#littlemoments #लित्त्ल्मोमेन्त्स

रात्रीचे बारा वाजत आले होते, इकडे मधुराच्या घरातून बेसनाचा खमंग घमघमाट सुटलेला. एका शेगडीवर बेसन तर दुसऱ्या शेगडीवर तिने चिवड्यासाठीपोहे भाजत ठेवलेले. एकोणी वेलची सोलून वेलची पूड करायची तयारी. बरं हे सगळं एकदम हळू आवाजात चाललेलं नाहीतर परत पिल्लं उठून बसतील आणि फराळ सगळा तसाच राहील.

ऐन दिवाळीच्या तोंडावर रिलिज आल्यामुळे अख्खा आठवडा रोजचाच उशीर होत होता. शेवटी आज रिलिज झालं एकदाच. पळतच म्हणजे रिक्षात बसून मनाने पळत घरी आली. आठ वाजून गेले होते. सांभाळणारी ताई, "आज पण उशीर झालाच..", अस काहीस पुटपुटत लगेच सटकली.

"काळजी नका करू येते दोन दिवसात. आजी घालेल ना दोन दिवस अंघोळ .. काय आजी ? येते मी. " असं म्हणत लक्ष्मी बाईंनी दार ओढलं आणि दाराबाहेर सटकल्या.
मालतीबाई मधुराला म्हणाल्या " आग काळजी नको करुस. घालीन मी अंघोळ, दोन दिवसाचा तर प्रश्न आहे."
***
"मी दोन दिवस नाही येणार , पंढरपूरला जायचंय वारीसाठी," लक्ष्मीबाईंनी मालिश करताना जाहीर केलं.
"मावशी काय हो अचानक ?"
"अचानक नाही. हे बघ माळ घातलीये. दरवर्षी न चुकता वारी करते. पायी नाही जमत. पण आम्ही बसने जातो. दर्शन घेऊन परत. "