कैरी-आंब्याच्या गुजगोष्टी / आम्रचर्चा

अनिंद्य,
कालिदास सुद्धा तेच म्हणतोय.
वसंत ऋतूच्या पहिल्या सर्गात .....

प्रफुल्ल आम्रांकुर तीक्ष्ण बाण ते
द्विरेफमाला गुण कामुकांप्रती
जनांस कामोत्सुक वेधण्यास ये
वसंतयोद्धा अवतीर्ण हो प्रिये ll
ऋतुसंहार - वि वा भिडे

फारच अवांतर होईल पण …तरुण वयात वाचले तर बेस्टच. “पन्नाशीत तरी” यासाठी की कामसूत्राच्या तरुण नायकाला (नागरक) कामकेलिच्या युक्त्या-प्रयुक्त्या सांगतांना लेखक वात्स्यायन मल्लनाग स्वत: पन्नाशीच्या वयाचा आहे. >>>>>>> वाट कसली बघताय. काढा नवीन धागा

आंब प्रेमाबरोबरच त्यात किमान थोडे अनिंद्य-धागा-प्रेमही आहे

ग्रंथातली भाषा-काव्य- imagery सर्व बावनकशी सोनं. संस्कृत समजत असल्यास बेस्टच पण माझ्यासारखे ५० मार्कांसाठी संस्कृत शिकलेले सुद्धा शब्दकोशांच्या साथीने वाचनसुख घेऊ शकतात, नव्हे घ्यावेच. >>> मस्त! मग वाचायला हवेच.

भावाने online काही फळं मागवली, त्यातली दोन प्रकारची मला पाठवली. एक खरबूज, एक हे रायवळ बिटकी आंबे. त्यामुळे मोसमतला पहिला आंबा आज खाल्ला. माहेरी आमच्या गावी पूर्वी ह्यापेक्षा लहान बिटकी असायचे. गेले ते दिन गेले.

मला पाहिजे बिटकी.

मी शाळेत असताना बाबांना शनवारी सुट्टी जाहिर झाली. आईचं मात्र ऑफिस असायचं. उन्हाळ्याच्या सुट्टीत सकाळी सगळे तयार होऊन आधी आईला ऑफिसला सोडायचो आणि मग बाजारात ओले काजू, बिटक्या, करवंद, जांभळं असा खास कोकणी मेवा खरेदी करत फिरायचो. बिटक्या विकणारी मामी एखाद्या बिटकीचा रस तळहातावर पिळून चव घ्यायला लावून भाव निगोशिएट करायची. वाऱ्याने पडलेली नाय भाऊ, माज्या दारात झाड हाय, कलमं केलीत वगैरे क्लेम सोबत असायचे. मग डझन दोन डझन बिटक्या आणायच्या, घरी येऊन जेवायचं ( त्यावेळी भाजी काय प्रश्नच पडायचा नाही) आणि दूपारी निवांत पुस्तक वाचत बसायचं.
आता फारश्या बिटक्या मिळतच नाहीत. (लोकांनी गावठी आंब्याची झाडं तोडून कलमं लावली.) मिळाली तरी वडीलांसोबत निवांत फिरत खरेदी केलेल्या बिटकीची चव कशी येणार?

सुरेख आठवण. बाबांसोबत खरेदी केलेल्या बिटकीची चव नाहीच येणार, अगदी बरोबर.

ही बिटकीही गोड, रसाळ आहे.

माझेमान , किती सुरेख आठवण!
माझीही आई ऑफिसला जायची, बाबांची वेगळी शिफ्ट असायची. ते आणि मी मिळून, आईने केलेली भाजी बाजूला ठेवून वेगळेच काहीतरी बनवायचो.
खूप छान, आनंदी दिवस होते ते!

आंब्याचे साहित्यातले, गाण्यातले संदर्भ वाचताना मजा आली.
अंजू , माझे मन, स्वानंदी बाबांच्या आठवणी किती गोड वाटल्या वाचताना.
ह्यावर्षी हापूस खूप कमी आहे, जिथे आत्ता काढणी, पॅकिंग ची गडबड असायची तिथे नुकसान भरपाई साठी सरकार दरबारी खेपा घातल्या जातायत. बघू काय होतं... हापूस आंबा दिवसेंदिवस फारच बेभरवशाचा होऊ लागला आहे.

>>> सहकार हे आंब्याचे एक नाव
अरारारा! नावं ठेवण्याच्या बाबतीत (pun unintended, but welcome ) इतक्या सृजनशील संस्कृतीत असं व्हावं?!

>>> How cool is that ?
Indeed!

अंजूताई, आंबे यायला सुरुवात झालीसुद्धा?! बाळसेदार बिटक्या गोड दिसतायत.

गांधीजींच्या असहकार आंदोलनाला त्यावर्षी कोकणात भरघोस पाठिंबा का मिळाला?
- कारण त्यावर्षी अ-सहकार होता! :पळा:

स्वाती, आंबे भावाने बहुतेक बिग बास्केट वरून मागवले, तो फळं वगैरे मागवतो तिथून.

यावेळी धुक्यामुळे कोकणात मोहर करपतोय.

हेमाताई अक्षरशः दरवर्षी हापूस काहींना काही कारणांमुळे कमीच येतोय. कधी फळमाशी प्रकरण, कधी अवकाळी पाऊस, यंदा धुक्यामुळे.

हो यंदा आंबा कमी आहे असं मलाही समजलंय.
पण मला नेहमी प्रश्न पडतो, दरवर्षी काही ना काही अडचण खरंच असते (गेली काही वर्षं, एखादा अपवाद सोडता) तरी की पुण्यात दरवर्षी "अस्सल रत्नागिरी/ देवगड, आमच्या बागेतला, सेंद्रीय पद्धतीने नैसर्गिकरित्या पिकवलेला आंबा" मुबलक प्रमाणात कसा काय मिळतो? म्हणजे तिकडे रत्नागिरीतून माझी आई आंबे नाहीत फार म्हणते, मित्रांना फोन केले की यंदा आंबा कमीच आहे गं... म्हणतात नि पुण्यात आपले महोत्सव भरतायत! हे कसं?

आमच्या सोसायटीतल्या आंब्याच्या झाडाला भरपूर आंबे लागले आहेत. आधी हिरवे लोलक नंतर पिवळसर छटा मिरवणारे आंबे पाहून खूप छान वाटते.

सकाळी फिरून येताना आंब्याकडे फेरी मारली. 2 कैऱ्या मिळाल्या.आज आमटीत घातली.दुसरीचा टक्कू केला.विकत आणलेल्या कैऱ्या फ्रीजमध्ये शोधाव्या लागतील.

आंब्याच्या गप्पा खूप झाल्या पण फोटो नाही आलेत अजून फार.

गच्चीमधून हाताने काढता येतील अश्या दोनच छोट्या कैऱ्या किंवा तोरंच म्हणा ना, रोज खुणावत होत्या. शेवट आज तोडल्या. त्या चिकाच्या वासाने एकदम तरतरी आली.
त्याच्या पात्तळ कापट्या काढल्या, त्यात तेल , तिखट, मीठ, हळद ,मसाला घालून थोडा वेळ ठेवून दिलं. एक मस्त चटपटीत इन्स्टंट लोणचं तयार.

आहाहा लोणचं, तोंडाला पाणी सुटलं.

बिटकीचे फोटो मस्त.
कैरीच्या लोणच्याचा फोटो पाहून अगदी तोंडाला पाणी सुटलं.

“सहकारभंजिका”
“अभ्यूषखादिका”
म्हणजे अग्नी पेटवून निखाऱ्यांवर ही आंब्याची आणि इतर फळे भाजून खाण्याचा कार्यक्रम ! barbecued mangoes in a garden party setting. >>>>
छान.
खरं तर कैऱ्या चुलीत निखाऱ्यावर खरपूस भाजून मग आतल्या गराचे पन्हे केले की एक वेगळी चव लागते.
Try it.
पन्हं केलं नाही अजून.....आता करायला हवं.

खरं तर कैऱ्या चुलीत निखाऱ्यावर खरपूस भाजून मग आतल्या गराचे पन्हे केले की एक वेगळी चव लागते.... हे वाचले आहे. आता करून पाहायला हवे.

वाॅव ममो
लोणचं अप्रतिम दिसतंय
यात साखर नाही का घातली
आंबट तिखट आणि थोडंसं गोड
बघूनच तोंडाला पाणी सुटलं
उद्या बाजारात जाऊन कैरी आणणं मस्ट

ममो चा फोटू आणि अनिंद्य चे डिस्क्रिप्शन वाचून खरच पाणी सुटले. बार्बेक्यू वर ग्रिल तरी करेनच कैऱ्या मिळाल्या की.

कैऱ्या चुलीत भाजल्या तर वेगळ्याच लागतात ह्याला अनुमोदन ऋतुराज.
तसेच थोड्या firm texture च्या करकरीत कैऱ्यांचे सालीसकट मोठे तुकडे करून असे निखाऱ्यावर भाजून त्यावर मीठ + chilly flakes किंवा Mexican herbs शिंपडून एक स्वर्गीय चव गाठता येते ह्यावर्षी कोकणात गेले की हे करून बघते.
लोणच्या साठी धन्यवाद सर्वांना. त्या दिवशीचा मेन्यू पण भारी होत्या. हे ताजं लोणचं, बटाट्याच्या काचऱ्या, सांज्याची पोळी, त्यावर घरचं तूप, तळलेल्या पापड्या मिरगुंड आणि शेवटी दही भात.
सावित्रीच्या लेकी , धन्यवाद, पुढच्या वेळेस थोडा गुळ नक्की घालीन. छान चव बॅलन्स होईल.

BBQ पन्हं - आयडीया भारी आहे.

अनिंद्य फोटो उडवू नका. उद्या जरा वेळ झाला की गुगल फोटोज वरून एम्बेड कसे करायचे ते लिहितो. माबोवरची जागा न वापरता, इथे फोटो शेअर करायचा सोपा उपाय आहे.

कैरीची मद्रास स्टाइल लाल चटणी आणि कैरीचे रसम...... शक्य असल्यास रेसिपी देणे.