महाराष्ट्रातील राजकारण

नियतीने ठरवलेल्या मार्गाला अनुकूल होतील अशा घटना नियती घडवून आणत असते. >> मग मोदी, त्याचे तथकथित हिंदुत्ब ह्याचा कशाला उदो उदो करायला हवा ?? आणि अजित दादा - शिंदेला चढवून घ्यायला हव ?

नियतीने ठरवलेल्या मार्गाला अनुकूल होतील अशा घटना नियती घडवून आणत असते. >> नियती???

ही नियती कोण ते शोधायला हवे . तिलाच शोधयला राहुल गांधी परदेशात जात नसेल ना?

सध्या भाजप, हिंदुत्व ( वेगवेगळे रंग आहेत) यांची चलती आहे.
तरीही पश्चिम बंगालात नवीन बाबरी मशीद बांधायला सुरुवात केलेली आहे.

>>
अमेरिका कायम पाकिस्तान धार्जिणी आहे. १९७०-७१ मध्ये तेव्हाच्या पूर्व पाकिस्तानात हिंदूंचा वंशसंहार होत असताना अमेरिका पाकिस्तानच्या पाठी ठामपणे उभी होती. आणि इस्लामला विरोध वगैरे म्हणजे आपल्याच चष्म्यातून ट्रंपकडे पाहणे. अमेरिकेने अफगाणिस्तान तालिबानला सोपवला. स्वतःच ज्याला दहशतवादी म्हटले अशा सिरियन नेत्याला जवळ केलं.
<<
नेहरुनी जाणीवपूर्वक अमेरिकेला दूर ठेवून सोव्हियत रशियाला जवळ केले असा इतिहास आहे. कारण नेहरूंना जरी थेट साम्यवाद भारतात राबवायची हिंमत नसली तरी त्यांना त्या विचाराचे विकृत आकर्षण होते. यामुळे अमेरिका दुरावला आणि गांधी नेहरू घराणे सत्तेत असेपर्यंत अमेरिकेशी संबंध वाईटच होते. पण इथे एका हाताने टाळी वाजलेली नाही. दोन्ही बाजूंनी हा निर्णय घेतलाय की आम्ही मित्र देश नाही.
आजच्या काळात ट्रंप पाकला झुकते माप देण्याचे कारण रशिया युक्रेन युद्धात त्याची कोंडी झाली आहे. तो शक्य तितक्या देशांना रशियाच्या विरुद्ध जायला भाग पाडतो आहे. भारताला ते करायला भाग पाडण्यासाठी पाकला मदत करून दबाव आणतो आहे आणि भारत तो दबाव झिडकारून टाकतोय.

<<
पहलगाम आणि ऑपरेशन सिंदूरच्या वेळी तात्या पाकिस्तानसोबत होते, ये याद रख्खा जाएगा. इथेही त्यांचे भक्त पहलगामसाठी पाकिस्तानला सरळ दोष देत नाहीत हे लक्षात घेण्यासारखे आहे. भारताच्या चौकशी यंत्रणांनी ते पाकिस्तानी अ तिरेकी होते असे म्हटल्यावरही हे नाकारतात.
<<
सिंदूरच्या वेळी भारताने जे हल्ले केले त्यात अमेरिकेच्या एका छुप्या आण्विक शस्त्रागाराचे मोठे नुकसान झाले. जे झाले असे सांगताही येत नाही आणि सहनही होत नाही अशी अमेरिकेची परिस्थिती आहे (अशी किंवदंता आहे). भारत इतका खोलवर हल्ला करेल अशी कदाचित अपेक्षा नसेल त्यांची. परंतु ह्यामुळे अमेरिका इथे भारताविरुद्ध जाताना दिसत आहे. पण हे माझ्या मते फार काळ टिकणारे धोरण नाही.
एकंदर भूमिका पाहता ट्रंप इस्लामी देशांच्या आहारी जात नाही. उलट तो अशा देशांचा तिरस्कारच करतो. कधी ना कधी तो जागा होईलच. पाक हे एक दिवाळखोर राष्टर्‍ आहे. त्या मानाने भारत श्रीमंत आहे. एक मोठी बाजारपेठ आहे. दुर्लक्ष करण्याजोगा देश नाही.

तोवर अमेरिकेचे नाव घेऊन शिवीगाळ न करता आपले जे काही धोरण आहे ते खंबीरपणे राबवणे हे भारताचे धोरण उत्तमच आहे.

>>ही त्या देशातल्या हिंदूंची नियती.
म्हणून मोदींनी सी ए ए सारखी योजना जाहीर केली जी वापरून धर्मपिसाट इस्लामी देशातील हिंदूना भारतात स्थायिक होणे सोपे जावे. पण ह्याला आपल्यासारखे पुरोगामी आंधळा विरोध करत असतात.
बांगला देशातील हिंदू कधीही सुरक्षित नसणार. त्यांना भारतात आश्रय देणे हाच एक उपाय व्यावाहारिक आहे.

तोवर अमेरिकेचे नाव घेऊन शिवीगाळ न करता आपले जे काही धोरण आहे ते खंबीरपणे राबवणे हे भारताचे धोरण उत्तमच आहे.
" अगली बार ट्रम्प सरकार " असा फुकट प्रचार करून ट्रम्पला खांद्यावर घेतले, त्याने कानात अमृत अभिषेक केल्यावर शहाणपण आले. आता अमेरिकेचे नाव घ्यायलाही हिंमत होत नाही डरपोक्याची. आता तर अमेरिकेच्या दबावासमोर झुकून रशियाकडून स्वस्त कच्चे तेलही घेणे बंद केले.

मोदीने बांग्लादेशमधील हिंदूंवरील अत्याचाराबद्दल ब्र देखील उच्चरला नाहीये. हिंदूंचा तारणहार म्हणे

आधी स्वतः अमेरिकेतून इथे या आणि मग आपटा

>>आधी स्वतः अमेरिकेतून इथे या आणि मग आपटा

येऊ हं येऊ. वाट बघा थोडी. सब्र का फल मीठा होता है!

>>
US China Economic and Security Review Commission च्या वार्षिक अहवालात
पहलगाम दहशतवादी हल्ल्याला insurgent attack म्हटलं आहे. insurgent - a person fighting against the government or armed forces of their own country म्हणजे हे दहशतवादी पाकिस्तानी नसून भारतीय होते, असे अमेरिका म्हणते.
<<
अमेरिका काय म्हणते आणि चीन काय म्हणते यावरून किती रडारड आदळआपट करा. भारताला ते मान्य नाही हे भारताच्या प्रतिक्रियेवरून सिद्ध झालेले आहे. भारताने आपल्या भूमिकेत बदल केलेला नाही. पाकिस्तानवर हल्ले करून आपली भूमिका स्पष्ट केलेली आहे. भारत कुठल्याही देशाचा मिंधा नाही.
सध्या अमेरिका भारताच्या विरोधात आहे. म्हणून लगेच तावातावाने भारताने अमेरिकेला शिवीगाळ करत सुटावे ही अपेक्षा मूर्खपणाची आहे. शांतपणे आपल्याला हवे ते करत राहाणे हे ह्या परिस्थितीत योग्य भूमिका आहे. जेव्हा परिस्थिती बदलेल तेव्हा अमेरिकेचे धोरण बदलेल ह्याची खात्री आहे.

>>गेल्या दीड वर्षांत बांग्लादेशात जे चाललं आहे, त्यामागे अमेरिकेचा हात आहे, असं भारतात बोललं जातं. म्हणजे बांग्ला देशी हिंदू असुरक्षित होण्याचे कारण पुन्हा अमेरिका.
<<
बकवास. बिनबुडाचा दावा. बांगला देशात हिंदू असुरक्षित होण्याचे कारण कट्टर इस्लामी लोकांचा उदय. केवळ इस्लाम.
ढोंगी पुरोगाम्यांना इस्लामला दोष द्यायची हिंमत होत नाही म्हणून अमेरिका, चीन, म्यानमार अशा लोकांवर भुंकणे सुरू!

चिकन मटण भाकरी खाल्लीत काय? मस्त लागते.

<<
<बकवास. बिनबुडाचा दावा> हे भारतातले उजवेच म्हणताहेत Lol
<<
"काही" उजवे म्हणतायत असे म्हणू शकता. आणि ते चूक असू शकतात.
बांगला देशात तुलनेने जास्त हिंदू आहेत ह्याचे कारण बांगला देशात बांगला अस्मिता आहे जी काही वेळा इस्लामी धर्मपिसाटपणाला झाकोळून टाकते. निदान १९७१ च्या सुमारास झाकोळत होती. परंतु कुठल्याही अधिकांश इस्लामी असणार्‍या भागात होते तसे इथेही धर्मपिसाट इस्लामी लोकांचा उदय होत आहे आणि त्यातून आम्ही मुस्लिम आहोत ही भावना आम्ही बांगला आहोत ह्यापेक्षा प्रबळ होत आहे. अनेक नवे पक्ष हे केवळ इस्लामी विचारधारेवर आधारित आहेत.

आता नगर परिषदांच्या निवडणुकांमध्ये तीन मोठ्या उमेदवारांत स्पर्धा/ लढती निश्चित.
कारण मविआतून बाहेर पडून १. कॉन्ग्रेस वेगळे उमेदवार उभे करत आहे, २.महायुतीकडून दुसरा, ३.उबाठा+मनसे+ शरद पवार यांचा तिसरा.
मराठी मतदार ( मुंबईत) क्रं. ३ कडे जातील; अमराठी क्रं. २कडे; मुस्लीम मतदार क्रं.१ कडे. ; वंचित क्रं.१ कडे.
इतर ठिकाणी मराठी मतदार क्रं २ कडे, मुस्लीम क्रं. १कडे; वंचित क्रं.१ कडे.;
अर्थात मुख्य लढत महायुती विरुद्ध कॉन्ग्रेस होणार.
कोकणात क्रं २, काहीजण क्रं ३ कडे जातील.

आताच्या बातम्यांनुसार महायुतीत फूट पडली आहे. शिंदे सेना स्वतंत्रपणे जागा लढवणार आहे. कोकणात निलेशच्या विजयानंतर शिंदेगटाचा आत्मविश्वास वाढला आहे. मतदार त्यांच्याकडेच जातील याची खात्री वाटतेय. उद्धव ठाकरे आणि राज जो प्रचार करताहेत की मुंबई मराठी माणसाकडे राहिली पाहिजे ते लोकांना (मराठी मतदारांना) पटेल आणि ते मतदान मात्र शिंदे सेनेला करतील असा कयास आहे. कोकणात तर उद्धव गटाला मोठी लढाई लढायची आहे. इथेच नाही तर कुठेही नाही अशी परिस्थिती येऊ शकते.
_________________
बोलभिडू चानेलने शरद पवार - गौतम अडाणी मैत्रीवर बराच उजेड पाडला आहे. एकीकडे शरद पवार उद्योगपतींना संभाळताना दिसतात तर दुसरीकडे कॉन्ग्रेसने प्रथितयश उद्योगपतींना धुडकावण्याचे धोरण ठेवले आहे. सत्तेत येण्यासाठी मोठी अडचण ठरू शकते.

पक्षशिस्त आणि वचक कुणाचाच राहिला नाही. मतदारांनी मत तरी का द्यावे?