रात्रीस खेळ चाले १

सुशली परत परकर पोलकरा मध्ये.

अभिराम म्हणजे बेडूक आहे.

बटबटीत डोळे आणि तेच सारखे एकच डराव डाराव ... माझे लग्न माझे लग्न..

काल इतकी भयाण अँक्टींग केली.. नुसते डोळे बाहेर काढून बघय होता..

देवीकाचा चुडीदार भयानक... सारखं मागून का शॉट घेत होते कळलं नाही.....
देवीकाची आए कजाग एकदम.

माधव काहितरी गंभीरपणे विचार करून छोट्या वहीत लिहीत असतात. सुसल्या विहीरीतुन पाणी काढत का परत विहीरीत टाकत असते. तेवढ्यात दत्ता दात घासता घासता विहीरीपाशी येतात तर सुसल्याला तिकडे बघुन त्यांचा पारा चढतो. माधव अजुनही काहितरी लिहीत असतात. दत्ता यमुनाला हाका मारतो व सुसल्याला तिकडून हाकलायला लावतो. यमुना सुसल्या असं जेव्हा संबोधते तेव्हा सुसल्या चिडते व बाईसाहेब म्हण असे बजावते व तिचे कपडे धुवायला लावते. इकडे माधव अजुनही काहितरी लिहीत असतांना खिडकीतुन डोकावून बघतात. सुसल्या जातांना दत्ता तिच्याकडे बघुन थुंकतात. यमुना सुसल्याचे कपडे धुवू पाहते तर दत्ता तिला नंतर बघू म्हणुन घालवुन देतात.ते विहीरीतुन पाणि काढत असतांना सरिता येते व टाॅवेल घ्या म्हणते आणि साबण पण देते. दत्ता म्हणतात कि मला अंघोळ करू दे तर ती म्हणते कि सुसल्याला बाहेर काढू आपण. ते म्हणतात कि मृत्युपत्राप्रमाणेच ती इथे राहतेय त्यावर ती तुम्ही कसे भोळे म्हणुन मागे राहिलेत वगैरे म्हणते. मग सुचवते कि सुसल्याचे लग्न करून द्या. दत्तांना ही कल्पना आवडते. माधव अजुनही कोणी जवळपास नाही ना हे बघुन चोरून लिहीत असतात. पुर्वा माईंना चहा नेऊन देते. त्या म्हणतात कि मी बाहेर आले असते. मग त्या रिकाम्या बशीतुन चहा पितात. मग पुर्वा अण्णांच्या फोटोकडे एकटक बघुन आठवणी काढते कि कसे अण्णा पहिला चहा माझ्या हातचा घ्यायचे वगैरे आणि दोन नातू पण मी एकटीच नात म्हणुन लाडकी होते. माई पण खरय म्हणतांना स्वत:चे पाय दाबत असतात. पुर्वा मग त्यांचे पाय दाबू लागते त्यावर त्या विचारतात कि का एवढे प्रेम ऊतू जातय तर ती म्हणते अग तुझे पाय दुखताय म्हणुन दाबतेय. इतक्यात दत्ता त्या खोलीत येतात व पुर्वाला पिटाळतात. मग माईंना सुसल्याच्या लग्नाची कल्पना सुचवितात. माई म्हणतात कि तिला घरात घेतली तर लोकं नाव ठेवताय तर लग्न केले तर काय म्हणतील? त्यावर ते वैतागतात आणि माधवने हे सांगितले असते तर तू लगेच एकले असते आणि धमकावतात कि मी तालुक्याच्या जागी बिर्हाड हलवतो. मी का म्हणुन सगळे सहन करू? माई शंका उपस्थीत करतात कि हिच्याशी लग्न कोण करेल मग दत्ता म्हणतात कि मी बघतो काय ते.
पुर्वा स्वयंपाक घरात येते तर सरिता म्हणते कि मीठ आहे का भाजीत ते बघ. ती सांगते कि नाहीये मग सरिता म्हणते कि तिलाच सगळे करावे लागते.अजुन कपडे वाळत टाकायचे आहेत. पुर्वा पातेलभर भाजीत चिमटीभर मीठ टाकते. मग बशीत पोहे का काय ते भरते तर सरिता वैतागते कि त्या काय राणी आहेत का? तर ती म्हणते कि कामात असेल काकू. तुला काही मदत करू का तर ती म्हणे नको तु पुस्तक हातात धर. माधव अजुनही काहीतरी लिहीत असतात. सुसल्या स्वयंपाक घरात येऊ बघते तर सरिता तिला अडवते व मी तुला आत येऊ देणार नाही असे बजावते. ती उडदाचे पीठ संपल्यामुळे मागायला येते. सरिता तिला हिणवते कि वेगळी चुल मांडली तर तुझ्याकडे नाही? घे जमिन, पैसा सगळे घे. ही म्हणते कि पीठ देते आणुन नंतर. सरिता परत घेणार नाही असे सांगते. सुसल्या पीठाबरोबर डाव पण लंपास करते.
सरिता कपडे वाळत टाकत असते. पांडू तिथेच बसलेला असतो. चादरीमागे तिला फक्त पायच दिसतात तर ती किंचाळते. बघते तर छायाच असते. पांडू मोठ्याने हसतो ते बघुन सरिता चिडते, म्हणते कि ह्यांनाच सागते व पांडूला (खराखुरा) दगड मारते. सरिता एक कपडा दोरीवर वाळत टाकते व दहा पावलं चालुन परत बादलीतले कपडे उचलते. असे बराच वेळ करते. तिने बादली उचलली असती तर तिचा त्रास वाचला असता, असो तर ती छायाला मदत करायला लावते. छाया म्हणते कि तुझे काम तुच कर. मी रांधुन पण दिले असते, तुम्हाला सुसल्या चालते स्वयंपाकघरात आलेली पण मी नाही. त्यावर सरिता म्हणे मी तिला येऊ दिले नाही. त्याच्या लक्षात येते कि सुसल्या ऐकतो आहे, छाया म्हणते घाबरलीस ना? त्यावर ती नाही म्हणते. छाया निघुन जाते. यमुना सुसल्याचे कपडे वाळत टाकायला येते तर सरिता तिला मनाई करते. निलीमा खोलीत आल्यावर माधव चपापतात. ती विचारते कि काय झाले तर ते म्हणतात कि खोलीत पसारा झालाय असे म्हणुन चादरीखाली वही लपवीतात. अर्चीस खोलीत येवुन आईकडे नवीन कपडे आणायला पैसे मागतो. ती म्हणते की आपण हे सगळे निस्तरले कि निघतोच आहे, तिकडेच घे. माधव मध्यम हो लावतात. ( हो म्हणतात) दत्ता बाहेर जायला निघतात तर कपड्यावर फुल्या दिसतात ते जोरजोरात आई आणि सरिताला हाका मारतात. सगळेच घाबरतात. सरिता म्हणते फुल्या कोणी मारल्या? माई म्हणतात कि अशाच येणार नाहीत त्या.
*** मी ही मालिका लंच टाईमला बघते आणि घरी आल्यावर टाईपते त्यामुळे काही प्रसंग मीसतात, जेवढे आठवते तेच लिहीले जाते. गोड मानुन घ्या
*** आजच लिहीले होते कि सुसल्याचे लग्न करून द्या
***अनुत्तरीत प्रश्न - माधव वहीत काय लिहीतात?

छान भगवती.

तिने बादली उचलली असती तर तिचा त्रास वाचला असता,

माधव डायरी (वही) सस्पेन्स , हा हा हा हा हा.

भगवती,

अहो ह्याला एवढच म्हणतात? सगळं त लिवलं...

माधव मध्यम हो लावतात...

मस्त अपडेट्स..

थँक्स भगवती.

पुर्वा पातेलभर भाजीत चिमटीभर मीठ टाकते>> :p
मस्तं अपडेट.. आज च्या एपिचा पण नक्की दे हं भगवती.. कारण म्याच आहे ना आज..ही शिरेल लावता नै येणार

<< माधव डायरी (वही) सस्पेन्स >> रोज 'रामरक्षा' लिवांक सांगली असतली बहुतेक गुरवान माधवाक; बाईल ओरडात म्हणान तिकां लपवून लिवता तो डायरीत !!!

भाउ काका

भगवती ग्रेट!

माईंचा चा !

दिनेश्दा कुठे गेले ??
मागे त्यानीच ना , उकळती आमटी तळव्यावर घेउन चव घेणार्या जुहीवर टीका केली होती
काल पूर्वा ने तेच केलं नेमकं . आणि मीठ खरच चिमुटभर होतं.

बाकीची भांडी पितळेची आहेत , डाव आणि चमचे स्टीलचे का?
ते पाय बघून मी पण दचकले

भगवतीचे अपडेस वाचल्यावर सिरीयल पाहयची गरज नाही...नाहीतरी प्रत्येक एपिसोड्च्या शेवटी एक सस्पेन्स्चे पिल्लु सोडायचे मग डोन्गर पोखरके उन्दीर निकाल्या!! सिरीयल मध्ये घाबरण्यासारखे काहिच नाही, उलट 'भाउबन्द्कीच; चालली आहे. आताशा सिरीयल मधला इन्टरेस्ट कमी होतोय. प्रत्येक एपिसोड् मध्ये सस्पेन्स अर्धवट सोडलेला.

माईंचा चा !>>> अस्मितागिरी

स्वस्ति अगदी पुराव्यासकट सादर केलीत च्या !
काश ठोशा बै भी तुम्हारी तरह शोध लेती!

थँक्स भगवती.

स्वस्ति पर्फेक्ट पकडले.:फिदी: काल पाहीले तेव्हाच बशी कोरी करकरीत दिसत होती. काय हे! निर्मात्याला साधा चहाचा खर्च पण परवडेना?:अओ:

रोज 'रामरक्षा' लिवांक सांगली असतली बहुतेक गुरवान माधवाक; बाईल ओरडात म्हणान तिकां लपवून लिवता तो डायरीत !!! >>>>:हाहा: भाऊ तुम्ही पण अचूक बाण मारलात.:फिदी: पण हा ठोकळो माधव, बाईलेसमोरच लपवुक जाता ता डायरी. काल पान्डु उगवला होता, त्येका बघुन माका जाम हसू येता.:खोखो: तो एकमेव विरन्गुळा असा या सिरीयलमध्ये.

परवापासुन बेरी नाना दिसले नाहीत, ते पण कागद शोधाक लागले का? सुसल्या काल परकर- पोलक्यात दिसला, ड्रेस धुवायला टाकला एकदाचा तिने.:फिदी:

सरीता आणि छाया तो सुसल्या काय म्हणतात? तो काय? मालवणीत असं बाईलाही तो म्हणतात?

बहुतेक म्हणतात. खेड्यात ( देशावरच्या, कोकणातल्या नव्हे) सुद्धा म्या आलो हुतो/ म्या गेलो होतो असे ऐकले आहे. बहुतेक तो च्या ऐवजी ता असेल ते.

ता -- बरोबर ... तो चूक
खरतर , पूर्वाने पण तळव्यावर घेउन भाजी चाखली असेल असे वाटली नाही .
तीने नुसतिच अ‍ॅक्टिन्ग केली . तळव्यावर ओठ लावायची . एक्दम लहान मुलांच्या नाटकाची आठवण आली

श्रीरामपुरला आल्ता, गेल्ता ऐकलंय.

कोकणातले असून आमच्या घरात सासरी-माहेरी प्रमाण मराठीच बोलतात म्हणून मला चिपळूण, संगमेश्वरी, देवगडी कुठलीच बोली भाषा येत नाही .

सुद्धा म्या आलो हुतो/ म्या गेलो होतो असे ऐकले आहे. >>> हे वेगळं. असं स्वतःबद्दल बायका बोलतात.

हो खेड्यात बोलतात. पण आता नाही. मी कॉलेज मध्ये असताना ऐकले होते. पण मला सगळ्यात जास्त आवडलेली सिरीयल म्हणजे मालवणी डेज. तेव्हापासुन मी मालवणी भाषा आणी कोकणाच्या प्रेमात पडले.:स्मित:

https://www.youtube.com/watch?v=qNo2pU9GXXo

<< सरीता आणि छाया तो सुसल्या काय म्हणतात >> सरिताची व्यक्तीरेखा सच्ची कोकणातली वाटली तरी तिची 'मालवणी' मात्र अगदींच कच्ची आहे. 'तां' सुसल्या हें खरं मालवणी !!

आरारा.. रजनिकांत लैच इमोसनल झाला आज, कसा बिच्चारा रडत होता

<< कसा बिच्चारा रडत होता>> मुंबैत इंडीया हरली, ह्यां नाय मां कळलां त्येकां !!!

काही कलाकारांची खरी नावे ,धाग्याच्या हेडरमध्ये टाका
दत्ता=सुहास सिरसाट
पुर्वा= पुजा गोरे
निलिमा= प्राची सुकथनकर
गणेश = कल्पेश समेळ
सरीता= अश्विनी मुकादम
देविका= नुपुर चितळे
सुषमा= रुतुजा धर्माधिकारी
पांडू= प्रल्हाद कुडतरकर
बाकीची मिळेल तशी टाकतो