लेखन

◆ आदर ◆

Submitted by -शाम on 25 March, 2017 - 13:08

◆ आदर ◆

झाड मातीला
आणि माती झाडाला
शिकवत असते सावलीचं देणं

सोपं नसतंच कधी
एका मातीतून
दुसऱ्या मातीत रुजत जाणं

आज जेंव्हा तू गेलीस
तुझ्या जुन्या मातीसाठी
सुटलेल्या मुळांसाठी
स्मृतीतल्या पळांसाठी
माहेरवाशी बनून

तेंव्हा जाणवलं हे सगळं
आणि
वाढलाय आदर
तुझ्या सारख्या
सगळ्याच झाडांबद्दल

______________ शाम

गैरसमज

Submitted by मिता on 24 March, 2017 - 03:02

मानवी स्वभावाला अनेक पैलू आहेत.. माणसागणिक स्वभावात बदल होतो.. मुख्यतः बहिर्मुख आणि अंतर्मुख अशा 2 प्रकारच्या व्यक्ती असतात.. आणि काही लोकांमध्ये दोन्ही पण आढळत.. बहिर्मुख व्यक्ती बोलक्या असतात, पटकन व्यक्त होणाऱ्या असतात, अनोळखी लोकांत त्यांना लगेच मिसळता येत.. अंतर्मुख व्यक्ती मनातलं क्वचितच बोलणाऱ्या असतात.. आपल्या समाजामध्ये 'खाली मुंडी अन पाताळ धुंडी' म्हणतात ते कदाचित या व्यक्तिंमुळंच.. पण म्हणून बडबडणाऱ्या बहिर्मुख म्हणून त्या चांगल्याच व्यक्ती आहेत असं नाही आणि न बोलणाऱ्या व्यक्ती वाईटच असतात असं नाही..

विषय: 

वडील

Submitted by वृन्दा१ on 23 March, 2017 - 11:50

शब्दांचा कल्पवृक्ष
तुम्ही माझ्यासाठी लावलाय
त्यातून आता फक्त अश्रूच झरतात
त्याच जुन्या जखमा
आत खोलवर चरतात

विषय: 
शब्दखुणा: 

तो खुला बाजार होता!

Submitted by सत्यजित... on 23 March, 2017 - 06:03

चोरटा व्यापार कसला?तो खुला बाजार होता
वासना अन् भूक यांचा..रोजचा व्यवहार होता!

चार फांद्या वाकलेल्या दोन खिडक्या झाकताना
सांधुनी काही कवडसे..फाकला अंधार होता!

मनचले भुंगे उगाचच,फूल गोंजारुन बघती
पाकळ्या चुरगाळलेल्या..स्पर्श थंडा-गार होता!

देह विझलेले जगाची वासना जाळीत होते
चालला रस्त्याकडेने भोंगळा यल्गार होता!

हासताना जिंदगीची राख ती उधळीत होती...
हो,तिच्या देहात नक्की शायरी अंगार होता!

—सत्यजित

साडी

Submitted by मिता on 20 March, 2017 - 02:59

सं पाहिलं तर साडी हा प्रत्येक मुलीचा जिवाभावाचा विषय ... का कुणास ठाऊक पण साडी म्हणलं कि आपुलकी वाटते ... त्यात साडीचे असंख्य प्रकार .. प्रांतानुसार ती नेसायची पद्धत वेगळी ... हौसेखातर मुली प्रत्येक प्रकार नेसून बघतात.. अन प्रत्येक ती खूप खुलून येते .. प्रत्येक प्रकार स्वतःच अस्तित्व घेऊन आलाय .. महाराष्ट्रात लोप पावत चाललेली नऊवारी आज काल मुली खूप हौसेनं आणि कौतुकाने नेसतात .. आपल्या आजी सोबत तिचं अस्तित्व संपतं कि काय असं वाटत असताना तिला नवीन पालवी फुटली ..

विषय: 

मुहूर्तांचे प्रस्थ

Submitted by कुमार१ on 19 March, 2017 - 21:15

सुमारे १५ वर्षांपूर्वीची घटना. भारताचे राष्ट्रपती म्हणून श्री. अब्दुल कलाम यांची निवड झाली होती. भारतीयांच्या दृष्टीने ही आनंदाची व अभिमानाची गोष्ट होती. कलाम यांनी ते पदग्रहण करताना एक अतिशय चांगला पायंडा पाडला तो म्हणजे, आपल्या पदाची कारकीर्द सुरू करण्यासाठी ते मुहूर्त बघण्याच्या अजिबात फंदात पडले नाहीत. त्यांना नेमणूकीचे पत्र मिळाल्यानंतरचा पहिला शासकीय कामाचा दिवस हाच त्यांच्या दृष्टीने ‘मुहूर्त’ होता.

विषय: 

"वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही" पुस्तकरूपाने प्रकाशित झाले.

Submitted by पाषाणभेद on 19 March, 2017 - 15:42

"वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही" पुस्तकरूपाने प्रकाशित झाले.

वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही

तब्बल चार वर्षानंतर, पुन:लेखन करून, संवाद, लावण्या आणि प्रसंगात बदल करून, "वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही" पुस्तकरूपाने प्रकाशित झाले.

तुम्हां सर्व रसिक वाचकांना आणि लेखन करतांना हुरूप देत आपुलकीचे नाते जपणार्‍या MisalPav.com, Aisiakshare.com, MaayBoli.com येथील संचालक, सभासद यांना सविनय अर्पण.

तू नभीचा चंद्रमा हो...

Submitted by सत्यजित... on 18 March, 2017 - 04:07

लांबती हे श्वास हल्ली..सोबती घेवून जा...
तू मला भेटायला ये..एकदा येवून जा!

शेवटी आयुष्यही असते प्रवासासारखे...
तू तुझ्या गावात थांबा तेवढा ठेवून जा!

तो तसा आला नि गेला..वादळाच्या सारखा...
पण मला सांगून गेला..दीप हो,तेवून जा!

वाहते आहे अनावर,तू मला प्राशून घे...
या नदीला सागराची वा दिशा देवून जा!

सूर्य विझता रातही चालून येते नेमकी...
तू नभीचा चंद्रमा हो..चांदणे लेवून जा!

—सत्यजित

दारूचे दुकान !

Submitted by ऋन्मेऽऽष on 18 March, 2017 - 02:10

दारूचे दुकान !

गल्लीत दारूचे दुकान उघडले, आणि दुधाचा धंदाच बसला !

- ऋन्मेष

---.---.---.---.---.----.---

काल ही लघुकथा लिहिली होती. मायबोलीवर प्रकाशित केली होती. पण आज तो धागा उडाला आहे. अर्थात याला बहुधा मीच जबाबदार आहे. मलाच कमीत कमी शब्दात अपेक्षित आशय वाचकांपर्यंत पोहोचवता आला नाही. त्यामुळे काही जणांनी आपल्या मनाने अर्थ काढले आणि धाग्यावर थोडासा गोंधळ उडाला.

विषय: 

पण, लक्षात कोण घेतो!!!

Submitted by विद्या चिकणे-मांढरे on 17 March, 2017 - 08:22

परवा ऑफिसला जाताना बालगंधर्वच्या चौकात आले अन सिग्नल लाल झाला, म्हणून मग गाडी बंद करून सिग्नल पुन्हा हिरवा होण्याची वाट बघत उभी राहिले. तेव्हढ्यात साधारण अठरा-एकोणीस वर्षांची मुलगी गर्दीतून वाट काढत, सिग्नलवर थांबलेल्या काही निवडक लोकांना भेटून त्यांच्याशी काहीतरी बोलून त्यांना हातातल्या पुड्यातून एक-एक चॉकलेट काढून देताना दिसली. माझ्यासकट सगळेच 'ती नक्की काय बोलतीये आणि चॉकलेट्स का वाटतीये' या उत्सुकतेने तिच्याकडे बघत होते.

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन