संवेदन

प्रस्तावना

एक लाख वर्षांचा काळ! आकड्यांच्या खेळात हा काळ सुखावह वाटत असला, तरी कल्पनेच्या पलीकडे गेलेला हा एक अथांग आणि निर्जळी प्रवास आहे. आज जेव्हा मी हे शब्दांकित करायला घेतोय, तेव्हा सभोवताली ना निसर्ग उरलाय, ना निसर्गाचं कौतुक करणारी ती रक्तामांसाची माणसं. सगळं कसं... स्वच्छ, नितळ आणि तितकंच 'भयानक' शांत!

हरवत चाललेले 'स'

' ए , तुला आठवत नाही का? तिची आणि माझी 'क' होती ना'. अनघा काल सांगत होती उत्साहाने.
मला खुदकन हसू आले तो "क' हा शब्द ऐकुन...खरच, विसरच पडला नाही लहानपणच्या त्या गमतीदार शब्दांचा.
पूर्ण शब्द न म्हणता एकच अक्षर म्हणायचे. क आहे. सो झाली वैगरे.
आज पेपर वाचताना , अचानक पुन्हा ती गंमत आठवली. पेपरमधल्या बातम्या वाचून वाटायला लागले की आपल्यातील 'स" हरवत चाललाय का?