद्दे खालीलप्रमाणे

१) ह्या कार्यशाळेत मायबोलीचा कुठलाही सदस्य भाग घेऊ शकतो.

या उसळणार्‍या रक्ताच्या..

Posted
17 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
17 वर्ष ago

या उसळणार्‍या रक्ताच्या नानाची टांग..
कळत कसं नाही याला 'इतकं' सुद्धा सांग?

तुरुंग सोडून शिबू, पप्पू बाहेर हे येणारच.
नव्यांसाठी तुरुंगात जागाही होणारच.
साला शिंपल लॉजिक, यात अवघड काय सांग?
या उसळणार्‍या रक्ताच्या..

प्रकार: 

विराणी

Posted
17 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
16 वर्ष ago

कशास मन हे जाते गुंतून,
जर केवळ दो घडीचे रंजन;

क्षणैक भासे, सरले मीपण,
अंतरी परी स्वत्वाचे गुंजन;

कशास होतो जीव घाबरा,
भवताली भरला ना मेळा?

भासे मृगजळ, कधी भासे रण
निसटे ऐसे जीवन क्षण क्षण;

रात दाटते, दिन गुदमरतो,
आर्त श्वासही परका होतो;

जिवाशिवाची भेट नसे अन्,
सखी सावलीही देई अंतर;

मौनामध्ये दु:ख लपेटूनी,
खुळा जीव शोधे सांगाती;

कुणी ऐकावी, कुणी सांगावी,
विकल मनाची विद्ध विराणी....

प्रकार: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन