'धुरंधर' - आरंभ तो प्रचंड है!

फारएण्ड, तुमच्या या प्रतिसादातून सकारात्मक लहरी जाणवतात. सोशल मीडीयात अशा प्रकारे कुणी चर्चा करू शकतं ही गोष्ट दुर्मिळ आहे. अशा वेळी १०० टक्के सहमती असो नसो, अशा व्यक्तीशी चर्चा करणे आनंददायी ठरतं. सहमतीचे मुद्दे हायलाईट करणे, त्याची नोंद घेणे आणि असहमतीच्या मुद्द्यांवर बचावात्मक न होणे किंवा आक्रमक न होता योग्य त्या भाषेत प्रतिवाद केला. माझेच बरोबर असा एकही मुद्दा आढळला नाही. हे फार फार दुर्मिळ आहे. त्यामुळे एक असा व्यक्ती असला तरी इतरांनाही गृहीत न धरण्याचा पाठ तुम्ही घालून दिलात.

तुमचे आभार.

सोशल मीडीयात अशा प्रकारे कुणी चर्चा करू शकतं ही गोष्ट दुर्मिळ आहे. >> १००++
समतोल, कुठलाही अभिनिवेश नसलेले लिखाण आणि संसदीय भाषेचा वापर यामुळे फारएंडचे लिखाण वाचनीय असतं.

>>
या पिक्चरला विरोध करणारे धृव राठी सारखे लोक पाक प्रेमी किंवा इव्हन पाक धार्जिणे आहेत असे मला अजिबात वाटत नाही.
<<
दुसर्या बाजूला पाकिस्तानबद्दल नक्कीच एक सॉफ्ट कॉर्नर आहे. अशांना पाकिस्तानला काळ्या रंगात रंगवलेले आवडत नाही. खरोखर घडलेल्या घटना पाकिस्तानची भारताबद्दल असलेल्या द्वेषाची ग्वाही देतात. हजारो जखमा करून भारताला रक्तबंबाळ करण्याचे झिया उल हकने अधिकृत रित्या केलेले धोरण आजही पुढे चालू आहे ही वस्तुस्थिती दुर्लक्ष केली जावी आणि शांतिपाठ गायले जावेत अशी ह्या गटाची अपेक्षा आहे. असे करणारेच चित्रपट ते उचलून धरतात. उदा अनुपमा चोप्रा. कदाचित बॉलिवूडवरील दाऊद प्रभृती लोकांचा प्रभाव दबाव यामागे असू शकेल.
अशा विचारांना पाकप्रेमी म्हणावे की अमन की आशा चिरंतन जागृत ठेवणारे आंधळे भक्त म्हणावे की गांधीवादी म्हणावे हा आपापला प्रश्न आहे. पण अशांना फक्त एकाच विचारांचे चित्रपट बघायला मिळावेत अशी आशा अपेक्षा असते. आणि दुसरी बाजू दाखवणारे चित्रपट आले की आपली सर्व अस्त्रे वापरून त्याला नामोहरम करण्याचे अ थक प्रयत्न केले जातात हे उघड आहे.

ज्यांना कुणी शहाणे केलेले आवडत नाही त्यांच्यासाठी वरची पोस्ट सुंदर आहे.

विरोधी विचार सहन होत नसल्याचे एक उत्तम उदाहरण म्हणजे वरची शेरेबाजी!

ही पोस्ट सुद्धा तेव्हढीच सुंदर.

दुसर्या बाजूला पाकिस्तानबद्दल नक्कीच एक सॉफ्ट कॉर्नर आहे.>>>

उलट असावे. भारतातील काहींबद्दल खुप हार्ड, दगडी कॉर्नर आहे आणि त्यामुळे तुलनेत पाकबद्दल सॉफ्ट कॉर्नर वाटायला लागतो.

अरे किती ते कल्पनादारिद्र्य!!
उत्तर नसले कि पाकिस्तानी किंवा देशाचे शत्रू किंवा देशाबद्दल प्रेम न. यापलिकडे इवलासा मेंदू विकसित होतच नाही. तरी शिबिरात पोहे उपम्या ऐवजी मेदूवडा ठेवा म्हटले तर रागाने नव्हे फणकाऱ्याने बघतात.

"आज मेंदू वडा खायला घालायला सांगता उद्या म्हणाल आम्ही 15 ऑगस्ट, तिरंगा झेंडा, जनगणमन आणि प्रजासत्ताकला विरोध केला होता ते शिकवा. आम्ही वाजपेयींच्या काळात कंदाहार ला जाऊन अतिरेकी सोडले त्यांनीच बॉंब स्फोट केले हे शिकवा. कारगिल मधे घुसखोरीची इंटेल असताना काणाडोळा केला. हे शिकवा. यांना अकलेचा वापर करायला शिकवले तर आम्ही काय हरी हरी करावे का? अहो यांच्या मेंदूला काम दिले तर पुलवामा मधे स्फोटके कशी आली हे विचारणे पाकिस्तान प्रेम असेल तर मुंबई बॉम्बस्फोट प्रकरणी एक खुरटी दाढीवाला रेकीमास्टर जे बोलत होता ते कसे पाकिस्तानप्रेम नाही?

मेदूवडा नाही म्हणजे नाही. त्यांना आम्ही सूज्ञ म्हणतो त्या भ्रमात राहू द्या. तुमचे शहाणपणाचे सल्ले तुमच्या कडेच ठेवा"

जुन्या मराठी सिनेमात नवरा बायकोच्या भांडणात 'तुमचं माझ्यावर प्रेमच नाही मुळी' हे ब्रम्हास्त्र बायकोकडे असे तसे 'तुम्ही पाकिस्तान प्रेमी अहात' हे ब्रह्मास्त्र मोदीभक्तांकडे असते. पहिल्या सर्जिकल स्ट्राईक च्या ' वेळी '३०० अतिरेकी मेले' , 'त्यांचे F16 आपण पाडले' असे म्हणत लोक नाचत असताना थोडीशीही शंका व्यक्त केली की पाकिस्तान प्रेमाचा शिक्का बसत असे, आताही आपले राफेल पडले हे मान्य करणारे पाकिस्तान प्रेमी ठरतात. पुलवामा पहेल्गाम इथले intelligence failure दाखवणारे पाकप्रेमी ठरतात. कालाय तस्मै: नमः

आज पाहिला हा चित्रपट.
पहिल्या पानावर दीपांजलीने लिहीले आहे त्याला पूर्ण अनूमोदन.
चित्रपट अतिशय वेगवान आहे. नुसता वेगवानच नाही तर प्रेक्षकांवर जबरदस्त पकड ठेवतो. आणि तद्दन कमर्शिअल चित्रपट आहे. कुठलाही, कसलाही प्रोपगंडा जाणवला नाही, इस्लामफोबिया पण जाणवला नाही. एवढी काँट्राव्हर्र्सी झाली त्याचा चित्रपटाला फायदा झाला. संवाद वगैरेही अगदी तद्दन व्यावसायिक चित्रपटाचे आहेत.
रणवीर सिंगबद्दल बर्‍याच लोकांनी लिहीले आहे. बाकी स्टार कास्टही मस्त.

मात्र १९९९, २००१, २००८ या घटना पाहताना राग, दु:ख, निराशा वाटलं.
बाकी सर्व बाजूला ठेवून 'देश' प्रथम हे कधी होणार?

या धाग्यावर चिदंबरम आणि त्यांच्या मुलाचा उल्लेख आहे. त्यामुळे हा लेखही इथे अप्रस्तुत ठरू नये.

असेल तर अ‍ॅडमिननी उडवावा.

एखाद्याला पाकिस्तान प्रेम असणे म्हणजे काय ह्याची व्याख्या व्यक्तीसापेक्ष आहे.
पाकिस्तान का बनला आहे? भारतातील मुस्लिम सुरक्षित राहू शकत नाहीत. त्यांना इस्लामवर आधारित देश हवा आहे म्हणून. असा देश राजकीय पातळीवर भारताला एक हिंदू देश मानत आला आहे आणि कायम भारताच्या कुरापती काढत आलेला आहे.
दुसरीकडे पाकिस्तानात गेल्यावर तिथले अनेक नागरिक भारतीय लोकांचा आतिथ्य करतात. प्रेमाने वागतात. ह्यावरून अनेक लोक असे समजतात की पाकिस्तान हा खरे म्हणजे भारताचा मित्रच आहे. कुणीतरी दहशतवादी गट पाकिस्तानात लपलेले आहेत ते पाकी आणि भारतीय दोन्ही लोकांना छळत असतात. पण म्हणून पाकिस्तान वाईट नाही. म्हणून कितीही हल्ले झाले तरी आपण पाकिस्तानशी मैत्रीच केली पाहिजे वगैरे.
दुसर्या बाजूला असले स्पष्टीकरण मान्य नाही. पाकिस्तान हा कट्टर दुष्मन आहे. ह्या सापाला कितीही दूध पाजा, तो विषारी डंखच करणार.
बॉलीवूडचे अनेक चाकोरीबद्ध सिनेमे पहिली भूमिका ठासून मांडत असतात.
धुरंधरने दुसरी भूमिका काही प्रमाणात मांडली आहे.

पाकिस्तानपेक्षा अमेरिका जास्त भारतद्वेष्टा आहे. ओबामाचा अपवाद.
सध्या तर आणखीनच ठळकपणे दिसतंय.
आणि भारतातले भगवेच ट्रंपवर चिडलेत - ज्यांनी ट्रंपसाठी होमहवन केलं होतं. केम छो ट्रंप केलं होतं

>>
पाकिस्तानपेक्षा अमेरिका जास्त भारतद्वेष्टा आहे. ओबामाचा अपवाद.
<<
अमेरिकेने २६/११ सारखे भारतातील एखाद्या मोठ्या शहराला अनेक दिवस वेठीस धरणारे किती हल्ले केले ?
अमेरिकेने भारताशी किती युद्धे केली?
अमेरिकेने भारताच्या संसद, सर्वोच्च न्यायालय, राष्ट्रपती भवन अशा कुठल्या मानाच्या जागी अतिरेकी सोडून गोळीबार करून भारतीय नागरिक मारले?
अमेरिकेने भारताची किती विमाने अपहृत करून नेली?
अमेरिकेने भारताच्या कुठल्या पर्यटनस्थळी अतिरेकी पाठवून तिथले निरपराध पर्यटक गोळ्या घालून मारलेत?
अमेरिकेत किती भारतीय पोटापाण्यासाठी स्थलांतरित आणि नंतर स्थायिक झाले आहेत? त्यांना किती द्वेष सहन करावा लागतो आहे?
पाकिस्तानात किती भारतीय पोटापाण्यासाठी स्थलांतरित आणि नंतर स्थायिक झाले आहेत?
अमेरिकेने किती प्रमाणात बनावट भारतीय नोटा छापून भारतात तस्करी करून आणून भारताची अर्थव्यवस्था खिळखिळी होण्यासाठी प्रयत्न केले आहेत?

भारतातले अनेक अणुशास्त्रज्ञ अचानक का मरू लागले?
१९७० मध्ये बांग्लादेशी निर्वासितांमुळे भारतावर आर्थिक ताण आला. तिथे पाकिस्तानमागे अमेरिकेचा हात होता.
१९७४ आणि ९८ च्या अणुस्फोटांनंतर घातलेल्या निर्बंधामुळे भारताची आर्थिक पीछेहाट झाली. आता टॅरिफमुळे होतेय आणि कपटी चीनला जवळ करावं लागतंय. याचा परिणाम सगळ्या भारतीयांना भोगावा लागलाय आणि लागतोय.
दहशतवाद हा फक्त जीव घेण्यापुरता नसतो. आर्थिक दहशतवादाचे परिणाम सर्वदूर , खोलवर आणि दीर्घकाळ होतात.

शेंडे खरंच इतके भाबडे आहेत?? मला तर अश्रू आवरत नाहीयेत!!

अमेरिका एक रोगग्रस्त मानसिकतेचा देश आहे. तिचे अध्यक्ष डोनाल्ड ट्रंप हे एक वेडपट मनुष्य आहेत. हा माणूस गझनीच्या महंमदाचा अवतार आहे. त्याचे भक्त हे भारताचे शत्रू आहेत कारण ट्रंपने भारताला शत्रू म्हटलेले आहे. ट्रंपला कुणीही मनोरूग्णांच्या इस्पितळात घेऊन जाऊ शकत नाही कारण तो शक्तिशाली आहे. पोपट मेलाय हे त्याला कोण सांगणार ?

पन त्याच्या भक्तांना पकडून मेंटल हॉस्पिटलमधे भरती करता येऊ शकते.

भाबडे, अबोध, अजाण असतील तर ठीक आहे हो. प्रबोधन, उद्बोधन करता येईल.
पण जाणकार असूनही असा भाबडा युक्तिवाद करावा लागत असेल, तर किती शोकांतिका हो त्यांचीच.

अमेरिकेच्या पोटात आपल्याबद्दल खदखद असेल.
पण म्हणून अमेरिका आणि पाकिस्तान तुलना काही पटली नाही.
कित्येक सामान्य भारतीय अमेरिकेत जातात आणि ग्रीन कार्ड घेत तिथेच कायमचे स्थायिक होतात.
पाकिस्तानात कोणी जात नाहीत.

अमेरिकेच्या पोटात आपल्याबद्दल खदखद आहे की नाही हा भाग वेगळा. निक्सन इंदिरेबद्दल काय बोलला होता, नोबेल प्राइज मिळालेल्या हेन्री किसिंजरचे विचार काय होते हे माहीत करून घ्या.

अमेरिका हा गुंड देश आहे. शक्य तेवढा भाग आपल्या अधीन असावा असं त्याला वाटतं. आपल्या एरियात कशाला, जगात दुसरा कोणी मोठा झालेला चालत नाही. व्हिएतनामशी युद्ध करायला काय कारण होतं? झाला तो देश कम्युनिस्ट तर तुमच्या बापाचं काय जातं? तेच आता व्हेनेझुएलाबाबत. बांग्लादेश स्वातंत्र्यासाठी झगडत होता, पाकिस्तानी सैन्य तिथे जिनोसाइड करत होतं, तेव्हा तिथला अमेरिकी राजदूत कळकळीने अमेरिकन सरकारला कळवत होता, हे थांबवा असं सांगत होता. पण अमेरिकेला मानवतेपेक्षा आपले हितसंबंध महत्त्वाचे वाटले.

भारतात बांग्लादेशी इतक्या मोठ्या प्रमाणात येण्याचं कारण अमेरिकेचा पाकिस्तानला पाठिंबा.

बांग्लादेशातली आणि आता पॅलेस्टाइनमधली जिनोसाइड अमेरिकन करदात्यांच्या पैशाने होते.

त्यांनी इराक बेचिराख केला. अफगाणिस्तान केला. अनेक देशांतली डावी सरकारी उलथण्यासाठी कट कारस्थानं केली.

तो बेसिकली भांडवलशाही देश आहे. त्यांना फक्त स्वतःचा फायदा हवा असतो. दोन देशांत युद्धे लावून दोघांनाही शस्त्रे विकू शकतात. त्यासाठी लोक
अमेरिकेत जातात ते स्वतःच्या उत्कर्षासाठी. अमेरिका चांगली आहे, देवाची दुनिया आहे म्हणून नाही. तिथे अजूनही तुलनेने लोकशाही वातावरण आहे. पण तेही सरसकट नाही. त्यातल्या अनेकांना कुठून या दरिद्री देशात माझा जन्म झाला असं वाटत असतं ( असं मोदीच म्हणालेत).
याबाबतीत भारत आणि पाकिस्तान सारखेच आहेत. तर कोण भारत सोडून पाकिस्तानात कशाला जाईल. लोक अमेरिकेत जातात , पाकिस्तानात नाही हा बिनडोक मुद्दा आहे.

भारतातले अणुशास्त्रज्ञ अचानक मरू लागले, त्यात अमेरिकेचा हात नाही, हे खात्रीने सांगू शकता का?

भारत १९४७ मध्ये समाजवादी झाला तर यांच्या बापाचं काय गेलं?

अमेरिकन फार्मा इंडस्ट्रीचा इतिहास तर काळाकुट्ट आहे. यामागे भांडवलशाही आहेच. पण तिसर्‍या जगाबद्दल, आफ्रिकी काळ्या लोकांबद्दल तुच्छता आहे. हे लोक जगले काय मेले काय , त्यांना फरक पडत नाही. मेलेले हवेच असतील.

आणि ढोंगीपणा असा की हा देश इतर देशातल्या ह्युमन राइट्सबद्दल रिपोर्ट बनवतो.

ऋन्मेष, तुम्ही मागच्या गोष्टी लक्षात ठेवत नाही, ऑब्जेक्टिव्हली विचार करता असं अनेकदा म्हणता. तुमच्या फॅन क्लबलाही तसं वाटतं. पण माझा अनुभव आणि मत तसं नाही. माझे मुद्दे खोडायला तुम्ही तत्परतेने येता आणि त्यातलं गांभीर्य कमी करता - ट्रिव्हियलाइज करता. मुद्दाम डायव्हर्ट करता असं माझं दीर्घकाळचं निरीक्षण आणि ठाम मत आहे. मला त्याने फरक पडत नाही. याचसाठी तुम्हां ला होता होईतो इग्नोर करतो. पण जिथे तो कॉझ - मुद्दा मला मह त्त्वाचा वाटतो, तिथे नाइलाजाने लिहावं लागतं.

हे अवांतर आहे. पण ऑफिसात उशीरपर्यंत थांबून काम कराव्या लागणार्‍या लोकांबद्दल आणि ठरवून मूल नको म्हणणार्‍यांबद्दलची तुमची मतं तुमच्या मर्यादित वर्तुळ , अनुभव आणि विचारसरणीतून आलीत . आणि ती तुम्ही युनिव्हर्सल ट्रुथ - त्रिकालाबाधित सत्य असल्यासारखी लिहिलीत. रोहित शर्माने आपल्या सहखेळाडूंना आईबहिणीवरून लैंगिक शिव्या देण्याचं तुम्ही केलेलं समर्थन विशेषतः तुमच्या मावशी आईच्या वयाच्या फीमेल फॅन क्लबने वाचावं असं मला वाटतं.

हे बरेच दिवस लिहायचं होतं. आज लिहिलं. इथे थांबतो. तुमच्यावर घालवायला माझ्याकडे यापेक्षा जास्त वेळ नाही.

पाकिस्तान कट्टर दुश्मन होत्यात तिथल्या मिलिटरीचा स्वार्थ आणि हेतू आहे. त्यानिमित्ताने त्यांना देशावर कंट्रोल ठेवता येतो. रकाही राजकारण्यांनाही भारत द्वेष हाच सत्ता टिकवायचा मार्ग वाटतो. या दोन्हीमागे पुन्हा अमेरिका आहे. अमेरिकेने पाकिस्तानातून अंग काढून घेतले असते तर फरक पढला असता. आता चीन दुसरी अमेरिका होतो आहे.
आपलं नष्टचर्य संपत नाही.
सापाला दूध पाजणारे हे दोघे आहेत. यात पाकिस्तानी जनतेचे पण हाल आहेत.

>>
भारतातले अनेक अणुशास्त्रज्ञ अचानक का मरू लागले?
१९७० मध्ये बांग्लादेशी निर्वासितांमुळे भारतावर आर्थिक ताण आला. तिथे पाकिस्तानमागे अमेरिकेचा हात होता.
१९७४ आणि ९८ च्या अणुस्फोटांनंतर घातलेल्या निर्बंधामुळे भारताची आर्थिक पीछेहाट झाली. आता टॅरिफमुळे होतेय आणि कपटी चीनला जवळ करावं लागतंय. याचा परिणाम सगळ्या भारतीयांना भोगावा लागलाय आणि लागतोय.
दहशतवाद हा फक्त जीव घेण्यापुरता नसतो. आर्थिक दहशतवादाचे परिणाम सर्वदूर , खोलवर आणि दीर्घकाळ होतात.
<<
जेव्हा अमेरिका पाकिस्तानपेक्षा वाईट आहे असे तोंडाला येईल ते विधान ठोकून दिले जाते तेव्हा अमेरिकेच्या भारताशी संबंधित चांगल्या आणि वाईट कामांची तुलना केली जावी. तशीच तुलना पाकिस्तानने भारताशी संबंधित केलेल्या चांगल्या वाईट कामांची केली जावी आणि मगच अकलेचे तारे तोडावेत.
अमेरिकेची भारतासाठी चांगली कामे. इंटेल, अ‍ॅपल, गुगल, ओरॅकल, अ‍ॅमेझॉन, फेसबुक/मेटा, सिस्को, टेक्सस इन्स्ट्रुमेंटस, मर्क, फायजर, अशा कितीतरी कंपन्यांनी आपली ऑफिसे भारतात उघडली आहेत. त्यातून असंख्य भारतीयांना रोजगार मिळतो आहे. अब्जावधी डॉलर कमाई होते आहे. अनेक अमेरिकन कंपन्या भारतातील इन्फोसिस आदि कन्स्लटिंग कंपन्यांना असंख्य प्रोजेक्ट देतात. त्यातून अब्जावधी डॉलर कमाई होते. त्यातून भारताला प्रचंड कर मिळतो. अमेरिकन कंपन्यांचा ह्यात स्वार्थ आहे पण त्यातून भारताचाही फायदाच होत असेल तर ह्याला विन विन स्थिती म्हणतात.
अमेरिकेने अनेक भारतीय विद्यार्थ्यांना अमेरिकन व्हिसा दिला आहे. त्यातील अनेक अमेरिकेत कंपन्यात उच्च पदे भूषवतात.ह्यातले अनेक जण भारतात पैसे गुंतवतात. कित्येक जण आपल्या कंपनीच्या भारतीय शाखा उघडतात. ह्यातूनही भारताचा फायदा होतो.
हे झाले अमेरिकेने भारतासाठी केलेले चांगले काम.

पाकिस्तानने भारतासाठी किती आर्थिक मदत केली? किती कंपन्या उघडल्या? किती लोकांना नोकर्या दिल्या? किती लोक पाकिस्तानात व्हिसा काढून तिथेच स्थायिक होण्याचे स्वप्न बाळगून असतात?
इतिहासात डोकावायचे झाले तर पंडित नेहरु हा माणूस अमेरिकेचा तिरस्कार करत असे. एखादी नशेचे व्यसन लागावे तसे त्या माणसाला साम्यवाद, समाजवादाचे व्यसन होते. त्यामुळे अमेरिकेने मैत्रीचा हात पुढे केलेला असताना तो झिडकारून भारत आणि अमेरिका राजकीय दृष्ट्या विरुद्ध गटात असतील ह्यावर शिक्कामोर्तब केले. आणि सोव्हियत रशियाशी जवळिक केली. पुढे कम्युनिस्ट रशियाचा बट्ट्याबोळ झाला आणि भारतातील समाजवादाच्या अतिरेकामुळे दिवाळखोरीची वेळ आली. नंतर अमेरिकेशी आर्थिक संबंध सुधारले.
त्यामुळे बांगला देश युध्द वगैरे उदाहरणे गैरलागू आहेत. भारताच्या सरकारने असा निर्णय घेतला होता की आम्ही अमेरिकेचा मित्र देश नाही.

थोडक्यात अमेरिका हा भारतासाठी पाकिस्तानपेक्षा वाईट आहे हे विधान मूर्ख, बिनडोक, बिनबुडाचे आहे.

{अशा कितीतरी कंपन्यांनी आपली ऑफिसे भारतात उघडली आहेत. त्यातून असंख्य भारतीयांना रोजगार मिळतो आहे. }
चॅरिटी, उपकार म्हणून केलं का? मल्टिनॅशनल्स हा आधुनिक अर्थव्यवस्थेचा भाग आहे. ग्लोबलायझेशन इफेक्ट. भारत मोठी बाजारपेठ आहे. आमच्याकडे कुशल मनुष्यबळ आहे. आणि आम्ही मोठी बाजारपेठ आहोत. हे अमेरिका चीनमध्ये पण करतं ना?
व्हेनेझुएला, इराक, ग्रीनलंड, युक्रेनमधल्या natural resources वर डोळा आहे आणि होता ना?
असंख्य उदाहरणं देता येतील
उद्या म्हणाल कोलंबसने अमेरिकेत काळे गुलाम त्यांच्या उद्धारासाठी आणले.

आशिया आफ्रिकेत वसाहती करून आम्ही तिथल्या रानटी लोकांना सुसंस्कृत केलं म्हणणारे white supremasicts पाहिले आहेत

भरत
१) पाकिस्तानला वाईट म्हटले की अमेरिका त्यापेक्षा वाईट आहे याचा इथे काय संबंध?

२) <<<ऑफिसात उशीरपर्यंत थांबून काम कराव्या लागणार्‍या लोकांबद्दल आणि ठरवून मूल नको म्हणणार्‍यांबद्दलची तुमची मतं तुमच्या मर्यादित वर्तुळ , अनुभव आणि विचारसरणीतून आलीत . आणि ती तुम्ही युनिव्हर्सल ट्रुथ - त्रिकालाबाधित सत्य असल्यासारखी लिहिलीत.>>>>>

याचाही इथे काय संबंध?

3) <<<< रोहित शर्माने आपल्या सहखेळाडूंना आईबहिणीवरून लैंगिक शिव्या देण्याचं तुम्ही केलेलं समर्थन विशेषतः तुमच्या मावशी आईच्या वयाच्या फीमेल फॅन क्लबने वाचावं असं मला वाटतं.
>>>>>

याचा देखील इथे काय संबंध?
त्यातही मावशी आईच्या वयाच्या फीमेल फॅन क्लबने असा सभासदांच्या वयांवर टिप्पणी करायचा काय संबंध?

रोहित शर्मा माझ्या आवडीचा खेळाडू म्हणून जिथे तिथे त्याला नावे ठेवत फिरता. तो शिव्या देतो म्हणता. त्याच्या थुळथुलीत पोटाला चिमटे काढायला हवे म्हणत त्याची बॉडी शेमिंग करता

माझ्या इतर धाग्यावरच्या पोस्ट इथे संदर्भ नसताना लिहिता जेणेकरून वाचणाऱ्याला वाटावे अरे याने काहीतरी कांड केले आहे. एक प्रकारची बदनामी करायचा प्रकार झाला हा. मी एन्जॉय करतो ती गोष्ट वेगळी..

पण एवढे सगळे केल्यावर तुम्ही म्हणता मला तुमच्यावर घालवायचा वेळ नाही. प्रत्यक्षात नरेंद्र मोदींइतकाच तुम्ही माझाही विचार करता

हा कुठला धागा आहे?

संजय भावे ::

अंजली - तुला आवडेल याची खात्री होती

शेंडे - तुमच्या कालच्या पोस्टबद्दल
धुरंधरने दुसरी भूमिका काही प्रमाणात मांडली आहे. >>>> not exactly. धुरंधरने फक्त कराची मधले गँगवॉर व त्या लोकांचा, त्यांच्या आणि बलोच बंडखोरांच्या शस्त्रांचा भारताविरूद्ध आयएसआयने कसा वापर केला ते दाखवले आहे. पूर्ण पाकविरूद्ध त्यात काहीही नाही.

मात्र त्याबाबतीत धुरंधरने प्रचलित बॉलीवूडची समीकरणे झुगारून दिली. तो धोका पत्करला. पाकिस्तान व मिडल इस्ट मधे यावर बंदी येऊ शकते याची त्यांना कल्पना असणारच. मात्र भारत व इतर परदेशांत लोकांनी प्रचंड पसंती दिल्याने पाक-मिडल इस्ट मार्केटला न जुमानताही चित्रपट प्रचंड पैसा कमावू शकतो हे धुरंधरच्या यशातून दिसले. (आमिर खानच्या सरफरोशची भारताबाहेरची आवृत्ती बरेच कट्स असलेली, पाकचे थेट उल्लेख काटलेली होती हे यानिमित्ताने आठवले). आत्तापर्यंत त्या मार्केटला डोळ्यासमोर ठेवून पिक्चरमधे पाक बॅशिंग कमी असे. बॉर्डरसारख्या युद्धपटांचा अपवाद.

ऋ - अनुमोदन आणि पूर्ण पाठिंबा.

निरूपमा राव यांचे समीक्षण वाचले. त्या पूर्वी राजदूत असल्याने आंतरराष्ट्रीय संबंधांच्या बाबतीत त्यांच्या मताला वजन आहेच. पण त्या सिनेसमीक्षक नव्हेत. एका चित्रपटात काय दाखवले याच्या प्रभावावर एकच चित्रपट स्वतंत्रपणे पकडून त्यावर बोलणे चुकीचे आहे. "चित्रपटात चुकीचे दाखवले आहे" असे आरोप असंख्य पिक्चर्सबद्दल झाले आहेत. ती फुटपट्टी सगळ्या पिक्चर्सना सारखीच लावायला हवी.

अर्फा खानुम यांच्याबद्दल मला फारशी माहिती नाही. एक पत्रकार आहेत इतकेच माहीत आहे. त्यांनीही या पिक्चरमधे इस्लामोफोबिया आहे वगैरे म्हंटले आहे.

या दोघींची काळजी भारतातील सर्वसाधारण समज/परिस्थितीबद्दल असती तर ठीक होते. त्याबद्दल वाद होतील पण These are fair arguments about society in general. या पिक्चरला मात्र ते साफ गैरलागू आहेत. या पिक्चरमधे इस्लामोफोबिया नाही. घाऊक पाक बॅशिंगही नाही. भारतात झालेले अतिरेकी हल्ले, त्यातील आयएसआयचा सहभाग वगैरे जनरली माहीत असलेल्याच गोष्टी आहेत. त्यामुळे अर्फा खानुम यांचे बोलणे पटले नाही.

निरूपमा राव यांचे मुद्दे:
- यात पाकचे चित्रण ढोबळ आहे. त्यांचे अंतर्गत हेवेदावे, बंडाळी वगैरे यात दाखवलेले नाही. थोडक्यात पाकचे सर्व बाजूने चित्रण यात नाही. त्यांचे शब्द - "(Pak is shown as) unified moral space of menace - gangland, terror camp and intelligence apparatus folded into a single hostile organizationn". तेथील लोकांचे माणसे म्हणून यात चित्रण नाही. ई.ई. ->-> हा दिग्दर्शकाचा चॉईस आहे. कथानकाला आवश्यक तितके त्याने दाखवले आहे. या लॉजिकने सत्यामधल्या मुंबईबद्दलही हेच म्हणता येईल.
- पाकपेक्षा चीन हा मोठा प्रॉब्लेम आहे. पण दिग्दर्शकाने त्याबद्दल चित्रपट बनवलेला नाही. कारण त्यात करमणूक नसेल ->-> ओके, पण त्यांच्या उल्लेखातच याचे उत्तर आहे. बाकी पिक्चर बनवणार्‍याने हाच विषय का घेतला, दुसरा का घेतला नाही याला काही अर्थ नाही. उद्या चीनबद्दल बनवला तर आणखी कोणत्या देशाबद्दल का बनवला नाही असे विचारता येईल.
- असे पिक्चर युद्धाला सपोर्ट करणारे वातावरण तयार करतात. ->-> यात युद्ध दाखवलेले नाही. तसे भारताने करावे असेही सुचवलेले नाही. भारताने ऑलरेडी केलेल्या खर्‍या/काल्पनिक हेरगिरीबद्दल ही कथा आहे. जी खरोखर होत असण्याची खूप शक्यता आहे.

हा चित्रपट म्हणजे जणू भारताचे अधिकृत धोरण असल्यासारखी त्यांनी टीका केली आहे. त्यांचा एकच मुद्दा बरोबर आहे आणि ते इथेही दिसले आहे. "shrinking tolerance for dissent"अशा चित्रपटांना विरोध करणारे, आपापल्या सर्कल्स मधे एक ग्रूपथिंक तयार झालेले असते त्याबद्दल प्रश्न विचारणारे हे थेट देशद्रोही, पाक प्रेमी असल्याचे आरोप करणे. सोशल मिडियाने गेल्या काही वर्षांत केलेले धृवीकरण, आणि सत्य जाणून घेण्याकरता स्वतः शोध घेण्यापेक्षा आपल्या बबल मधे समविचारी लोकांचीच मते आत्मसात करणे हे त्याला जबाबदार आहे. पण हा पिक्चर त्याला जबाबदार नाही.