प्रथम तुज पाह्ता , जीव वेडावला अर्थात टू स्टेट्स

As always , beautifully written Ashwini Mami.

अमा मस्तच लिहीलं आहेस... टू स्टेट्स वाचायचं राहीलंच आहे अजून पण चित्रपट नक्की पाहणार. आलीया साऊथ इंडियन मुळीच वाटत नाही पण तिचे ड्रेसेस मात्र अप्रतिम आहेत. ती खरंच फ्रेश वाटलीये. रेवती आणि अमृता च्या जुगलबंदीसाठी नक्की पाहणार. अर्जून खरं तर चांगला अ‍ॅक्टर आहे. औरंगजेब मध्ये कस्ला दिसलेला!! यात का असा ग्लूमी लूक केलाय कोणास ठाऊक. डान्सही जीवावर आल्यासारखा केलाय. उलट त्याचा गेट अप मला साऊथ इंडियन वाटला. पंजाबी गबरू कोणी वेगळा हिरो छान वाटला असता.

अर्जुनचा रोल चेतन भगतचा आहे ना? तो तेरी कुठे दिसतो पंजाबी गबरू जवान.

फँटॅस्टिक मुव्ही.. आय क्राइड अँड आय लाफ्ड. ......... सो ट्रू डीअर ... सो ट्रू! >>>>+++++११११

फायनली बघितला- आणि आता मामींशी पूर्ण सहमत- फारच छान बनवलाय.
मी पुस्तक वाचलं असल्यामुळे तीच स्टोरी बघायला बोअर होईल असा विचार करत होते पण तसं झालं नाही. प्रेझेन्टेशन चांगलं केलंय. चित्रपट पटापट पुढे सरकत राहातो. सारखं काहीतरी घडत राहतं. आलिया तर फारच सुंदर दिसली आहे आणि तिचे कपडे तर खूपच छान आहेत. अर्जुन तिच्या मानाने कमी पडतो पण तरी एखादया शाहरुखसारख्या थोराड नटाला आलियासोबत बघण्यापेक्षा हा देखणा तरुण नक्कीच आवडला.
पण या दोघांपेक्षा खरी बाजी मारली आहे ती यांच्या पालकांनी. रोनित रॉय मला अगदी जान तेरे नाम, कसौटी झिंदगी कीपासून आवडतो आणि इथेही त्याने अफलातून अभिनय केलाय. रेवतीही तितकीच भारी. तिने तिच्या लव्ह चित्रपटातलं गाणं म्हणणं हा टच आवडला. तिचा नवरा आणि अमृता सिंग हेही सुपर्ब.

बघितला. आलियामुळे फ्रेशनेस आहे. तिचे ड्रेसेस मस्त आहेत. अर्जुन कपूर ठिक आहे. IIM मधलं दाखवलेलं वातावरण कैच्याकै वाटलं. इथल्या साध्या ग्रॅज्युएशनसाठीचं वातावरण देखिल सिरियस असेल.

सगळ्यात जिंकलं ते दोघांच्या पालकांनी. जमा आणि वजा बाजू बघता सिनेमा बरा वाटला.

मला सिनेमा अजिबात आवडला नाही. कंटाळा आला. झोप लागली.
अमृता सिंगने फार छान भूमिका वठवली आहे.

अर्जून कपूर मठ्ठाड दिसतो. आलिया शोभेची बाहुली.
तिचे कपडे मात्र सुंदर आहेत.

डिजे, सिनेम्यात कुठेही त्या दोघांनी IIM मध्ये शिकत असल्याची अ‍ॅक्टिंग केलेली नाहीये बरं का

हा चित्रपट काल पाहिला. अनेक आघाड्यांवर चित्रपट गंडल्यासारखा वाटतो.

गीते (मला तरी) सुमार वाटली. आलिया भट फ्रेश दिसते हे काही क्वॉलिफिकेशन असू शकत नाही. त्यात तिचे दिसणे मला आवडत नाही हा वैयक्तीक आवडीनिवडीचा भाग अलाहिदा! हलकेफुलके कथानक निवडतात तेव्हा त्यात विनोदाला खूप अधिक वाव ठेवावा लागतो. ह्या उलट चित्रपट कित्येकवेळा फारच गंभीर वळणे घेतो. दोघांचे वडील, अर्जुन कपूरच्या चेहर्‍यावरील हावभाव हे प्रेक्षकाला गंभीर बनवतात. अतर्क्य घटना टाळायला हव्यात त्या तश्याच आहेत. जसे आय आय एम मध्ये गेल्यापासून थेट प्रेमकथाच सुरू होते. (ह्याचा अर्थ मुले अभ्यास करत नसतीलच असा कसा घेता असा प्रश्न असल्यास तसे निदान एकदोनदा तरी दाखवायला हवे होते असे उत्तर आहे). आलियाला इकॉनॉमी शिकवायला अर्जुन थेट लेडिज हॉस्टेलमध्ये तिच्या रूममध्ये कसा जाऊ शकतो ह्याचे स्पष्टीकरण मिळाले नाही. अजूनही बहुतेक लेडिज हॉस्टेल्सना पुरेशी सुरक्षाव्यवस्था असते व मुलांना मुलींना भेटायचे असल्यास हॉस्टेलच्या बाहेर भेटावे लागते. येथे साहेब आत जातात आणि इकॉनॉमी बाजूला ठेवून थेट सांगतात की मला तुला किस करावेसे वाटते म्हणून आपण येथेच थांबलेले बरे! त्यावर एखाद्या मुलीने मुलाला हाकलून दिले असते. त्याऐवजी आलिया आपल्या ओठांनी त्याचे तोंड बंद करून टाकते. त्यानंतर त्या आलियाला कसलीही भीडभाड न बाळगता जमेल त्या एरियात जमेल त्या वेळी अर्जुनला किस करण्याचे काम दिलेले आहे. ज्या विद्यर्थीदशेमध्ये पेपर्स, सबमिशनचे टेन्शन असते त्या दशेत हे सेक्सॉलॉजीची प्रॅक्टिकल्स करून मोकळे झालेले दाखवलेले आहेत जे तर अज्जिबातच पटू शकत नाही. कँपस इन्टरव्ह्यूला त्याचे अचानक तिची मुलाखत चाललेली असताना तेथे जाणे वगैरे काहीच्या काही आहे. अर्जुनचे वडील असे का असतात वगैरे सांगणे ह्यात कथालेखकाला कमीपणा वाटत असावा. आलियाने अर्जुनच्या बहिणीचे हुंड्यामुळे अडलेले लग्न निव्वळ चार पाच अडचणीत आणणारे प्रश्न (व तेही वय, त्या लग्नातील तिचे स्थान वगैरे लक्षातच न घेता) विचारून पुन्हा जुळवून देणे हे अशक्य कोटीतले! ती व तिचे ड्रेसेस चांगले दिसतात हे निरर्थक वाटते.

पंजाबी व तमिळीयन्स एकमेकांचा पराकोटीचा तिरस्कार करतात / करू शकतात हे प्रथमच उमगले. असे का बुवा? जग कुठल्याकुठे पोचलेले आहे. शेवटी एकदम जुळी मुले दाखवून काय साधले तेही समजले नाही.

आय आय एम सारख्या संस्थेत असे प्रकार होत असतील अशी शंका यायला वाव आहे हे त्या संस्थेला हरकतीस पात्र का वाटले नसावे हेही समजले नाही.

एकुण 'काहीही' पिक्चर आहे. एक जुना टाईपरायटर का दाखवला आहे लक्षात आले नाही. अत्यंत कर्कश्श पार्श्वसंगीतामुळे विचका होतो ते वेगळेच.

एक अवांतर निरिक्षण - भावनिक कल्लोळ, कोणत्याही एखाद्या भावनेची प्रचंड तीव्रता दाखवण्याचे काम पूर्वी अभिनेते / अभिनेत्री हे अभिनयामार्फत करत असत. हल्ली हे काम चक्क पार्श्वसंगीताकडे सोपवलेले आहे. अभिनेत्यांचे चेहरे तसेच ठोकळेबाज राहतात आणि पार्श्वसंगीतावरून प्रेक्षकाला समजते की त्याच्या / तिच्या मनात आत्ता कोणत्या भावनेची किती तीव्रता आहे. हे मारक आहे.

धन्यवाद व चु भु द्या घ्या

-'बेफिकीर'!

ग्रेट अमा, काय मस्स्स्त लिहिलंयत.. तुमच्या या रिव्ह्युसाठी तरी नक्की बघणार..
नाहीतर यादीत नव्हता. पुस्तकही वाचलेलं नाही.
तुमची कितीतरी मतं तंतोतंत पटलेली आहेत खरंच नेहमी लिहीत जा...

अश्विनीमामी,

माफ करा! मला कोठेही असे म्हणायचे नाही की तुमचे परिक्षण चुकलेले आहे वगैरे! वरील माझी मते निव्वळ वैयक्तीक आवडीनिवडीतून आलेली आहेत. तुमचे लेखन उत्तमच आहे, हे लिहायचे राहून गेले.

अमा, मी पिक्चर पाहिलेला नाही. पण तुमचा रिव्ह्यू वाचायला मजा आली.

भावनिक कल्लोळ, कोणत्याही एखाद्या भावनेची प्रचंड तीव्रता दाखवण्याचे काम पूर्वी अभिनेते / अभिनेत्री हे अभिनयामार्फत करत असत. हल्ली हे काम चक्क पार्श्वसंगीताकडे सोपवलेले आहे. अभिनेत्यांचे चेहरे तसेच ठोकळेबाज राहतात आणि पार्श्वसंगीतावरून प्रेक्षकाला समजते की त्याच्या / तिच्या मनात आत्ता कोणत्या भावनेची किती तीव्रता आहे.

>>> हे आवडलं !!

चित्रपट अजून पाहिलाच नाहीये, पण बेफिकीर यांच्या लेडीज हॉस्टेलमध्ये रुममध्ये अर्जुन कसा काय जाताना दाखवलाय य शंकेला उत्तर. आयआयएम अहमदाबादमध्ये लेडीज हॉस्टेलमध्ये रुममध्ये मुलांनी जाणे किंवा बॉइज हॉस्टेलमध्ये रुममध्ये मुलींनी जाणे याला बंदी नाहीये. आयआयएमचे हॉस्टेल्स, अहमदाबाद एज्युकेशन सोसायटीची ३-४ हॉस्टेल्स (सेप्ट, इन्स्टिट्युट ऑफ प्लाझ्मा रिसर्च यांचे विद्यार्थी रहात असलेली) यामध्ये किमान १० वर्षांपूर्वी तरी अशी काही बंदी नव्हती येण्या-जाण्याला, रहाण्याला.

किमान १० वर्षांपूर्वी तरी अशी काही बंदी नव्हती येण्या-जाण्याला, रहाण्याला<<<

चमत्कारीक आहे.

१. एक वेळ आजघडीला अशी बंदी नसली तर समजण्यासारखे आहे की बुवा आता काळ बदललेला आहे. पण १० वर्षांपूर्वी?

२. आणि दुसरे म्हणजे हा चित्रपट तर आत्ता काढलेला आहे, बाकीचे सर्व काही सध्याच्या जमान्यातील दाखवलेले आहे. मग तेवढेच का १० वर्षांपूर्वीचे?

कदाचीत अजूनही नसेल हो बंदी. मला सध्याची परिस्थिती माहित नाहीये, मी अहमदाबादला शिकायला असताना अशी काही बंदी नव्हती किंवा हॉस्टेलवर येण्या-जाण्याच्या वेळेवर काहीही बंधन नव्हतं.

अल्पना ९३-९४ मधेही नव्हती बंदी.

अल्पना धन्यवाद. मला पुस्तक वाचताना ही शंका आलेली. पुस्तकात तर हिरोईन त्याच्याच रुमवर राहायला जाते, फक्त सकाळी आंघोळीसाठी ती स्वतःच्या रुममध्ये परतत असे असे आहे

बेफिकीर, तुम्हीही छान लिहिलेय. मलाही ह्या सगळ्या शंका आणि प्रश्न प्रडलेले, पण एकदा फिक्शन म्हटले की मग त्यात काहीही होऊ शकते.

तुम्ही आजच्या जमान्यातले लेखक असल्याने तुम्ही थेट काँप्युटरवर कथा लिहिता. १० वर्षांपुर्वी टाइपरायटर बडवत असतील. अर्थात मला ही माहिती नवीन होती, मला वाटलेले लेखक हाताने लिहितात, पण मग एकदा फिक्शन म्हटले की.......

साधना,
अनेक मोठ्या संस्थांमध्ये होस्टेलमध्ये मुलामुलींच्या एकत्र वावराला हरकत घेतली जात नाही. पुण्यातही काही संस्थांमध्ये एकाच इमारतीत मुलामुलींच्या खोल्या आहेत. मजले वेगळे फक्त.

मला माहित नव्हते ना.. मी हॉस्टेल्स फक्त चित्रपटात पाहिलेत जिथे मुलींचे हॉस्टेल हे मुलांसाठी म्हणजेच हिरोसाठी वर्जीत स्थान असते आणि तिथे रात्री गुपचुप जाण्यासाठी तो जिवाची बाजी वगैरे लावतो.

चित्रपट पाहुन तद्दन चुकीचे ज्ञानार्जन होते हेच खरे.

Seriously, these students are grown up adults with better IQ and EQ . They have proved this by getting in to these premium institutions. ( no debate about this pl. ) they are sure to go and think beyond only basic instincts. I thought it was a natural progression of a relationship. If you fall in love with some one, you are bound to feel like sharing space. and go to the next level
<<

Totally agree Mami !!
Characters are adults , matured people !.. They are cream level IIM Ahmedabad students and already responsible enough !
Just because they are IIM students doesn't mean they can't have personal life !
Two grown up -matured individuals falling in love , having 'live in' relationship or physical relationship with someone doesn't mean they are irresponsible towards career !

Anyways , whether audience /book readers like it or not , agree or disagree , the book actually is based on author's true love story and wedding story , that's the fact !

the book actually is based on author's true love story and wedding story , that's the fact !<<<

हे येथे विशेष सुसंबद्ध नाही. जगात एखाद्याच्या बाबतीत काहीतरी प्रत्यक्ष घडलेले आहे इतकेच कारण ते स्तुत्य ठरण्यास पुरेसे आहे असे काही नाही.

>>>They are cream level IIM Ahmedabad students and already responsible enough !
Just because they are IIM students doesn't mean they can't have personal life !
Two grown up -matured individuals falling in love , having 'live in' relationship or physical relationship with someone doesn't mean they are irresponsible towards career ! <<<

ह्या मतप्रदर्शनावरून कोणाशी कोणाचा वाद व्हावा इतका तो चित्रपट महत्वाचा नाहीच. मात्र ही विधाने 'नुसतीच' संदर्भरहीतपणे वाचली तरच पटण्यासारखी आहेत. चित्रपटाच्या कथानकाच्या अनुषंगाने ही उपकथानके कशी दाखवली गेली आहेत हे आठवल्यावर असे वाटते की अनेक अतर्क्य बाबी अगदी सहज होताना दाखवलेल्या आहेत. अतिशय जबाबदार, उच्चविद्याविभूषित, आय आय एम ला प्रवेश मिळण्याच्या पात्रतेची मुलगी दुसर्‍या तिसर्‍या भेटीत एका मुलाला स्वतःच्या खोलीवर (तेही हॉस्टेलमधील) बोलावून स्वतः त्याचे चुंबन घेईल हे 'होऊच शकत नाही' असे नसले तरीही (आजसुद्धा भारतात) खूपच अवघड आहे. चौथ्या पाचव्या भेटीत ते सगळे उरकून बसतील हेही तितकेच अवघड आहे. ह्या विद्यार्थ्यांना पर्सनल लाईफ नसावे असे माझ्या प्रतिसादात नेमके कुठे म्हंटले गेले आहे काही समजेना! पूर्वग्रह असल्यासारखे लिहिण्यात अर्थ नाही. पर्सनल लाईफ आणि अतर्क्य वर्तन ह्यात काहीतरी फरक असतो. त्यांचे कोणाशीतरी संबंध असल्यामुळे ते करीअरबाबत गंभीर नव्हते, असेही मी म्हंटलेले नाही. मी असे म्हंटलेले अहे की ते करीअरबाबत गंभीर असल्याचे दाखवलेलेही नाही. ते दाखवणे कथानकात आवश्यक होतेच.

ठीक आहे की आय आय एम मध्ये व इतर काही संस्थांमध्ये मुले व मुली स्पेस शेअर वगैरे करू शकत असतील व ते माहीत असण्याइतका मी व इतर काहीजण पुढारलेले नसू. पण निव्वळ कोणीतरी आय आय एम मध्ये आहे म्हणजे तो फारच परिपक्व, खूपच सखोल विचार करणारा, अत्यंत व्यवहारवादी, पुरोगामी, सर्वच क्षेत्रात अग्रेसर वगैरे असतो ही गृहीतके मनोरंजक आहेत.

माफी असावी.

पंजाबी व तमिळीयन्स एकमेकांचा पराकोटीचा तिरस्कार करतात / करू शकतात हे प्रथमच उमगले. असे का बुवा? जग कुठल्याकुठे पोचलेले आहे.>>> असे का? तुम्ही कुठल्या जगात आहात. भारतात सगळे एकमेकांचा द्वेष करतात. पंजाबी व तमिळीयन्स तर खुपच.. तसेच मराठी लोकं भैयांचा. बंगाली लोक पंजाब्यांचा इ भरपुर आहे. सिनेमा / पुस्तक सत्य घटनेवर आधारित आहे.

सिनेमा / पुस्तक सत्य घटनेवर आधारित आहे.<<<

कृपयाच बरं का? पुस्तक सत्य घटनेवर आहे ह्याचा अर्थ ते स्तुत्य आहे असा मुळीच होत नाही. फक्त ते सत्य आहे इतकेच.

आज कित्येक इन्टरकास्ट मॅरेजेस, आंतर प्रांतीय नातेसंबंध अतिशय व्यवस्थित आहेत.

हा उगीचच दाखवलेला 'मद्रासन / पंजाबन' अतिरेकी विरोध मी तरी आयुष्यात इतक्या बटबटीतपणे व उघडपणे कुठे पाहिलेला नाही.

अतिशय जबाबदार, उच्चविद्याविभूषित, आय आय एम ला प्रवेश मिळण्याच्या पात्रतेची मुलगी दुसर्‍या तिसर्‍या भेटीत एका मुलाला स्वतःच्या खोलीवर (तेही हॉस्टेलमधील) बोलावून स्वतः त्याचे चुंबन घेईल हे 'होऊच शकत नाही' असे नसले तरीही (आजसुद्धा भारतात) खूपच अवघड आहे. चौथ्या पाचव्या भेटीत ते सगळे उरकून बसतील हेही तितकेच अवघड आहे. >> no dear. it isnt. deal with it.

<<<
Once again , mami +1.
What's so difficult about it ?
Oh c'mon , She really likes the guys and finds him physically compatible and his feelings are same , simple !

तुम्ही पाहिले नाही म्हणजे तसे काही नसतेच असे का? असो जास्त वाद घालण्यात अर्थ नाही..:-)

आपल्या स्वतःकडून, आपल्या पुढच्या पिढीकडून वगैरे ज्या अपेक्षा असतात त्या इतरांच्या बाबतीत अचानकच किती औदार्ययुक्त होतात ह्याचे नवल वाटते.

There are no restrictions on girls entering boys' rooms at any time. Boys may enter girls rooms only till 9pm in many campuses..not only in iims but at most of the tier 1 campuses..
befikír, as usual, is unnecessarily going tangent to the simple story.. If d girl kisses d boy in her 17th meeting, does he expect that all d earlier 16 meetings should be shown in d film?:D

खूपच मजेशीर प्रतिसाद नताशा, नेहमीसारखाच!

तुम्ही चित्रपट पाहिलात की नाही हे माहीत नाही, वरचे सर्व प्रतिसाद वाचलेले नाहीत. तसेही, असे म्हणायला सगळे मोकळे असतीलच की 'हा चित्रपट पाहिला तरच ह्या प्रसंगाबद्दल बोलावे की कॉय' वगैरे!

म्हणूनच पुन्हा म्हणतो, की दीपंजलींची विधाने स्वतंत्ररीत्या वाचली तर नक्कीच पटण्यासारखी आहेत, चित्रपट पाहून चित्रपटाबाबतची विधाने आहेत हे डोक्यात ठेवून वाचल्यावर ती पटत नाहीत हे समजेल.