साहित्य

◆ आदर ◆

Submitted by -शाम on 25 March, 2017 - 13:08

◆ आदर ◆

झाड मातीला
आणि माती झाडाला
शिकवत असते सावलीचं देणं

सोपं नसतंच कधी
एका मातीतून
दुसऱ्या मातीत रुजत जाणं

आज जेंव्हा तू गेलीस
तुझ्या जुन्या मातीसाठी
सुटलेल्या मुळांसाठी
स्मृतीतल्या पळांसाठी
माहेरवाशी बनून

तेंव्हा जाणवलं हे सगळं
आणि
वाढलाय आदर
तुझ्या सारख्या
सगळ्याच झाडांबद्दल

______________ शाम

या कातरवेळी, पाहिजेस तू जवळी

Submitted by आनन्दिनी on 21 March, 2017 - 03:08

माझ्याकडून कथा चुकून पुन्हा पोस्ट झाली. आता ही काढून कशी टाकायची कोणी कृपया सांगेल का?

या कातरवेळी, पाहिजेस तू जवळी

Submitted by आनन्दिनी on 20 March, 2017 - 23:04

नेहेमीप्रमाणे आज कट्टयावर सगळे जमले होते खरे पण आज रोजच्या सारखं बिलकुल वाटत नव्हतं. खामकरांची उणीव सर्वांनाच जाणवत होती. शेवटी रेगे म्हणाले, "खामकर नाही तर एकदम चुकल्या चुकल्या सारखं वाटतंय" "हो ना, बिचाऱ्यांची मुलाशी शेवटची भेट झाली असती तर बरं झालं असतं." एक निश्वास सोडून कर्वे म्हणाले. "हे  तुम्हाला वाटतंय हो. त्यांच्या मुलाला काही आहे का त्याचं! म्हातार्या आईवडलांना सोडून खुशाल अमेरिकेला जाऊन बसायचं. इकडे म्हातारा म्हातारी असले काय आणि नसले काय, यांचे राजाराणीचे संसार चालू!" देशपांडे संतापून म्हणाले.

शब्दखुणा: 

"वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही" पुस्तकरूपाने प्रकाशित झाले.

Submitted by पाषाणभेद on 19 March, 2017 - 15:42

"वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही" पुस्तकरूपाने प्रकाशित झाले.

वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही

तब्बल चार वर्षानंतर, पुन:लेखन करून, संवाद, लावण्या आणि प्रसंगात बदल करून, "वगनाट्य - वैरी भेदला अर्थात प्रेमाला सीमा नाही" पुस्तकरूपाने प्रकाशित झाले.

तुम्हां सर्व रसिक वाचकांना आणि लेखन करतांना हुरूप देत आपुलकीचे नाते जपणार्‍या MisalPav.com, Aisiakshare.com, MaayBoli.com येथील संचालक, सभासद यांना सविनय अर्पण.

भुतांसाठी नवीन नियमावली

Submitted by अॅस्ट्रोनाट विनय on 19 March, 2017 - 09:26

आधुनिक युगात सगळ्याच गोष्टी झपाट्याने बदलत चालल्या आहेत. जुनाट कार्यपद्धती मागे पडून नवनवीन संकल्पना समोर येत आहेत. काळाबरोबर आपल्याला टिकून रहायचं असेल, प्रगती करायची असेल तर बदल आवश्यक आहे. हीच गोष्ट ध्यानात घेऊन मंडळाने नवीन नियमावली तयार केली आहे. ती वाचून ध्यानात घ्यावी.

अनोळखी प्रदेशात आणि रे गोपाळा – भवारण्यसीमेवरल्या हाका- सुनंदा भोसेकर

Submitted by भारती.. on 18 March, 2017 - 06:52

अनोळखी प्रदेशात आणि रे गोपाळा – भवारण्यसीमेवरल्या हाका- सुनंदा भोसेकर

एका स्वायत्त प्रातिभ-प्रदेशात तिला भेटण्यासाठी जावं लागतं. तशी ती सभासमारंभात नसते असं नाही. पण तिच्याच शब्दातही ती सापडेल असंही नाही.तिच्यापर्यंत पोचण्याच्या परवलखुणा शोधताना तिला विसरायला हरकत नाही अशा एका प्रांताचं बांधकाम तिने फार पूर्वीपासून सुनियोजितपणे केलं आहे.तिथेच आपण तिच्या हाका ऐकत मग स्वत:लाही विसरून जावं .
समकालीन कवयित्रींपैकी एक महत्वाचं नाव- सुनंदा भोसेकर.

विषय: 

पद्मा आजींच्या गोष्टी १६ : निग्रहाचे पारितोषिक

Submitted by पद्मा आजी on 15 March, 2017 - 01:22

मी पद्मा भडंग. पूर्वाश्रमीची पद्मा पाळेकर.

मी आज तुम्हाला माझ्या काकांची गोष्ट सांगणार आहे. फार जुनी गोष्ट आहे.

माझे आजोबा, वडिलांचे वडील, गेले तेव्हा त्यांच्या पश्चात माझे वडील धरून सहा भाऊ, दोन बहिणी, आणि आजी होती. माझे वडील सगळ्यात मोठे. त्यामुळे साहजिकच बरीचशी जबाबदारी त्यांच्यावर पडली. माझे वडील तेव्हा वकील होते अमरावती कोर्टात.

त्यांचे मधले भाऊ -- त्यांचे नाव होते नरहरी वासुदेव पाळेकर (ज्यांना आम्ही नरु काका म्हणायचो)

अंजलीची गोष्ट - सेकंड चान्स

Submitted by आनन्दिनी on 14 March, 2017 - 22:45

ऑपरेशन थिएटरची लिस्ट संपवून अंजली बाहेर आली. अनास्थेटिस्ट बरोबर तिचं केसबद्दल बोलून झालं होतं. आता दोन तास निवांत वेळ होता. पण सकाळपासून उभं राहून ती थकली होती. दुपारचे तीन वाजले होते आणि आत्ता कुठे तिला बसायला फुरसत मिळाली होती. जेवायला जावं की चहाच मागवावा असा विचार करत ती हॉस्पिटल मधल्या तिच्या छोट्याश्या रूम मधे शांत बसली होती. इतक्यात नर्स आत डोकावली. "डॉक्टर एक पेशंट सकाळपासून थांबून आहे. तुम्हालाच भेटायचंय म्हणतोय" "काय मनीषा! आत्ता कुठे मी फ्री झाले आणि लगेच.... कोण आहे?" अंजलीने तक्रारीच्या सुरात विचारलं.

तीन शतशब्दकथा

Submitted by अॅस्ट्रोनाट विनय on 14 March, 2017 - 08:09

१. शुभ्रक्रांती

“शुभ्रक्रांतीच्या रूपाने कृष्णवर्णियांच्या जिवनात नवीन सूर्य उगवलाय. मला आठवतोय तो दिवस जेव्हा गोऱ्यांनी आपल्यावर वांशिक हल्ला केला होता. पण यावेळी आपण संघटीत होतो. एकूणएक गोऱ्याला चिरडून टाकलं आपण, नामोनिशान मिटवून टाकलं त्यांचं या भूमीवरून. जॉनसारखे अनुयायी मिळाले म्हणून हे शक्य झालं.”

“शुभ्रक्रांती जिंदाबाद, जॉन स्मिथ जिंदाबाद” अशा घोषणांनी आसमंत निनादून गेला.

स्मरणिकेसाठी साहित्य पाठवा

Submitted by BMM2017 on 12 March, 2017 - 13:47

writing.jpg

‘लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी’ असं अभिमानाने सांगणारे आपण सारे उत्तर अमेरिकेतले मराठीजन! ‘मंत्र श्रमाचा, ध्यास गतिचा, गर्व मराठी संस्कृतीचा’ जपत गेले, ४०हून अधिक वर्षें अमेरिका खंडात वसले, रुळले, रुजले ते मनी माय मराठीचं रोपटं घेऊन… बृहन्महाराष्ट्र मंडळ अधिवेशन २०१७ च्या निमित्ताने प्रकाशित होणारी ‘स्मरणिका’ याच बोधवाक्याला अनुसरणारा एक दर्पण!

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - साहित्य