भिजलेल्या क्षणांना आठवणींची फोडणी — मायबोली वर्षाविहार २०११ (क्षणचित्रे)

मस्त फोटो.

नाच रे मोरा व्हिडिओ जबरदस्त आहे.

वरच्या नाच रे मोरा व्हिडीओत मला फक्त ऑडीओ ऐकायला येतोय, बाकी काही दिसत नाहीये
काय केले म्हणजे दिसेल

मला ऑफिसमधून तसा प्रॉब्लेम आला म्हणून मी घरी येऊन पाहिला.
आता व्हिडिओ फ्रेमच्या मध्ये प्ले बटन दिसते, क्लिक केल्यावर क्लिप सुरु होते.

तुमचा ब्राउझर लेटेस्ट फ्लॅश प्लेयर सपोर्ट करत नाहि. खालील लिंक वरुन डाउनलोड्/इन्श्टाल करा.

http://get.adobe.com/flashplayer/otherversions/

पिकासावर अपलोड केलेल्या फोटो अल्बमची लिंकः
https://picasaweb.google.com/pranav.thecyclone/VkjAtC?authuser=0&feat=di...

ओ कवळे.... लिंक म्हणल्यावर लिंक टाकायची असते... अस गंडवायचं नाही लोकांना...

नाच रे मोरा !!! एकदम सॉलीड !!!!

धमाल ववि व्रुत्तांत...... नाच रे मोरा

https://www.facebook.com/profile.php?id=1125130682
ज्यांना तो विडियो डिवशेयरवर दिसत नसेल त्यांनी तो वर दिलेल्या थोपुच्या दुव्यावर पाहावा.

योगेश(जिप्सी) सगळी छाचि मस्तच आहेत रे! पावसाची तर अगदी खासम खास आहेत!

वा झलक चित्रात किती आनंद लुटला त्याची झलक दिसली. सुन्दर

बंधार्‍याचे फोटो कुठायत?

फोटो फारच उत्तम, ववि चे ठिकाण परत पहावेसे वाटतय. कित्येक्-जसं झोका, बांबु हाऊस, मी बघितलंच नाही.

४० क्र. च्या फोटोतला ग्रुप फोटो फक्त मोठा टाकता आला तर बरं! निदान मला मेल केलास तर .........

कित्येक्-जसं झोका, बांबु हाऊस, मी बघितलंच नाही. >>> सखीप्रीया, तू वविला होतीस?

मस्त प्रकाशचित्रे ... लई धम्माल केलेली दिसतेय... आम्ही मिसले

ओके. म्हणजे पल्लीची बहिण .

खुपच छान आले आहेत सर्व फोटो...
पाहुन मागिल ववींची आठवण झाली.
धन्यवाद फोटो बद्द्ल..

सॉलिड यार.... धमाल केलीय सगळ्यांनी...
टिशर्ट आणि cap मस्तच... जीप्स्या... येतोरे या वीकेंड ला घ्यायला..
ती चिखलातली मज्जा मस्तच...!!!!

गिरिनं पाण्यात उड्या मारुन तोंडचं पाणी पळवलं अगदी .. नाच रे मोरा अविस्मरणिय. आनंड सुजु (ते 'मी नै कै, ह्यानं ह्यानं' ची अ‍ॅक्शन जबरा होती :फिदी:) , योड्या, घारु, मी, माझा नवरा, मल्ली, आनंद, कौतुक, प्रणव, गणेश, सखीप्रिया, वैभव, किशोर सुटलो होतो अक्षरशः

प्रणव,तुझी छायाचित्रंही मस्तच आहेत.
बसमध्ये केलेलं ध्वनीचित्रमुद्रणही चढव ना...आपल्या गायक मंडळींची धमाल पाहू दे माबोजनांना!

वाह! क्या बात है!
अगदी धमाल दिस्तेय!

हिरवाई पाहून तर मन अधिकच सैरभैर होतयं!

मला जर तुमच्या बरोबर यावयाचे असेल तर मला कोटे माहिति मीळेल........

शेखर शिंदे हे सगळे ववि (वर्षा विहार) बद्दल बोलत आहेत. मायबोलीचा ववि वर्षातुन एकदा पावसाळ्यात होतो, या वर्षीचा तुमचा चुकला. तुम्ही पुढच्या वर्षी नक्की नाव नोंदवा.
इतर मध्ये छोट्या छोट्या भेटी होत असतात तुम्ही माबो वर येत रहा. म्हणजे तुम्हालाही माहिती मिळेल

.

धमाल धमाल ववि२०११. जिप्सी, मायबोलीकरांचे स्वागत करणारे प्रचि ईमेल केले आहे. संयोजकाबरोबर फार्मलाईफचेही धन्यवाद. या वर्षीचा वर्षा-विहार ज्यांनी गिरीचा गिरी-विहार याची देहा याची डोळा बघितला त्यांच्या चांगलाच स्मरणात राहीन. बंधार्‍यावर सगळ्यात पुढे जाणार्‍या तुकडीत गिरी होता. बरीचशी मंडळी खडकावर ऊभी राहुन जोरदार कोसळणारा पाऊस अंगावर झेलत होती. दोन-चार मंडळी बंधार्‍यावर चालत होती. बहुतेक त्यांचा पलीकडे जाण्याचा विचार असावा. मधोमध पाण्याचा प्रवाह वाढला व त्याचा अंदाज येऊन काही मंडळी माघारी परतली. गिरीने पाय खाली सोडुन बंधार्‍यावर बसण्याचा प्रयत्न केला व तो बसलादेखील परंतु ऊठताना त्याचा तोल गेला. दोन-तीन प्रयत्न करुनही तो ऊभा राहू शकला नाही. शेवटी पडलो पडलो असे ओरडतच तो खाली कोसळला. पावसाच्या आवाजापुढे गिरीचा आवाज अगदीच क्षीण वाटत होता. त्याला बहुतेक लागले असावे असे आम्ही आपापसात कुजबुजुलो व त्याची ऊभे राहण्याची वाट पाहू लागलो. परंतु बहुतेक तेथे खुप मोठा खड्डा असावा गिरी पाण्याच्या प्रवाहा बरोबर वाहु लागला. आजुबाजुच्या मंडळींपैकी कोणीच पट्टीचे पोहणारे नव्हते. आम्ही सगळे आरडाओरडा करु लागलो, गिरीने आणखी दोन-तीन गटांगळ्या खाल्या. प्रत्येकजण वेगवेगळे ऊपदेश करत होते. अरे बापरे आता याचे काही खरे नाही असे विचार मनात असतानाच गिरीला ऐका खडकाचा आधार मिळाला. ऐव्हाना बरीचशी मंडळी किनार्‍यावर जमा झाली होती. प्रथमता मानवी साखळी करुन त्याच्यापर्यंत पोहण्याचा प्रयत्न केला गेला. परंतु ५-६ धडधाकट माणसांची साखळी गिरीपर्यंत पोहचत नव्हती. किनार्‍यावरुन आवाज आला गिरी तो दगड सोड पुढे कोणत्यातरी दगडाला पुन्हा अडकशील, पुढे बर्‍यापैकी सपाट आहे. परंतु गिरी म्हणाला मी येथेच ठिक आहे. दरम्यान लाकडाच्या सहाय्याने त्याला आधार देता येईल असे समजुन विनय लाकुड घेऊन आला. पुन्हा मानवी साखळी करण्यात आली. लाकडाचे निमुळते टोक गिरीकडे द्यायचे सर्वानुमते ठरले. जेमतेम लाकुड गिरीपर्यत पोहचले. ऐका हातात लाकुड ऐक हात दगडावर ठेऊन ऐक पाऊल पुढे टाकण्याचे धाडस गिरीला होईना. आता काय करावे? लिंबु-टिंबुला आठवले त्यांच्या मोटारसायकलच्या डिकीमध्ये दोरखंड आहे, क्षणाचाही विचार न करता ते तडक धावत गेले. अशा परिस्थीतीमध्येही माझा फोटो होऊन जाऊ द्या रे असे गिरी ओरडत होता. दरम्यान तेथील दोन स्थानिक गावकरी तेथे आले. आता आम्हालाही जरा धिर आला. उन्हाळ्यात वाळु काढल्यामुळे येथे असे मोठे खड्डे पडले आहेत अशी माहिती त्यांनी पुरवली. गिरी अडकल्यामुळे आमच्या पोटात खड्डे पडले होते. गिरीने चांगलीच चिबि हादडल्यामुळे त्याला ही शिक्षा असे अस्पष्ट शब्द मला ऐकु आले. लिंब्याभाऊ धावतच दोरखंड घेऊन आले. परंतु त्याला दोरखंड म्हणावे का? असा प्रश्न काही जणांना पडला. स्थानिक गावकर्‍यांनी नॉयलॉनचा दोरखंड आणला तो बर्‍यापैकी लांब व मजबुत होता. योरॉक्स आम्हाला समांतर जाऊन पुढे ऊभा होता, समजा गिरी सटकलाच तर त्याला आधार द्यायला. दोरखंडांचे टोक गिरीकडे भिरकावण्यात आले. आता मासा गळाला लागणारच. किनार्‍यावर सगळे श्वास रोखुन ऊभे होते, जणुकाही शेवटचा चेंडु व ६ धावा. गिरीने दोरखंड कमरेभोवती गुंडाळला. दोन्ही हात दोरखंडावर ठेवले व उड्डाण केले ते थेट किनार्‍यावरच.
या वर्षी वविला पावसामुळे खुपच मजा आली. शेवटी मायबोलीच्या उपक्रमांची माहिती साजिराने छान दिली. सगळ्यांचे आभार.