'धुरंधर' - आरंभ तो प्रचंड है!

अखेर नेफ्लिवर बघितला one time watch सिनेमा पेक्षा संजयजींचे परिक्षण जास्त आवडले.

मस्त आहे सिनेमा - पण थेटरमध्ये बघण्यातच मजा आहे.

खूप जास्त हिंसाचार आहे असे ऐकत आलो होतो त्यामुळे बघायचा फारसा मूड नव्हता. पण पुस्पासारख्या चित्रपटापुढे यातला हिंसाचार खूप कमी वाटला. बर्‍याच दिवसांनी बॉलीवूडवरची दक्षिणी मळभ दूर झाल्यासारखे वाटले. कितीही फालतू असला तरी हिंदी सिनेमात कथेच्या अनुषंगाने हिंसाचार असायचा. पण गेल्या काही वर्षात मात्र दक्षीणी सिनेमांसारखी हिंसाचाराभोवती ३-४ टाके घालून कथा रचली जात होती. ती प्रथा धुरंधरने मोडून काढली. अप्रतिम स्टोरी टेलींग आहे.

दुसरी आवडलेली गोष्ट म्हणजे ध्वनीमुद्रण! "हम आपके है कौन" पासून सुरू झालेला डॉल्बीचा प्रवास या सिनेमात शिगेला पोहचला आहे. त्या काळात आवाज मोठा करणे आणि वेगवेगळ्या स्पीकर्समधून आवाज पाठवणे याला डॉल्बी म्हणायचे. मग तंत्र सुधारत गेले. साऊंड इफेक्ट्स खरे वाटायला लागले. पण ते होते फक्त इफेक्ट्स - १-२ सिन्सपुरते मर्यादीत. आणि ते साउंड इफेक्ट्स वाले सीन्स आणि इतर सीन्स यातला फरक सहज जाणवून यायचा. पण या सिनेमात तो फरक अगदी कमी आहे. सगळ्यात कळस गाठला आहे तो 'रंबा हो' गाण्यात. गाणं जुनंच आहे आणि पूर्ण हिंसाचार भरला आहे. पण त्या गाण्याचा आवाज आपल्या ९ दिशांनी ऐकू येत राह्तो - खास करून उर्ध्व दिशेने - आणि गोळीबारीचा आवाज समोरून / पडद्याच्या दिशेने. या एका गाण्याकरता सिनेमा थेटरमध्ये बघणे वर्थ आहे. फक्त या तंत्रामुळे चित्रपटाचा साउंड बराच लाऊड झाला आहे. एका मर्यादेपलीकडे कान आणि मेंदू यांना एक प्रकारचा थकवा आल्यासारखे वाटले मला.

तिसरी आवडलेली गोष्ट संगीतातली दृक-श्राव्यता. "ना तो कारवा" ही प्रचंड आवडती रोमँटीक कव्वाली. या सिनेमात ना ती कव्वाली आहे ना रोमँटीक आहे. "गाण्याचा बट्ट्याबोळ केला आहे" हाच एक विचार यायचा डोक्यात ते गाणे ऐकल्यावर. आणि वरताण म्हणजे तो टिपेचा सूर. पण सिनेमा बघताना ते गाणे, त्याचा सूर, त्यातले शब्द हमझाची मनोवस्था तंतोतंत प्रतीत करते. खूपच आवडले ते गाणे तेंव्हा. दुसरे ते अगम्य शब्दांचे गाणे - ना ते शब्द कळायचे ना ती चाल काही खास वाटायची. पण सिनेमात त्यावरच्या स्टेप्स बघताना ते गाणे मस्त वाटले.

चौथी आवडलेली गोष्ट म्हणजे रणवीर आणि राकेश बेदीचा अभिनय. रणवीर बेंबाबा नंतर पहिल्यांदाच इतका आवडला. घार्‍या लेन्सेसचे त्याने चीज केले आहे. प्रत्यक्षात नसली तरी घार्‍या डोळ्यांची माणसे अनेकदा बेरकी वाटतात. इथे त्या डोळ्यांचा बेरकीपणा अचूक दाखवला आहे रणवीरने. राकेश बेदी तर अफलातून आहे या सिनेमात.

इतर पात्रांच्या अभिनयापेक्षा संजय दत्तचा अभिनय खूप 'नाटकी' वाटला. पण त्याहूनही सुमार अभिनय आहे तो अक्षय खन्नाचा. त्याचे ते ओठ चावणे आता खूपच डोक्यात जायला लागले आहे. त्याचे पात्र पण अगदीच ढिसाळपणे उभे केले आहे. तो सिनेमाचा खरा खलनायक, पंण ना त्याचा राग येतो ना त्याची जरब जाणवते.

इतरही काही निगेटीव्ह बाबी आहेत पण त्या न जाणवू देता चित्रपट पुढे जातो हेच त्याचे यश.

छान लिहिले आहे माधव. सर्वांच्या अभिनयाबात मीही अगदी हेच लिहिले होते. अक्षय खन्ना आणि संजय दत्तच्या कामाचे एवढे का कौतुक होत आहे माहीत नाही. त्यांच्यापेक्षा राकेश बेदी आणि रणवीरचाच अभिनय सरस आणि आव्हानात्मक होता. ध्वनीमुद्रणाबाबतची निरीक्षणं अचूक वाटली. मलाही परत पहायचा आहे.

पण गेल्या काही वर्षात मात्र दक्षीणी सिनेमांसारखी हिंसाचाराभोवती ३-४ टाके घालून कथा रचली जात होती >>>

माधव छान लिहीले आहे. इथे थिएटरमधे पाहताना एका ट्रेलरला इतका आवाज आला की साडेतीन तास हा असाच आवाज येणार का असा प्रश्न पडला. पण प्रत्यक्ष पिक्चर चालू झाल्यावर आवाजाची लेव्हल ओके वाटली. कानठळ्या बसत आहेत असे वाटले नाही. भारतात जेथे एसी असतो तेथे एसीचे बिल दुसरे कोणीतरी भरणार असल्यासारखे कमालीचे थंड करून टाकतात तसे आवाजाचे करत असतील तर माहीत नाही.

संजय दत्तबद्दल - ते मुद्दाम स्टायलाइज्ड केले असावे असे वाटले. थोडा कॉमिक टचही आहे. कुर्बानी मधला अमजद आहे तसा (अर्थात तो फारच मस्त होता)

ते अरेबिक का काय ते गाणे इतके काही खास वाटले नाही. आता आपल्याकडे हळदीकुंकू समारंभाला एण्ट्री करताना ते वाजवून त्यावर नाचत रील बनवतात ते पाहिल्यावर तो रॅपर माउण्ट सिनाई का कोणता जवळचा एखादा पर्वत शोधून तिकडे निघून जाईल. अफगाण असेल तर हिंदुकुश.

फा, आम्ही ३ दा वेगवेगळ्या थिएटरला पाहिला आणि तीनही वेळा साऊंड इफेक्ट वेगळा होता. तेव्हा थिएटरवर डिपेंड करत असावं.
सगळ्या कार्यक्रमात एंट्रीला इनक्लुडिंग हळदीकुंकु लोकं अक्षय खन्नाच्या गाण्यावर नाचत येतायत. एकेक वेडेपणा.

सगळ्या कार्यक्रमात एंट्रीला इनक्लुडिंग हळदीकुंकु लोकं अक्षय खन्नाच्या गाण्यावर नाचत येतायत. एकेक वेडेपणा.>> अगदीच !! काहि रिल मधे गाण अरेबिक आणी स्टेप्स "नाच रे मोरा लेव्हलच्या "

बायकांच्या फोटो ऑब्सेशनबरोबरच आता रिल करुन पकवतात.

काल नेफ्लिवर पाहायला सुरवात केली. खुप मोठा आहे, संपता संपेना. कोणे एके काळी तिन तासांचे चित्रपट असत, आता तो ट्रेंड परत येतोय बहुतेक.

चित्रपट अतिशय वेगवान आहे. जास्त विचार करायला सवड मिळत नाही. तरीही त्यात हमझाची प्रेमकथा खटकली. तिच्या बाजुने तर खटकलीच पण एक हेर जो घरात बसुन डायरीत सगळे लिहुन ठेवतोय तो घरात दुसर्‍या व्यक्तीला जागा देतो हे खटकले. ती व्यक्ती स्त्री असेल तर ती कधीतरी घर आवराआवरी करणार आणि त्यात आपले गुपित तिच्या हाती लागणार एवढे तरी त्याला कळायला हवे. (त्याने हिंदी चित्रपट तितके पाहिले नसणार )

हेराला सिस्टिममध्ये वर जाणे आवश्यक आहे. तो बाहेर राहुन आतली बातमी कशी मिळवणार? हमझा तितका विश्वास संपादन करतो आणि आतल्या सर्कलमध्ये जातो म्हणुन तर त्याला मोठा हल्ला होणार हे कळते. तो दुकानात चहा ओतणाराच राहिला असता तर कसे कळले असते?? सगळे यशस्वी हेर अगदी व्यवस्थित सिस्टिममध्ये घुसले होते असे इतिहास सांगतो.

हमझा बलोच प्रांतात पहिल्यांदा जातो तेव्हा त्याला तिथे ओळखणारे कोणीच कसे नाही हा प्रश्न सलमान डकैतला पडेल का असे तो प्रसंग पाहताना वाटले होते.

इथल्या काही लोकांचे प्रतिसाद वाचुन माझा भलताच गैरसमज झालेला. खुपच ग्लोरिफाईड देशभक्ती वगैरे दाखवलीय वगैरे वाटले होते. प्रत्यक्षात तसे काही वाटले नाही. जे प्रत्यक्षात घडले ते तसेच दाखवले त्याला ग्लोरिफिकेशन म्हणायचे??

२६/११ला जे थेट प्रक्षेपण आणि कमेंटरी माध्यमे दाखवत होती ते बघुन तेव्हाच चिड आली होती. ते बघुन पाकिस्तानातले हँडलर्स इथल्यांना गाईड करत होते हे तेव्हाही पेपरात आले होते. तेच दाखवले चित्रपटात.

भविष्यात तसे सरकार येईल हा संवाद वर प्रतिसादात जोरकसपणे लिहिलाय त्यामुळे तो चित्रपटातही जोरकसपणे येईल असे वाटले होते. पण प्रत्यक्षात तसे वाटले नाही. दोन कलिग्स सरकारी प्रायोरिटिजवर बोलताहेत, यांच्या प्रायोरिटिज वेगळ्या आहेत ज्याला महत्व भविष्यात कधी मिळेलही असे ते बोलताहेत असे मला वाटले.

२६/११ हे सरकारी अपयश आहे असे चित्रपट सुचित करत नाही. देशात हल्ला होणार हे गुप्तचर यंत्रणा सांगते पण नेमके ठिकाण तिला सांगता येत नाही. वेगवेगळी ठिकाणे सांगितली जातात हे हाइलाईट केलेय की. टाळलेले दहा हल्ले कोणाला कळत नाही पण झालेला एक हल्ला हायलाईट होतो ह्या अर्थाचे वाक्य चित्रपटात आहे.

असो. आपण जो चश्मा घालुन जग पाहतो तसे ते दिसते हे सत्य ह्या चित्रपटावरच्या प्रतिक्रिया वाचुन परत एकदा पटले.

सत्य व कल्पिताची अद्भुत सांगड चित्रपट घालतो आणि त्यामुळे ही हेरकथा खरी वाटते हे चित्रपटाचे यश आहे. कोणाला सत्यही खटकत असेल तर काय करणार…

अक्षय खन्ना आणि संजय दत्तच्या कामाचे एवढे का कौतुक होत आहे माहीत नाही. त्यांच्यापेक्षा राकेश बेदी आणि रणवीरचाच अभिनय सरस आणि आव्हानात्मक होता>>>

सहमत. अक्षय खन्ना तितका प्रभावी वाटला नाही जितका उदो उदो होतोय. संजय दत्तला तर वेगळे काही करायची गरज पडलीच नाही आणि तसे वेगळे काही लिहिलेलेही नाही. त्याचे असणे पुरेसे झालेय.

चित्रपटाचा आवाज खुपच श्रवणीय आहे हे मोबाईलवर ईअरफोन लाऊन ऐकताना जाणवते. माधव यांच्या प्रतिसादाशी सहमत.

हआहैकौ न्यु एक्सेलसियरमध्ये पाहिलेला. तिथे गाणे सुरु झाले की डॉल्बी सुरु करत

धुरंधर विथ डॉल्बी थेटरात जबरदस्त वाटला असणार यात शंका नाही.

सायो, आता आयुष्यातली प्रत्येक घटना सोशल मिडियावर शेअर करण्यासाठी घडते. चार बाया घरात आल्या आणि त्यांनी हळदकुंकू लाऊन घेतले यात काय मजा?? बाजारच करायचा असल्यामुळे आपण कसल्या पार्श्वभुमीवर काय दाखवतोय हा विचार कोणी करत नाही. ज्याला लाइक्स व शेअर जास्ती ते आम्ही करणार

आता आपल्याकडे हळदीकुंकू समारंभाला एण्ट्री करताना ते वाजवून त्यावर नाचत रील बनवतात ते पाहिल्यावर तो रॅपर माउण्ट सिनाई का कोणता जवळचा एखादा पर्वत शोधून तिकडे निघून जाईल. अफगाण असेल तर हिंदुकुश

अरेबिक गाणं आणि नाच रे मोरा स्टेप्स
>>>
ठसका लागून चहा सांडला ना माझा…

रीळ मधील बालिश स्टेप्सला पर्याय नसतो. ते हौस म्हणून केले जाते पण अंगात नाचाची कला सर्वांच्याच नसते.
मला खरे तर ज्यांना नाच येत नसूनही जे नाचायची हिंमत दाखवतात त्यांचे कौतुक वाटते. मी लग्नाच्या वरातीत किंवा गणपती मिरवणुकीत देखील अश्यांचेच निरीक्षण करत असतो. हा स्वतंत्र धाग्याचा विषय आहे. काढतो कधीतरी..

@ धुरंदर, दुसरा भाग लवकर येत आहे म्हणजे पहिला रिलीज होताना जवळपास तयारच असेल.
पहिल्यात अक्षय खन्नाची हवा झाली आहे. आता दुसऱ्यात त्याला पब्लिक डिमांड वर फ्लॅशबॅकमध्ये छोटा मोठा कॅमिओ करायला आणतात का याची उत्सुकता..

तसेच दुसऱ्यात अजेंडा प्रोपोगांडा वगैरे जे काही असते ते सुद्धा जोरदार असेल अशी शक्यता बरेच जण वर्तवत आहेत. त्याचीही उत्सुकता राहील.

मला खरे तर ज्यांना नाच येत नसूनही जे नाचायची हिंमत दाखवतात त्यांचे कौतुक वाटते.
>>>>
नाचायला कुणाचीच हरकत नाहीये हो...
पण सोमिवर ते व्हिडीओ टाकून आमच्यावर इमोशनल अत्याचार का?
त्यात परत परिचयातल्या लोकांचे व्हिडीओ असले तर जबरदस्तीच्या लाईक टाकावा लागतो ना.
आणि मग भारंभार तसलेच रील्स दिसत राहतात.

आणि मुळात हळदी कुंकवाला कसली एंट्री? म्हणजे जिने आमंत्रण दिले ती करते की पाहुण्या बायका करतात?

नाच येत नसून नाचणारे असतात तसे गाता येत नसून गाणारेही असतात. येत नसेल तरीही चांगले मानुन घ्या यावरून करा-ओके शब्दाचं सार्थक झाल्या सारखे वाटते. पाहायला नको वाटत असेल तर डोळे बंद करता येतात , दुसरीकडे पहाता येते. पण कानांचे तसे नाही. एक प्रकारची निर्वणावस्था प्राप्त करावी लागते. सोमीवर अर्थात न ऐकण्याचा, न पाहण्याचा पर्याय असतो, न पाहता, न ऐकता आवश्यक तिथे लाईक देऊन टाकता येतो.

सध्या आपण सोशल मीडियासाठीच तर जगतो. कॅमेरा नव्हता किंवा सहजसाध्य नव्हता तेव्हा लोक कुठे गेले तर तिथे पाहिलेलं डोळ्यांत आणि मनात साठवून घेत. कॅमेरा आला तसं कॅमेर्‍याच्या डोळ्यांनी पाहून अल्बम छापून आपल्या परिचितांना छळू लागले. (आठवा पु ल). लग्नाचे अल्बम आणि व्हिडियो दाखवून छळ नाही का करायचे?
आता मोबाइल फोनने फोटो व्हिडियो काढणं सोपं झालं.
तसंच इंटरनेट मुळे आपण जगतो ती प्रत्येक गोष्ट जगाला दाखवणं सोपं झालं. रोज काय खाल्लं प्यालं ल्यालं केलं हे सगळं आपण आपल्या सोशल अकाउंटवर दाखवतो.
फार कशाला. पूर्वी लोक सिनेमा बघून आले की फार तर मित्रपरिवारात चर्चा करत. आता सिनेमा बघायला जेवढा वेळ लागला असेल त्याच्यापेक्षा जास्त वेळ सोशल मीडियावर त्याबद्दल चर्चा करण्यात घालवतो.

तर त्या रील बनवणार्‍या तुम्हांलाही विचारू शकतील, तुम्ही असं का करता? ज्याची त्याची हौस, आनंद मानायची पद्धत आणि कल्पना. तसंही हळादीकुंकू म्हणजे आपल्या साड्या दागिने क्रोकरी इंटरियर एकमेकांना दाखवण्यासाठीचं गेट टुगेदरच ना?

सगळे रीलच बनवतात असे नाही. काही धुरंधर स्त्रिया समाजोपयोगी माहिती प्रसारित करतात.

नाचायला कुणाचीच हरकत नाहीये हो...
पण सोमिवर ते व्हिडीओ टाकून आमच्यावर इमोशनल अत्याचार का?
>>>>>>

नाही बघायचे.
मी तेच करतो

पण ज्यांना नाचायचे आहे, अपलोड करायचे आहे आणि ज्यांना ते आवडीने बघायचे आहे या सर्वांना आपण केवळ आपल्याला ते आवडत नाही म्हणून विरोध करू किंवा नावे ठेवू शकत नाही ना.

हो, पण वल्गर असेल तर नक्कीच आक्षेप घ्यायला हवा.

एखादी लिंक द्या ना प्लिज... आम्हालाही मजा घेऊद्यात थोडी...>>> सन्जय तुम्ही दिलिये साधारण त्याच लेव्हलची होती..सापडली तर देते.

@ धुरंदर, दुसरा भाग लवकर येत आहे म्हणजे पहिला रिलीज होताना जवळपास तयारच असेल.>> १९ मार्च !!
यशराजच्या स्पाय युनिव्हर्सला अक्षरशः चुड लावलिये धुरंधरने.
अक्षय खन्ना बाबत माधव आणी अस्मिताशी सहमत ... सन्जय दत्तसाठी हा हातखन्डा रोल आहे नविन काही जाणवले नाही किबहुना पठाणी ड्रेस पण त्याने घरुनच आणला असेल.

नाटकी' वाटला. पण त्याहूनही सुमार अभिनय आहे तो अक्षय खन्नाचा. त्याचे ते ओठ चावणे आता खूपच डोक्यात जायला लागले आहे. ........ माधव, एकदम बरोबर.

अरेबिक गाणे आणि नाच रे मोराच्या स्टेप्स.......

प्राजक्ता, नाच रे मोरा
यशराजच्या स्पाय युनिव्हर्सला अक्षरशः चुड लावलिये धुरंधरने. >>>> मला फार बरे वाटले. आदित्य धर कशातही अडकला नाही, आर्थिक यशाचे रेकॉर्ड ब्रेक केले, शिवाय आऊटसायडर आहे. तसेच पाहिजे ईनसायडर्सना!

नाच रे मोरा >>>

आज शेवटी धुरंधर पाहीला, खरोखर अक्षय खन्ना काही इफेक्टिव वाटला नाही, रणवीरसिंह चा लुक नी अभिनय पहिल्यांदाच आवडले, पाकिस्तान छानपणे दाखवलंय, खर्या घटना नी सिनेमाची उत्तम सांगड घातलीय, ३ तास लांबी फाय वाटली, २ तासात आटोपता आला असता, आर माधवनने भाजप
कार्यकर्त्याचा रोल छान वठवला आहे.

रणवीरने हे पोस्टर जस्ट पोस्ट केलय … कान्ट वेट !

वॉव!! कान्ट वेट फॉर १९ मार्च

ग्रेट.. मी तर असाही दरवर्षी १९ मार्चची महिनाभर आधीपासून वाट बघत असतो

उरी आणि धुरंधर मधले मोदीजी आणि डोवाल धडा धड निर्णय घेतात आणि प्रत्यक्षात लष्कराचे जनरल म्हणतात की ऐन वेळेस निर्णय घेता आला नाही. खरं काय खोटा काय काहीच कळत नाही आजकाल.

आला टिझर
https://youtu.be/CN0lNff-zm0?si=MJDWR1b4mJDEE-ph
काही भाग पार्ट १ मधले आहेत तरी भारी वाटतय !

धुरंधद्वेषी मित्र >>> असे काही नसते. ते कुठल्यातरी राजकीय पक्षाचे द्वेषी असतील. ज्यांचा स्वतःचा काही राजकीय अजेंडा असतो त्यांना दुसऱ्यांच्या राजकीय अजेंड्याचा त्रास होतो. सामान्य चित्रपट प्रेमी जनता केवळ पिक्चर बघते. तो चांगला असेल तर एन्जॉय करते. बंडल असेल तर इग्नोर मारते.

तुम्ही पहिल्याच दिवशी बघा आणि त्याच वीकेंडला तुमचा लेख येऊ द्या. लोकं पहिल्याच आठवड्यात मोठ्या संख्येने बघणार तो चित्रपट आणि त्यावर लिहायला बोटे शिवशिवत असणार. ते एकाच धाग्यात लिहितील.