हैदराबादी बोली, हैदराबादी स्वॅग

Late post

ही पोस्ट मागच्या शुक्रवारी लिहिणार होतो कारण तो दिवस जुन्या हैदराबाद शहराचा खूप खास आणि गर्दीचा दिवस - “मुहर्रम” च्या मिरवणुकांचा.

Actually, मुहर्रम हे इस्लामी महिन्याचे नाव (दिवसाचे नाही) आणि सध्या “मुहर्रम” (= पवित्र) महिनाच चालू आहे पण महिन्याचा दहावा दिवस शिया मुस्लिम समुदायासाठी “अशूरा” चा दिवस म्हणजे मातम / जाहिर शोक, उपवास-प्रार्थना आणि दिवसाअखेर ताबूत मिरवणुकांसाठी राखिव असतो. भारतात लखनौ पाठोपाठ सर्वात जास्त संख्येनी शिया समुदाय हैदराबादेत आहे, त्यामुळे मुहर्रमच्या मिरवणुका आणि संबंधित कार्यक्रम, चालीरिती जास्त दृश्यमान असतात, बघणाऱ्याच्या लक्षात येतात.

शहरात अनेक शतकांपासून अशूरखाना, मजलिसखाना, इमामबाड़ा, हाथी सलीब आणि मर्सिया सलाबत या नावांनी ओळखल्या जाणाऱ्या रेखीव, भव्य, सुंदर इमारती आहेत. Nothing immortalises unique cultures and history of humanity/ faith more powerfully than built environments like these. आतली लाकडी आणि Stucco कलाकुसर, क्रिस्टल झुंबरं, शमादानं, गडद निळ्या-जांभळ्या- हिरव्या रंगांचे; सोनेरी किनारींचे रेशमी इराणी गालीचे वगैरे तर ❤️

काही इमारती थेट क़ुतुबशाही (शिया) राजवटीच्या सुरवातीच्या काळातल्याही आहेत, त्यांची आता खूप पडझड झाली आहे, होते आहे.

मोहर्रमच्या विधींनिमित्त या जागांना ‘जाग’ येते. एरवी बंदिस्त असलेल्या या जागा पर्यटक किंवा स्थानिक हैदराबादकर कुणाच्याच खिजगिणतीत नसतात.

फार कमी लोकांनी बघितलेल्या जुन्या वैभवाच्या झळाळीचे कवडसे… मायबोलीकरांच्या डोळ्यांसाठी 👆

याच दिवसात हैदराबादेत सर्वत्र भरपूर सुकामेवा घातलेले शाही चवीचे “रोट” मिळतात हा सगळ्यात जास्त आवडणारा भाग.