गद्यलेखन

भस्मबीज - भाग २१
पूर्वभाग

प्रत्येकाने मनात एक घर जपले असते. लहान असतानाचे. माझेही आहे. त्या लहानग्या वयात खुप मोठे, सुरक्षित आणि उबदार वाटणारे, उतरत्या छपराचे, कौलारू घर. स्वप्नातल्या घरासारखे. त्याहूनही सुंदर. माझ्यासारख्या अशक्त, बुजऱ्या मुलीला राजवाड्यातील समृद्ध बालपण देणारे.

ही माझ्या आयुष्यात घडलेली गोष्ट आहे
माझं माहेर आणि सासर दोन्ही तळकोकणातलं. माहेरी ज्या वातावरणात वाढले, त्याहून फार वेगळं वातावरण सासरी नव्हतं. घरच्या रीती, सणवार, माणसांची ये-जा आणि बायकांच्या वाट्याला येणाऱ्या जबाबदाऱ्या, सगळं परिचयाचंच होतं. त्यामुळे सासरच्या एकत्र कुटुंबात रुळायला मला फार वेळ लागला नाही. हळूहळू त्या घरातली माणसं, त्यांच्या आवडीनिवडी आणि रोजची कामं हेच माझं जग झालं.

भस्मबीज - भाग २०
पूर्वभाग

भस्मबीज - भाग १९

पूर्वभाग

जगाने जरी टाकली कात आहे
तरी आग ही लावते जात आहे

कशाला धरावी तिची मोहमाया
तिचे लाभणे पाशवी घात आहे

गुलामी व्यवस्था कुणी पोसली ही
कुणी घेतला हा तिचा लाभ आहे

विचारू नका कोणती जात माझी
मला फक्त माणूस ध्यानात आहे

जसे बाटले पावित्र्य माणसाचे
तशी दैवते सोसती भार आहे

- संकेत महाजन

रोज रोज तीच वेळ गारव्यात नाहते
तोच खेल रोज रात चांदण्यात खेळते

वागते खट्याळ अन मधाळ गोड बोलते
एक पोर घालमेल का उरास लावते

माळते सुगंध वास कस्तुरी समान गं
पाहतो तुला जगास ओरडून सांगते

चालतात बोलतात मज सवे किती जनीं
या मनात वात एक लावण्यास धावते

टाळले जरी मला तरी मनात भाव गं
कोरले उरात नाव खोडण्यास पाहते

- संकेत महाजन (८२०८२७५७९८)

”या" बर्‍याच जणांना बरंच काही बोलायचं असतं. सांगायचं असतं.
त्यातलं बरंचसं ते एकमेकांत बोलत राहतात. आपापल्यात चर्चा करतात. वाद घालतात. दोघा-चौघा भरवश्याच्या लोकांत विरोध प्रकट करतात. भांडतात. निषेध करतात. घरी जातात. झोपतात.
झोपेत भांडणाची स्वप्नं पडतात. ती भांडणं क्रांतीची वाटतात. अजून हे बोलायला हवं होतं... हेही बोलायला हवं होतं... अस्सं ठणकावून सांगायला हवं होतं.... असं सारं गंभीर क्रांतीचं व्हायला हवं होतं.... या धुंदीत झोपतात. पराक्रम पांघरून झोपतात. पुढच्या क्रांतीचे संवाद मनात तयार करत झोपतात.

भस्मबीज - भाग १८
पूर्वभाग

भस्मबीज - भाग १७
पूर्वभाग