मी एक पुणे पर्यटक..

अवलिया आणि तिरसट>> ते त्या परिसरातल्या बहुतेक सर्व (विशेषतः मराठी) दुकानदारांचे व्यवच्छेदक लक्षण आहे. उदा: प्रभा विश्रांतीगृह. मी फडतरे चौकापल्याडची यादी विचारात न घेतल्याने ती नावे नमूद केली नाहीत. नाहीतर बरीच लांबलचक यादी होईल. प्रभा च्या अलिकडे रमणबाग चौकात एक जेपीज म्हणून खाऊचं दुकान होतं. डोश्याचं तयार ओलं पीठ विक्रीला ठेवणं यांनी प्रथम पुण्यात सुरू केलं. मालकांनी ते दुकान कालांतराने विकले. आता मला वाटतं तिथे एक वेगळंच दुकान आहे

एखाद्या दिवशी सायकल वरुन पुणे दर्शन करावे म्हणतो.. मज्जा येईल.

मलाही मुलांना घेऊन एक दिवस त्या बसने प्रवास करायचा आहे. धन्यवाद सई.

रोज पुल देशपांडे उद्यानाकडुन ट्रॅफिकच्या उलट्या दिशेने येणारी पुणे दर्षनची बस पुण्याची ओळख म्हणजे वाहतुकीच्या नियमांचे उल्लंघन करणारे शहर अशीच करुन देते असे मला वाटते व खेद होतो. मोटर ड्रायव्हींग स्कुलवाले जेव्हा सिग्नल तोडताना दिसतात तेव्हाही असाच खेद होतो.

मी ज्या दिवशी जाईन त्या दिवशी अभिप्रायात हे नक्की लिहीन असे ठरवले आहे.

मस्त लेख. पुणे मस्तच आहे.

दिनेशदा आमच्याकडे नॉर्थचे पाहुणे पहिल्यांदा आले की बच्चन, शहारुक, सलमान आणि सचिन तेंडुलकर असा बेत असतो. पण आम्ही फक्त बाहेरूनच दाखवतो. दरवेळी एवढा गोतावळा घेऊन कुठे दुसर्याकडे जेवायला नाहीतर चहाला जायचं? >> मामी, या लिस्ट मधे सध्या अ‍ॅन्टिलिआ पण अ‍ॅड झाले आहे.

श्री उपहार गृहातिल मिसळ आणि बटाटेवडा ह्यांना तोड नाही.
सारखी आठवण होत असते.
लहान पणी खुप खाल्ली, आता कीती खाउ शकेन सांगता येत नाही.

मामी, या लिस्ट मधे सध्या अ‍ॅन्टिलिआ पण अ‍ॅड झाले आहे>>>> ते मामीच्या घरातून दिसतंय.

खूप छान लेख.. या सगळ्या ठीकाणांना परत एकदा भेट द्याविशी वाटतेय..

सुंदर लिहिलं आहेस सई. तुझा पॉझिटिव्ह अप्रोच आवडला.
राजा केळकर संग्रहालयात खूप वर्षात गेलेले नाही. परत जायला हवं आता. सकाळी दहाच्या सुमारास तिथे जवळपास रोजच पुणे दर्शनची बस मात्र बघितलेली आहे त्यामुळे वक्तशीरपणाची खात्री आहे

जे लोक पुण्यात शिक्षण, नोकरी, लग्न, करियर असं सगळं करूनही लोक 'तुमचं पुणं' म्हणत तुच्छतेने बोलतात त्यांना आता काहीच न बोलता या लेखाची लिंक देईन फक्त!

टोचा, मी श्रीच्या मिसळीबद्दल अनेक उलटसुलट अभिप्राय ऐकलेत मात्र चाखायचा योग आजतागायत आलेला नाही! >> सई बिनधास्त टेस्ट करा.. मस्त चव असते आणि अजिबात गुळ्माट नाही बेडेकर सारखी म्हणजे मिसळ म्हणता येईल अशीच आहे टोचा म्हणतात तसे तिथला ब. वडा पण मस्त्च असतो. जंबो साईझ..

जे लोक पुण्यात शिक्षण, नोकरी, लग्न, करियर असं सगळं करूनही लोक 'तुमचं पुणं' म्हणत तुच्छतेने बोलतात त्यांना आता काहीच न बोलता या लेखाची लिंक देईन फक्त! >> अगदी अगदी पौर्णिमा.. पैका ईथे कमवायचा, शिक्षण ईथे घ्यायचे आणि पुण्याला आणि पुणेकरांना नावे ठेवायची..

गावातच कोंढाळ्करची मस्तानी पण छान असते.. स्वीट होम पासून खाली गेले की डाव्या हाताला आहे. जनता सहकारी च्या अलिकडे..

मी ही टूर शाळेत असताना केलेली आहे. वानवडी, शिंदे छत्री, आगाखान पॅलेस हे माहीत नसलेले भाग आपल्याच पुण्याचे आहेत हे कळल्यावर वेगळेच वाटले होते. पुणे प्रेम आहेच ते लेख वाचून वृद्धिंगत झाले.

माझे आवड्ते भाग, वेताळ टेकडी, कांचन गल्ली. ( इथे बारकासा बंगला असणे, फाट्कावर जुईचा वेल, पायरीवर बसून पुस्तक वाचत साबुदाणा खिचडी खाणे ही सुखस्वप्नांची परमावधि होती.) कमलानेहरू पार्क( भेळ! व तिथे एक वेलींचा मंडप आहे तिथे बसणे. भांडारकर रोड वरून चालत परत येणे, डेक्कनला व पुढे घरी. जोशी संग्रहालय बघितलेले नाही एकदा बघितले पाहिजे.

श्री मिसळीपेक्षाही श्रीकृष्ण (तुळशीबाग), संजीवनी (टिळक रोड) यांच्या मिस्ळी तूफान असतात. रामनाथची मिसळ खूप तिखट आवडणार्‍यांनी खावी. हल्ली त्यांना तिखट मागीतली तर ते फक्त वरचे लाल तेलच देतात तर्री म्हणुन.

असो. सई मला परत उलटी येताना दिसली ती बस तर अगदी पेठी पुणेकराप्रमाणे थांबवुन दम भरायचा विचार आहे.

राजा केळकरच्या बरोब्बर मागे माझे घर होते. त्या केळकरांचे घर आमच्याच गल्लीत होते. फार्फार पूर्वी जेव्हा ते महानगरपालीकेच्या ताब्यात गेले नव्हते तेव्हा आम्ही लपाछपी खेळायला व काहीच खेळायचे नसले की कुतुहल म्हणुन जाऊन यायचो. तिथले अदकित्ते, खिडक्या व पुरातन कालीन भांडी बघणे हा आमचा बालगोपालांचा छंद होता. असाच आणखी एक छंद म्हणजे भाऊ महाराज बोळात एक कल्हईवाला बसायचा. त्याला कल्हई लावताना बघणे हे स्वर्गसुख होते.

पर्वतीवरही एक संग्रहालय आहे. ते ही छान आहे. छोटेसेच आहे पण वर्थ इट.

कोंढाळकरांची सुजाता मस्तानी स्वीटहोमपाशी नाहीये, निंबाळकर तालीम चौकात आहे.
मिसळ श्रीपेक्षाही तुबातल्या श्रीकृष्णची कधीही मस्त. श्रीची सा.खि चांगली असते/असायची. हो आणि फडतरे चौक, श्री मिसळ, सुजाता मस्तानी या दिशेने आणखी पुढे चालत राहिलं की टिळक रोड ओलांडून कल्पना भेळ

पौर्णिमा <<जे लोक पुण्यात शिक्षण, नोकरी, लग्न, करियर असं सगळं करूनही लोक 'तुमचं पुणं' म्हणत तुच्छतेने बोलतात>> अगदी जियो! या वाक्यासाठी. इथे माबोवरही असे नमुने बघितले आहेत. अशांची खणानारळाने ओटी भरून्/शाल श्रीफळ देऊन स्वत:च्या गावी रवानगी केली पाहिजे. जा म्हणावं स्वस्थानी आणी मग बडबडा.
जिथे रहाता तिथल्या कुठल्याच शहराविषयी, गावाविषयी असं म्हणू नये.

अमा- कांचन गल्लीचं स्वप्न आवडलं. फार सुरेख परिसर आहे तो अजूनही.

कोंढाळकरांची सुजाता मस्तानी स्वीटहोमपाशी नाहीये, निंबाळकर तालीम चौकात आहे. >> आहे हो.. थोडी आतल्या बाजूला आहे. एक काँप्लेक्स आहे (नाव लक्षात येत नाहिये) २-४ गारमेंटची दुकाने आहेत तिथे.

श्रीकृष्णची पण गोडसर असते सो ती नाही आवडत तितकीशी

कल्पना भेळ, पुष्कर्णी भेळ, नुमविच्या मागच्या खाऊगल्लीतली प्रविण भेळ, शिवाजीनगर स्टेशनबाहेरची भेळ आहाहा!!

शिवाजीनगर स्टेशनबाहेरची भेळ आहाहा! >> हो कांदापोहे.. मस्त असते झटका भेळ .. ते आजोबा मानेला झटका देऊन भेळ करायचे एकदम तल्लीन होऊन ..

वरदा.. आर यू गेटींग कन्फ्युज्ड अबाऊट कोंढाळकर??? कोंढाळकर मस्तानी हाऊस ह्या नावानीच दुकान आहे लंपन म्हणतो आहे ते.. सुजाता मस्तानी नाही.. ते वेगळे दुकान आता तर त्यांच्या शाखापण आहेत.. पूर्वी कसे आमची कोठेही शाखा नाही असे होते ना.. ते बदलले आहेत आता...

आण्णा बेडेकरांनी पण नवीन शाखा काढली आहे एम आय टी च्या जवळ...

मिसळीच्या बाबतीत पसंद अपनी अपनी... प्रत्येकाला वेगवेगळी टेस्ट आवडते.. सध्या बेडेकरांकडची मिसळ पण झणझणीत झालीये.. अर्थात बरोबरीने वांग आणि गूळ येतातच मधे मधे.. मग त्यापेक्षा तुबामधली श्रीकृष्णची चांगली असते... पण त्यांच्याकडे तर्रीत बटाटा घालतात..

मी बटाटा वगळून खाते पण बेडेकरांचं वांगं वैताग आणतं. एकदा पुण्यात आल्यावर त्या मंगला टॉकिजपासच्या गाडीवरची मिसळ खाऊन बघायची आहे.

हो, कोंढाळकर आता 'फुटून' त्यांच्या शाखा झाल्यात ते नंतर लक्षात आले. पण मी अजून वरिजिनल सुजाताचीच पंखी आहे.

खरंतर बस उभी करायला गैरसोयीचं आहे म्हणून, नाहीतर तुबा मधलं रामाचं मंदिर आणि आसपासचा पारंपरिक गोष्टींचा आणि भांड्यांचा बाजार हे पण टूरिस्ट अ‍ॅट्रॅक्शन होऊच शकतं

ती झटका भेळ खाऊन अनेको वर्षं झाली. अजून आहेत का ते आजोबा?

खरंतर बस उभी करायला गैरसोयीचं आहे म्हणून, नाहीतर तुबा मधलं रामाचं मंदिर आणि आसपासचा पारंपरिक गोष्टींचा आणि भांड्यांचा बाजार हे पण टूरिस्ट अ‍ॅट्रॅक्शन होऊच शकतं>>>>

राजा केळकर संग्रहालयापाशी गाडी उभी करुन पायी घेऊन जायच लोकांन तुबा मध्ये.. फक्त वेळेवर प्रचंड बंधन घालावे लागेल...

सई. बाकीच्या शहरात अशी ट्रीप केली की जेवायच्या वेळेस काही ठराविक ठिकाणी घेऊन जातात आणि तिथे आजूबाजूला ठरलेली दुकानेही असतात.. तर ह्या पुणे दर्शन ट्रीप मध्ये कुठे घेऊन जातात??

कोंढाळकर मस्तानी हाऊस ह्या नावानीच दुकान आहे लंपन म्हणतो आहे ते.. सुजाता मस्तानी नाही. >> +१

ती झटका भेळ खाऊन अनेको वर्षं झाली. अजून आहेत का ते आजोबा? >> नाहीत बहुदा .. आता त्यांचा मुलगा असतो..दिसले नाहित बरेच दिवसात.

एकदा पुण्यात आल्यावर त्या मंगला टॉकिजपासच्या गाडीवरची मिसळ खाऊन बघायची आहे.>> वरदा एकदा दोनदा पाहिली आहे पण हिम्मत नाही झाली तर्रीचा रंग पाहून हिम्सकूल म्हणतो तसे मिसळच्या बाबतीत पसंद अपनी अपनीच खरे. ती एक काटाकिर्रची पण मस्त असते कलमाडी हाऊसच्या ईथली.

सुजाता मस्तानी अगदी चिंचवडात पण आहे. पण एकदम पीठूळ मिळते तिथे. गावातच चांगली मिळते. त्यांचे जोशी वडेवाल्यासारखे नको व्हायला म्हणजे मिळवली.

खरंतर बस उभी करायला गैरसोयीचं आहे म्हणून, नाहीतर तुबा मधलं रामाचं मंदिर आणि आसपासचा पारंपरिक गोष्टींचा आणि भांड्यांचा बाजार हे पण टूरिस्ट अ‍ॅट्रॅक्शन होऊच शकतं >> हैद्राबादेत चारमिनार पाशी सोडतात व एक तासाने पिक अप करतात तसे. जामा मस्जिद दुरून बघायची व चूडी बाजार मध्ये खरेदी !! पूनाके लोगां क्या बार्गेनिंग करते बावा. हरीक चीज पचास रुपैमेच होना बोल्ते.

अशीच एक खादाडीची पण टूर आहे पुण्यात. मागे पुणे टाईम्स की मिररला आले होते परांजपे (?) आडनावाच्या मॅन ची आहे ही टूर. फार प्रसिद्ध नाही झाली अजून.

जिथे रहाता तिथल्या कुठल्याच शहराविषयी, गावाविषयी असं म्हणू नये.>>> +१. पण मुळात त्यासाठी त्या शहराच्या अंतरंगामधेय उतरून बघावं लागतं. मद्रासला चिकार नावं ठेवल्यानंतर ही मला आलेली अक्कल आहे.

जिथे रहाता तिथल्या कुठल्याच शहराविषयी, गावाविषयी असं म्हणू नये. >>> खरंय. आणि जिथे राहिलेच नाहीयेत किंवा अगदी कमी काळ राहिलेत किंवा नुसतेच जाऊन येऊन तोंडओळख आहे त्या त्या शहरांबद्दलही बोलू नये.

<मागे पुणे टाईम्स की मिररला आले होते परांजपे (?) आडनावाच्या मॅन ची आहे ही टूर.>

जयेश परांजपे.

बेडेकरांची कोथरुडातली शाखा बंद झाली.