रात्रीस खेळ चाले १

भाऊ, तुम्ही मालवणी लिहीत जा हो. मला खूप आवडते ऐकायला. वेगळाच गोडवा आहे त्यात.

भाऊंचा मालवणी आणि आणि समर्पक व्यंगचित्र म्हणजे धमाल असते.

हो करेक्ट प्रज्ञा.

त्यांची व्यंगचित्र बघायला कधी कधी मी कोकणचे असतात गजाली करायला, त्या बाफवर जाते.

माका मादवाचा वागणां जरा निराळाच दिसतासा. माझो संशय तेच्यावर असा.

आज काय झालं.

दागिने आणि जमीनीच्ये कागदपत्र असलेलां कपाट तसांच उघडां टाकून भायेर गजाली करूंक येतत सगळे ! कागदपत्र गायब !! येडपट खंयच्ये !!!
मीं जावन त्येंचा 'मालवणी' सुधारतलां, पण त्येंच्यात रवान मीं खुळावतलंय त्येचां काय !!!

माका वाटतां ,सगळ्यांक कळूक होया म्हणून मालवणी+मराठी बोलत असतले.

दागिने आणि जमीनीच्ये कागदपत्र असलेलां कपाट तसांच उघडां टाकून भायेर गजाली करूंक येतत सगळे ! कागदपत्र गायब !! येडपट खंयच्ये !!!>> +१. सगळे नाईक गुडघ्यावर पडले आसत. कपाटाक कुलुप लावचा मगे काय ते गप्पा झोडायचे.

सुसल्याक सांगायचा नाय म्हणतत जमीन त्याच्या आवशीच्या नावावर हाय ती. आणि नेन्याक फोन करुन सांगतत. वरचो मजलो रिकामोच काय सगळ्यांचो.

धमाल आहे सगळी.

थांकू सगळ्यांना ब्रीफबद्दल. पण कपाट उघडं टाकून बाहेर का येतात?

सुसल्याक सांगायचा नाय म्हणतत जमीन त्याच्या आवशीच्या नावावर हाय ती. आणि नेन्याक फोन करुन सांगतत. वरचो मजलो रिकामोच काय सगळ्यांचो. राग>>+१

बाहेरून कोणी बोलावत नाही किंवा येत नाही तरी फक्त गप्पा मारायला कपाट लॉक न करता जातात, ग्रेट सर्वच.

बाहेरून कोणी बोलावत नाही किंवा येत नाही तरी फक्त गप्पा मारायला कपाट लॉक न करता जातात, ग्रेट सर्वच.>> अगं, त्या कपाटात शेवंताचे दागिने असतात, आणि रस्त्याकडेच्या जमिनीचे कागदपत्र कपाटावर असतात. सगळे ठरवतात ती जागा शेवंताच्या नावावर आहे ते कोणाला कळू द्यायचे नाही अगदी ठोकळीलाही. कारण ती सुषमाला जागा द्यायला लावेल म्हणून. आता अशा परिस्थितीत आपण इथे खोलीत फार वेळ थांबूया नको, बाहेर जाऊन ठरवूया काय ते. असे ठरवून सगळे इतके महत्वाचे कागदपत्र आणि दागिने असलेले कपाट लाॅक न लावता फक्त असंच बंद करुन बाहेर येतात.

ओके, असं झालं का एकंदरीत.

म्हणजे ठोकळी गैरहजर. मला वाटलं सुसल्या सोडून सर्वजण असतील हजर.

माई, दत्ता, दत्ती, माधव, अभिराम एवढेच हजर असतात तिथे.
यमी या सगळ्यांना हातात कागद घेतलेले चोरुन बघते आणि मेकअप करत असलेल्या सुसल्याला जाऊन सांगते. आता ते कागद सुसल्यानेच गायब केले असणार असं वाटतय.

ओहह्ह. थांकू निधी.

कालची आमची संगीत मैफील खुपच रंगली. पंडीत भीमसेन जोशींचे पट्टशीष्य आनंद गंधर्व गात होते.
आजच्या भागात सरिता दागीन्यांचे डबे बघुन हरखून जाते. जवळजवळ ती डब्यांवर झडपच घालते व आशाळभुत नजरेने दागीने न्याहाळते. परंतू जेव्हा ती दुसर्या छोट्या डब्याला हात लावते तेव्हा माई थांबवतात. म्हणतात की त्याला हात लावू नकोस ते दागीने शेवंताचे आहेत. ती जेव्हा गेली तेव्हा तीच्या अंगावरील उतरवलेले हे दागीनेआहेत. सरिता घाबरते व पटकन डबा लावून ठेऊन देते. अभिराम बघतो काही दिसते का अजुन कपाटात. मग माधव गुढपणे बघुन म्हणे शोधायला हवे, मग डिटेलमधे कपाट बघायला घेतात. कपाटात तर काही नसते पण फाईल कपाटावर असते. मग मागे नाही का? कसे सगळे फाईल वाचून मुकपणे एकमेकांकडे पास करतात तशी करतात. निलीमा विचारताते की काय आहे, माधव म्हणतात की प्राॅब्लेमचे सोल्युशन मीळाले, आई मी म्हटले नव्हते की आपले वाईट दिवस संपून चांगले दिवस येतील? तेवढ्यात यमुना चोरून डोकावते. माई परत विचारतात काय आहे? मग माधव म्हणतात की जमीनीचे कागदपत्र आहेत. अभिराम म्हणतो नदीकाठच्या जमीनीचे पेपर्स आहेत, माई विचारतात, कोणाच्या नावाने आहे जमीन? तर म्हणे शेवंताच्या. माई डोक्याला हात लावतात. अरे देवा ही जमीनपण ती गीळू बघत होती. अभिराम सांगतो की ती तर गेली पण सरिता म्हणे तिची लेक आहे ना! दत्ता म्हणे आपण तिला कळूच दिले नाही तर? सरिता खुदकन हसते. माई देवच पावला म्हणून हात जोडतात. यमूना सुसल्याच्या खोलीत येते तर ती नट्टापट्टा करत असते व माळलेल्या गजर्याचा वास घेत असतांना तिला यमुना आरशात दिसते. ती काय काम आहे विचारते तर मी कामाशिवाय येऊ शकत नाही का? विचारते. सुसल्या गडीमाणसांनी आरामाकरिता यायचे नसते आणि मला सुशमा म्हण मग ती सुशमा म्हणते. ती पुढे सांगते की तू काही कुबेराची लेक नाही ह्या घरात. तर फणकार्याने सुसल्या म्हणतो मी या घरात तर आले! ती सांगते की तुला नाईक कसे आहेत माहित नाही, तुझ्या समोर काही म्हणणार नाही पण तुझ्या पाठी खुप काही करतील. आत्ता येतांना मोठ्या कपाटाच्या खोलीत माई, माधवदादा, दत्ता, अभिराम होते. काय करत आहे विचारल्यावर काही माहीत नाही पण हातात कागद होते. ती विचार करत असतांना खाली दत्ता म्हणतो की कोणाला कळले नाही पाहीजे. तो नेनेवकिल तर सुसल्याच्या बाजूने आहे. माधव पण हो म्हणतात, माई सांगतात की नीट ठेव सगळे. आपण ह्या खोलीत पण राहायला नको म्हणुन दार उघडे ठेऊनच निघतात.
सरिता आशाळभुतपणे म्हणते की दागीने असे इथे ठेवलेले बरे नाहीत तुम्ही जर म्हणत असाल तर माझ्याकडे ठेऊ का? त्यावर दत्ता त्याची गरज नाही चला सांगतो सगळ्यांना. मग माधव कडीकुलपात असलेल्या कपाटाला फक्त खुटी लावतात. इकडे सुसल्या विचारात पडते की कसले कागद असावेत? तसेच महत्वाचे असतील, यमुना सांगते, तर ती चिडते, मला बघायला हवेत, तिला मधेच अडवून यमुना सांगते की काहीही असो पण तुला आम्ही पोसलय जे तुझे तेच आमचेपण आहे. सुसल्या वसकन अंगावर येऊन तिला घालवून देते. ही पण वैतागते त्यावर मला जरा विचार करू दे म्हणुन सुशमा तिची बोळवण करते. यमुना सवयीप्रमाणे भांड लपवून नेत असताना सुसल्या तिला पकडतो व इथल्या कुठल्याही वस्तूला हात लावायचा नाही म्हणुन बजावतो. खाली सगळी भावंडं, माई व सरिता बसलेले असतात. दत्ता म्हणतो की बघ मला सुरवातीपासूनच नेनेवकिलावर संशय होता माधव तुला तर त्याच्यावर खुप विश्वास ना? माधव जाऊदे म्हणुन पेपर तर आपल्या हातात आहे ना सांगतात. आता ते काही करू शकणार नाही, पण माई ते तसे शांत बसणार नाहीत म्हणून शंका उपस्थीत करतात. दत्ता अभिरामला नाईकांना फोन करायला लावतो, त्यांनी नाईकांशी वाकडेपणा घेतलाय सांगतो. अभिराम फोन लावतो तर ते दुकान बंदच करतच असतात. अभिराम वकिलकाकांना मी अभिराम बोलतोय हे जेव्हा सांगतो तर ते म्हणे मला माहित आहे, आपल्या लोकांचे नंबर असतात माझ्याकडे. अभिराम सांगतो की प्राॅब्लेम आहे, त्यावर ते सांगतात म्हणून मी सांगतोय वाटण्या करून टाकू. अण्णांची इच्छा होती ना की रस्त्याजवळची जमीन तुमच्या नावावर होती पण आम्हाला माहित आहे ती कोणाच्या नावे आहे. प्राॅब्लेम आम्हाला नाही तुम्हाला. तुम्ही त्या रस्त्याकडच्या जमिनीची चिंता करा.आम्हाला माहित आहे ती कोणाच्या नावावर आहे. तुम्ही खुप मोठे आहात पण मी पण UPSC ची परिक्षा देतोय, मला थोडे का होईना कळते. आमच्याकडे पुरावा आहे. ती जमिन शेवंताच्या नावावर आहे, त्यावर ते तो पुरावा कोर्टात घेऊन जा, लक्षात ठेवा गाठ माझ्याशी आहे असे सांगतात. अभिराम तसे घरच्यांना सांगतो. माधव म्हणतो की पेपर्स आपल्याकडे आहेत, आपल्याला शांतपणे घ्यायला लागेल. दत्ता माधवला हे सगळे निलीमाला सांगायला मनाई करतो कारण त्याला वाटते की ती ही जमिन सुसल्याला देईन. सरिता पण म्हणते की हो त्यांना खुप पुळका आहे तिचा. माधव दिर्घ हो लावतात. इकडे निलीमा आॅफीसमधल्या लोकांशी बोलत असते व काही तरी पाठवलेले काम चेक करायला लावते. त्यांना सांगते की मी लवकरच इथले काम संपवून येते. माधव म्हणतात की निलीमाला आज ना उद्या हे कळेलच. दत्ता माधवांना विनंती करतात की जेव्हा कळायचे तेव्हा कळेलच पण तू स्वता:हून काही सांगू नको. निलीमा माधव माधव करत येते खाली येते. तर सगळे गप्प बघून काय झाले विचारते. तो म्हणे की काहीच नाही सहज गप्पा मारत होतो. ती म्हणते की मला जरा बोलायचे होते. तर ते बोल म्हणतात पण ती वरती बोलूया सांगते व वरती जाते.
दत्ता परत उजळणी करतो की वहिनींना नको सांगू. माधव वरती जातात. निलीमा म्हणते की मला आॅफीसचा काॅल आला होता लवकरच निघावे लागेल. तू पण प्राॅपर्टी संदर्भात कागतपत्रांची पुर्तता कर आणि ये. माधवला गप्प बघुन ती विचारते की काय झाले? मला असे का वाटते की तू माझ्यापासून काहितरी लपवीत आहे? त्यावर ते काहीनाही असे सांगतात. निलीमा म्हणते की मला पण हे प्रकरण लवकरात लवकर मिटवायचे आहे. तु बरोबर म्हणतो की मलापण त्यांच्यासारखा विचार करावा लागेल वगैरे.खाली सरिता शंका उपस्थीत करते की भाऊजी नाही सांगणार ना? तर दत्ता दिलासा देतात की त्यांनी आपल्याला एकदा नाही सांगीतल्यावर नाही सांगणार. माई म्हणतात की आता शंका घेऊ नका. माधव वरती जातात आणि यमुना खाली येते. दत्ता विचारतात की तू वर कशाला गेली होतीस? माधवच्या खोलीत तर नसेल गेली. ती सांगते की सुसल्याचे काही सामान राहिले होते ते द्यायला आले होते. सरिता बजावते की तिच्यापासून दुर रहा. सरिता चहा केलाय तो घेऊन ये सांगते. ती आत जाते तर दत्ता म्हणतात पेपर्स जपून ठेवायला पाहिजे. अभिराम काॅपी करायला पाहिजे असे सुचवीतो व जातो. यमुना चहा देते व तिथेच घुटमळते. सरिता तिला घालवायला बघते तर ती म्हणते की मी चहाचे रिकामे कप घऊन गेले असते तर ते मी आणते असे सरिता सांगुन तिला घालवते. इकडे अभिराम कपाटाचे दार उघडतो तर त्याला पेपर्सच्या ऐवजी गजरा दिसतो. तो ओरडतो तर सगळे त्या खोलीत जातात व घाबरे होतात. माई घाबरून म्हणतात हा तिचाच गजरा आहे शेवंताचा. तेवढ्यात कौलांवर आवाज येतो. सगळेच घाबरतात. पांडू हसत हसत म्हणतो की हा दगडांचा पाऊस आहे.

भगवती,अग तुझे पदकमल कुठे आहेत? भागाचा गोषवारा नलिहिता अ पासून ज्ञ पर्यंत सर्व वाक्यांसहित भाग उभा केलास की.

भगवती, इतका सगळा टाइपलस.....
___/\___. स्वीकारावा.

<< कालची आमची संगीत मैफील खुपच रंगली. >> ह्येच्यानंतर ताबडतोब 'रात्रीस खेळ ...' बघणां म्हणजे खूपच उंचारून खालीं उडी मारूंची लागली असतली तुमकां !!! खूप लागलां नाय मां ?

भाऊ, तुम्ही मालवणी लिहीत जा हो. मला खूप आवडते ऐकायला. वेगळाच गोडवा आहे त्यात.>>>>>+१०००

भगवती ___/\___

भगवती ग्रेट, थांकु.

माधव कुलुप न लावता खुटी लावतो आणि जातो, डाऊट्ट. माधव आणि ठोकळी मिळून तर नाही करत ना .

भाऊकाका, कमेंट भारी हा.

भगवती खरच तुम्ही ग्रेट आहात अगदी! मी रा. खे. चा हां भाग बघुक नाय जमलो, पण ह्या वाचून पुरो सिन उभो रव्हलो डोळ्यासमोर !
ह्या सिरियलच्या निमित्ताने माका पैन मोडक्यातोडक्या का होईना पण मालवाणित बोलुचि संधि मिळता

कालचा एपीसोड बघीतल्या बघीतल्या लिवायला घेतला म्हणून फ्रेम टू फ्रेेम लिहीला गेला. उद्यापासून थोडक्यात शाॅर्टमधे लिवायचा प्रयत्न करेन

थोडक्यात शाॅर्टमधे लिवायचा प्रयत्न करेन >> नको नको. मग आमका काय कळूचा नाय. अस्साच डिटेलमधी लिव.

भगवती, डिटेलिंगच हवं प्लीज.

बॅगवती तुसी ग्रेट हो . असच डिटेलिंग द्या.

<< डिटेलिंगच हवं प्लीज. >> म्हणजे, ओरिजिनल एपिसोड बघूंचेच बंद करतले हंयले सगळे; ह्यां तर 'पायरेटींग'च्याय पुढचां काम झालां !!

ह्यां तर 'पायरेटींग'च्याय पुढचां काम झालां !! >>

पांडुचे काम करणार्‍या कलाकाराचे नाव प्रल्हाद कुडतरकर आणि या मालिकेचा लेखकही तोच आहे.

Madhav - Mangesh Salvi
Neelima - Prachi Sukhathankar
Archi - Adish Vaidya
Dattaram - Suhash Sirsat
Sarita - Ashwini Mukadam
Ganesh - Abhishek Gavan
Purva - Pooja Gore
Abhiram - Sainkeet Kamat
Aajji - Shakuntala Nare
Pandu - Pralhad Kudtarkar
Devika - Nupur Chitale
Sushma - Rutuja Dharmadhikari
Natha - Vikas Thorat
Gurav - Anil Gawade
Naths's Wife - Pratibha Vale
Chhaya - Namrata Pavasakar
Vakil - Dilip Bapat

Crew
Directed by = Shivaji Badadare
Concept by = Nilesh Mayekar
written by = Pralhad Kudtarkar

(फेसबुकहुन साभार)
https://www.facebook.com/RatrisKhelChale/?fref=ts