श्रीज्ञानेश्वरी कथासार - अध्याय १
ॐ नमो जी आद्या । वेद प्रतिपाद्या । जय जय स्वसंवेद्या । आत्मरूपा ॥१॥
हे सर्वांमध्ये प्रथम आणि वेदांनी वर्णिलेल्या ओंकारा तुला नमस्कार असो. स्वत:च्या अनुभवानेच जाणून घेण्यास समर्थ अशा आत्मरूपाचा जयजयकार असो.
ॐ नमो जी आद्या । वेद प्रतिपाद्या । जय जय स्वसंवेद्या । आत्मरूपा ॥१॥
हे सर्वांमध्ये प्रथम आणि वेदांनी वर्णिलेल्या ओंकारा तुला नमस्कार असो. स्वत:च्या अनुभवानेच जाणून घेण्यास समर्थ अशा आत्मरूपाचा जयजयकार असो.
पैल तो गे काऊ कोकताहे ।
लहानपणची गोष्ट. दारातल्या झाडावर बसलेला एखादा कावळा जोरजोरात ओरडू लागला की आई / आजी म्हणायची - आज कोणीतरी पाहुणा येणार रे ... मी विचारायचो - तुला काय माहित ? त्यावर उत्तर यायचे - हा काय कावळा ओरडतोय ना !! त्याला बरोबर ठाऊक असते कुठल्या घरी पाहुणा येणार ते.. तो बरोब्बर त्या घरापाशीच जाऊन ओरडणार मग ...
माझं बालमन आनंदून जायचं आणि पुढे काही काळ कोण बरं येणार आज पाहुणा ?? या विचारात छान मजेत जायचा ...
माझ्या सौ. आईने लिहीलेले संत ज्ञानेश्वर यांच्या जीवनावर आधारीत काव्यमाले मधून काही पंक्ती मी इथे मांडत आहे. आपला आभिप्राय स्प्रुहणीय आहे.