लेखन

पेरुला चला!

Submitted by मोहना on 22 June, 2017 - 19:53

"विमान कंपन्यांचा ताबाच घेते आता मी." लालबुंद चेहर्‍याने मी जाहीर केलं.
"कशाला?" तितक्याच शांतपणे नवरोजींनी विचारलं.
"त्यांना सुधारायला." धुसफुसत मी उत्तर दिलं. मुलगा विनोद झाल्यासारखा खो खो हसला.
"बाबाचा ताबा तुझ्याकडेच आहे की. तो कुठे सुधारला?"

वडील

Submitted by वृन्दा१ on 22 June, 2017 - 14:16

माझ्या डोळ्यांनी पाहा
बाहेर पावसाचं झरणं
सावरणं पुन्हा पुन्हा
पुन्हा पुन्हा कोसळणं

विषय: 
शब्दखुणा: 

झांबिया आणि केनिया - थरारक आणि जंगली!

Submitted by स्वीट टॉकर on 21 June, 2017 - 02:02

मी आणि स्वीट टॉकरीणबाई नुकतेच झांबिया आणि केनियाचा दोन आठवड्यांचा फेरफटका मारून आलो.

कड्यावरून खाली उडी मारणे वगैरे अतिशहाणपणाच्या गोष्टी केल्या. तिथल्या प्राण्यांबद्दल तर विचारायलाच नको. व्हीडियो आणि फोटो बरेच घेतले. त्यांना कॉमेंटरी देऊन एक डॉक्युमेंटरी फीत तयार केली आणि तू-नळीवर टाकली आहे.

अर्ध्या तासाची आहे.

लिंक

https://youtu.be/hH_B7_NtvJ4

हेही हवंय... तेही हवंय...

Submitted by मुग्धमानसी on 21 June, 2017 - 01:33

हेही हवंय... तेही हवंय...
जगणं म्हणजे स्साली नुस्ती श्वास घ्यायची सवय!
तरी येडं धावतंय म्हणतंय... हेही हवंय... तेही हवंय...
मिळत नाही... मिळत नाही... तगमग तगमग काहिली!
दोन मायेच्या शब्दांची वीज दूssssssर कडाडत राहिली....
होना? म्हणून रडतोस ना?
हाय हाय करत फिरतोस ना?
पाऊस झेलण्याइतकं वेड्या वीज झेलणं सोप्प नाही
ओल्या गात्री जळतानाही... धूर झाकणं सोप्प नाही!
नसतानाचं झुरणं बरं...
असतानाचं ओझं राजा... जड आहे! हलकं नाही!
हवंय ना? हे घे तर. तुझ्यासाठीचं प्रेम घे...
दारात उभं आहे तुझ्या.... हसून त्याला आत घे...

शब्दखुणा: 

फाडफाड इंग्लिश

Submitted by मोहना on 20 June, 2017 - 21:58

साल: कितीतरी वर्षांपूर्वी. स्थळ: अमेरिका, पात्र: मराठी माध्यमात शिकलेली नवविवाहिता, नाट्य: घडवू ते!

माझ्याही कथुकल्या...

Submitted by IRONMAN on 19 June, 2017 - 09:06

आरंभमचे तीन भाग लिहून झाले. पुढचं कथानक सुचत नाहीये. म्हटलं थोडं हाय फँटसी कथुकल्या लिहून बघावं. बघूया जमतंय का ते...

१. भारत माता की जय!

विषय: 

मी अभंगाची तुक्याच्या,एक पंक्ती जाहलो!

Submitted by सत्यजित... on 19 June, 2017 - 08:46

मी न दोहा जाहलो वा मी न ओवी जाहलो
मी अभंगाची तुक्याच्या एक पंक्ती जाहलो!

मी जरी आलो न पायी दर्शनालाही तुझ्या
मीच विठ्ठल,मीच रखुमा,मीच वारी जाहलो!

रोज ढळतो अन् उगवतो..मी न झालो सूर्यही
मंदिरा-गाभारची मी,नित्य समई जाहलो!

मी लपंडावात माझे राज्य केले खालसा
मीच पहिली,मीच दुसरी,मीच तिसरी जाहलो!

चंद्रभागा अमृताची वाहते येथे सदा...
मी विठू-नामात न्हाती,टाळ-चिपळी जाहलो!

लाभली आहे दिशाही या प्रवासाला अता
मी जसा या पालखीचा एक भोई जाहलो!

—सत्यजित

आठवणींच्या हिंदोळ्यावर! अर्थात, ये है मुंबई मेरी जान!

Submitted by सचिन काळे on 18 June, 2017 - 03:16

माझी बालपणीची पंचवीसएक वर्षे मुंबईत गेली. आता नोकरी आणि वास्तव्य उपनगरात असल्याने वाट वाकडी करून मुंबईत जाणे सहसा होत नाही. बऱ्याच वर्षांनी काल सकाळी काही कामानिमित्त कुर्ला ते कफ परेड येथे बसने दीड दोन तासाचा प्रवास करणे झाले. प्रवास मेनरोडवर सायन, दादर, भायखळा, सीएसटी असा सरळसोट होता. बसचा लांबचा प्रवास असल्याने मी मस्त खिडकितली जागा पटकावली होती.

शब्दखुणा: 

वडील

Submitted by वृन्दा१ on 17 June, 2017 - 13:49

कसेही कशानेही होत नाही मनाचे समाधान
झाड उन्मळून जाता वाऱ्यावर हताश पान
कसला पुनर्जन्म आणि कसली पुन्हा भेट
आता हृदयाचा हृदयाशी संवाद होईल थेट

विषय: 
शब्दखुणा: 

आरंभम भाग - ३

Submitted by IRONMAN on 17 June, 2017 - 13:37

"सुखकर्ता दुःखहर्ता वार्ता विघ्नाची..
गजाननाची आरती चालू होती. पुण्यात आल्यापासून दररोज मी गजाननाची आरती करत असे व त्यांनतर माझं दिवसाच कामकाज सुरू होई."
'तसंही मला जास्त काम नसे. श्वेता टेक्नॉलॉजीे फक्त मोठ्या बिजनेसलाच टेक्नॉलॉजी पुरवत असे आणि त्यामुळे काम कमी आणि पैसा जास्त असं सूत्र होतं. तसही काही असेल तरी आमची २४ जणींची टीम आपापल्या क्षेत्रात पूर्णपणे पारंगत होती. जरी मी एम डी असले तरीही आमच्यात सलोख्याचे संबंध होते."
"आमचा नफा खूप जास्त होता. पण आम्ही त्यातील फक्त १० टक्के भाग ठेवत असू आणि बाकी सर्व विधवा परितक्त्या महिलांसाठी दान करत असू."

Pages

Subscribe to RSS - लेखन