मित्र नव्हे, परिचित !

तर मग डॉक्टर, तुम्हीही तो तुमचा मित्र होता हे डोक्यातुन काढुन टाका.
एक सहकारी होता. बास.
ऑफिसातल्या मुलींशी मी ही बरंच काही बोलते, गप्पा मारते, घरचे प्रॉब्लेमही शेअर करते.
पण ती माझी मैत्रीण नाही हे मला ठाउक आहे. हा जॉब सोडला तर मी तेवढी कॉन्टॅक्ट मधी नाही रहाणार तिच्या.
खरंतर हे माझ्याच स्वभावात नाही.
पण तिची माझ्यापेक्षा जास्त इंक्रीमेंट झाली तर तिचं अभिनंदन केलं पाहिजे हे मला कळतं. केलंच मी.
शिवाय घरच्या काही गोष्टी शेअर केल्यामुळे तिचं स्वतःचं घर नाही ह्याची तिला खंत आहे हे कळलं.
पण जेव्हा माझ्या स्वतःच्या घराची न्युज तिला सांगितली तेव्हा तिने माझं इतक्या सुंदर रीतीने अभिनंदन केलं की विचारु नका.
तिच्या डोळ्यात मला खुप आनंद दिसला मला तेव्हा.
तर हे माणसा माणसा वर आहे.
काही जळक्या प्रवृत्तीचे असतात. काही अगदी मनमोकळे.

आज वरील घटनेनंतर २५ वर्षांनी मी त्याकडे तटस्थपणे बघू शकतो, हे नक्की. परंतु तेव्हा काय वाटले होते त्या ऊर्मितून हे लेखन झाले इतकेच.>>>>हे सांगूनही लोकं विसरुन जा, माफ करा का सांगत आहेत ते कळेना.
माझे चांगले झाल्याने जो मला आपला वाटला त्याला/तिला आनंद झाला नाही, हे विसरण्यासारखे असते का? हे लक्षात राहते. पण याचा अर्थ असा होत नाही कि मी त्याबद्द्ल मनात राग ठेऊन आहे.
अश्या प्रसंगानंतर त्या व्यक्तिशी बोलूच वाटत नाही असे होत असेल तर खरेच तिथे माफ करायची/विसरायची वा दुसरी बाजू समजून घ्यायची गरज असते.

छान लेख लिहिला आहे. आवडला.

>> अखेर ट्रेन आली. आमचा डबा वेगळा होता . आम्ही एकमेकांना अच्छा केले.

अपरिचित, परिचित, मित्र, खास मित्र. डबे वेगवेगळे सो, साठा उत्तराची कहाणी संपली

लेख वाचला, लेखकाच्या ठीकाणी कुणीही असता तरी त्याचे मन दुखावले गेलेच असते.
इतर लोकान्च्या प्रतिक्रीया म्हणजे लोल आहेत, धागा उडवा काय, दुसरी बाजू काय नी काय...अर्रे त्या क्षणी मनस्थिती खराब असेल, आणि नन्तर अभिनन्दन केले असेल तर तसा उल्लेख आला असता ना, आणि इतका सल मनात राहिला नसता लेखकान्च्या सुद्धा. कमाल आहे, लोक दुसर्यान्चे प्रोब्लेम म्हणुन किती इझीली जज करू शकतात

पण यातूनच साहित्य निर्माण होत असते हे नाकारुन चालणार नाही. >> आपण कसे सद्गुणाचा पुतळा आणि बाकीचे कसे जळकुटे, दुष्ट, पॉलिटिक्स खेळणारे अशा व्हिक्टिम प्लेयिंगऐवजी थोडा बदल म्हणून confession मोडमधे गेले लोक तर बरं होईल. त्यातुनपन साहित्य निर्मिती होऊ शकते. मला वाटत स्वप्न_राज चा एक पन्ना आहे असा. आपल्या फ्लॅट पार्टनराच्या चिठ्ठीमुळे केलेल स्वतःच्या वागण्याचं अनलिसिस.

===
बादवे मला कुमार१ यांचे माहितीपूर्ण धागे आवडतात. मी त्यांची चाहतीदेखील आहे.

इथे मी माझ्या नावडत्या लेखन प्रकाराबद्दलच किरकिरतेय; कोणाएका व्यक्तीबद्दल नाही.

आम्ही एकमेकांना अच्छा केले.
बास, त्यानंतर भेट नाही. पुढे कधी झालीच तर हवापाणी, कुटुंब व क्रिकेट वर गप्पा मारायला माझी काहीच हरकत नाही.>>>>>

डॉक्टर साहेब, बाकी हा शेवट लै बेश झाला बगा.
तो सल राहणारच या सोनाली व आशु यांच्या मताशी सहमत.
पर दुःख नेहमीच शीतल असते.

बढतीसाठी अभिनंदन केले नाही , दिलेला पेढा फुकट गेला, हे दु:ख आणि प्रॉब्लेम्स? बापरे! दोन्ही गोष्टी फारच स्वस्त झालेल्या दिसताहेत.

>>बढतीसाठी अभिनंदन केले नाही , दिलेला पेढा फुकट गेला, हे दु:ख आणि प्रॉब्लेम्स? बापरे! दोन्ही गोष्टी फारच स्वस्त झालेल्या दिसताहेत.>>

च्च! आपण अपेक्षा केली त्यापेक्षा खूप विपरीत अनुभव आला की दुखावते मन! गृहित धरलेले नाते संपते किंवा ते खरे नव्हतेच असे लक्षात येते, त्यात प्रसंग तरुण वयातला लक्षात राहणारा असा माईलस्टोन असे असेल तर नाही म्हटले तरी कुठेतरी सल रहातो. दुसर्‍या व्यक्तीचा कुठला सल स्वस्त, कुठला मोलाचा हे आपण कसे ठरवणार?

नाही म्हटले तरी कुठेतरी सल रहातो.>>>> मुळात तो रहायला कशाला पाहिजे? आपण त्याच्या जागी आहोत अशी कल्पना करायची म्हणजे आपला सल हा सलच रहात नाही. उलट आपणच त्याच्यावर कसा अन्याय केला हे कळतं. :रागः

दुसर्‍या व्यक्तीचा कुठला सल स्वस्त, कुठला मोलाचा हे आपण कसे ठरवणार?
>>>>

+786

पण बरेचदा असे ठरवले जाते. म्हणून आपण आपल्या भावना पब्लिक केल्या की यासाठी तयार राहावे

बस ना आता,
कुमार स्वतःच म्हणत आहेत त्यांना (आता) सल नाही,
मग आपण बाकीचे का बोलतोय त्या बद्दल?
अशाने ते परत त्या प्रसंगातून जात आहेत, काळाच्या ओघात विसरलेले डिटेल्स (तो दुसर्याशी कसा वागला?, त्याचे हास्य छद्मी होते की नव्हते?) परत आठवत आहेत, आणि (कदाचित) नव्याने कडवट चव अनुभवत आहेत.जे त्यांच्या भावनिक स्वास्थ्यासाठी चांगले नाही.

दुसरी गोष्ट , हे ललित मध्ये पोस्ट केले आहे, लेखन प्रथमपुरुषी एकवचनी असले तरी हे 100% खरेच आहे असे समजायचे कारण नाही, आणि ही समज मायबोलीकरांकडे नक्कीच आहे , करण तशी ती नसती तर स्वतःच्या बदफैलीपणाचे प्रथम पुरुषी एकवचनि प्रांजळ कथन करणारी सिरीज लोकांनी निषेध करून बंद पाडली असती.

प्रथम पुरुषी ललित/कथा बेस ठेऊन , त्यातल्या पात्रांचे वागणे बरोबर का चूक हे डिस्कस करणे म्हणजे बाजीराव चित्रपट पाहून , शनिवारवाड्यात जाऊन"इकडे काशीबाई आणि मस्तानी कुठेश्या नाचल्या हो?" म्हणून विचारण्या सारखे आहे.

कदाचित "तो" मायबोलीवर पण असेल, आणि कुमार याना त्याला परत ऐकवायचे असेल. त्यांच्या बंदुकीचा आपण खांदा का व्हा? (कुमार सर, हे तुम्हाला उद्देशून नाही आणि यात तुमचा अपमान करायचा हेतू तर बिलकुल नाही, पण सोशल मीडिया वर लिहिताना कोणाचा काय हेतू आहे हे सांगणे खरचं शक्य नसते)

विचार करू तितके ऑप्शन आणि फाटे फुटत जातील.

सोडून द्या सगळे, छान ललित म्हणा आणि move on,

सिंबा यांचे म्हणणे पटले.

सिम्बा, प्रतिसाद आवडला.

बर्‍याच वर्षांपूर्वी लोकसत्तेच्या चतुरंग पुरवणीतील लेखाची आठवण झाली."मी तुझ्या जागी असते/असतो तर...अरे पण तू माझ्याजागी असतास/असतीस तरी तू तुझ्याचसारखा विचार केला असतास.माझे काय' अशा टाईपचा लेख होता.

सिम्बा प्रतीसाद पटला फक्त खालील वाक्ये सोडुन
<<< कुमार स्वतःच म्हणत आहेत त्यांना (आता) सल नाही,
मग आपण बाकीचे का बोलतोय त्या बद्दल?
अशाने ते परत त्या प्रसंगातून जात आहेत, काळाच्या ओघात विसरलेले डिटेल्स (तो दुसर्याशी कसा वागला?, त्याचे हास्य छद्मी होते की नव्हते?) परत आठवत आहेत, आणि (कदाचित) नव्याने कडवट चव अनुभवत आहेत.>>>> जर अलमोस्ट २५ वर्षानी एखाद्याला हा लेख परत प्रकाशित करावा वाटतो म्हणजे ते ती घटना विसरले नाहीयेत किंवा जरी ते स्वत:ला समजवतायेत / त्यांना वाटतेय तरी कुठेतरी ती सल अजुन थोडीफार का असेना शिल्लक आहे ,
अर्थात हेमावैम

विचार करू तितके ऑप्शन आणि फाटे फुटत जातील.

सोडून द्या सगळे, छान ललित म्हणा आणि move on, Happy >>>> +१११११

दुसर्या व्यक्तीचा कुठला सल स्वस्त, कुठला मोलाचा हे आपण कसे ठरवणार? >> बरोबर आहे.
+ त्याने किती काळ, किती जणांसमोर ते दुःख उगळावे हा पण त्याचाच प्रश्न झाला.

पण
'असली' दुःखं उगळायला 'मी' कितीजणांना, कितीवेळा खांदा देऊ??
माझं काय???
माझा कोण विचार करणार?????
भ्याआआआ

इतका का पेटलाय बघून लेख वाचला. काही दशके मागे घडलेली गोष्ट आज आठवली तर माणूस हसून मूव्ह ऑन होईल असं वाटलेलं. अर्थात व्यक्ती तितक्या प्रकृति.

सिम्बा, मला एकही मुद्दा पटला नाही.
1. त्यांनीच लेख लिहिलाय सो त्या अनुभवातून जायची त्यांचीच इच्छा आहे मायबोलीकराची नाही.
2. ललित मध्ये असतानाही ते त्यांच्या बाजूने सहानुभूती दर्शविणाऱ्या प्रतिसादांना पुन:प्रतिसाद देत आहेत. आपणहून आणखी आणखी डिटेल देत आहेत. यातला काही भाग फिक्शनल असेल तर त्यांना ते लेखात किंवा नंतर स्पष्ट करणे सहज शक्य होते. प्रश्न विचारले की उत्तरे देऊन आता आपल्यावर उलटतय असं वाटलं की फिक्शनल आधार घेणे पळपुटेपणा आहे.

अमितव, तुम्हाला सिंबाचं मराठी कळत नाहीए.

आता तुम्ही विषय काढलाच आहे,तर आणखी एक निरीक्षण नोंदवतो. वैद्यकविषयावरचे त्यांचे लेख असतात, त्यातही लेख आवडला असं म्हणणार्‍या प्रतिसादकांना ते अगदी नाव घेऊन धन्यवाद देतात. पण एखाद्याने लेख आवडला, उपयुक्त वाटला, असलं काही न लिहिता, लेखाच्या विषयासंबंधाने एखादा मुद्दा मांडला असेल, तर त्याचा अनुल्लेख होतो.

हे मी लाल की हिरवं पेन घेऊन सगळ्या लेखांचं ऑडिट करून लिहीत नाहीए. पण मला आणि आणखी एकांना हे जाणवलंय. अर्थात याबद्दल तक्रार नाही.

अरे बापरे! असं झालं होय.

दुसरी गोष्ट , हे ललित मध्ये पोस्ट केले आहे, लेखन प्रथमपुरुषी एकवचनी असले तरी हे 100% खरेच आहे असे समजायचे कारण नाही,
>>>>

ललितलेख खरे समजायचे नसतात हे नवीनच लॉजिक ऐकतोय.. कारण माझा एखादा लेख वा त्यातील तपशील खोटे वाटल्याने मी बरेच गोंधळ अनुभवलेत. थोडक्यात खरेच लिहावे अशी लोकांची अपेक्षा असते म्हणून गोंधळ झाले आणि कित्येक तपशीलांचे पुरावेही माझ्याकडे मागितले गेलेत. मी अगदी माझ्या फ्रिजचा, माठाचा, माठाचे झाकण फ्रिजवर ठेवून त्याचा फोटोही काढून ते दिलेही आहेत.

बरं ते असो,
पुढे प्रतिसादात ते म्हणताहेत ना हे खरे आहे. पुन्हा तो मित्र भेटला वगैरे डिटेलही दिलेत. मग का खरे समजायचे नाही? कि मी काही मिसले वाचायचे?

ललित लेखनावर चर्चा करावी का? का करावी?

http://www.maayboli.com/node/22044
प्रतिसाद वाचा

तुम्हारा नाम क्या है बसंती?

प्रस्तुत प्रसंगात सतीश हा कुठल्याच प्रकारे माझा स्पर्धक नव्हता. त्याचे वय आणि अनुभव हे माझ्याहून कमी होते. मी एम डी होतो तर तो एम बी बी एस नंतरचा डिप्लोमा धारक.
तसेच नजरेत भरावे असे काही वेगळे कामही त्याने केलेले नव्हते. तेव्हा याप्रसंगी त्याचे माझ्यावर जळणे हे माझ्या आकलनशक्तीबाहेरचे होते. >>>>
हे तुम्ही ठरवलत ? कदाचीत सतिशला त्याच काम ग्रेट वाटत असेल. कदाचीत तुमच्या मुळ तो झाकोळला गेला आहे अस वाटत असेल. सॉरी. पण लेख अज्जिब्बात आवडला नाही. चर्चा तर मुळीच नाही. गिव्ह सतिश अ ब्रेक,

सतिशने नावापुरत अभिनंदन करायला हव होत हे बरोबर. पण त्यांने ते केल नाही म्हणुन , तुम्ही त्याच्याशी बोलुन काय झालय नेमक हे समजावून न घेता (तुम्ही मित्र होता म्हणुन) असा लेख लिहिण अज्जिब्बातच पटल नाही.

या अनेक प्रतिसादांमधे मला कुमार १ यांच्या पुढच्या लेखाची बीजे दिसतात.

ललित लेखनावर चर्चा करावी का? का करावी?
http://www.maayboli.com/node/22044
प्रतिसाद वाचा
>>>

वाचले नाही फार, पण वरच्या लिंकवर एका कथेवर चर्चा चालू आहे. सत्यकथनावर वा अनुभवावर नाही.

पण ललित लेखनात लेखकाने 'मी देतोय ही माहिती १००% खरी आहे, खोटी सापडल्यास मला नोकरीवरुन/मायबोलीवरुन टर्मिनेट करावे' असे प्रतिज्ञापत्र कुठे दिलेले असते? इव्हन सावधान इंडिया सारख्या सत्यकथांवर आधारीत मालिकांमध्ये पण 'मूळ प्रसंगाचे ड्रामेटायझेशन' असे कॅप्शन स्क्रिनवर असते.
आपण नेहमीच कोणतेही लिखाण '१००% सत्यकथन' असे लिहीलेले नसताना फिक्शनल म्हणून घ्यावे असे मला वाटते.
मुक्तपीठ मध्ये सासूला लाथा घालणार्‍या सुनेच्या वागण्याबद्दल लेख असतात तसे.(या सुना नेहमी 'माझ्या एका परिचितांची सून' असतात जसं भूत नेहमी 'मित्राच्या मित्राने' पाहिलेलं असतं तसं.म्हणजे कोणी 'ओ मला ते घर माहिती आहे, तुम्ही लिहीलं तसं तिथे होत नाही' असं म्हटलं तर सेफली 'हे दुसरे परिचित' असं म्हणता येतं.)

हल्ली मिडीया मध्ये आलेल्या मुलाखती, कोर्ट स्टेटमेंट कुठेही पूर्ण सत्य नसते, मग ते एका लेखात का असावे? फक्त 'या लेखात पूर्ण प्रसंग देणे बरोबर न वाटल्याने काही फेरफार केले आहेत' असा डिस्क्लेमर दिला की झाले.

"कोणतेही लिखाण '१००% सत्यकथन' असे लिहीलेले नसताना फिक्शनल म्हणून घ्यावे असे मला वाटते."

--> ललित असो किंवा फिक्शन. काही वास्तववादी गृहीतके असतातच. ती पाळायला नकोत का? उद्या कोणी ललित लेखनात लिहिले "मी इंग्लंडला गेलो होतो. तिकडे सूर्य दक्षिणेला उगवतो" आणि एखादा जाऊन आला असेल त्याने सांगितले हे चूक आहे तर लिहिणाऱ्याने आणि प्रकाशित करणाऱ्याने ते दडपून टाकावे का? आता जे इंग्लंडला गेलेले नाहीत त्यांनी वाचून 'ललित आहे जाउदे कुठे का उगवेना' असे म्हणून सोडून द्यावे अशी अपेक्षा असेल तर मग ते दडपले का गेले असाही प्रश्न येतोच.

डॉक्टरांनी "आयुष्यात घडलेले" म्हणून सत्यकथन स्वरुपात लिहिले आहे. तेंव्हा त्यांनी उपस्थित केलेल्या शंकांना इथेच उत्तरे देणे अपेक्षित होते (जसे या आधीच्या पण प्रतिक्रियांना त्यांनी दिली आहेत)

मला वाटते लेखातील पदव्यांमध्ये घोळ झालेला. कदाचित डॉक्टर कुमार यांना त्या मित्राची नेमकी पदवी आता आठवत नसावी, पण ती खालची असावी एवढे आठवत असावे. त्यामुळे डिप्लोमा वगैरे काहीतरी लिहिले असावे. मग आरारांनी तो घोळ उघडकीस आणला. त्यावर आरारांनी धागा उडवायलाही सांगितले. पण मला वाटते त्याचा धाग्यातील मूळ आशयाशी फारसा काही संबंध नाही. तर धागा उडवायची गरज नव्हती. म्हणून शंका उपस्थित करणारे प्रतिसाद धागा भरकटू नये म्हणून ऊडवले गेले.

आता तो नक्की काय घोळ होता हे सांगायचे की नाही हे लेखकावर आहे. पण त्याची कोण जबरदस्ती करू शकत नाही. मला पर्सनली ते फार महत्वाचे वाटत नाही. उत्सुकता आहे, पण नाही समजले तर त्यात काही अडण्यासारखे नाही.

मूळात एखादी व्यक्ती मायबोलीवर चांगले माहितीपूर्ण लेख लिहित आहे तर त्याला कुठेतरी एका "क्षुल्लक" पॉईण्टमध्ये पकडून त्याचा माबोवर लिहायचा ईण्टरेस्ट जाईल असे वागणे हे पर्सनली मला पटत नाही.

वरील क्षुल्लक व्यक्तीसापेक्ष असू शकते. बाकी ज्याची त्याची मर्जी..

तसेच आरारांची पोस्ट माहितीपुर्ण होती. ती आरारांना सांगूनच उडवली असावी अशी शक्यता. आरारांचा आक्षेप नसेल तर बाकीच्यांना वाद घालायची गरज नाही असे मला वाटते.