नारळाची बर्फी

अप्रतीम दिसतेय बर्फी!

वा वा! नविन व्हेरीएशन तर खल्लास दिसतय.

कसली सुंदर दिसतेय बर्फी ममो!

नवीन बर्फी अतिशय आवडली. सारखं सारखं पिंक पिंक करणार्‍या लेकीसाठी करून बघेन.

वाह! रंगही सुरेख आलाय एकदम. सगळं एकदम निगुतीने करता अगदी.

खूपच छान ममो. डबल लेअर बर्फी तर भारीच दिसतेय. जरा बैजवार कृती लिहा ना.

भारी दिसते आहे! मी लेयर्स ट्राय केलेले नाहीत अजून कधी - आता करून बघेन.

एकरंगी आणि दुरंगी दोन्ही बर्फ्या मस्तच.

सुरेख दिसतेय गुलाबी बर्फी.

काय सुरेख दिसतेय गुलाबी बर्फी!

आहाहा अप्रतिम दुरंगी बर्फी.

गुलाबी बर्फी आपली मराठमोळी नाही वाटते. आमच्या इथल्या ब्रार किंवा तत्सम सीख दुकानातल्या असते तशी वाटत्येय. आंब्याची कशी आपली वाटते.

मस्त रेसिपी आणि त्याहीपेक्षा फोटो मस्त.... आवडले. नारळीपाक म्हणुन एक प्रकार मिठाईच्या दुकानात मिळतो ते हेच असावे असे वाटते.

मला नारळाच्या वड्याच जास्त आवडतात. अर्थात नारळ + साखर्/गुळ कायम आवडीचे आहेच.

तर आज शेवटी या वड्या/बर्फ्या करायला मुहूर्त लागला.
रेसिपी अशीच्या अशी करायची नाही हे वाचताक्षणीच ठरलं होतं. (पहा : माझा पहिला प्रतिसाद).
रेसिपीत काही दोष आहे म्हणून नव्हे, तर मला ममोंइतका दूधबीध आटवत बसायचा उत्साह नाही म्हणून.

मग त्यात असे बदल केले:

१ कप कोकोनट पावडर पूर्ण भिजेल इतकं हाफ अ‍ॅन्ड हाफ (दूध+क्रीम असं इथे मिळणारं तयार मिश्रण) गरम करून त्यात घातलं आणि थोडा वेळ बाजूला ठेवून दिलं. साधारण पाऊण कप हा&हा घातलं असावं.
२. कढईत ही भिजलेली सुक्या खोबर्‍याची पूड, अर्धा कप साखर, चमचाभर तूप आणि दोन मोठे चमचे मावा पावडर असं एकत्र करून मध्यम आचेवर परतायला सुरुवात केली.
३. मिश्रण अगदी झटपट म्हणजे पाचेक मिनिटांतच छान आळत आलं.
४. नेहमीप्रमाणे कडा कोरड्या व्हायला लागल्या आणि चमचा खोबर्‍याच्या गोळ्यात उभा राहिला तेव्हा गॅस बंद करून दोन मिनिटांनी तुपाचा हात लावलेल्या ताटलीत वड्या थापल्या.

५. इथवर सगळं नीट झालं म्हणून लाडात येऊन वर बदामाचे काप लावले आणि वड्या गार व्हायला ठेवून दिल्या.

कमरेचा एप्रन काढून ठेवताच विक्रमाला आपला हट्ट आठवला आणि झाडापाशी जाऊन त्याने वेताळाला खांद्यावर घेतलं. वेताळ म्हणाला, 'राजा, वड्या कापताना मिश्रण मला तरी मऊ वाटलं बुवा!' विक्रमाने उत्तरादाखल चमच्याने कढईतली वड्यांची खरवड काढून वेताळाला दाखवून तोंडात टाकली. 'सुकली आहे की नीट!' तो मनाशी म्हणाला.
तासाभराने बघू म्हणताना मुद्दाम टंगळमंगळ करत विक्रम दोन तासांनी पुन्हा ताटलीपाशी गेला आणि वड्या सोडवायला लागला. वड्या अजूनही मऊच होत्या. वेताळ खदाखदा हसायला लागला. म्हणाला 'जाऊ दे रे, एकेक बर्फी वॅक्स पेपरमध्ये रॅप करून दे - सांग की बर्फी वडीपेक्षा मऊच असते! चव चांगली आहे ना? मग झालं तर!'
पण विक्रमाने आपला हट्ट सोडला नाही. त्याने हलक्या हाताने ते लाडाचे बदामाचे काप काढले, सगळ्या वड्या मोडून मिश्रण काचेच्या बोलमध्ये घेतलं आणि तीन वेळा पाऊण पाऊण मिनिट असं फुल पॉवरवर मायक्रोवेव्ह केलं.
आता ते थापताना छान खुटखुटीत वाटलं हाताला. मग यथावकाश नीट वड्या बर्फ्याही पडल्या. चव सुंदरच जमली आणि हरवाळ पोतही!

वेताळ म्हणाला, 'राजा, तुझ्या चिकाटीचं मला कौतुक वाटतं. पण चमचा उभा राहण्याची हुकुमी खूण या वेळी का बरं लागू पडली नसेल? या प्रश्नाचं उत्तर तुला माहिती असून मला दिलं नाहीस तर वड्या उद्यापर्यंत अती कोरड्या होऊन त्यांची शंभर शकलं डब्यात पसरतील.'
विक्रम म्हणाला 'वेताळा, मला खरोखरच या प्रश्नाचं उत्तर माहीत नाही, पण आधी तू सांग, ते पहिल्या ब्याचला लावलेले बदामाचे काप कुठे रे गेले? इथेच ना वाटीत काढले होते? जर या प्रश्नाचं...'
विक्रमाचा प्रश्न विचारून होण्याच्या आत वेताळ त्याच्या खांद्यावरून उडाला आणि झाडावर जाऊन लटकू लागला.

>>>>> पण आधी तू सांग, ते पहिल्या ब्याचला लावलेले बदामाचे काप कुठे रे गेले? इथेच ना वाटीत काढले होते?
हाहाहा कोणी गपाटले?

>>>>>या प्रश्नाचं उत्तर तुला माहिती असून मला दिलं नाहीस तर वड्या उद्यापर्यंत अती कोरड्या होऊन त्यांची शंभर शकलं डब्यात पसरतील.'
हाहाहा

मस्त दिसते आहे.

विक्रम वेताळ कथा ज ब र द स्त भ न्ना ट

मनीमोहोर यांच्या फोटोंतल्या सगळ्या बर्फ्या सुंदर दिसताहेत.

मला गावाहून कधीतरी आलेल्या ओल्या नारळाच्या खुटखुटीत वड्यांचीच चव आवडते.

स्वाती, विक्रम वेताळ कथा भारी. बहुतेक तुमच्या बदाम कतली रेसिपीने मोदक करत असताना माझ्याकडचा मिश्रण सैल राहण्याचा बग तुम्हांला ट्रान्सफर झाला.

केली मागच्या आठवड्यात, आवडली. धन्यवाद

स्वातीताई... भारीच प्रस्तावना आणि वड्या.
हे वडी मऊ राहण्यात माझा हातखंडा आहे. दरवेळी घरच्यांना अरे ताजी असली की अशी मऊच असते असं म्हणता येतं.
पण या वेळी या रेसिपीप्रमाणे झाली बरोबर खुटखुटीत.

विक्रम वेताळ कथा ज ब र द स्त भ न्ना ट.....+१.

आत्ताच पुन्हा एकदा केल्या. छान झाल्यात. एरवी गोड न खाणार्‍या माझ्या लेकीने पण आवडीने खाल्या आणि उद्या शाळेत न्यायला पण भरून ठेवल्यात.

तोंपासु

किती सुबक आणि सुंदर दिसते आहे!