अमृत

रात्र अमृताची ( अजून एक दृष्टिकोन)

Submitted by Meghvalli on 21 February, 2026 - 10:44

किंचित सुवास दरवळला,
जराशीच चाहूल होती,
वळून पाहिले जरा मी —
समोर उभी तूच होती।

क्षणभर सळसळला वारा,
पानांत कुजबुज होती,
त्या निवांत धुंद वाटेवर
फक्त तुझीच साथ होती।

शब्द कुठेच उरले नव्हते,
नजरेतच बोलणं होतं,
त्या शांत संध्याछायेत
मन तुझ्यात विरघळत होतं।

हातात हात तुझा होता,
मनाचं फुलपाखरू होतं,
चंद्र ताऱ्यांनी वेढला होता,
धुक्याचं पांघरुण होतं।

मन हरखून गेले होते,
आशा पल्लवित होती,
डोळ्यांत तुझ्या पाहिली —
ती रात्र अमृताची होती।

शब्दखुणा: 

रात्र अमृताची ( वेगळा दृष्टिकोन)

Submitted by Meghvalli on 21 February, 2026 - 05:22

भोगता-भोग्य एक झाले, गाथा संपली तिमीराची,
शमली सर्व गात्रं-गात्र, होती रात्र अमृताची।

जे का दिसते भासते, असतेच का ते सत्य?
निर्विकल्पांत गेलो जेव्हा, मिटले सर्व मिथ्य।

कोण असे ह्या ब्रह्मांडाचा अनभिषिक्त स्वामी?
आंत जाऊनी पाहिले जेव्हा, दिसलो फक्त मीच।

‘मी’स जाऊन शोधले अजून खूप खोल,
उरली जाणिव अस्तित्वाची फक्त, नव्हते कुणीच।

देखावा तो कसा होता, वर्णू कसे ते अंबर,
जणू अंबराच्याच कुशीत निजलेले एक अंबर।

शनिवार, २१/२/२६, ३:३२ PM
— अजय सरदेसाई ‘मेघ’

शब्दखुणा: 

रात्र अमृताची

Submitted by Meghvalli on 21 February, 2026 - 03:32

मिठीत तुझ्या सख्या आले उमलून सर्व गात्र,
आठवते मज अजूनही ती अमृताची रात्र।

श्वास तुझा अलवार गुंजारला कानांत,
हृदयाचे स्पंदन तुझे थरथरले देहात।

गंध आपुला मिसळला अलवार एकमेकांत,
प्रणयसुख पसरले सखोल माझ्या देहविश्वात।

विरघळले तन-मन दोन्ही त्या एका आभासात,
जीवन हे कृतार्थ झाले, निवला गूढ एकांत।

हा क्षण चिरंजीव व्हावा गोठून या क्षणात,
प्रार्थना हीच मनमथाला माझ्या मनात।

शनिवार, २१/२/२६ , १२:२५ PM
अजय सरदेसाई -मेघ

Subscribe to RSS - अमृत