एवढे दिवस फक्त आपल्या मायबोलीकर मनोगती किंवा अजून कोणी नेट्वर लिहीणा-यांचच साहित्य स्वतःच म्हणून खपवणारे लोक बघितले. आज चक्क मंगेश पाडगावकरांचीच कविता स्वतःची म्हणून गुलमोहरात पोस्ट केली एका महाशयांनी.

परवाच्या दिवशी आकाशानी मस्त रंगपंचमी दाखवली, त्यावेळेस माझ्या लेकानी आधी काढलेला हा एक फोटो

हा नंतरचा एक फोटो

सोडायचा नव्हताच हात,
आधी नाईलाज म्हणून आले होते आस-याला,
मग सवय झाली,
मग व्यसन,
पण आताशा तूही दुरावत चाललीयेस
मला तर विसरच पडत चाललाय,
कारणाचा शोध घेतीये,
पटेल असं सापडलं नाहीये अजूनही,
सध्या जे सुचेल ते कारण पटवून घेणं चाललंय

काय लिहायचय ? काही खास नाही , उगाचच काहितरी.
अंs s काय बर बदल होतो नविन वर्ष सुरु झालं म्हणजे? तसं बघायला गेलं तर काहिच नाही, रोज उगवतो तसाच दिवस आजचाही उगवला सकाळची आता दुपारपण झाली मग एवढा जल्लोष एवढा उत्साह कशासाठी?

आता आम्हा सगळ्या औरंगाबादकरांचा लाडका म्हणजे भोलेशंकर चाटवाला.

आता गुलमंडीवर फिरतोय आपण तर इथलीच सगळी ठिकाणं बघू या .

नमनाला .............
काल विकांत असल्यानी शांत असलेल्या मायबोलीवर भटकत होते मधेच वाटलं

दोस्तहो नमस्कार,
तीन्-चार महीन्यापूर्वी जयाची कविता वाचता वाचता चाल सुचली मला,आणि ती record करुन ऐकवली तुमच्यापैकीच काही मंडळींना.
चाल उत्तम असल्याचे अभिप्राय आले, बरच प्रोत्साहन मिळालं म्हणुन studio मधे जाउन recording करायची हिम्मत केली.

कुठेच काही खरतर
नसत कमी
पण काहितरी हरवतय
वाटतय मनोमनी
आता ह्याला काय म्हणावे....
अवस्था केविलवाणि
सांगेल का मला
ह्याच ऊत्तर कुणि?

मी ही चारोळी पोस्ट केली आणि...याचं उत्तर मला जयाच्या एका कवितेत मीळालं....

भाकर तुकडा

मी दरवेळेला माहेरी गेले की दारात आई उभी असे..
एका हातात पोळीचा तुकडा आणि एका हातात गरम पाणी...

तशी मी डोंबिवलीहून ४-५ महिन्यातून एकदा तरी माहेरी जायचे...पण प्रत्येक वेळेला हा सोपस्कार व्हायलाच हवा...