शोध स्वतःला निसर्गात तू ऋतुचक्र मूर्तिमान
तूच पालवी वसंतातली तू शिशिराचे शुष्क पान |
तूच तडाखा ग्रीष्माचा अन् तूच गारवा हेमंता
तूच श्रावणी पर्जन्य अन् तूच आषाढी वादळवात ||१||
शोध स्वतःला संगीतात तू सप्तसुरांचा मधुर मिलाफ
तूच भूपाळी प्रात:काळी तूच निशेचा मारुबिहाग |
रागामधला स्वर पण तू अन् तूच लयबध्द ताल साकार
तूच मूर्त काव्यात्मक शब्द तूच सुरेल अमूर्त आलाप ||२||
शोध माझ्यातला
मला शोधायचं आहे माणूसपण माझ्यातले
समजण्या मला काय गवसले
अन काय हरवले माझ्यातले
मला शोधायचं आहे माणूसपण माझ्यातले
शुद्ध हवा घेतली का कधी?
निर्मळ पाणी चाखले का कधी?
खळाळता निर्झर कधी का पाहीला?
घाम त्वचेतून कधी का वाहीला?
लहान मुलांवर वा कोणत्या प्राण्यावर?
निर्व्याज प्रेम कधी केले का कुणावर?
मदत का कधी कुठे केली?
न ठेवता आशा परतीची?
घनदाट जंगलातून चाललो कधी अनवाणी?
धावता पडता रडता आले का डोळ्यातून पाणी?
पाहून दु:ख गरीबाचे दाटला का कंठ कधी?
भुकेने कधी जीव तळमळला असे झाले कधी?
एकांती बसता कोणताच विचार नाही मनी
एकदा बाकीचे प्रश्न सोडून
एकच प्रश्न डोक्यात घेत..
कोऽहम कोऽहम करत..
खूप आत जावं..
तिथे आत्मशोध नावाच्या प्रकरणामध्ये ..
काही प्रश्न विचारावेत ...
निरागस हसणारा तू कुठे गेलास?
आणि काही उपप्रश्न हि विचारावेत ..
कि नक्की प्रश्न कशाचा आहे?
निरागसतेचा कि हास्याचा ?
