नागराज कमर्शियल मंजुळेंचा पसरट 'सैराट' (Movie Review - Sairat)

सैराट पेक्षा नोबिताच जास्त बघत असावीत.>>>> पटलं

आवरा ..........

अभिषेक .. कमाल प्रतिक्रिया आहेत तुमच्या ... संस्कार काय , बाळाचे पाय काय .. कै च्या कै

चित्रपट करमणूकीसाठी असतात संस्कार करण्यासाठी पालक शिक्षक आहेत कि .... यापुर्वी बालक पालक, शाळा असे चित्रपट आले नव्हते का , बर ते बघितले म्हणून पोर बिघडली का ?

मला चित्रपट आवडला त्यात कुठेही कसलाही फालतूपणा नाही पण वक्रदृष्टी ठेवूनच चित्रपट पहायचा असेल तर सोडून द्या ,

किरण सर धन्यवाद

कंपनी ड़ायरेक्टर आणि एम्लाॅयी ची मीटींग चालू असते..................
ड़ायरेक्टरःसांगा सैराट मधून तूम्ही काय शिकलात..............
पहिला एम्लाॅयीः सर आयुष्यात आचीॅ सारखी मुलगी पाहिजे खर तर...
दुसराः सर खर प्रेम या जगात टिकत नाही......
तिसराःसर लव स्टोरी मस्त आहे पण शेवट असा नव्हता दाखवायला पाहिजे..............
डायरेक्टरः अरे मूर्खांनो दुष्काळ असताना त्या नागराज ने 41 कोटी बाहेर काढले...आणि मग तुम्ही काय करता....प्रत्येक वेळी दुष्काळाच कारण सांगता..............!!!
मला धंदा पाहिजे धंदा....
बाकी काही माहिती नाही....
बाकी मला काहीच माहीत नाही............................................

दोन मिनिट वातावरण एकदम शांत.............

याला म्हणतात खरा सैराट....!!!

अतिशय उत्कृष्ट अशी मतं मांडलीत राजन खान आणि हेमांगी कवी ह्यांनी ,

निश्चित एकावी अशी आहेत.

स्पॉयलर अलर्ट!
काही पालथ्या घड्यांसाठीनी तर नक्कीच,
https://youtu.be/AHSzmZ-V9pA

..........

घ्या दिला अलर्ट!

चित्रपट प्रदर्शित होवून १४ दिवस झाले हो... इतर कारट्यांनी ती कामगिरी केली आधीच. तशी कामगिरी न करता चूकून घाईत् मुलाखतची फक्त लिंक दिलीय हे लक्षात घ्या. पण सुधारली हो चूक.

झंपे,
प्लिज एक स्पॉयलर अ‍ॅलर्ट दे लिंक बरोबर, त्या पिसाळानी मुर्खासारखा सगळा शेवट सांगून टाकलाय, डिट्टेल मधे !
राजन खानने देखील शिव्या घातल्या त्याला.

डिजे ! फेसबुकवर मला कुणितरी शेवटच्या सिनचा फोटो पाठवुन " हा सिन पाहुन तूमच्या डोळ्यात पाणी आल असेल तर लाइक करा अशी पोस्ट पाठवली होती @#$% लेकाचे!

अभिषेक सावंत

तो ड्यारेक्टर चु ... झी दिसतोय.

त्याला म्हणावं फाईव्ह स्टार हॉटेल्स, आयपीएल व्यवस्थित चालू आहेत. बाकीचे सिनेमे पण धो धो चालताहेत. जंगल बुक चालला होता. त्या आधी नटसम्राट ने पण ४० कोटीचा गल्ला केला होता. तू आत्ता जागा झालास होय रे लब्बाडा ?

कपोचे... जोक्किंग रे

ओके.

https://www.facebook.com/sanjay.s.ranade/posts/10154278918114309

मुलाखत पाहिली, अजून चित्रपट पाहीला नाहीय पण पाहणार आहे.

स्वतःला तरुण म्हणणारे लोक गावात असे होतंच नाही म्हणतात हे बघून त्यांनी स्वतःचे डोळे बंद केले किकाय असे वाटायला लागले. राजन खान म्हणतात तसे गावोगावी प्रेमप्रकरणे होतात आणि त्याचे परिणाम पुढची पिढी भोगतेय.

माझे आयुष्य शहरात गेले, गावाशी संबंध फक्त सुट्टीपुरताच, त्यामुळे गावातली जातीव्यवस्था मला कधिहि दिसली नाही. त्यामुळे देशावर असेल जातपात, आमच्याकडे नाहीत हो इतके कट्टर लोक असा विचार मी बिनदिक्कत करत होते. तो विचार किती चूक होता हे काल कळले. माझ्या सख्ख्या चुलत भावाने गेल्या महिन्यात जातीबाहेर लग्न केले. मुलीच्या घरच्यांचा विरोध नव्हता पण आमच्याच घरातले लोक नाटक करायला लागले. बरे मुलेही पंचविशी आणि तिशीतली, स्वतःचे बरे वाईट कळणारी. गावानेही लग्नाला विरोध केला. इथे मुंबईत आम्ही म्हणू, आमच्या घरात आम्ही हवे ते करू, तुम्ही कोण विरोध करणारे (हाही भ्रम असावा माझा, वेळ आलीच तर हाही पडदा फाटेल कदाचित), पण गावी असे चालत नाही. शेवटी गावात लग्न करू नका, वाडीला जाऊन करा हा सल्ला गावकार्यानी दिला. गावाच्या विरोधात लग्न केलेल्यानी असे करायची पद्दत आहे. भावाने गावी सगळ्यांना पत्रिका दिलेल्या, एक गावकरी व्यक्ती, जी आम्हाला खूपच जवळची, तिने पत्रिका घेणे नाकारले, बाकी सगळ्यांनी घेतल्या. लग्नाला गावातले काही लोक आले. उरलेले लोक दुसर्या दिवशीच्या पूजेलाही आले. अर्थात ती व्यक्ती सोडून. लग्न निर्विघ्न पार पडले म्हणून काकाही निश्चिन्त झाला आणि आता पुढे संकट उभे राहिले.

गावकर्यानी आता घरावर घोषित बहिष्कार घातलाय. गावाचा एक महत्वाचा कार्यक्रम गेल्या 10 तारखेला होता ज्यासाठी आमच्या घराला टाळले गेले. लग्नाला दुसऱ्या काकाच्या घरातुन विरोध होता, त्यांच्याकडून वर्गणी घेतली आणि यांना मात्र टाळले. म्हणून मग हे सुद्धा गेले नाहीत.

गावकिची कामे वडीलकीच्या नात्याने काका करत होता, गावकर्यानी 'आता ती तुझ्या भावाच्या मुलाकडून करून घेऊ, कारण त्याने आमच्या बाजूने राहून विरोध केला. तू आमची कामे करायची नाहीत' असे काकाला सांगितले. म्हणजे या लोकांनी बहिष्कार तर टाकलाच सोबत इतकी वर्षे एकत्र नांदणाऱ्या घरात फूट पाडली. दोन्ही चुलत भावांची या विषयावरून भांडणे झाली. काका-मावशी या सगळ्या प्रकारामुळे दुःखी होऊन बसलेत. भावाच्या मृत्यूनंतर ज्यांना आपले म्हणून सांभाळले ते पुतणे असे उलटलेले बघून काकाला धक्का आणि स्वतःच्या बचतगटातल्या शेजारणींचा उल्लेख ' हि माझी माणसेच माझी धनसंपदा आहे, मी रक्ताचे पाणी करून त्यांना संभाळलेय' असा अभिमानाने करणारी माझी मावशी शेजारणींचे बदललेले रूप पाहुन संतापलीय आणि हताशही झालीय.

जातीव्यवस्थेचे चटके कधीही न सोसलेल्या मला हा सगळा प्रकार भयावह वाटतोय. घरातले जे विरोध करताहेत त्यांनी काही काका मावशीला पोसलेले नाही कि कधी कुठल्याही कार्यात मदत केलेली नाहीय, तेच उलटे काकाच्या मदतीवर जगताहेत, ज्यांनी लग्न केले ते दोघेही अनुरूप आहेत, दोघेही कमावताहेत, कोणावर अवलंबून नाहीयेत, तरीही फक्त जात हा एकच मुद्दा पकडून सगळे नाटक सुरु आहे.

जातीबाहेर लग्न करायचे तर गुपचूप रजिस्टर करायचे होते, दणक्यात करून वर पूजा बीजा कशाला घातलीत, हे पूजेचे जेवून गेलेले लोक आता सांगताहेत... हि पश्चातबुद्धी कोणी डोक्यात घुसवली माहीत नाही.

लग्न करणार्या दोघांचीही जात सामाजिक उतरंडीवर समान स्थानावर आहे, जर इथे दलित-सवर्ण हा घोळ असता तर काय घडले असते?

आणि तरीही आजचे तरुण महाराष्ट्राच्या गावात असे होत नाही म्हणताहेत.....

लग्न करणार्या दोघांचीही जात सामाजिक उतरंडीवर समान स्थानावर आहे,<<<<

असाच प्रकार मी पाहिला आहे जात सामाजिक उतरंडीवर समान पण मुलगा तेलगु मुलगी मराठी प्रेमविवाह
इथे जाती पेक्षा मुलांनी आई-वडिलांच्या इच्छे विरुध्द लग्न केले हे मोठ्ठे दुखणे होते. मुलांना बाहेर एकत्र फिरताना काहिंनी सांगितले होते आई-वडिलांनीच आगोदर खुप तमाशा केला सगळ्या नातेवाईकांना विनवन्या केल्या मुलिला समजावुन सांगा म्हणुन व जेंव्हा त्यांना वाटले की वोरोध करण्याला काही अर्थ नाही तेंव्हा लग्न करुन दिले

आता खुप नातेवाईक तुटले त्यांचे नातेवाईकांना विचारले का संबध तोडले तर उत्तर मिळाले आमची मुले पण बिघडतिल त्यांचे अनुकरन करतिल आमचे नाक कापले जाईल
लग्न झालेले जोडपे मात्र आनंदि आहे

माझ्या कोकणातील गावात एक घटना घडली गेल्यावर्षी. हरीजन मुलगी आणि त्याहुन थोडा वरच्या स्तरातील मुलगा यांचे प्रेम जमले. मुलाच्या घरुन अर्थातच विरोध. त्याने गळफास लावुन जीव दिला. डोळ्यासमोर पाहिलेला खेळकर, मेहनती मुलगा.

साधना आणि विठ्ठल यांचे प्रतिसाद पाहून 'कोंकण महाराष्ट्रात आहे का?' या माझ्या प्रश्नाला उत्तर मिळाले.
धन्यवाद!

अहो सगळेच भारत देशात आहे. पर्वा जावेद अख्तरचा जाने पेहचाने पाहात होते, त्याने एक चांगले विधान केले, आपल्या समाजात सगळे वाईट ते दडपून ठेवायचे आणि असले काही नाहीच्चे म्हणायचे पद्धत आहे. अगदी पटले.

सैराट फोर्ब्सच्या साइटवर

साधना, बरोबर आहे.
कोंकणातही हे जातपंचायतीचे आणि भावकी- गावकीचे फार आहे.
त्यात बहिष्कार घातला की अगदी मरणासारख्या वेळीही लोक को ऑपरेट करत नाहीत.
सख्खा पुतण्या काकांचे प्रेत उचलायला येत नाही केवळ गावकीचा बहिष्कार म्हणून हे स्चतः पाहिलेले आहे.

अगदी चार महिन्यांपूर्वी एका आमच्याच वाडीतल्या माणसाने मुलाने मर्जीविरुद्ध (जातीतच होते) लग्न केले म्हणून 'माझ्या मुलाचा आणि माझा यापुढे काही संबंध नाही आणि त्याच्यासंबंधित कुठल्याही गोष्टीला मला जबाबदार धरू नये' अशा आशयाचे पत्र लिहून जातपंचायतीत दिले असे कळले.

काहिही चालतं आपल्या भागातही.

होय साधना, पहिल्यांदा मीही अशाच भ्रमात होतो की आपले नातेवाईक जात-पात पाळत नाहीत. पण सख्ख्या मामेभावाच्या लग्नाच्या वेळी साधारण असाच अनुभव आला.
मामेभाऊ साधारण २३-२४ वर्षे वयाचा असताना जातीबाहेरच्या मुलीशी सूत जुळले. मामेभाऊ पडला पाटलाचा सुपुत्र (हो, इथेही पाटील आलेच). पोरगं कशानेही बधत नाही, म्हटल्यावर मामाने सरळ नात्यातल्या लोकांची बैठक बोलावली अन सांगितले "त्या पोरीशी लग्न करायचं असेल, तर सरळ गाव सोडून चालते व्हायचे. माझा तुझा संबंध संपला, घरातल्या एकाही माणसाकडून तुला एका रुपयाची पण मदत मिळायची नाही".
भावाचे पूर्ण उत्पन्न गावातल्या शेतीवरच होते, शेवटी अगतिक होऊन भावाने तिचा विषय सोडून दिला.:अरेरे:

शहरात त्यातल्या त्यात असे विवाह सहज शक्य होऊ शकतात, कारण बहुधा दोघेही शिक्षित, कमावते अन स्वतःच्या पायावर उभे असतात. अगदीच वेळ आली तरी परमुलुखात जाऊन दुसरा संसार उभा करू शकतात. गावात कित्येकदा दोघांकडेही कुठले व्यावसाईक शिक्षण नसते, उत्त्पन्न बहुतांश शेती अन जोडधंद्याशी निगडीत, आणि त्यामुळे गावातच. हाती न धड शिक्षण, ना वाडवडीलांची संपत्ती… अशा परिस्थितीत सगळे सोडून परमुलखात नव्याने सुरुवात करणे मोठे दिव्यच ठरते.

आधी शिक्षण पूर्ण करून स्वत:च्या पायांवर उभे राहून मग प्रेमविवाहाचा विचार करावा असं सांगणार्यांना कळलं असेल की कधीही केलं तरी पायघड्या मिळणार नाहीतच.

झंपीनी दिलेल्या लिंकमधिल मुलाखतीच्या खाली दिलेल्या प्रतिक्रिया दखल घेण्याजोग्या.

बापरे साधना.. मला गावच नाही पण सासरच्या गावी आमच्या लग्नावरून असा काही राडा झाल्याचे ऐकिवात नाही. नशिबच म्हणायचे म्हणजे.

एबीपी माझा आणि आयबीएन लोकमत वर साधारण दोन किंवा तीन वर्षांपूर्वी कोकणात आंतरजातीय विवाह केलेल्या एका जोडप्याची मुलाखत दाखवलेली होती. लग्न करून ते दोघे मुंबईला पळाले पण अद्याप घरचे लोक त्यांच्याशी संबंध ठेवत नाहीत. या गोष्टीला तीस पस्तीस वर्षे झालीत. मुलांना गाव माहीत नाही. चुलतभावाने मदत केली म्हणून त्यालाही वाळीत टाकलेले आहे. त्याला कुणी मदत करत नाही आणि गाव न सोडल्याने त्याची अवस्था भयाण झाली आहे. जातपंचायतीने त्या जोडप्याच्या मुलांशी कुणी लग्न करू नये असा फतवा काढला आहे.

काही देवळात दर्शन घेऊ देण्यावर आजही बंधने आहेत. या निमित्ताने हळू हळू असं काहीच नसतं पासून हे आहे हे मान्य करण्याकडे प्रवास सुरू झाला हे थोडे नाही. ज्यांना जाच होतो त्यांनी हे असं वास्तव आहे असं ओरडल्याने त्यांच्यावर जातीयवादी शिक्के मारण्याचं काम सोशल मीडीयावर चालू आहे.

शहरात कदाचित बहिष्काराने फारसा फरक पडत नाही कारण आजूबाजूला सगळेच वेगवेगळ्या जातींचे असतात. पण गावकुसात अशी बंधने कसोशीने पाळली जातात, अगदी साध्या साध्या कामांसाठीसुद्धा गावातील लोकांचीच मदत लागते.
अशा परिस्थितीत बहिष्कार संपूर्ण कुटुंबास मुळापासून नष्ट करू शकतो. कित्येक सुसंस्कृत अन शिकलेली ओळखीची कुटुंबे आहेत जी प्रतिष्ठेच्या नव्हे तर केवळ बहिष्काराच्या भीतीने अशा विवाहास विरोध करतात.

दुर्दैव हे, की या प्रकारात कायदसुद्धा हस्तक्षेप करू शकत नाही.

गावाची व्यवस्था इतकी घट्ट आहे की शक्तिशाली सरकार पण फिके पडते.

दुर्दैव हे, की या प्रकारात कायदसुद्धा हस्तक्षेप करू शकत नाही

>>>>>>>>

कायदा सर्व करु शकतो, पण बळी नेहमी बकरीचा (कमजोर) दिला जातो वाघाचा नाही, शिवाय व्होट बँक पण सांभाळावी लागते,

कायदा करू शकतो पण संबंधित आधीच घाबरलेले असतात. त्यांना आयुष्य तिथेच काढायचे असते, कायदा 24 तास सोबत राहात नाही.

नी, माझ्या सख्ख्या भावानेही जातीबाहेर लग्न केलेय, पण ते इथे शहरात. मुलगी दुसऱ्या जातीची हे घरात आम्ही सोडून फक्त ह्याच काकाला माहीत होते. आई इतकी घाबरत होती कि तो विषय आम्ही काढला नाही आणि मुलीचे आडनाव गावावरूनच असल्याने लग्नाला आलेल्या कोणी काही विचारले नाही. आडनाव सावंत, गुरव, राऊत वगैर असते तर लोकांना प्रश्न पडले असते. लोक असल्या बाबतीत खूप भोचकपणा करतात. इतरांना खूप उशिरा, लग्नाला काही वर्षे लोटल्यावर कळले. जर भाऊ गावातच राहणारा असता तर आज जे होतेय ते झाले असते असे आता वाटतेय.

बहिष्कार प्रतिबंधक कायदा आलाय किंवा.येऊ घातलाय.
http://www.loksatta.com/maharashtra-news/law-will-make-to-prevent-the-so...
ही जुनी बातमी आहे. यानंतर मंत्रिमंडळाने या विधेयकाला संमती दिल्याचे वाचल्याचे आठवते.

भम, मी वाचलंय या कायद्याबद्दल. हा राबविणे खूप कठीण जाणार.

आत्ताच आलेली बातमी - http://www.loksatta.com/maharashtra-news/attack-on-a-family-in-satara-du...

ह्म्म..