पुणेरी

गेल्या काही दिवसांपासून टेनिस एल्बोच्या दुखण्यानं डोकं वर काढलंय त्यामुळे फारसं आवडत नसतानाही, सकाळी पायी फिरायला जाण्यावाचून व्यायामाचा दुसरा पर्याय नव्हता. पायी फिरायला लागलो आणि एरवी पटकन निसटून जाणारे आजूबाजूचे देखावे आता हळूहळू सरकू लागले अन् आधी कानाडोळा केलेले, जागोजागी लावलेले विद्रूप फलक डोळ्यात चांगलेच खुपायला लागले. यावर अनेकांनी आजवर आक्षेप घेतलाय, वरपर्यंत तक्रारी केल्यात, आंदोलनं केलीत आणि त्यावर मोठमोठ्या अधिकाऱ्यांनी, नेत्यांनी पोकळ आश्वासनंही दिलीत आणि तरीही विद्रुपीकरण चालूच आहे.

ही गझल असली तरी एक उपहासात्मक हास्य गझल आहे. वाचकांनी केवळ विनोद बुद्धीने वाचावी.

साऱ्या जगात भारी माझेच गाव आहे.
अभिमान हा पुणेरी आम्हास राव आहे.

तासोन तास आम्ही गाड्या धुवूत अमुच्या.
धरणामधे जलाचा जरिही अभाव आहे.

घेऊ जरा दुपारी ही झोप पेशवाई.
आम्हावरी तयांचा अजुनी प्रभाव आहे.

लिहितो अशाच पाट्या, चर्चा करा कितीही.
आज्ञेवरून तेथे अमुचेच नाव आहे.

दडपून मांडतो रे आम्ही मते कुठेही.
ज्ञानी अम्हीच आम्हा सारेच ठाव आहे.

साधेच बोलणेही तिरके तुम्हास वाटे.
असलेच बोलणे हा अमुचा स्वभाव आहे.

- समीर.

हे पुणेरी भाषेचं प्रकरण काय आहे? मला माहिती असलेल्या पुण्यात फक्त पुण्यापुरतीही प्रमाण भाषा नाही. महाराष्ट्राचे राहूच द्या.

आमच्या (मी, विशाल कुलकर्णी, अशोक गायकवाड आणि शैलेंद्र साठे उर्फ टवाळ) ३० नोव्हेंबर आणि १ डिसेंबरच्या पुणे फेरफटक्यात कात्रज येथे टिपलेल्या वाघांच्या काही दिलखेचक अदा !!!!